μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: οικολογία

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ! της Πέλας Καλογήρου

Όταν η πραγματικότητα συνδέεται με την αγάπη γίνεται Αλήθεια!
Κι ό,τι είναι όμορφο έχει δύναμη!
Όταν η πραγματικότητα συνδέεται με το «σκοτάδι» γίνεται Εφιάλτης!
Και η  ασχήμια, για να ξεπεράσει την ασχήμια της γίνεται τερατώδης…

Δυστυχώς, μεθοδευμένα και συστηματικά η πραγματικότητα μας, συνδέεται με το σκοτάδι, το φόβο, τη φιλαυτία, την κακία, την ασχήμια, το ψέμα, τον ατομοκεντρισμό με μια μόνο λέξη.

Και, δυστυχώς, εκπαιδευόμαστε έτσι…

Εκπαιδευόμαστε να είμαστε εγκλωβισμένοι σε καταστροφικές συνήθειες και να πράττουμε παρασιτικά, τελείως μακριά και έξω από οτιδήποτε φυσικό, έχοντας αλλοτριώσει το έξω και το μέσα περιβάλλον μας κι ακόμη χειρότερα… νομίζοντας πως αυτό είναι φυσιολογικό!

Ένα από τα σημαντικότερα «προστατευόμενα» υποτίθεται οικοσυστήματα της Ευρώπης και του κόσμου δίπλα μας!… Ο Αμβρακικός Κόλπος που συνεχίζει να δολοφονείται και η αυθαιρεσία και το θράσος περισσεύουν. Η  κατάσταση χειροτερεύει κάθε μέρα, μέχρι «τελικής πτώσεως»…

Μια πόλη… η Φιλιππιάδα… που θέλει να ονομάζεται η πόλη των Πελαργών, είναι και έμβλημα της,  αλλά εκτός από λίγους κατοίκους μόνιμους ή μη, κανείς δεν ασχολείται με αυτόν τον ιδιαίτερα κοινωνικό εποχιακό επισκέπτη… Θα έχει περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι κάθε χρόνο ο πληθυσμός μειώνεται δραματικά… Ποιος νοιάζεται; Γίνεται λόγος για πάνω από 20 νεκρούς πελαργούς φέτος. Τα μικρά και οι γονείς όμως προσπαθώντας να πετάξουν βρίσκονται πάνω σε τοίχους πολυκατοικιών, σε ηλεκτροφόρα καλώδια και τρέφονται με δηλητήρια…

4 μωρά και 1 ενήλικος Πελαργός μεταφέρθηκαν στο ΕΚΠΑΖ.

Οδηγική Συμπεριφορά…

>>κάποιος ψυχίατρος χαρακτήρισε το αυτοκίνητο ως το κινητό ψυχιατρείο του καθενός.

Αλεπουδάκια, Ασβουδάκια, Χελωνάκια, Σκαντζοχοιράκια, Σκιουράκια, Νυφίτσες, Πουλάκια, Γατάκια, Σκυλάκια… και ό,τι τολμά να κινείται στο οδόστρωμα ή να πετά θα έχει την τύχη να σωθεί, μόνο αν την ίδια χρονική στιγμή ΔΕΝ περνά ο μανιασμένος οδηγός!!! Χιλιάδες νεκρά ζώα κάθε χρόνο στην άσφαλτο μέχρι να τα εξολοθρεύσουμε όλα.

Οι κυνηγοί…

>>για το μόνο που δεν μπορούν να μας πείσουν είναι ότι αγαπούν τη φύση!!!

Πώς είναι δυνατόν κάποιος που αγαπά τη φύση να τη δολοφονεί;

Αλήθεια  πιστεύουν ότι το «σπορ» τους είναι ευγενές????

Πώς είναι δυνατόν ένα σπορ με κανονιοβολισμούς και τόση έκρηξη αδρεναλίνης, εκφρασμένο με μανία να είναι ευγενές; Πώς είναι δυνατόν στον 21ο αιώνα κάτι τύποι απαίδευτοι με καραμπίνες που δολοφονούν ό,τι κινείται σε ουρανό και γη, να θεωρούν τους εαυτούς τους προστάτες της φύσης; Όταν, ακόμη και σε περιοχές που έχουν καταλεηλατηθεί και καεί από τις καταστροφικές πυρκαγιές που προηγήθηκαν, χωρίς κανένα ήθος συνεχίζουν να «κυνηγούν»…

Ας εξαιρεθούν από μόνοι τους εκείνοι που πιστεύουν για τους εαυτούς τους πως ακολουθούν τους κανόνες θήρας.

Τα υπέροχα μεταναστευτικά πτηνά κάνουν υπερατλαντικά ταξίδια ακολουθώντας την τροφή τους και τα μαγνητικά πεδία που τα οδηγούν εκεί, διανύοντας άπειρα μίλια από το Βορά στο Νότο κι αντιστρόφως! Τα θηλαστικά τεράστιες αποστάσεις! Επιβεβαιώνοντας μας το μεγαλείο, τη μαγεία της φύσης!!! Ως τη στιγμή… που κάτι δίποδα που πάσχουν από διδαγμένη εκμαθημένη ανελπιστία* τους κόβουν με το έτσι θέλω το νήμα της ζωής… από ευχαρίστηση…(?)

Κι οι δύστυχοι θέλουν να μας πείσουν πως αγαπούν τη φύση και τη ζωή… τρομάζοντάς μας με τον ευτελισμό και την αλλοτρίωση των εννοιών και των λέξεων.

Από τις πρώτες μέρες της κυνηγετικής περιόδου, παραλάβαμε τρία μη θηρεύσιμα είδη πυροβολημένα:

1 Λευκοτσικνιά (egretta garzetta) ανάπηρο για όσο ζήσει, 1 γλάρο και 2 Δεκοχτουράκια…

Αλιείς…!!!!!
>>Είναι πολύ δύσκολη αυτή η δουλειά! Πάντα σεβόμουν τους ψαράδες, έχουν αντίπαλο τους τη Θάλασσα!!!

Τα τελευταία χρόνια, όμως, που τα πράγματα είναι δύσκολα, έτσι οδήγησε να γίνουν το ξέφραγο αμπέλι που αλλιώς ονομάζεται και κράτος!!!

Κάποιοι, έχουν ξεφύγει από κάθε όριο! Οι καταγραμμένες από το Λιμεναρχείο Πρέβεζας νεκρές χελώνες Caretta-Caretta (που, ας σημειωθεί για ακόμη μια φορά, προϋπάρχουν κάτι εκατομμύρια χρόνια του ανθρώπου) έφτασαν τον τραγικό αριθμό των 42!!! από το Γενάρη…

… ακόμη 2 Δελφίνια καταγράφτηκαν νεκρά.

Τα στοιχεία αυτά αφορούν μόνο στα προσβάσιμα από ανθρώπους σημεία, ενώ φίλοι ιστιοπλόοι μου έχουν παραθέσει στοιχεία για 23 ακόμη νεκρές χελώνες και 2 Δελφίνια σε μη προσβάσιμα από κόσμο σημεία.

Στον ΑΡΧΕΛΩΝΑ στείλαμε 4 χελώνες για φέτος από την Πρέβεζα – οι τρεις νεαρές. Με τον ίδιο τραυματισμό όλες, ηθελημένα τραυματισμένες με χτύπημα στο κρανίο και σκοπό τη θανάτωση τους!!!

Οι θαλάσσιες χελώνες και τα θηλαστικά τρέφονται με μέδουσες!!! Αυτό ως απάντηση σε όσους αναρωτιούνται πώς βρέθηκαν όλες αυτές οι μέδουσες στην ακτή του Μονολιθίου και αλλού

Η Διεθνής Oμάδα Eρευνών Θαλάσσιας Βιοποικιλότητας προειδοποιεί πως αν συνεχίσουμε με τους ίδιους ρυθμούς, τα επόμενα 50 χρόνια δε θα υπάρχει θαλάσσια ζωή (wild sea life)!!!

Η διατάραξη που προκαλεί ο άνθρωπος στο φυσικό περιβάλλον είναι τεράστια(!) σε σχέση με αυτή που προκαλεί στον ούτως ή άλλως διαταραγμένο του εαυτό.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ, ΛΟΙΠΟΝ, ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΑΝ ΕΙΔΟΣ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ΟΤΑΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΥΝΤΗΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΟΥΜΑΣΤΕ ΑΠΟ  ΦΙΛΑΥΤΗ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ, ΕΓΩΤΙΚΗ ΑΠΛΗΣΤΙΑ, ΑΔΙΣΤΑΚΤΗ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ, ΤΕΡΑΤΩΔΗ ΑΣΕΒΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΓΕΡΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗ ΖΩΗ!!!!!!

08 Σεπτέμβρη 2011
Πέλα Καλογήρου
(εκπρόσωπος και του ΕΚΠΑΖ)

Advertisements

Θανάσης Παπακωνσταντίνου: Έχω το δικαίωμα να μην υπακούω σε άδικους νόμους…

αναδημοσίευση στο EcoLeft της
συνέντευξης του Θανάση Παπακωνσταντίνου
στον Θάνο Ματζάνα, για την
Αυγή της Κυριακής, 23-24 Απριλίου

Απλή αφορμή – γιατί αιτίες υπάρχουν τόσες πολλές με όσα συμβαίνουν γύρω μας – για να μιλήσει κανείς με κάποιον σαν τον Θανάση ήταν η πρόσφατη κυκλοφορία του νέου του δίσκου «Ο Ελάχιστος Εαυτός». Θα πρότεινα σε όσους έχουν στο μυαλό τους τον προηγούμενο δίσκο του, το «Ο Σαμάνος», απλά να τον… ξεχάσουν πριν προσεγγίσουν τη νέα του δουλειά. Και αυτό γιατί δεν θα μπορούσαν να είναι περισσότερο διαφορετικοί, όσο παράδοξο και αν φαίνεται αυτό μιλώντας για τον ίδιο δημιουργό.

Καλώς ή κακώς ο δίσκος εκείνος είχε φτιαχτεί έχοντας κατά νου τον Διονύση Σαββόπουλο, το ότι τα περισσότερα τραγούδια του θα ερμήνευε ο τελευταίος και αυτό σημαίνει ότι λίγο – πολύ γράφτηκε στα μέτρα του (και κατά την άποψή μου κατέληξε να ανήκει πολύ περισσότερο στον Δ.Σ. παρά στον Θ.Π.). Αυτή τη φορά όμως ο Θανάσης έγραψε και πάλι όπως το κάνει από τότε που ξεκίνησε, πριν και επάνω απ’ όλα για να ικανοποιήσει το δικό του αισθητήριο… που ευτυχώς για την ελληνική μουσική είναι πολύ υψηλό και σχεδόν αλάθητο.

Αρκετά πιο εμπνευσμένος από το «Διάφανος», πιάνει το νήμα από εκεί που το άφησε το σχεδόν εμβληματικό ήδη «Αγρύπνια», το εμπλουτίζει με τη σχετικά πρόσφατη αγάπη του για την εξερεύνηση του ήχου ως μέσου που μας αποκάλυψε το θαυμάσιο – και εξ ολοκλήρου ηλεκτρονικό μα και instrumental – «Η Βροχή Από Κάτω» και πραγματώνει μια δουλειά συνόλου με μια σχετικά μεν ολιγομελή ομάδα μουσικών, που όμως η συνοχή αλλά και το επίπεδό της είναι σίγουρα ισάξιο της πιο ευάριθμης παλαιότερης μπάντας του, των εκπληκτικών Λαϊκεδέλικα.Το αποτέλεσμα βέβαια είναι ένας δίσκος που, ακόμα και αν δεν είναι ήδη ο καλύτερος της χρονιάς, στο τέλος της θα βρίσκεται αβίαστα μέσα την πρώτη τριάδα…

– Θα ήθελες κατ’ αρχήν να πεις κάτι για την πρόσφατη μεγάλη απώλεια της ελληνικής μουσικής, τον θάνατο του Νίκου Παπάζογλου; 

– Ένας άνθρωπος με συνεπή πορεία, από το «Η Εκδίκηση Της Γυφτιάς» μέχρι τις τελευταίες του προσωπικές δουλειές, μια πορεία που προσέφερε πολλά στην ελληνική μουσική. Προσέφερε όμως και στους ομότεχνούς του βοηθώντας, ανοίγοντας τον δρόμο σε αρκετούς από αυτούς, ένας εκ των οποίων ήμουν κι εγώ. Να μην ξεχάσω βέβαια και το στούντιό του, το «Αγροτικόν», όπου όχι μόνον ηχογραφήθηκαν τόσοι σπουδαίοι δίσκοι, αλλά, όπως ξέρει όποιος είχε μπει εκεί, είχε μια ατμόσφαιρα σχεδόν μυσταγωγίας, η αίθουσα ηχογραφήσεων ήταν κυριολεκτικά σαν να αγκαλιάζει τους μουσικούς. Και βέβαια ο κόσμος τον αντάμειψε γενναιόδωρα για όλα αυτά με την τόση αγάπη που πάντα του έδειχνε… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: