μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: προβοκάτορες

Αχ εσύ, μαρτυριάρα Ιστορία…

Από άρθρο της Αφροδίτης Πολίτη που δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία, στις 23/05/2010 και αναδημοσιεύτηκε στο tvxs:

ΟΙ ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΕΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΕΣ

Σικάγο, πλατεία Χέιμαρκετ (Haymarket Square) 1886: Η βομβιστική ενέργεια στην πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγου, στις 4 Μαΐου του 1886, λειτούργησε ως προβοκάτσια, ενοχοποιώντας τους ηγέτες του αναρχοσυνδικαλισμού, παρόλο που ποτέ δεν αποδείχθηκε στο δικαστήριο αν πράγματι την προκάλεσαν προβοκάτορες ή όχι. Οι πυροβολισμοί που ακολούθησαν προκάλεσαν το θάνατο αδιευκρίνιστου αριθμού πολιτών και οχτώ αστυνομικών, κυρίως από φίλια πυρά. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει μία κοινά αποδεκτή ερμηνεία για την ταυτότητα του βομβιστή, έχει όμως επισημανθεί ο ρόλος της ιδιωτικής αστυνομίας των Pinkertons που δρούσαν ως απεργοσπάστες και χαφιέδες. Αρκετοί αναρχοσυνδικαλιστές οδηγήθηκαν στην αγχόνη.

Βερολίνο, εμπρησμός του Ράιχσταγκ (Reichstag), 1933: Η πιο διάσημη φασιστική προβοκάτσια, που ενορχήστρωσαν τα πρωτοπαλίκαρα των Χίτλερ, Γκέρινγκ και Γκέμπελς για να ενοχοποιήσουν τους κομμουνιστές. 27 Φεβρουαρίου του 1933 το γερμανικό κοινοβούλιο τυλίγεται στις φλόγες. Συλλαμβάνεται ένας ολλανδός εργάτης, που πάνω του βρίσκεται βιβλιάριο του Κ.Κ. Στο εδώλιο ως συνωμότες οδηγούνται και οι βούλγαροι ηγέτες της Κομιντέρν, Διμιτρόφ, Ποπόφ και Τάνεφ. Στη δίκη της Λειψίας η σκευωρία ξεσκεπάζεται και οι κομμουνιστές ηγέτες απελευθερώνονται. Ο ολλανδός Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε εκτελείται.

Μιλάνο, πιάτσα Φοντάνα, 1969: Ισχυρή έκρηξη στην Αγροτική Τράπεζα, στην πλατεία Φοντάνα του Μιλάνου, 12 Δεκεμβρίου 1969, σκοτώνει 17 άτομα και τραυματίζει 88. Συλλαμβάνονται αναρχικοί ως ύποπτοι και ένας απ’ αυτούς πέφτει νεκρός από τον 4ο όροφο της Ασφάλειας, ο αναρχικός Τζιουζέπε Πινέλι. Γι’ αυτόν αργότερα θα γράψει ο Ντάριο Φο τον «Τυχαίο θάνατο ενός αναρχικού». Όπως αποδείχθηκε – χρόνια αργότερα – η βομβιστική ενέργεια έγινε από ακροδεξιούς, με τη συνεργασία πρακτόρων της νατοϊκής αντικομμουνιστικής οργάνωσης GLADIO.

Βαρκελώνη, «Scala» (κέντρο διασκέδασης), 1978: Τρία χρόνια μετά το θάνατο του δικτάτορα Φράνκο και την αποκατάσταση της ισπανικής δημοκρατίας, οι αναρχοσυνδικαλιστές της CNT έχουν μεγάλη δύναμη στα εργατικά συνδικάτα και είναι οι μόνοι που αντιτίθενται στο Σύμφωνο της Μονκλόα, που επιχειρεί μία συναινετική μετάβαση χωρίς να θίγει το συνδικαλισμό του φρανκισμού. Τη νύχτα της 15ης Ιανουαρίου του 1978, ύστερα από την πιο πετυχημένη πορεία ενάντια στο Σύμφωνο της Μονκλόα στη Βαρκελώνη, κοκτέιλ εκρηκτικών τυλίγει στις φλόγες το πολυτελές κέντρο διασκέδασης «Scala» και σκοτώνει τέσσερεις εργαζομένους. Η αστυνομία συλλαμβάνει αναρχικούς και ελευθεριακούς και η CNT δυσφημίζεται και διασπάται. Από τα 120.000 μέλη απομένουν μόλις 6.000. Ο φάκελος της υπόθεσης κλείνει ως απόρρητος ίσαμε το 2035. Λίγα χρόνια μετά τον εμπρησμό, ένας από τους υπόπτους, ο Χοακίν Γκαμπίν Χερνάντεζ, παραδέχεται ότι ήταν πληρωμένος προβοκάτορας της Ασφάλειας.

Αγώνας για τη ζωή, όχι για το θάνατο!

Δημοσιεύτηκε εχθές, στον ιστοχώρο της “Βαβυλωνίας”:

Τον Δεκέμβρη του 2008 κατά τη διάρκεια των γεγονότων που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος απάντησε στις φασιστικές εκκλήσεις των ΜΜΕ για επιστροφή σε «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» με το αφοπλιστικό σύνθημα «εσείς μιλάτε για βιτρίνες, εμείς μιλάμε για ζωές».

Ποια επικίνδυνη υποκρισία κάνει τώρα ορισμένους να μιλάνε για τα ανύπαρκτα μέτρα πυροπροστασίας της τράπεζας και όχι για τις ζωές που χάθηκαν;

Ποια οργουελική αντιστροφή της πραγματικότητας κάνει κάποιους να μιλούν για το τραγικό συμβάν σαν να επρόκειτο για βραχυκύκλωμα;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι αυτή η υποκρισία είναι αντίστοιχη των νατοϊκών δολοφόνων που μιλούσαν για «παράπλευρες απώλειες»;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι η δεδομένη και αυτονόητη κυνικότητα και κτηνωδία ενός μεγαλοκαπιταλιστή, που επέβαλε εκβιαστικά στους υπαλλήλους του να βρίσκονται μέσα στην τράπεζα, δεν εξιλεώνει κανέναν για τους νεκρούς;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι αν χρησιμοποιείς τις τακτικές του κτήνους το οποίο αντιπαλεύεις έχεις γίνει ίδιος μ’ αυτό;

Αν για κάτι αγωνίζονται οι αναρχικοί, αν για κάτι αξίζει να αγωνιστούν οι άνθρωποι είναι για την Ζωή, την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια. Για έναν κόσμο όπου ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Χάραξαν αγκυλωτό σταυρό στο χέρι καθηγήτριας στα Χανιά!

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

Ανήμερα της απεργίας της 24ης Φλεβάρη, νεοναζί χάραξαν με ξυράφι αγκυλωτούς σταυρούς στο χέρι φιλολόγου στα Χανιά.
Η εκπαιδευτικός, όπως αρκετοί συνάδελφοι της, προσφέρει δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες.
Η εγκληματική δράση της συμμορίας των νεοναζί αποτελεί κλιμάκωση της φασιστικής τρομοκρατίας που πρόσφατα στα Χανιά έχει κάνει την εμφάνιση της με ενέργειες όπως ο εμπρησμός στη συναγωγή, βάρβαρες επιθέσεις σε βάρος μεταναστών κι επιθέσεις σε στέκια.
Πρέπει να κινητοποιηθούμε άμεσα για να βάλουμε τέλος στη δράση των φασιστικών συμμοριών.
Το χέρι των ρατσιστών το οπλίζει η εκστρατεία μίσους του ΛΑΟΣ και των νεοναζί της Χρυσής Αυγής που στρέφονται κατά των εκπαιδευτικών εκείνων που στηρίζουν τα ιδεώδη της αλληλεγγύης.
Το τελευταίο διάστημα οι ρατσιστές επιδίδονται σε τραμπούκικες φασιστικές επιθέσεις, προβάλλοντας το αίτημα τους να απελαθούν οι μετανάστες και να μην δοθεί ιθαγένεια για τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα. Έφτασαν να βεβηλώσουν το μνημείο του δολοφονημένου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα (στην Πάτρα το 1992, όταν τοπικά στελέχη της ΝΔ και του φασιστικού χώρου με επικεφαλής τον Καλαμπόκα επιτέθηκαν για να σπάσουν την κατάληψη σχολείου).
Πρόσφατα, μάλιστα, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Θ. Πλεύρης αποδοκιμάστηκε μαζικά από αντιφασίστες όταν προσπάθησε να διοργανώσει συνέλευση μίσους κατά των μεταναστών.
Αντί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να τους χαϊδεύει τα αυτιά με απαράδεκτες υποχωρήσεις στο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια, ώστε να πάρει τη συναίνεση του Καρατζαφέρη και του Σαμαρά, έπρεπε να κλείσει εδώ και τώρα τα ορμητήρια τους – με πρώτα τα γραφεία της «Χρυσής Αυγής», αυτής που – μόλις πριν από μερικές μέρες – «υποψήφιος βουλευτής» της συνελήφθη με περίστροφο ενώ «περιπολούσε» στη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα.

Οι εκπαιδευτικοί της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ χρειάζεται να δώσουν αποφασιστική απάντηση άμεσα με απεργιακή δράση στα σχολεία και αντιφασιστικό συλλαλητήριο στην πόλη.
Η ΟΛΜΕ χρειάζεται να προχωρήσει στην υλοποίηση της απόφασης της γενικής συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ που καλεί σε διοργάνωση εκδηλώσεων στις 19 Μάρτη για δύο ώρες στα σχολεία με αφορμή τη Παγκόσμια Μέρα του Μετανάστη ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό.

Δημοσίευση – κάλεσμα στον ιστοχώρο της Κίνησης: www.antiracismfascism.org

Ακούω, την ίδια στιγμή, σήμερα, Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010, ότι η «Ασφάλεια», μέσω του (όοοοχι, δεν είναι «πουλημένο μικρόφωνο», καλέ, «δημοσιογράφος» είναι!) «κύριου» Καραϊβάζ, μας ενημέρωνε ότι είναι, λέει, «κάτι πιτσιρικάδες που κάνουν κακόγουστες φάρσες, όπως φαίνεται«… Απροκάλυπτοι, θρασείς και τόσο, μα τόσο, σίγουροι για την «ασυλία» τους… Εν μέσω «έρευνας για το περιστατικό», μας ενημερώνουν για το «επερχόμενο» αποτέλεσμα…
… α, ναι! Και τη συναγωγή την έκαψαν κάτι σαχλαμαράδες αγγλο-αμερικάνοι για χαβαλέ… Τί κι αν ήταν ο ένας «γιος του Υπουργού Οικονομικών της Πολιτείας [ω, τί έκπληξη!] της ΚΚΚΑλαμπάμα«… Έτυχε!
Ως κι η Στεφανίδου κώλωσε, ρέεεεεεε!

Ιστορίες γι’ αγρίους…

Δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι αυτή η προβοκατόρικη κουβέντα για τις θέσεις της Θάλειας Δραγώνα ως προς το «εθνικόν» μας (φρόνημα είναι, παραφρόνημα; Θα σας γελάσω!), θολώνει, παλεύοντας να κρύψει πίσω από «νικητές» και «ηττημένους», τα πελώρια κενά της «ελληνικής ψυχοσύνθεσης», αλλά και της «ιδεολογίας του σωστού», με την οποία γαλουχούμε γενιές και γενιές…

  • Η «ελληνική ψυχοσύνθεση» χτίζεται πάνω σε μια παραφθορά της Ιστορίας που – σε μια εκπληκτική αναλαμπή ειλικρίνειας – ούτως ή άλλως, διαβάζουμε ως «εθνικήν διαπαιδαγώγησιν». Όμως, όταν η «επάρατος» αριστερά βαυκαλίζονταν με όνειρα «σοσιαλιστικών παράδεισων», η «εθνικώς αποδεκτή» ιδεολογία πούλησε – εν αντιθέσει, βεβαίως, προς όποιον εθνικισμό – «αμερικάνικο όνειρο»… Πώς να δέσει τώρα το γλυκό, σε χαλεπούς για τις πρότερες ονειρώξεις καιρούς;
  • Η «ιδεολογία του σωστού» (που μέσα μου δεν έχει διάφορο από την «ιδεολογία της εξουσίας») είναι στην τομή αυτής της «αριστεράς» με την καπιταλιστική και τη «λαϊκή» δεξιά. Όλες αναγνώρισαν ότι η «ιδεολογική διαπαιδαγώγηση» περνά μέσα από την εμπέδωση κανόνων «σωστού και λάθους», μέσα από τους οποίους, βέβαια, ο «άλλος» ταυτίζεται με το «κακό», και οι όποιες πρωτοβουλίες απαγορεύονται, λίγο-πολύ.
  • Πώς δένουν; Να ο αληθινός ρόλος της εκκλησίας (ως δομή, αλλά και, κυρίως, ως ιδεολόγημα) στο ελληνικό κράτος: δίνει υπόσταση – έστω και αδίστακτα παραποιώντας – στην «εθνική ψυχοσύνθεση» και προσωποποιεί/απολυτοποιεί – θεικῃ αδείᾳ – το «σωστό»!

Ποιος είναι ο «άλλος»; Πώς καθορίζεται ο «άλλος» στην Ιστορία ενός «διαδρόμου μεταξύ ηπείρων», όπως η Ελλάδα; Τί πάει να πει «άλλος» στα Βαλκάνια, έεε;

Πριν από την «πολιτική» – κι ας το αποφεύγουμε ως μιαρή αναφορά – πρέπει να πάρει θέση η «επιστημονική κοινότητα», κι έχω την εντύπωση ότι τελεί εν αμαρτίαις απουσιάζουσα κι αυτή! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… ευχόμεθα, φεύ, άλλην μια φορά …

Κουβέντες που δεν γίνονται: Μια επίκαιρη συνέντευξη του Φραντσέσκο Κοσίγκα

… Συζητείται, λέει, αν πεθαίνει πιο «δίκαια» ή πιο «ωραία» ή πιο «αγωνιστικά» ο 16χρονος ή ο 20χρονος …

Να προτείνω κάτι; Ας συζητήσουμε, αληθινά, «ποιος τους σκοτώνει«! Και δεν είναι και πολύ δύσκολο να το βρει κανείς… Για διαβάστε:

(στη σελίδα «Επί του πληκτρολογίου«)

Αρέσει σε %d bloggers: