μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: παράλογος κόσμος

Κρητική αφήγηση…

Συγκλονιστικη δημοσιευση στο blog sure-realism, την Κυριακη, 6 Νοεμβριου 2011, των λεγομενων τησ γιαγιασ…

Κοπέλι ήμουνε τότε σας.

Πρώτα ήρθανε οι Ιταλοί, κεινιά δεν ήτανε και πολύ κακοί αθρώποι. Δεν εκαταστρέφανε τα χωργιά και δεν εκλέβανε τσι αθρώπους. Ανέχουντανε ο γης τον άλλο, όι πως θέλω να τσι βγάλω λάδι. Κατακτητές ήτανε και αυτοί.

Κι απόι ήρθανε οι Γερμαναράδες.

Είχανε κάτω από τσι αρβύλες τος μπρόκες και εκάνανε τόσονα χαλάπατο οντε πορπατούσανε στι πέτρες απού είκλεινα τα αυτιά μου με δύναμη γιατί θαρρούσα λέει πως πέφτει το σπίτι στη κεφαλή μου! Ο πια τυχερός προλάβαινε να σφαλίξει τσι πόρτες και να χωστεί στην αποθήκη κάθε φορά απού εκατεβένανε από τσι φορτηγάρες τος. Μια φορά, θυμούμαι, η μάνα μου πρόλαβε και μέ ‘χωσε μέσα στο σβηστό ξυλόφουρνο.

Ερχότανε οι γερμαναράδες και κλέφτανε και ριμάζανε τα χωριά. Και σκοτώνανε τσι αθρώπους. Και κάνανε κακά πράματα στι γυναίκες και βάζανε και τα μικιά κοπελάκια να θορούνε. Δε θα ξεχάσω τη κακομοίρα τη Μαρία του Σιλεού που από τη ντροπή τζη επίε και επνίγηκε στο σαρνίτσι.

Μια φορά, θέρος ήταν θυμούμαι, ήρθανε πάλι στο χωριό, και δε μας αφήσανε μήδε μια όρνιθα γή κουνέλι. Μας επήρανε παξιμάδια, ελιές, λάδι,κρασί, αυγά.Τα πάντα! Και είχε η κακομοίρα η μάνα μου απάνω σε μια τάβλα 20 γαλοτυράκια για να χωμε να τρώμε όλη τη χρονιά, τα πήρανε κι αυτά και μας αφήκανε μόνο 4.

Τς,τς,τς…

Εκάμανε τότε σας… Σόδομα και Γόμμορα!

Γρηκάς παιδί μου; Ετουτινιέ οι διακονιαρέοι σας εκυβερνούνε εδά! Μπορεί να μη σας επαίρνουνε τα γαλοτυράκια από την τάβλα… αλλά σας επαίρνουνε τα νιάτα, τη ζωή…

Δεν το βανε ποτέ ο νους μου…

«Εν μεγάλη ελληνική αποικία, 200 π.X.»

εφημερίδα ΑΥΓΗ, ημερομηνία δημοσίευσης: 14/08/2011

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
>>>>>να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
>>>>>με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσι σας εκείνη
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
οι τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική
>>>>>είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
>>>>>σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε
>>>>>πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
>>>>>να δούμε τι απομένει πια, μετά
>>>>>τόση δεινότητα χειρουργική…

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
>>>>>Να μη βιαζόμεθα είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
>>>>>Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

Κ.Π. Καβάφης 1908

Γιατί οι ζόφοι αποκαλύπτουν μεγαλοσύνες κατά πώς πρέπει, και οι μεγαλοσύνες κρίνονται είτε άχρονα, είτε διαχρονικά…

Περικοπές στην εκπαίδευση… παντού!

Grace Lee Boggs: Οι λύσεις θα έρθουν από τα κάτω, από τη βάση!

δημοσίευση του j4nus στο tvxs.gr

Ρήσεις της Grace Lee Boggs *, στα πλαίσια συνέντευξης που έδωσε στο Democracy Now την Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010, στην οικία της στο Ντητρόιτ των Ηνωμένων Πολιτειών.

(* δείτε το σχετικό βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους)

Συνεχίστε την ανάγνωση ΄Grace Lee Boggs: Οι λύσεις θα έρθουν από τα κάτω, από τη βάση!΄

Drauzio Varella: περί λαμπρού μέλλοντος

Στις μέρες μας δαπανώνται πέντε φορές περισσότερα χρήματα στην έρευνα για την ανδρική ανικανότητα και την προσθετική στήθους στις γυναίκες, σε σχέση με αυτά που δαπανώνται για τη θεραπεία της νόσου Alzheimer.

Ως εκ τούτου, σε λίγα χρόνια θα έχουμε ηλικιωμένους με τέλεια στύση και ηλικιωμένες με μεγάλα βυζιά που όμως κανείς τους δε θα θυμάται σε τι χρησιμεύουν…

ο Drauzio Varella είναι Βραζιλιάνος γιατρός και εκλαϊκευτής της επιστήμης

Τα ανέκδοτα της Ιστορίας Νο2

Την ώρα που όλη η Ευρώπη πασχίζει ν’ αναγνωρίσει τον «εχθρό» διαδηλώνοντας – έστω – ο φίλος, συνάδελφος και νοητικός συνδαιτημόνας πολιτικών κι εκπαιδευτικών οργίων (παλαιόθεν), Νίκος Σ., μού ‘στειλε αυτό:

Θα μπορούσε να είναι και κουίζ:

Κέρδισε τις εκλογές με πολύ μεγάλη διαφορά έναντι του ανταγωνιστή του, μόνο και μόνο επειδή είχε εξαγγείλει ένα πρόγραμμα ελάφρυνσης των οικονομικά ασθενέστερων. Τις πρώτες εβδομάδες μετά τις εκλογές οι αναφορές του στο προεκλογικό του πρόγραμμα ενέπνευσαν τους ψηφοφόρους του, δικαιώνοντάς τους για την επιλογή τους, μέχρι… μέχρι που ήρθε η ώρα να εξαγγείλει την οικονομική του πολιτική. Τότε, η νέα κυβέρνηση διαπίστωσε ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με μια οικονομική κατάσταση εντελώς διαφορετική απ’ αυτήν που νόμιζε, καθώς το δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν σημαντικά μεγαλύτερο απ’ ό,τι γνώριζε.

Υπό το βάρος αυτής της πραγματικότητας, οι προεκλογικές εξαγγελίες έμειναν στα χαρτιά (παρά τη θέληση και την αρχική πρόβλεψη του κυβερνώντος κόμματος, εννοείται) και στη θέση τους ανακοινώθηκαν νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα επέτρεπαν τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος.

Για να μη μείνει, δε, κι η παραμικρή αμφιβολία για την κρισιμότητα της κατάστασης και τις ευρύτερες συνέπειες που απειλούνταν αν συνεχιζόταν η υπάρχουσα δημοσιονομική… κραιπάλη, ήρθε και μια φημολογία για χρεοκοπία – από την ίδια την πολιτική ηγεσία – που τροφοδότησε μια κερδοσκοπική επίθεση στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, με αποτέλεσμα να χάσει μέρος της αξίας του.

Ποιος είναι;

Χάσατε αν το μυαλό σας πήγε στον πρόεδρο της σοσιαλδημοκρατικής διεθνούς, που διαβεβαίωνε ότι «λεφτά υπάρχουν». Τα ίδια ακριβώς γεγονότα με απαράλλαχτο τρόπο, μετά την Αθήνα, εξελίχθηκαν και στην Ουγγαρία, από τις 25 Απρίλη, οπότε διεξήχθη ο δεύτερος γύρος των πολύ κρίσιμων εκλογών, μέχρι την προηγούμενη Παρασκευή. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Σήμερα, στο Εργατικό Κέντρο της Πρέβεζας ή αλλού…

Μια σταγόνα να μας λερώσει όλους…

Δ.Ν.Τ. as usual…

Με δεδομένη την «απίστευτη» ταχύτητα αντίδρασης των «αγορών» προκειμένου να διασφαλίσουν κέρδη – κι όχι, βέβαια, ποιότητα διαβίωσης των πολιτών – δεν διαβάζεται το κείμενο της ανακοίνωσης του Δ.Ν.Τ. με άλλο τρόπο από το ειρωνικό εκείνο μειδίαμα που αποδίδει – αν το σκεφτείς – ιδανικά την αρχαιοπρέπεια (έμφυτη ή επίπλαστη, αδιάφορο) και το πειραχτήρι μέσα μας…

κρίση πριν από την «Αλλαγή Παραδείγματος» (Paradigm Shift)

Η περιρέουσα αγανάκτηση και τα ερωτήματα που ανακράζονται κατατείνουν προς το ίδιο: αυτό που, πλέον, «παίζεται» δεν είναι «το χρέος», ούτε, βέβαια, το ευρώ (λες και η Ελλάδα του 3 και κάτι % αντανάκλαση της ισχύος του ευρώ – κατά κύριο, μάλιστα, λόγο ως αγοραστής (!), όχι ως παραγωγός – θα μπορούσε να «ταρακουνήσει» το νόμισμα…), αλλά η ισχύς – άρα η ίδια η έννοια – του κράτους και – πολύ περισσότερο – η έννοια και θέσμιση της «εξουσίας»!

Από την μια τα συνδικάτα και η παραδοσιακή, γραφειοκρατική και βραδυκίνητη δομή τους:

  • ο καθένας αγανακτεί όταν «οι συνδικαλιστές», σε καιρούς κρίσης και οικονομικής πίεσης επί των εργαζόμενων, συνεδριάζουν επί τριήμερον σε πολυτελέστατα δώματα ξενοδοχείων – ίσως όχι ως «έχοντες», αλλά πάντως ως κομπορρημονούντες «κοινωνοί της εξουσίας» – για να … αποφασίσουν, ανάμεσα σ’ άλλα, για το μέλλον των κινητοποιήσεων!
  • είναι προκλητικό, όταν «μιλούν για πόλεμο», ν’ αναστέλλουν συνεχώς τις μάχες, περιμένοντας – δε μπορεί, ως εκεί φτάνουν, σίγουρα! – ότι θα «ξεφουσκώσει» η αγανάκτηση από τον καθημερινό αγώνα και την αγωνία… Ξέρουν πολύ καλά ότι «μαζί τους» σ’ αυτό έχουν τα Μ.Μ.Ε. και τους «εθνικούς και διεθνείς» κεφαλαιοκράτες, και τη «Βουλή», κατά πώς δείχνουν τα πράγματα…
  • είναι προβοκατόρικο να μη δίνονται οι πρέπουσες απαντήσεις στις «κραυγές πληρωμένων ομιλούντων κεφαλών» περί «μισθολογικών ρετιρέ στο δημόσιο, συλλήβδην» – απαντήσεις μέσα από συλλογικότητα, αλληλεγγύη και συσπείρωση και χειραφέτηση της εργασίας ανεξάρτητα από «πόστο», με αγώνες ενιαίους και πέρα από όποιους «συντεχνιασμούς»…
  • … και να αφήνονται οι – αμφιβόλου αξιοπιστίας, αν ελέγξει, π.χ., κανείς ότι είναι «τηλεφωνικές … σε εργάσιμες ώρες«, κι ο νοών νοείτο! – «στατιστικές των εφημερίδων» να διαβάλλουν το αγωνιστικό πνεύμα, παρουσιάζοντας ως, λίγο-πολύ, αποδεκτά τα «μέτρα» …
  • είναι πρόκληση, όταν ανακοινώνονται μειώσεις μισθών και πιθανολογούνται, ως απειλή συνετισμού, εντατικοποιήσεις και ανασφαλείς συνθήκες εργασίας, τα «θεσμικά συνδικάτα» (…) να κάνουν τις ημερήσιες καθ’ εβδομάδαν – προειδοποιητικές, λέει (?) – απεργιούλες/αποχές…
  • … και είναι ανήθικο οι «συνδικαλιστές» να δουλεύουν για το κόμμα, όχι για τον εργαζόμενο! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

δολοφονική οικονομία

Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου, στις 26 Φεβρουαρίου 2010, στο tvxs.gr:

Οι τελευταίες ειδήσεις από την πρώτη «χώρα προτεκτοράτο» της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν αναμενόμενες. Ενώ η Ελλάδα ετοιμάζεται να βγει στην γύρα για νέο δάνειο, ένας από τους οίκους αξιολόγησης, τους νέους αφέντες του πλανήτη, υποβάθμισε προχθές τέσσερις ελληνικές τράπεζες. Μόλις χθες, δύο ακόμη οίκοι «αξιολόγησης» έσπρωξαν την χώρα ακόμη πιο βαθιά μέσα στο τάφο: ο οίκος Standard & Poor’s ανακοίνωσε ότι ενδέχεται να υποβαθμίσει την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας ενώ ειδικός του οίκου Moody’s συμπλήρωσε ότι «μια νέα υποβάθμιση … είναι πιθανή εντός ενός μήνα«.

Οι κινήσεις των τριών οίκων εκτόξευσαν τα επιτόκια με τα οποία θα πρέπει να δανεισθεί η Ελλάδα. Όλα, πλέον, κρέμονται σε μια κλωστή και εξαρτώνται από ένα νεύμα ή μια δήλωση των απεσταλμένων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κ.λπ. που ήταν αυτές τις μέρες στην Αθήνα για να ελέγξουν την ελληνική οικονομία. Αυτό το «μικτό κλιμάκιο» ζήτησε από την κυβέρνηση νέο πακέτο πρόσθετων μέτρων ύψους 3,5 δισ. €, που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερες περικοπές στην υγεία, την εκπαίδευση και τους μισθούς. Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά: είναι πλέον όμηρος των οικονομικών δολοφόνων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αντιφασιστικός αγώνας και Κοινωνικός Ανταγωνισμός: ειδησεογραφία και ιστορία

Αντί γι άναρθρες κραυγές κι «επετειακές» εκδηλωσούλες:

Το παράδειγμα της Ισπανικής Επανάστασης του ‘36

από δημοσίευση στο indy.gr, στις 13 Φεβρουαρίου 2010

[…] Τόσο κατά την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη στο μεσοπόλεμο, όσο και σήμερα δεν μπορούμε παρά να διακρίνουμε την τυφλότητα της Αριστεράς απέναντι στον φασιστικό κίνδυνο. Η πλειοψηφία της Αριστεράς τότε και σήμερα θεωρεί ότι ο φασισμός αποτελεί μια ιστορική παρένθεση, μια οπισθοδρόμηση σε σχέση με τον ίδιο τον καπιταλισμό, ότι δεν ήταν παρά ένα αμάρτημα του παρελθόντος, αναχρονιστικό και προνεωτερικό Αυτή η θέση οδήγησε [κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου] από την αρχική υποτίμηση του φασισμού στην ψευδαίσθηση ότι ο Αντιφασιστικός Αγώνας πρέπει να διεξαχθεί μέσα από ένα πλατύ δημοκρατικό μέτωπο, κάτω από την αστική [κοινοβουλευτικά «νομιμοποιημένη»] ηγεμονία και βάζοντας στην μπάντα το ζήτημα του κοινωνικού μετασχηματισμού. Αυτή ήταν η «γραμμή» που προσπάθησε να εφαρμόσει η Κομμουνιστική Διεθνής, μέσα από την δημιουργία των Λαϊκών Μετώπων, το 1935 – για να κάνει το 1939 μια στροφή 180ο με το Γερμανοσοβιετικό «Σύμφωνο Μη Επίθεσης». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… κερδώο πνεύμα, θανατηφόρο …

Αποσιωπάται επιμόνως, αλλά το «πανηγυράκι» των «Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων» ζέχνει, όπως όλα αυτά τα «events»… Ενημερωθείτε!
Αυτή η χώρα, τούτος εδώ ο λαός, πρέπει ν’ απαγκιστρωθούμε από άρρωστα ανακλαστικά, να ορθολογήσουμε – και να ορθοτομήσουμε – για να πάμε μπροστά, συνειδητοποιώντας, πρώτα, πόσο πίσω μείναμε…
Στο κάτω-κάτω, όπως είπε ο Ram Dass:

Αν πιστεύεις ότι είσαι ελεύθερος, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα απόδρασης

Οι Ζορμπάδες μας θέλουνε σπουδή, θέλουνε έγνοια, αλλά θα τμήσουν κι αυτοβούλως ενοχλητικά δάχτυλα!

Goldman sucks! (Ελλάδα: Goldman κερνάει, Sachs πίνει!)

Άρθρο της Libération στις 20 Φεβρουαρίου 2010

Ρε, μήπως ο Michael Moore στην ταινία του «Capitalism: a love story» έλεγε ακριβώς την αλήθεια; Κι αν αυτό το «μπουκέτο» των «banksters» (όπως banks+gangsters), που λέει κι η πιάτσα – μικρομεσαίες επιχειρήσεις κι απλοί άνθρωποι, δηλαδή – βρίσκονται οι ίδιοι [κατακρίνοντες κι ελέγχοντες, κατά τ’ άλλα] στο κέντρο της υπόθεσης του υπερδανεισμού των ευρωπαϊκών κρατών;

H Golman Sachs, η πιο ισχυρή τράπεζα του κόσμου, κερδοσκόπησε σε βάρος της Ελλάδας, μολονότι πληρώνονταν από την Αθήνα για να τη βοηθήσει στη διαχείριση του χρέους της.

Αυτή είναι η κατηγορία που βρίσκεται στο μυαλό όλων των Ευρωπαίων τραπεζιτών, αλλά και – πράγμα σπάνιο – οι πολιτικοί συμφωνούν, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την «ακεραιότητα» του «αδηφάγου χταποδιού» Goldman Sachs.

Χωρίς να την κατονομάζει, η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel, ξεσπάθωσε πρώτη την περασμένη Τετάρτη, χαρακτηρίζοντας «σκανδαλώδες» το γεγονός ότι «ορισμένες τράπεζες» βοήθησαν να καλυφθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας, προκαλώντας με αυτόν τον τρόπο κρίση σε όλη την Ευρωζώνη.

Την επομένη ήταν η σειρά της Γαλλίδας Υπουργού Οικονομικών, Christine Lagarde, να διερωτηθεί εάν η «The Firm» (η «εταιρεία», όπως αποκαλείται) είχε βοηθήσει την Ελλάδα ν’ αποκρύψει την πραγματικότητα του χρέους της, δηλώνοντας στο ραδιοσταθμό France Inter ότι «είναι ένα ερώτημα στο οποίο πρέπει να δοθεί απάντηση«. Και δεν είναι η μόνη…

Η αμερικανική τράπεζα, με κέρδη 13,3 εκατομμύρια $ το 2009, είναι μέσα σ’ όλα σ’ αυτή την ελληνική κρίση, ως σύμβουλος και, συγχρόνως […;], κερδοσκόπος. Το χειρότερο, δηλαδή, πρόσωπο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας…

Προορισμός Αθήνα

Βρισκόμαστε στις αρχές Νοεμβρίου του 2009. Η νέα σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου τραβά τα μαλλιά της: πώς να πείσει τις αγορές και τις Βρυξέλλες ότι θα μπορέσει να εφαρμόσει το πρόγραμμα λιτότητας για τη μείωση του τεράστιου χρέους (112% του ΑΕΠ); Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ψυχή μου…

Τίποτα δεν μου τη βιδώνει περισσότερο, όσο το απόλυτο αληθοφανές εκείνων που εν ονόματι, π.χ., της Ελλάδας, καταστρατηγούν την Ελλάδα, εν ονόματι της λογικής επιβάλουν την λογικοφάνεια, εν ονόματι της σοβαρότητας σοδομούν τη σοβαρότητα και εγκαθιδρύουν τη σοβαροφάνεια. Υποκλέπτουν τα συστατικά της θετικότητας, οχυρώνουν παντίοις τρόποις τη νοσηρότητα, δημιουργούν ένα μείγμα αλαζονείας και απελπισίας και είτε επελαύνουν, είτε πόντο-πόντο δηλητηριάζουν το κοινωνικό προσκήνιο. Αυτοί μπορεί να είναι ο καθένας μας. Και ελόγου μου συμπεριλαμβανομένου, όταν αφήνομαι, τελματώνω, διαθλώ την ετοιμότητα και την ερευνά μου, μαραζώνω το όνειρο και επαναπαύω το όραμα. Το όραμα που είναι το πρόπλασμα της συνείδησης. Της συνείδησης που είναι το μόνο θαύμα (μας λένε ότι το θαύμα απλώς είναι έλλειψη γνώσης). Εμπρός λοιπόν στον καθημερινό αγώνα εξιχνίασης της σχέσης των πραγμάτων τε και θαυμάτων.


Εμανουήλ Ρασούλης Deva Parinito
http://www.rasoulis.gr/
http://www.rasoulis.blogspot.com/

"Οικονομικοί" πόλεμοι

Το Αφγανιστάν είναι δεύτερο στη λίστα των πελατών της βιομηχανίας όπλων των ΗΠΑ, με άφθονα δις…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις πιο παραγωγικές χώρες όσον αφορά το όπιο…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις χώρες με τον μεγαλύτερο αριθμό οπιομανών, παγκοσμίως…

Το Αφγανιστάν έχει τον ταχύτερο ρυθμό μείωσης των επιδόσεών του στα «ανθρώπινα δικαιώματα»…

Οι αμερικάνοι ηγήτορες κάθε πρωί προσεύχονται, όπως μας διαβεβαιώνουν…

… κι ετοιμάζονται να σώσουν και την Υεμένη και μετά όλη την Αφρική…

Περί κρίσεως …

Αν το καλοσκεφτείτε, αγαπητέ μου Χολμς, χρειαζόταν οπωσδήποτε συνένοχος!

Αυτός ο turbo-καπιταλισμός πρέπει να δημιουργεί κέρδη από την άνοδο τη αγοραίας – και όχι της κοινωνικής – αξίας. Ε, λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι κάποιος ήταν πρόθυμος ν’ αγοράζει ή και να μεταπωλεί σε υπερτίμηση, αλλιώς πώς «κινήθηκε» το κεφάλαιο και πώς διεσπάρησαν τα «τοξικά χαρτιά», ε;

Και δεν είναι αυτό αντίθετο με ό,τι κοινωνικό, παραγωγικό, χρήσιμο;

Δεν είναι όλα τούτα ενδείξεις πλήρους αποτυχίας των «golden boys»;

Δεν σημαίνουν όλα αυτά ότι Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ., Ο.Ο.Σ.Α. και όλο το λεφούσι είναι εκείνοι που έφεραν τα πράγματα εδώ που τά ‘φεραν;

Όμως, αυτούς ρωτάμε πάλι «πώς θα βγούμε από το τούνελ«…

Είμαστε, αγαπητέ Χολμς, αθώοι εμείς οι υπόλοιποι; Αγοράσαμε «τοξικά δάνεια», «πλαστικά σπίτια»… κι ένας μπόμπιρας δε βρέθηκε – αχ, βρε Ηρώδη – να τσιρίξει «ο αυτοκράτορας είναι γυμνός!«…

Και ξέρεις γιατί; Διότι κι εμείς γυμνοί είμαστε, ενάμισο αιώνα τώρα: δεν παράγουμε προϊόν, παράγουμε «ισχύ«, μετρημένη σε διεθνείς οργανισμούς, με μονάδα αίματος, πείνας και υπερτίμησης! Ε, σ’ αυτό οι «Μαρξικοί», οι «Κεϋνσιανοί» και οι «Γκαλμπρεϊθικοί» χρωστάνε μια συγνώμη, έτσι;

ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΔΙΚΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟ, ΚΑΛΥΨΗ ΑΝΑΓΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εύχομαι, αγαπητέ Χολμς! Από βάθους καρδίας!

… το προφανέστατο …

«… Ξέρω πως στο παρελθόν κάθε κοινωνική και πολιτική μεταβολή απαιτούσε την βία. Με μια διαφορά: Άλλο η βία που χρησιμοποιείς στη μάχη ως μέσο άμυνας και άλλο η βία που σκοπό έχει να τρομοκρατήσει και να εμποδίσει να εκφραστούν δια του φόβου οι κοινωνικές αντιθέσεις. Αυτό λέγεται ωμή τρομοκρατία και συνεπάγεται κάθε τι το αντεπαναστατικό, είναι αντεπανάσταση …»

Emma Goldman, 1921 «Η απογοήτευσή μου από την Ρωσία»

… πολιτική, πάλι!

῾»… στη δημοκρατία πρώτα ψηφίζεις και μετά υπακούς, στη δικτατορία δε χρειάζεται να χασομεράς φηφίζοντας!»

Charles Bukowski

… πολιτική …

Στη «Δημοκρατία», έχω την εντύπωση, δεν αιτείσαι προς τον εκλεγμένο εκπρόσωπο, απαιτείς!

Στις μοναρχίες (και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα), βέβαια, αιτείσαι προς τον άνακτα

Γαμώτο, κάποιο λάθος υπάρχει εδώ…

το ρεφραίν της ιστορίας

Αν ενθυμούμαι καλώς, εκείνη την ιστορική περίοδο κατά την οποία «τραπεζίτες» και «οικονομικοί οργανισμοί» δάνειζαν – και συνεπώς είχαν «υπό έλεγχον» – κυβερνήτες, τη θυμόμαστε ως «εποχή διαφθοράς, πολέμου και θανάτου«, με τους Μεδίκους, τις «σταυροφορίες», αλλά και την υπερ-ανάπτυξη των «θεαμάτων» και της «Τέχνης»…

Τη θυμόμαστε, στ’ αλήθεια;

Πότε θα λήξει η ιστορία με τον Αλμούνια;

του Γιώργου Δελαστίκ
Κάποτε πρέπει να τελειώσει αυτό το πολιτικοοικονομικό παραμύθι που έχει ως «κακό δράκο» τον επίτροπο οικονομίας της ΕΕ, Χοακίν Αλμούνια. Δεν μπορεί να γίνεται επ’ άπειρον ανεκτό, κάθε φορά που η Κομισιόν ή η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ προβαίνουν σε εκτιμήσεις ή προβλέψεις για την ελληνική οικονομία, τα μέσα ενημέρωσης – με ενθάρρυνση της εκάστοτε κυβέρνησης – να δημιουργούν κλίμα οικονομικού κατακλυσμού γύρω από την Ελλάδα, αγνοώντας παντελώς την κατάσταση των υπόλοιπων χωρών είτε της Ευρωζώνης είτε των «27» συνολικά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

o tempora …

Αρέσει σε %d bloggers: