μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: Πολιτική

Για νά ‘χουμε να θυμόμαστε…

ἔστι δὲ τυραννὶς μὲν μοναρχία, καθάπερ εἴρηται, δεσποτικὴ τῆς πολιτικῆς κοινωνίας,

ὀλιγαρχία δ’ ὅταν ὦσι κύριοι τῆς πολιτείας οἱ τὰς οὐσίας ἔχοντες,

δημοκρατία δὲ τοὐναντίον ὅταν οἱ μὴ κεκτημένοι πλῆθος οὐσίας ἀλλ’ ἄποροι…

εἰ γὰρ εἶεν οἱ πλείους, ὄντες εὔποροι, κύριοι τῆς πόλεως, δημοκρατία δ’ ἐστὶν ὅταν ᾖ κύριον τὸ πλῆθος…

(Αριστοτέλης, Πολιτικά, 1279b).

Μας δουλεύουνε, μωρέ, αλλά δεν ξεκουνάμε κι εμείς…

Σε μια χώρα που πλήττεται από «δημοσιονομική παράνοια» και «μισθολογική εξαθλίωση», η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) διαπιστώνει ότι οι τιμές του ψωμιού και των δημητριακών ήταν, την προηγούμενη χρονιά, στο 117% του μέσου κοινοτικού όρου, ενώ στο γάλα, το τυρί και τα αυγά οι τιμές ήταν στο 132% του μέσου όρου των «27».

Την ίδια στιγμή, παράλληλη έκθεση της Eurostat παρουσιάζει τα φορολογικά έσοδα της Ελλάδας να μειώνονται από 34,6% το 2000, σε 32,6% το 2008. Αντίστοιχα, στην «ΕΕ των 27» τα φορολογικά έσοδα μειώθηκαν μόνον από το, υψηλό ήδη, 40,6% το 2000, σε 39,3% το 2008…

Πώς να κλείσεις τα μάτια στο γεγονός ότι μέσα στη τελευταία δεκαετία η Ελλάδα παίρνει – για άλλη μια φορά – την πρωτιά στην αύξηση του ΦΠΑ (που επιμερίζεται στο σύνολο της κοινωνίας) και μία από τις μεγαλύτερες μειώσεις στο φόρο εταιρειών (!!!!!!):

ο δείκτης φόρου εταιρειών στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία μειώθηκε, από 40% το 2000, σε 24% το 2010

Την ίδια στιγμή, χάριν της «ανταγωνιστικότητας», παγώνουν/μειώνονται οι μισθοί, χωρίς ν’ αντιμετωπιστεί η ουσιαστική φοροδιαφυγή τραπεζών, βιομηχάνων και επενδυτικών ομίλων, όπως η Ελλαδική Εκκλησία… χωρίς να σταματήσει η «διαρροή κοινωνικού κεφαλαίου» (όπως, π.χ., τα επενδυόμενα – ουσιαστικά – από την ΕΕ στην Ελλάδα, μέσω των «προγραμμάτων») προς αυτούς τους ίδιους που φοροδιαφεύγουν ή αποσύρουν, ακόμα, τις επενδύσεις τους από τη χώρα (άλλως: απαξιώνουν τις – όποιες, σε μια «αστική κοινωνία» – «κοινωνικές τους υποχρεώσεις»)…

Και, στο «πάρτυ» οικονομικής αυθαιρεσίας που λέγεται «ποδόσφαιρο», τα έσοδα των ποδοσφαιριστών φορολογούνται, λέει, με συντελεστή… 4%!!!!

Για να ευδοκιμήσει – βλέπεις – η «άρχουσα ομάδα» – που δεν είναι ευάριθμη, πλέον, για ν’ αποκαλείται «τάξη» – χρειάζεται μια κρίσιμη μάζα «πρόθυμων φυλάκων» που θα ευδαιμονίζονται, και χρειάζεται απαξίωση των «ιδεών», π.χ., ανάγοντας το «κέρδος» σε «ηδονή» και το «θέαμα» σε «ηθική»… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Grace Lee Boggs: Οι λύσεις θα έρθουν από τα κάτω, από τη βάση!

δημοσίευση του j4nus στο tvxs.gr

Ρήσεις της Grace Lee Boggs *, στα πλαίσια συνέντευξης που έδωσε στο Democracy Now την Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010, στην οικία της στο Ντητρόιτ των Ηνωμένων Πολιτειών.

(* δείτε το σχετικό βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους)

Συνεχίστε την ανάγνωση ΄Grace Lee Boggs: Οι λύσεις θα έρθουν από τα κάτω, από τη βάση!΄

Η αθεράπευτη (;) ηθικολογία του ριζοσπαστικού κινήματος

Στην εφημερίδα «Ροσινάντε» του Δεκεμβρίου 2009, ο Βασίλης Μπέλλος γράφει για την υποκρισία πίσω από τις ηθικολογίες και τα δόγματα: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το τέλος της πολιτικής και η υπεράσπιση της δημοκρατίας

Δημοσιεύτηκε την Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010,

στον «δρόμο της αριστεράς»

του Κώστα Δουζίνα,

καθηγητή δικαίου στη Νομική Σχολή του Birkbeck College
στο University of London (Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)

Σ’ αυτόν το μήνα του «ελληνικού πάθους» ένα πράγμα είναι βέβαιο: Η χώρα δεν θα είναι ποτέ ίδια ξανά. Ενώ, όμως, οι σχολιαστές, οι ακαδημαϊκοί και οι «ειδικοί» συζητούν ατέρμονα για την οικονομική κρίση, η βαθιά πολιτική δυσφορία περνάει απαρατήρητη. Τα τρία «κύματα» των μέτρων «σταθερότητας» έχουν επιπέσει στην Ελλάδα σαν θανατηφόρο τσουνάμι που θα μετατρέψει την τρέχουσα κρίση σε βαθιά ύφεση, χωρίς ορατό τέλος. Τα εν εξελίξει γεγονότα προσφέρουν ένα πανόραμα συμπτωμάτων του «τέλους της πολιτικής».
Με έναν προφανή τρόπο, η εκπληκτική στροφή 180 μοιρών της κυβέρνησης αξίζει ολυμπιακό μετάλλιο στη γυμναστική. Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ έκανε επίθεση στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και υποσχόταν κοινωνική δικαιοσύνη, αναδιανομή προς όφελος των φτωχών, ενίσχυση του κράτους πρόνοιας και δημιουργία θέσεων εργασίας. Τέσσερις μήνες αργότερα, όλες οι υποσχέσεις και οι εγγυήσεις έχουν γίνει κουρέλια. Οι πολιτικοί επιστήμονες που θρηνούν για την απάθεια, την αδιαφορία και τη μη συμμετοχή του ψηφοφόρου ισχυρίζονται ότι η επανειλημμένη αθέτηση των προγραμματικών υποσχέσεων αποτελεί τον κύριο λόγο που οι πολίτες στρέφουν την πλάτη τους στην πολιτική. Σ’ αυτή τη βάση, η ελληνική περίπτωση θα γίνει εγχειριδιακό παράδειγμα πολιτικής και όχι στατιστικής δολιότητας. Είναι αδιανόητο ηθικά πώς επαγγελματίες πολιτικοί μπορούν να επιβιώνουν μετά από μια τόσο βίαιη ανατροπή υποσχέσεων ή ελπίδων και να πηγαίνουν στις κάλπες υποσχόμενοι οτιδήποτε. Αλλά έχει καμιά σημασία η απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών, όταν η χώρα έχει χάσει την εμπιστοσύνη των «αγορών»;
Αυτή η απίστευτη απάτη υποσκελίζεται γρήγορα μέσω μιας μη πειστικής δικαιολογίας για τα ψεύδη των «άλλων» (της προηγούμενης και εναλλασσόμενης πολιτικής ελίτ, των ψευδολόγων στατιστικολόγων, των αδαών και ανεπαρκών Ευρωπαίων επιθεωρητών κ.λπ). Θα περίμενε κανείς, τουλάχιστον, μια συγγνώμη από την κυβέρνηση και ίσως ένα ιαπωνικού τύπου χαρακίρι. Δεν επρόκειτο να γίνει, αφού αυτό το τερατώδες ψέμα είναι απλώς το σύμπτωμα ενός πολύ βαθύτερου προβλήματος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αντιφασιστικός αγώνας και Κοινωνικός Ανταγωνισμός: ειδησεογραφία και ιστορία

Αντί γι άναρθρες κραυγές κι «επετειακές» εκδηλωσούλες:

Το παράδειγμα της Ισπανικής Επανάστασης του ‘36

από δημοσίευση στο indy.gr, στις 13 Φεβρουαρίου 2010

[…] Τόσο κατά την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη στο μεσοπόλεμο, όσο και σήμερα δεν μπορούμε παρά να διακρίνουμε την τυφλότητα της Αριστεράς απέναντι στον φασιστικό κίνδυνο. Η πλειοψηφία της Αριστεράς τότε και σήμερα θεωρεί ότι ο φασισμός αποτελεί μια ιστορική παρένθεση, μια οπισθοδρόμηση σε σχέση με τον ίδιο τον καπιταλισμό, ότι δεν ήταν παρά ένα αμάρτημα του παρελθόντος, αναχρονιστικό και προνεωτερικό Αυτή η θέση οδήγησε [κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου] από την αρχική υποτίμηση του φασισμού στην ψευδαίσθηση ότι ο Αντιφασιστικός Αγώνας πρέπει να διεξαχθεί μέσα από ένα πλατύ δημοκρατικό μέτωπο, κάτω από την αστική [κοινοβουλευτικά «νομιμοποιημένη»] ηγεμονία και βάζοντας στην μπάντα το ζήτημα του κοινωνικού μετασχηματισμού. Αυτή ήταν η «γραμμή» που προσπάθησε να εφαρμόσει η Κομμουνιστική Διεθνής, μέσα από την δημιουργία των Λαϊκών Μετώπων, το 1935 – για να κάνει το 1939 μια στροφή 180ο με το Γερμανοσοβιετικό «Σύμφωνο Μη Επίθεσης». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αιχμηρή ηθική

Ανάρτηση των Μαθηματικών Αξιωμάτων

(χαιρετώ ‘σε, συνάδελφε, άρα συναγωνιστή!)

Πολλές φορές οι καταβολές, οι εγωισμοί, η αναζήτηση του κύρους της εξουσίας, η άσκηση της εξουσίας μάς απομόνωσε από τις λαϊκές δυνάμεις, μας αποξένωσε μερικές φορές από τα προβλήματά τους.

Καταφύγαμε κι εμείς στο γνωστό άλλοθι της αναποτελεσματικότητας των λαϊκών φορέων και της, δήθεν, αποτελεσματικότητας της συγκέντρωσης της εξουσίας.

Δεν πρέπει να αγνοήσουμε όμως την πρόθεση. Η πρόθεση ήταν να δημιουργήσουμε τον εργατικό, τον κοινωνικό έλεγχο. Να φύγουμε από τη διάσταση πολιτείας και κοινωνίας και να πάμε στην κοινωνία των πολιτών. Η πρόθεση ήταν σωστή, αλλά στις λεπτομέρειες έγιναν λάθη πολλές φορές. Αυτές οι λεπτομέρειες αναίρεσαν σε μεγάλο βαθμό και το στόχο και τις προθέσεις μας …

Γιώργος Γεννηματάς

Εμ, θέλει και τόλμη…!

Όπως εισηγήθηκε κι ο Κώστας Δουζίνας, η «κρίση» και η επίθεση στην Ελλάδα από τους κερδοσκοπικούς οργανισμούς, θα μπορούσε να εκληφθεί – η Ιστορία, βέβαια, θα δείξει – ως «πρόβα» ή «πρώτο βήμα» για την επίθεση εναντίον αυτού που θα μπορούσε ν’ αποκληθεί «επίθεση εναντίον του Ευρωπαϊκού πνεύματος», δηλαδή εναντίον της «κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», της «αλληλεγγύης», της «κοινωνικής πρόνοιας», του «ισχυρού» συνδικαλισμού και του κοινωνικού πολιτικού «ελέγχου».
Αν αυτό το δέχεται κανείς, τότε θα περίμενε και από τον – προεδρεύοντα, άλλωστε, της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» – «κυβερνώντα», να επικαλεστεί εκείνο που διακυβεύεται, την κοινωνική/»δημοκρατική» δεδηλωμένη, δηλαδή, για να απαιτήσει την ευχέρεια να εφαρμόσει το πρόγραμμα διακυβέρνησης για το οποίο εξελέγη!
Οι Ισλανδοί, αν ενθυμείσθε, αγαπητέ «κυβερνήτα», καταψηφίζουν όπου νά ‘ναι την άμεση αποπληρωμή χρεών – ακόμα και προς ευρωπαίους πιστωτές, όπως το Ενωμένο Βασίλειο – προκειμένου να ορθοποδήσουν…! Κατά τ’ άλλα … κανείς, ούτε, βέβαια, οι πιστωτές τους, δε διαφωνεί με τη διαφαινόμενη – μετά από σχετικό δημοψήφισμα, βεβαίως – είσοδο της Ισλανδίας στην ΕΕ…!

Θέμα συνέπειας, βλέπεις…

«CRISIS PAY THE PLUTOCRACY«,

ή «κρίση, πλήρωσε την πλουτοκρατία»… σωστόοο!

Το ΠΑΜΕ έχει, τουλάχιστον, αποδείξει την πλήρη αντιστοιχία του με το ρηθέν παρά της ηγεμονευούσης Αλέκας «εμάς μας ξέρετε, δεν αλλάζουμε ποτέ!«…

Για την αγγλικούρα, όμως… όσο θυμάμαι – εκεί, γύρω στο 1985, στην πλατεία του Νέου Ηράκλειου – τη βουβαμάρα του κοινού όταν ο «ομιλητής» σε προφεστιβαλική της ΚΝΕ ανακοίνωσε (ανέγνωσε) το αμίμητο: «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα!«… α, ρε Φώτη! Μετά σπούδασες «πληροφορική στη Βουλγαρία»  με τις πλάτες του κόμματος, ε;

Α, βέβαια! Απολύτως προοδευτικό το μήνυμα της ηγεμονευούσης!

Αντι-ευρωπαϊσμός, απαξίωση της διεθνοποίησης και της συνδικαλιστικής ενότητας και αλληλεγγύης… Απεργεί η Ευρώπη – λίγο ή πολύ για τα ίδια αιτήματα με τους Έλληνες – αλλά εμείς άλλο μπαϊράκι!

Λες και το συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να ευοδωθεί «κατά τόπους»… λες και οι Ισπανοί (ή οι Γάλλοι, λίγο καιρό πριν) συναγωνιστές – PIGS κι αυτοί – είναι «άλλοι»…

Αυτός ο «απομονωτισμός» και η – υποτιθέμενη – αυτάρκεια του κομματικού/εξουσιαστικού συμπλέγματος στην Ελλάδα, μόνο ένα υποδεικνύει: την ανάγκη διαχείρισης «εκτός ελέγχου», την ανάγκη απαξίωσης των – όποιων – συγκρίσεων, κι όλα αυτά όχι, βέβαια, για καλό…

Τούτο το παιχνίδι – παιχνίδι ήττας για τα συνδικάτα και την αριστερά – το παίζουν συνδικάτα και κόμματα, ελεγχόμενοι κι ελεγκτές, αλλά το παίζει, με «πάθος», και η «κυβερνητική εξουσία»:

Αφού δανείστηκε, παραδίδοντας μέρος της εκπροσώπησης στο εξωτερικό και μέρος της «εθνικής κυριαρχίας», μετά «κούνησε αυστηρά το δάχτυλο» στους «απ’ έξω» που δε μας βοήθησαν γρηγορότερα και – πριν από δύο ημέρες – δήλωσε «ο κυβερνήτης» στο BBC ότι αγωνίζεται ν’ αποκαταστήσει την αξιοπιστία και τη συνέπειά μας (credibility)… στους πιστωτές!

Για την «credibility» του απέναντι στους εκλογείς, τίποτα;

Οι Έλληνες πρέπει ν’ αντιπαλέψουν τη νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση

Δημοσίευση στη βρετανική “Guardian” στις 4 Φεβρουαρίου 2010

του Κώστα Δουζίνα,
καθηγητή δικαίου στη Νομική Σχολή του Birkbeck College
στο University of London (Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)

Η Ελλάδα καταδικάζεται στη γνωστή αντιδημοκρατική θεραπεία που είναι χειρότερη απ’ την ασθένεια — και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για άλλη μια φορά.

Ο Πολ Μπρέμερ, ο πρώτος μεταπολεμικός Αμερικανός διοικητής του Ιράκ, επέβαλε στο ρημαγμένο Ιράκ μια οικονομική πολιτική που ο Economist αποκάλεσε καθεστώς που “ονειρεύονται όλοι οι καπιταλιστές”. Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς μια καλύτερη φράση για να περιγράψει τα μέτρα του προγράμματος “σταθερότητας” που υποβλήθηκε από την Ελλάδα και εγκρίθηκε εχθές, 3/2/2010, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της χώρας από το τρέχον 12,7% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στο 2,8% το 2012 και υπόσχεται άμεσες περικοπές στους προϋπολογισμούς των υπουργείων κατά 10%, πάγωμα των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, κατάργηση των ποικίλων φορολογικών εκπτώσεων και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε την Τρίτη, με ένα δραματικό διάγγελμα προς το έθνος, κι άλλα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, στα οποία περιλαμβάνονται άμεσες αυξήσεις του φόρου των καυσίμων, αύξηση του συντάξιμου ορίου ηλικίας και περικοπές των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων που φτάνουν στο 10% του μισθού για τους περισσότερους και μέχρι 40% για τους ακαδημαϊκούς. Όπως στη Βρετανία, τα πανεπιστήμια είναι τα πρώτα που θα πληγούν, αφού τα θεωρούν μια δευτερεύουσα πολυτέλεια, παρά τη διατυμπανιζόμενη “οικονομία της γνώσης”. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ουδέτερη επιστήμη …

Δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ, την Τετάρτη 06/12/2009

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ

Στη Φαλούτζα, διαβάζουμε, 15-πλασιάστηκε η εμφάνιση καρκινικών όγκων στα μικρά παιδιά, σε σχέση με τις στατιστικές που υπάρχουν από τότε που άρχισε ο πόλεμος στο Ιράκ. Δεν είναι τυπογραφικό λάθος, ναι, είναι δεκαπέντε φορές επάνω τα κρούσματα. Για όποιους και όποιες έχουν την παραμικρή εξοικείωση με αριθμούς, ο δεκαπενταπλασιασμός ενός δείκτη, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, είναι σχεδόν απίστευτος. Η είδηση πέρασε σε ένα μικρό μονόστηλο, και μάλιστα έγραφε ότι ορισμένοι(;) γιατροί θεωρούν ότι το φαινόμενο είναι πολυπαραγοντικό, δεν μπορεί να προέρχεται μόνο από τους βομβαρδισμούς, τον λευκό φώσφορο και το απεμπλουτισμένο ουράνιο, αλλά και από άλλους παράγοντες, όπως το άγχος των μητέρων! Και μετά, η είδηση χάθηκε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… με την ψυχή μου!

Για να κυλήσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ, θέλει νεκροί χιλιάδες να ναι στους τροχούς και μέσ’ στους καναπέδες να αφυπνήσ’ ο νούς.

Εμανουήλ Ρασούλης Deva Parinito
http://www.rasoulis.gr/
http://www.rasoulis.blogspot.com/

"Οικονομικοί" πόλεμοι

Το Αφγανιστάν είναι δεύτερο στη λίστα των πελατών της βιομηχανίας όπλων των ΗΠΑ, με άφθονα δις…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις πιο παραγωγικές χώρες όσον αφορά το όπιο…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις χώρες με τον μεγαλύτερο αριθμό οπιομανών, παγκοσμίως…

Το Αφγανιστάν έχει τον ταχύτερο ρυθμό μείωσης των επιδόσεών του στα «ανθρώπινα δικαιώματα»…

Οι αμερικάνοι ηγήτορες κάθε πρωί προσεύχονται, όπως μας διαβεβαιώνουν…

… κι ετοιμάζονται να σώσουν και την Υεμένη και μετά όλη την Αφρική…

Περί διαλόγου, Παιδείας και ό,τι νά 'ναι!

Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο θεσμός του διαλόγου είναι αρνητικός;

Εκείνος που επαίρεται, εκείνος που δεν επαρκεί και… εκείνος που σκέφτεται!
Εξηγούμαι:
Πότε τέθηκαν κριτήρια αξιολόγησης, από ποιον, πώς θα ενεργοποιηθούν και ποιος θα συγκεντρώσει όσα ειπώθηκαν για να τα κοινοποιήσει πού;

Περί κρίσεως …

Αν το καλοσκεφτείτε, αγαπητέ μου Χολμς, χρειαζόταν οπωσδήποτε συνένοχος!

Αυτός ο turbo-καπιταλισμός πρέπει να δημιουργεί κέρδη από την άνοδο τη αγοραίας – και όχι της κοινωνικής – αξίας. Ε, λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι κάποιος ήταν πρόθυμος ν’ αγοράζει ή και να μεταπωλεί σε υπερτίμηση, αλλιώς πώς «κινήθηκε» το κεφάλαιο και πώς διεσπάρησαν τα «τοξικά χαρτιά», ε;

Και δεν είναι αυτό αντίθετο με ό,τι κοινωνικό, παραγωγικό, χρήσιμο;

Δεν είναι όλα τούτα ενδείξεις πλήρους αποτυχίας των «golden boys»;

Δεν σημαίνουν όλα αυτά ότι Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ., Ο.Ο.Σ.Α. και όλο το λεφούσι είναι εκείνοι που έφεραν τα πράγματα εδώ που τά ‘φεραν;

Όμως, αυτούς ρωτάμε πάλι «πώς θα βγούμε από το τούνελ«…

Είμαστε, αγαπητέ Χολμς, αθώοι εμείς οι υπόλοιποι; Αγοράσαμε «τοξικά δάνεια», «πλαστικά σπίτια»… κι ένας μπόμπιρας δε βρέθηκε – αχ, βρε Ηρώδη – να τσιρίξει «ο αυτοκράτορας είναι γυμνός!«…

Και ξέρεις γιατί; Διότι κι εμείς γυμνοί είμαστε, ενάμισο αιώνα τώρα: δεν παράγουμε προϊόν, παράγουμε «ισχύ«, μετρημένη σε διεθνείς οργανισμούς, με μονάδα αίματος, πείνας και υπερτίμησης! Ε, σ’ αυτό οι «Μαρξικοί», οι «Κεϋνσιανοί» και οι «Γκαλμπρεϊθικοί» χρωστάνε μια συγνώμη, έτσι;

ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΔΙΚΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟ, ΚΑΛΥΨΗ ΑΝΑΓΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εύχομαι, αγαπητέ Χολμς! Από βάθους καρδίας!

… το προφανέστατο …

«… Ξέρω πως στο παρελθόν κάθε κοινωνική και πολιτική μεταβολή απαιτούσε την βία. Με μια διαφορά: Άλλο η βία που χρησιμοποιείς στη μάχη ως μέσο άμυνας και άλλο η βία που σκοπό έχει να τρομοκρατήσει και να εμποδίσει να εκφραστούν δια του φόβου οι κοινωνικές αντιθέσεις. Αυτό λέγεται ωμή τρομοκρατία και συνεπάγεται κάθε τι το αντεπαναστατικό, είναι αντεπανάσταση …»

Emma Goldman, 1921 «Η απογοήτευσή μου από την Ρωσία»

… πολιτική, πάλι!

῾»… στη δημοκρατία πρώτα ψηφίζεις και μετά υπακούς, στη δικτατορία δε χρειάζεται να χασομεράς φηφίζοντας!»

Charles Bukowski

… πολιτική …

Στη «Δημοκρατία», έχω την εντύπωση, δεν αιτείσαι προς τον εκλεγμένο εκπρόσωπο, απαιτείς!

Στις μοναρχίες (και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα), βέβαια, αιτείσαι προς τον άνακτα

Γαμώτο, κάποιο λάθος υπάρχει εδώ…

το ρεφραίν της ιστορίας

Αν ενθυμούμαι καλώς, εκείνη την ιστορική περίοδο κατά την οποία «τραπεζίτες» και «οικονομικοί οργανισμοί» δάνειζαν – και συνεπώς είχαν «υπό έλεγχον» – κυβερνήτες, τη θυμόμαστε ως «εποχή διαφθοράς, πολέμου και θανάτου«, με τους Μεδίκους, τις «σταυροφορίες», αλλά και την υπερ-ανάπτυξη των «θεαμάτων» και της «Τέχνης»…

Τη θυμόμαστε, στ’ αλήθεια;

Πότε θα λήξει η ιστορία με τον Αλμούνια;

του Γιώργου Δελαστίκ
Κάποτε πρέπει να τελειώσει αυτό το πολιτικοοικονομικό παραμύθι που έχει ως «κακό δράκο» τον επίτροπο οικονομίας της ΕΕ, Χοακίν Αλμούνια. Δεν μπορεί να γίνεται επ’ άπειρον ανεκτό, κάθε φορά που η Κομισιόν ή η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ προβαίνουν σε εκτιμήσεις ή προβλέψεις για την ελληνική οικονομία, τα μέσα ενημέρωσης – με ενθάρρυνση της εκάστοτε κυβέρνησης – να δημιουργούν κλίμα οικονομικού κατακλυσμού γύρω από την Ελλάδα, αγνοώντας παντελώς την κατάσταση των υπόλοιπων χωρών είτε της Ευρωζώνης είτε των «27» συνολικά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… "δάσκαλοι", λέει …

Ο μέσος διορισμένος συνάδελφός μου στη Δ.Δ.Ε. Πρέβεζας (και αλλού, υποθέτω), θεωρεί πως πρέπει να “γλείψει” τη “διοίκηση” για να πάρει θέση σε σχολείο της προτίμησής του, ανεξάρτητα αν έχει ένα σωρό μόρια προϋπηρεσίας, οικογένειας κ.λπ. …
Κατά τ’ άλλα, ο νόμος καθορίζει πλήρως τη σειρά διορισμού…
Συνδικαλιστοπατέρες, ακούτε;

… περί ενήμερων πολιτών και ανήμερων υπηρεσιών …

Οι ασφαλισμένες (και ασφαλισμένοι) του Ι.Κ.Α. δεν γνωρίζουν ότι, τυπικώς, δικαιούνται το 75% του κόστους της θεραπείας γονιμότητας από το ασφαλιστικό τους ταμείο… αφού αυτό – το Ι.Κ.Α. ντε! – ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ!

Ευχές

οι έμποροι εκτίθενται

Στην “ελληνική τι-βι”, στα πρωϊνάδικα (επάρατη γρίπη γαρ) ο ένας έμπορος μας λέει πόσο καλά πάει η πώληση, ο άλλος ανακοινώνει χαμογελώντας τις εξωφρενικές τιμές των ρούχων του – και οι δύο, υποθέτω, έχουν εξαιρετικά καλές ζωές…
Αλλά!
Οι ίδιοι, στις ειδήσεις αυτή τη φορά, μιλούν για τη “κρίση της αγοράς” και τα προβλήματα επιβίωσής τους…

Χάσαμε και χάσκουμε …

Τα συνδικαλιστικά κινήματα στην Ελλάδα διαμαρτύρονται, τηλεοπτικώς, τουλάχιστον, για την επέλαση των “καπιταλιστών”, της “παγκοσμιοποίησης”, για τον περιορισμό των “δικαιωμάτων των εργαζομένων”, για την απαξίωσή τους από τους “εργαζόμενους”, για την καθολική τους ήττα δηλαδή!
Διαμαρτύρονται;!;!
Αλλάζουν;
Μπάαα!

Τέρμα!

Ο “αριστερός” Αλέκος Αλαβάνος έδωσε συνέντευξη και ανακοίνωσε το βαρύγδουπον “τέρμα για εμένα ο ΣΥΡΙΖΑ”… αφήνοντας, μάλιστα, να εννοηθεί ότι “προχωρά σε κάτι νέο”…
Με ποια “αριστερή ηθική”, κύριέ μου; Πού είναι ο ¨λαός¨που κατατείνει προς κάτι τέτοιο, αυτόκλητε “Μεσσία”; Μήπως η “αριστερά” σου έχει κάτι από Πολ-Ποτ, Μάο, Χότζα, Τσαουσέσκου, αλλά και Λένιν μαζί; Κάτι, δηλαδή, από “εγώ ξέρω την αλήθεια και θα οδηγήσω το παραστρατημένο πόπολο στο μέλλον μου – ουπς, σόρρυ! – του”;

… επιτέλους, να ζω …

... το σόλο του τοίχου στο κατάστημα μουσικών οργάνων...

… σε μια πόλη όπου ένα πρωινό μπορεί να σε ξυπνήσει – ακόμα – ο τελάλης, μπορεί να διαφημίζει το καινούργιο μπαράκι που «ανοίγει απόψε και σας περιμένει», μπορεί το κατάστημα εσωρούχων που «ανακαινίζεται και χαρίζει σουτιέν τάδε σε όλα τα νούμερα και χρώματα για τις σέξι κυρίες […;] της πόλης μας», μπορεί και τον ντόπιο πολιτευτή που «θα μιλήσει σε μεγάλη […;] συγκέντρωση απόψε στη λεωφόρο Ειρήνης τάδε στο παλιό ΚΤΕΛ»…

… σε μια πόλη όπου κάθε πρωί, στη βεράντα του σχολείου, θωρώ τα χρώματα του ήλιου που δειλιάζει πάνω από θαμπά λιβάδια ακούγοντας «Μελωδία» ή «Δεύτερο» από τα μεγάφωνα του ΓΕΛ…

… σε μια πόλη που έχουν επικράτεια οι κοκκινολαίμηδες, από τον κήπο μέχρι τους νερόλακους του δρόμου, και παλεύουνε να διώξουνε το γκρι…

... επιτέλους, χωρίς την ψευτιά του ωραίου απέναντι στο αληθινό!

… χωρίς τον ξεφτισμένο και πολυκαιρισμένο λόγο του αγνού και αγωνιστή συνδικαλιστή, που κουβαλά το κόμμα στην πλάτη και δεν μπορεί να συμβιβάσει τον μέσα του γλεντζέ με τον έξω του γραφειοκράτη – κι ας κερνάει τσίπουρα από το δικό του παράνομο αποστακτήριο στο βουνό …

… χωρίς το κουρασμένο βλέμμα των γερόντων μαθητών μου – που το «καινούργιο» είναι ο μεγάλος τους τρόμος και το «άλλο» η απέχθειά τους – κι ας τρέχουνε πίσω από μουσικές, κι ας παίζουνε σε μάτσο συγκροτήματα – αλλιώτικοι αυτοί, αλλά και ίδιοι με τους όλους της επαρχίας, που κυνηγούν τα όνειρα στα λίγα απ’ έξω κι όχι στα πολλά μέσα …
… χωρίς τη ζήλεια του πεθαμένου στον ζωντανό, κι ας είναι ριζωμένος ο ένας και ας χορεύει ο άλλος τρελλά στους ανέμους που τραβάνε γι αλλού – πάντα γι αλλού, γαμώτο!

… με τη «φωτιά και τον λόγο», καλέ μου subcomandante Marcos!

… φωνές …

Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338
www.olme.gr
e-mail: olme@otenet.gr

ΠΡΟΣ: ΜΜΕ- ΕΛΜΕ

Αθήνα, 24/11/09

ΨΗΦΙΣΜΑ

συμπαράστασης στην Πρυτανεία του ΕΜΠ μετά την άσκηση δίωξης για τη λειτουργία του Ιndymedia.

«Διαφωνώ με ό,τι λες αλλά θα υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»
Βολταίρος

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκφράζει την συμπαράστασή του στις πρυτανικές  αρχές  του ΕΜΠ  μετά  την άσκηση δίωξης  για «παράβαση καθήκοντος και παρότρυνση υφισταμένων σε ανοχή», αποτέλεσμα της  αυτεπάγγελτης προκαταρτικής εξέτασης για τη λειτουργία της ιστοσελίδας  του athens indymedia που εξυπηρετείται από τον server του Πολυτεχνείου. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η αισθητική και η πολιτική γεννιούνται (ξανά;) στις παρέες!

Ω, ναι! Συμβαίνουν τόσα σκάνδαλα γύρω μου, ζέχνει πολιτικούς ο τόπος μου, η αισθητική εκπορνεύεται «διαγωνιζόμενη», αλλά…η σκηνή

… κάπου ‘κεί, χωμένος, κυριολεκτικά, στα βράχια της Πετρούπολης, με κουνά συνθέμελα ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, με εξωφρενικές τζαζ ψυχομαχίες, που σιωπούν οι μύριοι ν’ ακούσουν (και θυμάμαι τις περιγραφές του Jack Kerouack, ο λογιώτατος εγώ…)… «οι ρίζες του στον ουρανό, τα φύλλα στο κρεβάτι«… γι αυτό εφορμά στα όνειρα!

… κάπου πιο πέρα, κρυφά και από τους θεούς του «τώρα» κόσμου, τα Παιδιά (με «Π» κεφαλαίο, όπως αρμόζει) του Ζεφυριού (ξανα;)ανακαλύπτουν την Πολιτική (με «Π» κεφαλαίο, όπως αρμόζει):

Το ευχήθηκα τη νύχτα που ακόμα χτύπαγε στα μηνίγγια η Εικόνα πού ‘φτιαξε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, το εύχομαι ξανά:

«Αχ, ν’ αυγαταίνανε…«

…εν ύπνω διεθνισμός και απούσα αλληλεγγύη…

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
ΚΗΡΥΤΤΟΥΝ ΟΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΟΥ

ΠΗΓΕΣ

Δημοσιεύθηκε από

•  ομάδα TVXS 16-05-2009 10:41

Άλλες πηγές:

http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/7306639.stm

http://blog.taragana.com/n/indians-block-peruvian-jungle-towns-airport-state-oil-pipeline-to-protest-land-laws-46781/

http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/01/30/AR2008013003744.html

http://www.survival-international.org/news/4481

amazonas-1Την ανοιχτή σύγκρουση με την κυβέρνηση Γκαρσία επέλεξαν οι ιθαγενείς του Περού, σε μια ύστατη προσπάθεια προφύλαξης των περιοχών τους μέσα στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Συνεχίζοντας την πολιτική του δικτάτορα Φουτζιμόρι, η περουβιανή κυβέρνηση παραχωρεί τη γη των ιθαγενών σε πολυεθνικές πετρελαϊκές εταιρίες για να την εκμεταλλευτούν.
Χθες, οι ιθαγενείς αποφάσισαν να δώσουν τέλος σε αυτή την πρακτική. Ο επικεφαλής 65 οργανώσεων ιθαγενών, Αλμπέρτο Πισάνγκο, ανακοίνωσε ότι υπήρξε συμφωνία «να κηρύξουμε τους λαούς μας σε εξέγερση εναντίον της κυβέρνησης του προέδρου Άλαν Γκαρσία στις περιοχές των ιθαγενών στον Αμαζόνιο». Πρόσθεσε πως «αυτό σημαίνει ότι οι νόμοι των προγόνων μας θα γίνουν υποχρεωτικοί, και θα αντιμετωπίσουμε ως επίθεση κάθε απόπειρα εισβολής στην περιοχή μας». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Τα ΜΜΕ δεν χειραγωγούν πια. Τώρα, δημιουργούν συναίνεση»

Noam Chomsky

Noam Chomsky

Συνέντευξη του Νόαμ Τσόμσκι (Noam Chomsky) στον Ντανιέλ Μερμέ (Daniel Mermet), Κυριακή, 12 Αυγούστου 2007. Δημοσιεύθηκε από τον «grig» στο Banana-Forum του tvxs.gr, στις 7 Μαΐου 2009:
Εξαγορές μεγάλων εφημερίδων – της «Wall Street Journal» στις Ηνωμένες Πολιτείες, της «Les Echos» στη Γαλλία – από πλούσιους άνδρες, συνηθισμένους να χειραγωγούν την αλήθεια προς όφελος των συμφερόντων τους, εξοργιστική προβολή του Νικολά Σαρκοζί από τα ΜΜΕ, καταχρηστική πληροφόρηση με αθλητικές ειδήσεις, μετεωρολογικά δελτία και θέματα « ποικίλης ύλης ». Και όλα αυτά, με φόντο το όργιο της διαφήμισης. Στα δημοκρατικά καθεστώτα η «επικοινωνία» ανάγεται σε μόνιμο όργανο διακυβέρνησης, υποκαθιστώντας την προπαγάνδα των δικτατορικών καθεστώτων.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Ντανιέλ Μερμέ (Daniel Mermet) – του γαλλικού ραδιοφωνικού σταθμού France Inter – ο αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι (Noam Chomsky) αναλύει τους μηχανισμούς της κυριαρχίας και τους τοποθετεί στο ιστορικό τους πλαίσιο. Υπενθυμίζει, για παράδειγμα, ότι τα απολυταρχικά καθεστώτα βασίστηκαν στις μεθόδους της διαφημιστικής επικοινωνίας, οι οποίες τελειοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες αμέσως μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Επίσης, αναφέρεται στις προοπτικές κοινωνικής μεταρρύθμισης που διαφαίνονται και περιγράφει την ουτοπία εκείνων που -παρά τον κυρίαρχο λόγο των μέσων που τους θέλει ανίσχυρους- δεν έχουν παραιτηθεί από την επιθυμία τους να αλλάξουν τον κόσμο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το «πνεύμα των καιρών» ή Zeitgeist…

… η διαχρονικότητα του «ελευθεριακού» δεν αμφισβητείται …

… αμφισβητείται, όμως, η ορθογραφία!

Ο ΥπΕΠΘ Άρης Σπηλιωτόπουλος στο 2ο ΓΕΛ Πειραιά, 16/01/09

16-jan-09-photo-5Συνήθως μια επίσκεψη υπουργού σημαίνει μεγάλη ανακατωσούρα, αλλά εδώ τα πράγματα απλοποιήθηκαν: ξαφνικά και απροειδοποίητα!

Πέρασαν από τις τάξεις: «Με το κουδούνι στο γραφείο! Μας θέλει Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ!«, έτσι, με στόμφο! Και με χαρά, λες και κάτι θ’ αλλάξει! «Οι μαθητές δεν θα μπουν για μάθημα! Όλοι στην αίθουσα τελετών!«… Τώρα μάλιστα! Κάτι αλλάζει, ε;

Ο κος Σπηλιωτόπουλος, βλέπεις, επέλεξε να συνδιαλαγεί ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ σ’ ένα «παιχνίδι» ερωταπαντήσεων. Παρ’ όλα αυτά, μέσα στο γραφείο οι γνωστές χαιρετούρες και συστάσεις… Και αναταραχή! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Προς μία νέα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση…

Έχοντας σαν αφόρμηση τη συζήτηση γύρω από την εκπαιδευτική μεταρρύμιση, έχω να υποβάλλω ένα ερώτημα: Μήπως ήρθε η ώρα να μπουν στη βάση της συζήτησης κάποια συγκεκριμένα θέματα;;;Μπορεί από κάποιους να θεωρούνται αυτονόητα, όμως μία υπενθύμιση δεν κάνει κακό…

la-ruche-19aΕκτός από τις κλασικές περιοχές ανάλυσης γύρω από την ανισότητα ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις, στα κοινωνικά φύλλα, τις γεωγραφικές περιοχές (και πολλά ακόμη), η σύγχρονη εκπαίδευση πρέπει να ευαισθητοποιηθεί περισσότερο και γύρω από θέματα και των λοιπών διακρίσεων. Το ενδιαφέρον της πρέπει να στραφεί και σε περιοχές όπως η διαπολιτισμική εκπαίδευση (αν και όταν διευκρινιστεί το περιεχόμενό της) καθώς επίσης και η έρευνα (όχι μόνο η επαφή) σε θέματα που έχουν σχέση με το ρατσισμό. Με τον τρόπο αυτό θα ανοιχτούν τα πεδία της ευθύνης του εκπαιδευτικού συστήματος τόσο σε ζητήματα ιστορικά (ζήτημα εθνοκεντρισμού) όσο και στα περιεχόμενα του σχολικού προγράμματος και των βιβλίων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μήπως;

school Η κυβέρνηση επιθυμεί την κατασίγαση των παθών και την ανάδειξη θεμάτων στα οποία η, μείζων ή ελάσσων απαράλλαχτα, αντιπολίτευση δεν μπορεί να αρθρώσει ικανοποιητικά πειστικό λόγο.
Από την άλλη, ως άλλος μικροαπατεωνίσκος της αγοράς, το κράτος «κάνει πως δεν κατάλαβε» ότι στη Θεσσαλονίκη το δικαστήριο πιστοποίησε την υποχρέωσή του να πληρώσει το επίδομα των 176 € και στους εκπαιδευτικούς, όπως έκανε ήδη με τους – όχι τόσο συνειδητά στοχοποιημένους και απαξιωμένους – υπόλοιπους δημόσιους υπάλληλους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κουβέντες που δεν γίνονται: Μια επίκαιρη συνέντευξη του Φραντσέσκο Κοσίγκα

… Συζητείται, λέει, αν πεθαίνει πιο «δίκαια» ή πιο «ωραία» ή πιο «αγωνιστικά» ο 16χρονος ή ο 20χρονος …

Να προτείνω κάτι; Ας συζητήσουμε, αληθινά, «ποιος τους σκοτώνει«! Και δεν είναι και πολύ δύσκολο να το βρει κανείς… Για διαβάστε:

(στη σελίδα «Επί του πληκτρολογίου«)

Αρέσει σε %d bloggers: