μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: Πολιτισμός

Κρητική αφήγηση…

Συγκλονιστικη δημοσιευση στο blog sure-realism, την Κυριακη, 6 Νοεμβριου 2011, των λεγομενων τησ γιαγιασ…

Κοπέλι ήμουνε τότε σας.

Πρώτα ήρθανε οι Ιταλοί, κεινιά δεν ήτανε και πολύ κακοί αθρώποι. Δεν εκαταστρέφανε τα χωργιά και δεν εκλέβανε τσι αθρώπους. Ανέχουντανε ο γης τον άλλο, όι πως θέλω να τσι βγάλω λάδι. Κατακτητές ήτανε και αυτοί.

Κι απόι ήρθανε οι Γερμαναράδες.

Είχανε κάτω από τσι αρβύλες τος μπρόκες και εκάνανε τόσονα χαλάπατο οντε πορπατούσανε στι πέτρες απού είκλεινα τα αυτιά μου με δύναμη γιατί θαρρούσα λέει πως πέφτει το σπίτι στη κεφαλή μου! Ο πια τυχερός προλάβαινε να σφαλίξει τσι πόρτες και να χωστεί στην αποθήκη κάθε φορά απού εκατεβένανε από τσι φορτηγάρες τος. Μια φορά, θυμούμαι, η μάνα μου πρόλαβε και μέ ‘χωσε μέσα στο σβηστό ξυλόφουρνο.

Ερχότανε οι γερμαναράδες και κλέφτανε και ριμάζανε τα χωριά. Και σκοτώνανε τσι αθρώπους. Και κάνανε κακά πράματα στι γυναίκες και βάζανε και τα μικιά κοπελάκια να θορούνε. Δε θα ξεχάσω τη κακομοίρα τη Μαρία του Σιλεού που από τη ντροπή τζη επίε και επνίγηκε στο σαρνίτσι.

Μια φορά, θέρος ήταν θυμούμαι, ήρθανε πάλι στο χωριό, και δε μας αφήσανε μήδε μια όρνιθα γή κουνέλι. Μας επήρανε παξιμάδια, ελιές, λάδι,κρασί, αυγά.Τα πάντα! Και είχε η κακομοίρα η μάνα μου απάνω σε μια τάβλα 20 γαλοτυράκια για να χωμε να τρώμε όλη τη χρονιά, τα πήρανε κι αυτά και μας αφήκανε μόνο 4.

Τς,τς,τς…

Εκάμανε τότε σας… Σόδομα και Γόμμορα!

Γρηκάς παιδί μου; Ετουτινιέ οι διακονιαρέοι σας εκυβερνούνε εδά! Μπορεί να μη σας επαίρνουνε τα γαλοτυράκια από την τάβλα… αλλά σας επαίρνουνε τα νιάτα, τη ζωή…

Δεν το βανε ποτέ ο νους μου…

«Εν μεγάλη ελληνική αποικία, 200 π.X.»

εφημερίδα ΑΥΓΗ, ημερομηνία δημοσίευσης: 14/08/2011

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
>>>>>να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
>>>>>με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσι σας εκείνη
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
οι τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική
>>>>>είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
>>>>>σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε
>>>>>πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
>>>>>να δούμε τι απομένει πια, μετά
>>>>>τόση δεινότητα χειρουργική…

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
>>>>>Να μη βιαζόμεθα είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
>>>>>Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

Κ.Π. Καβάφης 1908

Γιατί οι ζόφοι αποκαλύπτουν μεγαλοσύνες κατά πώς πρέπει, και οι μεγαλοσύνες κρίνονται είτε άχρονα, είτε διαχρονικά…

Περί μέλλοντος και Κόσμου

Ένας πολιτισμός που αφήνει ανικανοποίητους τόσους πολλούς απ’ όσους μετέχουν σ’ αυτόν και τους σπρώχνει σε εξέγερση, ούτε έχει, ούτε αξίζει να έχει προοπτική να υπάρχει για πολύν καιρό

Sigmund Freud

Σαν σήμερα, στην Τρίπολη του 1896…

Πρέβεζα, απέναντι από τη Μαργαρώνα, 21 Ιουλίου 1928, γύρω στις 5 μ.μ.

Πώς να γιορτάσεις «γενέθλια» για τον πιο άγνωστο (σοβαρά!) από τους διάσημους αυτόχειρες;

Πολλοί απέκδυσαν τον ποιητή απ’ τον βίο του, παλεύοντας να στριμώξουν τον άνθρωπο Καρυωτάκη στην ποίησή του, για να φτάσει ο Γ.Π. Σαββίδης να παρακαλά, το 1993,

καιρός είναι να πάψει να μας απασχολεί η σπειροχαίτη του Καρυωτάκη […] κι ακόμα λιγότερο η αυτοκτονία του […!]

Θέλουμε δε θέλουμε, το 1922, κατά πώς φαίνεται, έμαθε ο Καρυωτάκης ότι πάσχει από σύφιλη – ανίατη την εποχή εκείνη – αλλά ο κατοπινός του βίος δεν υποδεικνύει ότι αυτό έκαμψε την όποια δράση του!

Τον ίδιο χρόνο ξεκινά η σχέση Κώστα Καρυωτάκη – Μαρίας Πολυδούρη (δημοσίων υπαλλήλων και των δύο), που λήγει – με έχθρητα, αλλά τελικά χωρίς, όπως φαίνεται, να χαλάσει η φιλία τους – ήδη, το 1924!

Μέρες πού ‘ναι, με την απαξίωση των δημοσίων υπαλλήλων, ας μάθουμε… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Εν τέλει

Θυμός και λόγος του Μανώλη Ρασούλη, δημοσιευμένο την Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

Πώς τα ‘χεις έτσι μοιρασμέ

ντουνιά ψευτοπολιτισμέ

Άκης Πάνου

Δέχτηκα και αποδέχτηκα – μάλλον εγώ το πρότεινα – να γράψω ένα κειμενάκι στην εν λόγω εφημερίδα [δρόμος της Αριστεράς] – και μάλιστα με τίτλο: «Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω», που να αναφέρεται στις σχέσεις Αριστεράς-Πολιτισμού, μια σχέση χαμένη στη μετάφραση, όχι βέβαια γιατί συμφωνώ με τα σκεπτικά του σ. Αλαβάνου αλλά και γιατί δεν διαφωνώ, αφού δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει (Αλέκος, Αλέξης, Αλέκα, Αλέξης Γρηγορόπουλος, Άλεξ της Βέροιας, αλεξικέραυνος, αλεξίσφαιρο κ.λπ.), αλλά και επειδή παλιά δούλευα πολιτικά στο τροτσικιστικό γκρουπούσκουλο στο Λονδίνο, δηλαδή δούλευα για τον Μαρξ και Έγκελς και, παράλληλα, δούλευα στο Μαρξ και Σπένσερς και αυτό με βασάνιζε απείρως και μου δημιουργούσε μέθεξη και βάθος και, ας πούμε, μια άποψη για τη σχέση Αριστεράς και πολιτισμικού γίγνεσθαι. Έχει σχεδόν καθιερωθεί ο όρος πλέον στους επαγγελματίες πολιτικούς: «πολιτικός πολιτισμός» (βάιβάιβάι !). Επίσης: «νομικός πολιτισμός» ετσετερά ετσετερά. Πολιτισμικός πολιτισμός; Γιόκ. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ουδέτερη επιστήμη …

Δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ, την Τετάρτη 06/12/2009

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ

Στη Φαλούτζα, διαβάζουμε, 15-πλασιάστηκε η εμφάνιση καρκινικών όγκων στα μικρά παιδιά, σε σχέση με τις στατιστικές που υπάρχουν από τότε που άρχισε ο πόλεμος στο Ιράκ. Δεν είναι τυπογραφικό λάθος, ναι, είναι δεκαπέντε φορές επάνω τα κρούσματα. Για όποιους και όποιες έχουν την παραμικρή εξοικείωση με αριθμούς, ο δεκαπενταπλασιασμός ενός δείκτη, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, είναι σχεδόν απίστευτος. Η είδηση πέρασε σε ένα μικρό μονόστηλο, και μάλιστα έγραφε ότι ορισμένοι(;) γιατροί θεωρούν ότι το φαινόμενο είναι πολυπαραγοντικό, δεν μπορεί να προέρχεται μόνο από τους βομβαρδισμούς, τον λευκό φώσφορο και το απεμπλουτισμένο ουράνιο, αλλά και από άλλους παράγοντες, όπως το άγχος των μητέρων! Και μετά, η είδηση χάθηκε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… εκεί που χτυπά η καρδιά του δάσκαλου …

Σίφνος 2/12/2009

προς την Υπουργό Παιδείας
κ. Άννα Διαμαντοπούλου

ΚΟΙΝ: Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων
4ο Γραφείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων

Κυρία Υπουργέ,

Είμαστε οι μαθητές και μαθήτριες της Γ’ τάξης του Γενικού Λυκείου Σίφνου και σας απευθύνουμε αυτή την επιστολή για να διαμαρτυρηθούμε έντονα για τις σοβαρές ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό που παρατηρούνται στο σχολείο μας με αποτέλεσμα σοβαρά προβλήματα δυσλειτουργίας ενόψει μάλιστα και των πανελλαδικών εξετάσεων σε λίγους μήνες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η αισθητική και η πολιτική γεννιούνται (ξανά;) στις παρέες!

Ω, ναι! Συμβαίνουν τόσα σκάνδαλα γύρω μου, ζέχνει πολιτικούς ο τόπος μου, η αισθητική εκπορνεύεται «διαγωνιζόμενη», αλλά…η σκηνή

… κάπου ‘κεί, χωμένος, κυριολεκτικά, στα βράχια της Πετρούπολης, με κουνά συνθέμελα ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, με εξωφρενικές τζαζ ψυχομαχίες, που σιωπούν οι μύριοι ν’ ακούσουν (και θυμάμαι τις περιγραφές του Jack Kerouack, ο λογιώτατος εγώ…)… «οι ρίζες του στον ουρανό, τα φύλλα στο κρεβάτι«… γι αυτό εφορμά στα όνειρα!

… κάπου πιο πέρα, κρυφά και από τους θεούς του «τώρα» κόσμου, τα Παιδιά (με «Π» κεφαλαίο, όπως αρμόζει) του Ζεφυριού (ξανα;)ανακαλύπτουν την Πολιτική (με «Π» κεφαλαίο, όπως αρμόζει):

Το ευχήθηκα τη νύχτα που ακόμα χτύπαγε στα μηνίγγια η Εικόνα πού ‘φτιαξε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, το εύχομαι ξανά:

«Αχ, ν’ αυγαταίνανε…«

Οι ψυχές του Παρισιού, Πάσχα 2009

Τοίχος

… διαβάτης εγώ, να θωρώ τοίχους …

... ζωγραφιές να γεμίσουν το γκρίζο ...

... ζωγραφιές να γεμίσουν το γκρίζο ...

... να φωτίσουν το μαύρο ...

... να φωτίσουν το μαύρο ...

... μαύρο φως! ...

... μαύρο φως! ...

... και θυμός ...

... και θυμός ...

... και γέλως ίασης ...

... και γέλως ίασης ...

... παρατεταμένος ...

... παρατεταμένος ...

... ερωτοτρόπος ...

... ερωτοτρόπος ...

... γέλως αυτογνωσίας και μέλλων ...

... γέλως αυτογνωσίας και μέλλων ...

... προορισμένος ν' αποδράσει, όσο και αν φρουρηθεί!

... προορισμένος ν' αποδράσει, όσο και αν φρουρηθεί!

Circoripopolo on screen…

Αρέσει σε %d bloggers: