μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: Ενήμερος Πολίτης

Α, ρε κοπελιά…!

«Εν μεγάλη ελληνική αποικία, 200 π.X.»

εφημερίδα ΑΥΓΗ, ημερομηνία δημοσίευσης: 14/08/2011

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
>>>>>να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
>>>>>με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσι σας εκείνη
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
οι τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική
>>>>>είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
>>>>>σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε
>>>>>πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
>>>>>να δούμε τι απομένει πια, μετά
>>>>>τόση δεινότητα χειρουργική…

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
>>>>>Να μη βιαζόμεθα είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
>>>>>Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

Κ.Π. Καβάφης 1908

Γιατί οι ζόφοι αποκαλύπτουν μεγαλοσύνες κατά πώς πρέπει, και οι μεγαλοσύνες κρίνονται είτε άχρονα, είτε διαχρονικά…

Περικοπές στην εκπαίδευση… παντού!

Για νά ‘χουμε να θυμόμαστε…

ἔστι δὲ τυραννὶς μὲν μοναρχία, καθάπερ εἴρηται, δεσποτικὴ τῆς πολιτικῆς κοινωνίας,

ὀλιγαρχία δ’ ὅταν ὦσι κύριοι τῆς πολιτείας οἱ τὰς οὐσίας ἔχοντες,

δημοκρατία δὲ τοὐναντίον ὅταν οἱ μὴ κεκτημένοι πλῆθος οὐσίας ἀλλ’ ἄποροι…

εἰ γὰρ εἶεν οἱ πλείους, ὄντες εὔποροι, κύριοι τῆς πόλεως, δημοκρατία δ’ ἐστὶν ὅταν ᾖ κύριον τὸ πλῆθος…

(Αριστοτέλης, Πολιτικά, 1279b).

Grace Lee Boggs: Οι λύσεις θα έρθουν από τα κάτω, από τη βάση!

δημοσίευση του j4nus στο tvxs.gr

Ρήσεις της Grace Lee Boggs *, στα πλαίσια συνέντευξης που έδωσε στο Democracy Now την Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010, στην οικία της στο Ντητρόιτ των Ηνωμένων Πολιτειών.

(* δείτε το σχετικό βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους)

Συνεχίστε την ανάγνωση ΄Grace Lee Boggs: Οι λύσεις θα έρθουν από τα κάτω, από τη βάση!΄

Η αθεράπευτη (;) ηθικολογία του ριζοσπαστικού κινήματος

Στην εφημερίδα «Ροσινάντε» του Δεκεμβρίου 2009, ο Βασίλης Μπέλλος γράφει για την υποκρισία πίσω από τις ηθικολογίες και τα δόγματα: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Για τον Μάριο μέσα μας!

Το τέλος της πολιτικής και η υπεράσπιση της δημοκρατίας

Δημοσιεύτηκε την Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010,

στον «δρόμο της αριστεράς»

του Κώστα Δουζίνα,

καθηγητή δικαίου στη Νομική Σχολή του Birkbeck College
στο University of London (Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)

Σ’ αυτόν το μήνα του «ελληνικού πάθους» ένα πράγμα είναι βέβαιο: Η χώρα δεν θα είναι ποτέ ίδια ξανά. Ενώ, όμως, οι σχολιαστές, οι ακαδημαϊκοί και οι «ειδικοί» συζητούν ατέρμονα για την οικονομική κρίση, η βαθιά πολιτική δυσφορία περνάει απαρατήρητη. Τα τρία «κύματα» των μέτρων «σταθερότητας» έχουν επιπέσει στην Ελλάδα σαν θανατηφόρο τσουνάμι που θα μετατρέψει την τρέχουσα κρίση σε βαθιά ύφεση, χωρίς ορατό τέλος. Τα εν εξελίξει γεγονότα προσφέρουν ένα πανόραμα συμπτωμάτων του «τέλους της πολιτικής».
Με έναν προφανή τρόπο, η εκπληκτική στροφή 180 μοιρών της κυβέρνησης αξίζει ολυμπιακό μετάλλιο στη γυμναστική. Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ έκανε επίθεση στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και υποσχόταν κοινωνική δικαιοσύνη, αναδιανομή προς όφελος των φτωχών, ενίσχυση του κράτους πρόνοιας και δημιουργία θέσεων εργασίας. Τέσσερις μήνες αργότερα, όλες οι υποσχέσεις και οι εγγυήσεις έχουν γίνει κουρέλια. Οι πολιτικοί επιστήμονες που θρηνούν για την απάθεια, την αδιαφορία και τη μη συμμετοχή του ψηφοφόρου ισχυρίζονται ότι η επανειλημμένη αθέτηση των προγραμματικών υποσχέσεων αποτελεί τον κύριο λόγο που οι πολίτες στρέφουν την πλάτη τους στην πολιτική. Σ’ αυτή τη βάση, η ελληνική περίπτωση θα γίνει εγχειριδιακό παράδειγμα πολιτικής και όχι στατιστικής δολιότητας. Είναι αδιανόητο ηθικά πώς επαγγελματίες πολιτικοί μπορούν να επιβιώνουν μετά από μια τόσο βίαιη ανατροπή υποσχέσεων ή ελπίδων και να πηγαίνουν στις κάλπες υποσχόμενοι οτιδήποτε. Αλλά έχει καμιά σημασία η απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών, όταν η χώρα έχει χάσει την εμπιστοσύνη των «αγορών»;
Αυτή η απίστευτη απάτη υποσκελίζεται γρήγορα μέσω μιας μη πειστικής δικαιολογίας για τα ψεύδη των «άλλων» (της προηγούμενης και εναλλασσόμενης πολιτικής ελίτ, των ψευδολόγων στατιστικολόγων, των αδαών και ανεπαρκών Ευρωπαίων επιθεωρητών κ.λπ). Θα περίμενε κανείς, τουλάχιστον, μια συγγνώμη από την κυβέρνηση και ίσως ένα ιαπωνικού τύπου χαρακίρι. Δεν επρόκειτο να γίνει, αφού αυτό το τερατώδες ψέμα είναι απλώς το σύμπτωμα ενός πολύ βαθύτερου προβλήματος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

"Κύρηξις πολέμου"

Έχοντας μειώσει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και έχοντας αποκαλύψει τη γύμνια των συνδικάτων, ο «Κυβερνήτης» ετοιμάζεται να αποφύγει – ελλείψει και της όποιας κοινωνικής πίεσης προς τούτο – να φορολογήσει εταιρίες και, βέβαια, τράπεζες – ελέω και της ηθικής της ελληνικής «αριστεράς» περί «δικαιώματος στο βόλεμα» (βλ. αργόμισθους αγρότες και φραγκοφονιάδες εμπόρους) – ενώ στις πρώτες έταξε σήμερα «οικονομικές διευκολύνσεις» και στις δεύτερες δόθηκαν, προηγουμένως, με ανεξέλεγκτο τρόπο κάποια δις…

Ποιον καλούνται να εξυπηρετήσουν τράπεζες κι έμποροι; Μα, εκείνον που – λάθρα – έχει τις τσέπες του γεμάτες… ή τον εαυτό τους… Διαβάζεται και με τους δύο τρόπους…

Μας κύρηξαν πόλεμο, κι εμείς απεργούμε επετειακώς, έως ότου έρθει η επόμενη κρίσιμη ημερομηνία… διακοπές, πανελλαδικές, κυριακάτικο ματς…

Αντιφασιστικός αγώνας και Κοινωνικός Ανταγωνισμός: ειδησεογραφία και ιστορία

Αντί γι άναρθρες κραυγές κι «επετειακές» εκδηλωσούλες:

Το παράδειγμα της Ισπανικής Επανάστασης του ‘36

από δημοσίευση στο indy.gr, στις 13 Φεβρουαρίου 2010

[…] Τόσο κατά την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη στο μεσοπόλεμο, όσο και σήμερα δεν μπορούμε παρά να διακρίνουμε την τυφλότητα της Αριστεράς απέναντι στον φασιστικό κίνδυνο. Η πλειοψηφία της Αριστεράς τότε και σήμερα θεωρεί ότι ο φασισμός αποτελεί μια ιστορική παρένθεση, μια οπισθοδρόμηση σε σχέση με τον ίδιο τον καπιταλισμό, ότι δεν ήταν παρά ένα αμάρτημα του παρελθόντος, αναχρονιστικό και προνεωτερικό Αυτή η θέση οδήγησε [κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου] από την αρχική υποτίμηση του φασισμού στην ψευδαίσθηση ότι ο Αντιφασιστικός Αγώνας πρέπει να διεξαχθεί μέσα από ένα πλατύ δημοκρατικό μέτωπο, κάτω από την αστική [κοινοβουλευτικά «νομιμοποιημένη»] ηγεμονία και βάζοντας στην μπάντα το ζήτημα του κοινωνικού μετασχηματισμού. Αυτή ήταν η «γραμμή» που προσπάθησε να εφαρμόσει η Κομμουνιστική Διεθνής, μέσα από την δημιουργία των Λαϊκών Μετώπων, το 1935 – για να κάνει το 1939 μια στροφή 180ο με το Γερμανοσοβιετικό «Σύμφωνο Μη Επίθεσης». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Χάραξαν αγκυλωτό σταυρό στο χέρι καθηγήτριας στα Χανιά!

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

Ανήμερα της απεργίας της 24ης Φλεβάρη, νεοναζί χάραξαν με ξυράφι αγκυλωτούς σταυρούς στο χέρι φιλολόγου στα Χανιά.
Η εκπαιδευτικός, όπως αρκετοί συνάδελφοι της, προσφέρει δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες.
Η εγκληματική δράση της συμμορίας των νεοναζί αποτελεί κλιμάκωση της φασιστικής τρομοκρατίας που πρόσφατα στα Χανιά έχει κάνει την εμφάνιση της με ενέργειες όπως ο εμπρησμός στη συναγωγή, βάρβαρες επιθέσεις σε βάρος μεταναστών κι επιθέσεις σε στέκια.
Πρέπει να κινητοποιηθούμε άμεσα για να βάλουμε τέλος στη δράση των φασιστικών συμμοριών.
Το χέρι των ρατσιστών το οπλίζει η εκστρατεία μίσους του ΛΑΟΣ και των νεοναζί της Χρυσής Αυγής που στρέφονται κατά των εκπαιδευτικών εκείνων που στηρίζουν τα ιδεώδη της αλληλεγγύης.
Το τελευταίο διάστημα οι ρατσιστές επιδίδονται σε τραμπούκικες φασιστικές επιθέσεις, προβάλλοντας το αίτημα τους να απελαθούν οι μετανάστες και να μην δοθεί ιθαγένεια για τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα. Έφτασαν να βεβηλώσουν το μνημείο του δολοφονημένου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα (στην Πάτρα το 1992, όταν τοπικά στελέχη της ΝΔ και του φασιστικού χώρου με επικεφαλής τον Καλαμπόκα επιτέθηκαν για να σπάσουν την κατάληψη σχολείου).
Πρόσφατα, μάλιστα, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Θ. Πλεύρης αποδοκιμάστηκε μαζικά από αντιφασίστες όταν προσπάθησε να διοργανώσει συνέλευση μίσους κατά των μεταναστών.
Αντί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να τους χαϊδεύει τα αυτιά με απαράδεκτες υποχωρήσεις στο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια, ώστε να πάρει τη συναίνεση του Καρατζαφέρη και του Σαμαρά, έπρεπε να κλείσει εδώ και τώρα τα ορμητήρια τους – με πρώτα τα γραφεία της «Χρυσής Αυγής», αυτής που – μόλις πριν από μερικές μέρες – «υποψήφιος βουλευτής» της συνελήφθη με περίστροφο ενώ «περιπολούσε» στη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα.

Οι εκπαιδευτικοί της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ χρειάζεται να δώσουν αποφασιστική απάντηση άμεσα με απεργιακή δράση στα σχολεία και αντιφασιστικό συλλαλητήριο στην πόλη.
Η ΟΛΜΕ χρειάζεται να προχωρήσει στην υλοποίηση της απόφασης της γενικής συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ που καλεί σε διοργάνωση εκδηλώσεων στις 19 Μάρτη για δύο ώρες στα σχολεία με αφορμή τη Παγκόσμια Μέρα του Μετανάστη ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό.

Δημοσίευση – κάλεσμα στον ιστοχώρο της Κίνησης: www.antiracismfascism.org

Ακούω, την ίδια στιγμή, σήμερα, Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010, ότι η «Ασφάλεια», μέσω του (όοοοχι, δεν είναι «πουλημένο μικρόφωνο», καλέ, «δημοσιογράφος» είναι!) «κύριου» Καραϊβάζ, μας ενημέρωνε ότι είναι, λέει, «κάτι πιτσιρικάδες που κάνουν κακόγουστες φάρσες, όπως φαίνεται«… Απροκάλυπτοι, θρασείς και τόσο, μα τόσο, σίγουροι για την «ασυλία» τους… Εν μέσω «έρευνας για το περιστατικό», μας ενημερώνουν για το «επερχόμενο» αποτέλεσμα…
… α, ναι! Και τη συναγωγή την έκαψαν κάτι σαχλαμαράδες αγγλο-αμερικάνοι για χαβαλέ… Τί κι αν ήταν ο ένας «γιος του Υπουργού Οικονομικών της Πολιτείας [ω, τί έκπληξη!] της ΚΚΚΑλαμπάμα«… Έτυχε!
Ως κι η Στεφανίδου κώλωσε, ρέεεεεεε!

Αιχμηρή ηθική

Ανάρτηση των Μαθηματικών Αξιωμάτων

(χαιρετώ ‘σε, συνάδελφε, άρα συναγωνιστή!)

Πολλές φορές οι καταβολές, οι εγωισμοί, η αναζήτηση του κύρους της εξουσίας, η άσκηση της εξουσίας μάς απομόνωσε από τις λαϊκές δυνάμεις, μας αποξένωσε μερικές φορές από τα προβλήματά τους.

Καταφύγαμε κι εμείς στο γνωστό άλλοθι της αναποτελεσματικότητας των λαϊκών φορέων και της, δήθεν, αποτελεσματικότητας της συγκέντρωσης της εξουσίας.

Δεν πρέπει να αγνοήσουμε όμως την πρόθεση. Η πρόθεση ήταν να δημιουργήσουμε τον εργατικό, τον κοινωνικό έλεγχο. Να φύγουμε από τη διάσταση πολιτείας και κοινωνίας και να πάμε στην κοινωνία των πολιτών. Η πρόθεση ήταν σωστή, αλλά στις λεπτομέρειες έγιναν λάθη πολλές φορές. Αυτές οι λεπτομέρειες αναίρεσαν σε μεγάλο βαθμό και το στόχο και τις προθέσεις μας …

Γιώργος Γεννηματάς

Εμ, θέλει και τόλμη…!

Όπως εισηγήθηκε κι ο Κώστας Δουζίνας, η «κρίση» και η επίθεση στην Ελλάδα από τους κερδοσκοπικούς οργανισμούς, θα μπορούσε να εκληφθεί – η Ιστορία, βέβαια, θα δείξει – ως «πρόβα» ή «πρώτο βήμα» για την επίθεση εναντίον αυτού που θα μπορούσε ν’ αποκληθεί «επίθεση εναντίον του Ευρωπαϊκού πνεύματος», δηλαδή εναντίον της «κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», της «αλληλεγγύης», της «κοινωνικής πρόνοιας», του «ισχυρού» συνδικαλισμού και του κοινωνικού πολιτικού «ελέγχου».
Αν αυτό το δέχεται κανείς, τότε θα περίμενε και από τον – προεδρεύοντα, άλλωστε, της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» – «κυβερνώντα», να επικαλεστεί εκείνο που διακυβεύεται, την κοινωνική/»δημοκρατική» δεδηλωμένη, δηλαδή, για να απαιτήσει την ευχέρεια να εφαρμόσει το πρόγραμμα διακυβέρνησης για το οποίο εξελέγη!
Οι Ισλανδοί, αν ενθυμείσθε, αγαπητέ «κυβερνήτα», καταψηφίζουν όπου νά ‘ναι την άμεση αποπληρωμή χρεών – ακόμα και προς ευρωπαίους πιστωτές, όπως το Ενωμένο Βασίλειο – προκειμένου να ορθοποδήσουν…! Κατά τ’ άλλα … κανείς, ούτε, βέβαια, οι πιστωτές τους, δε διαφωνεί με τη διαφαινόμενη – μετά από σχετικό δημοψήφισμα, βεβαίως – είσοδο της Ισλανδίας στην ΕΕ…!

Ουδέτερη επιστήμη …

Δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ, την Τετάρτη 06/12/2009

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ

Στη Φαλούτζα, διαβάζουμε, 15-πλασιάστηκε η εμφάνιση καρκινικών όγκων στα μικρά παιδιά, σε σχέση με τις στατιστικές που υπάρχουν από τότε που άρχισε ο πόλεμος στο Ιράκ. Δεν είναι τυπογραφικό λάθος, ναι, είναι δεκαπέντε φορές επάνω τα κρούσματα. Για όποιους και όποιες έχουν την παραμικρή εξοικείωση με αριθμούς, ο δεκαπενταπλασιασμός ενός δείκτη, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, είναι σχεδόν απίστευτος. Η είδηση πέρασε σε ένα μικρό μονόστηλο, και μάλιστα έγραφε ότι ορισμένοι(;) γιατροί θεωρούν ότι το φαινόμενο είναι πολυπαραγοντικό, δεν μπορεί να προέρχεται μόνο από τους βομβαρδισμούς, τον λευκό φώσφορο και το απεμπλουτισμένο ουράνιο, αλλά και από άλλους παράγοντες, όπως το άγχος των μητέρων! Και μετά, η είδηση χάθηκε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… με την ψυχή μου!

Για να κυλήσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ, θέλει νεκροί χιλιάδες να ναι στους τροχούς και μέσ’ στους καναπέδες να αφυπνήσ’ ο νούς.

Εμανουήλ Ρασούλης Deva Parinito
http://www.rasoulis.gr/
http://www.rasoulis.blogspot.com/

Ψυχή μου…

Τίποτα δεν μου τη βιδώνει περισσότερο, όσο το απόλυτο αληθοφανές εκείνων που εν ονόματι, π.χ., της Ελλάδας, καταστρατηγούν την Ελλάδα, εν ονόματι της λογικής επιβάλουν την λογικοφάνεια, εν ονόματι της σοβαρότητας σοδομούν τη σοβαρότητα και εγκαθιδρύουν τη σοβαροφάνεια. Υποκλέπτουν τα συστατικά της θετικότητας, οχυρώνουν παντίοις τρόποις τη νοσηρότητα, δημιουργούν ένα μείγμα αλαζονείας και απελπισίας και είτε επελαύνουν, είτε πόντο-πόντο δηλητηριάζουν το κοινωνικό προσκήνιο. Αυτοί μπορεί να είναι ο καθένας μας. Και ελόγου μου συμπεριλαμβανομένου, όταν αφήνομαι, τελματώνω, διαθλώ την ετοιμότητα και την ερευνά μου, μαραζώνω το όνειρο και επαναπαύω το όραμα. Το όραμα που είναι το πρόπλασμα της συνείδησης. Της συνείδησης που είναι το μόνο θαύμα (μας λένε ότι το θαύμα απλώς είναι έλλειψη γνώσης). Εμπρός λοιπόν στον καθημερινό αγώνα εξιχνίασης της σχέσης των πραγμάτων τε και θαυμάτων.


Εμανουήλ Ρασούλης Deva Parinito
http://www.rasoulis.gr/
http://www.rasoulis.blogspot.com/

Θρησκευτικά

Αν υπάρχει Θεός, γιατί οι εκκλησίες έχουν αλεξικέραυνα;

το διάβασα στο http://alfavita.gr/neoproaylio
από συνάδελφο με avatar τον «εσταυρωμένο»

"Οικονομικοί" πόλεμοι

Το Αφγανιστάν είναι δεύτερο στη λίστα των πελατών της βιομηχανίας όπλων των ΗΠΑ, με άφθονα δις…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις πιο παραγωγικές χώρες όσον αφορά το όπιο…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις χώρες με τον μεγαλύτερο αριθμό οπιομανών, παγκοσμίως…

Το Αφγανιστάν έχει τον ταχύτερο ρυθμό μείωσης των επιδόσεών του στα «ανθρώπινα δικαιώματα»…

Οι αμερικάνοι ηγήτορες κάθε πρωί προσεύχονται, όπως μας διαβεβαιώνουν…

… κι ετοιμάζονται να σώσουν και την Υεμένη και μετά όλη την Αφρική…

Ιστορία και ιστοριούλες

Καλά, εσύ καθάρισες νωρίς, καλέ μου Giordano, γιατί εδώ…

Εδώ ζούμε στην εποχή του ολοκληρωτισμού, όπου «πολιτικοί» – διοικητικοί παράγοντες, δηλαδή – έχουν άποψη και κρίνουν δημοσίως την επιστημονικότητα πονημάτων ή -ακόμα χειρότερα, καλέ μου – εισηγούνται το κυνήγι των «άλλων» και προτείνουν ιδανικά επιστημονικά αναγνώσματα…

Εδώ ζούμε στην εποχή του ολοκληρωτισμού, όπου «κομματικά στελέχη» – διεκδικητές εξουσίας στο όνομα, λέει, «ιδεολογιών» – έχουν άποψη και κρίνουν δημοσίως την καλλιτεχνικότητα πονημάτων ή – ακόμα χειρότερα – εισηγούνται το κυνήγι των «άλλων» και προτείνουν ιδανικά καλλιτεχνικά πονήματα…

Η Θάλεια και ο Παντελής, σήμερα, ο Bertold, o Federico, ο Ναπολέων χθές… Αύριο;

Το "παραμύθι" της κάθε μέρας…

Έσεισε το ηγεμονικό της σκήπτρον η εξουσία κι απεφάσισεν: «τέρμα οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών!«…

Λίγο πριν τις διακοπές είχαμε, που λες τζιέρι μ’, το Ζ΄ τσουνάμι αποσπάσεων τούτης της εξουσίας…

Κι έσεισε ξανά το ηγεμονικό της σκήπτρον η εξουσία κι απεφάσισεν: «τοποθετήσεις με ανοικτές διαδικασίες σε κρατικούς θώκους!«…

Για τις τοποθετήσεις περιφερειαρχών της εκπαίδευσης, ψυχή μ’, ούτε ποιοι αιτήθηκαν μάθαμε, ούτε γιατί αυτοί που μπήκαν ήταν καλύτεροι των άλλωνε μάθαμε… Μόνον, να, η δική μας η «περιφερειάρχισσα» ήτανε «δημοτικό στέλεχος του Κόμματος» και κάτι άλλοι όχι, και πολύ με παραξοφάνηκε, αλλά…

Καλοβράδι, καρδούλα μ’!

Τα στατιστικά της εκπαίδευσης

Αναρωτιέμαι, με αφορμή την γλυκύτατη επισήμανση ότι «ο Γώργος και ο Αντώνης, αφού σπούδασαν σε μεγάλο ιδιωτικό σχολείο, φοίτησαν σε μεγάλο (ιδιωτικό) αμερικάνικο πανεπιστήμιο, χάρηκαν την αποφοίτηση των τέκνων τους από μεγάλο ιδιωτικό σχολείο ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ή του Ευρωπαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος, ε, πήγαν τώρα και εις τας Η.Π.Α. να χαρούν τα σπλάχνα τους στο μεγάλο ιδιωτικό πανεπιστήμιο όπου σπουδάζουν…«, κατά πόσον δικαιούνται, όλοι τούτοι οι Γιώργηδες και Αντώνηδες, να διαμορφώνουν το εκπαιδευτικό γίγνεσθαι αυτής της χώρας…

Απ’ την άλλη, η Άννα έχει ένα γιο (να της ζήσει) που πηγαίνει στη Β΄ Λυκείου. Πηγαίνει – και αυτός! – σε ιδιωτικό Σχολείο (στου Γείτονα στη Βάρη) και, μάλιστα, ΔΕΝ παρακολουθεί το Ελληνικό πρόγραμμα αλλά το IB…

Λείπει, γαμώτο, η έξωθεν καλή μαρτυρία…!

Στατιστικά… πόσων βουλευτών ή/και υπουργών τα τέκνα συμμετείχαν ή συμμετέχουν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα;

Χρονιάρες μέρες…

Περί διαλόγου, Παιδείας … και αν!

Είθισται, εν Ελλάδι, το «Παιδαγωγικό Ινστιτούτο» να μην αισθάνεται καν την υποχρέωση να υποστηρίξει «παιδαγωγικά», «επιστημονικά» – ή σε όποιο πλαίσιο, τέλος πάντων – τις «αποφάσεις» του για το «τί θα διδαχθούν τα παιδιά μας και γιατί«…

Εντάξει, αυτοί τέτοιοι είναι, τέτοια κάνουν…

Οι «δάσκαλοι», όμως;

Α! Είπαμε! Αυτοί «αιτούνται» προς το «Υπουργείο»! Πού χρόνος τώρααα….

Περί διαλόγου, Παιδείας και ό,τι νά 'ναι!

Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο θεσμός του διαλόγου είναι αρνητικός;

Εκείνος που επαίρεται, εκείνος που δεν επαρκεί και… εκείνος που σκέφτεται!
Εξηγούμαι:
Πότε τέθηκαν κριτήρια αξιολόγησης, από ποιον, πώς θα ενεργοποιηθούν και ποιος θα συγκεντρώσει όσα ειπώθηκαν για να τα κοινοποιήσει πού;

Περί κρίσεως …

Αν το καλοσκεφτείτε, αγαπητέ μου Χολμς, χρειαζόταν οπωσδήποτε συνένοχος!

Αυτός ο turbo-καπιταλισμός πρέπει να δημιουργεί κέρδη από την άνοδο τη αγοραίας – και όχι της κοινωνικής – αξίας. Ε, λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι κάποιος ήταν πρόθυμος ν’ αγοράζει ή και να μεταπωλεί σε υπερτίμηση, αλλιώς πώς «κινήθηκε» το κεφάλαιο και πώς διεσπάρησαν τα «τοξικά χαρτιά», ε;

Και δεν είναι αυτό αντίθετο με ό,τι κοινωνικό, παραγωγικό, χρήσιμο;

Δεν είναι όλα τούτα ενδείξεις πλήρους αποτυχίας των «golden boys»;

Δεν σημαίνουν όλα αυτά ότι Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ., Ο.Ο.Σ.Α. και όλο το λεφούσι είναι εκείνοι που έφεραν τα πράγματα εδώ που τά ‘φεραν;

Όμως, αυτούς ρωτάμε πάλι «πώς θα βγούμε από το τούνελ«…

Είμαστε, αγαπητέ Χολμς, αθώοι εμείς οι υπόλοιποι; Αγοράσαμε «τοξικά δάνεια», «πλαστικά σπίτια»… κι ένας μπόμπιρας δε βρέθηκε – αχ, βρε Ηρώδη – να τσιρίξει «ο αυτοκράτορας είναι γυμνός!«…

Και ξέρεις γιατί; Διότι κι εμείς γυμνοί είμαστε, ενάμισο αιώνα τώρα: δεν παράγουμε προϊόν, παράγουμε «ισχύ«, μετρημένη σε διεθνείς οργανισμούς, με μονάδα αίματος, πείνας και υπερτίμησης! Ε, σ’ αυτό οι «Μαρξικοί», οι «Κεϋνσιανοί» και οι «Γκαλμπρεϊθικοί» χρωστάνε μια συγνώμη, έτσι;

ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΔΙΚΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟ, ΚΑΛΥΨΗ ΑΝΑΓΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εύχομαι, αγαπητέ Χολμς! Από βάθους καρδίας!

… το προφανέστατο …

«… Ξέρω πως στο παρελθόν κάθε κοινωνική και πολιτική μεταβολή απαιτούσε την βία. Με μια διαφορά: Άλλο η βία που χρησιμοποιείς στη μάχη ως μέσο άμυνας και άλλο η βία που σκοπό έχει να τρομοκρατήσει και να εμποδίσει να εκφραστούν δια του φόβου οι κοινωνικές αντιθέσεις. Αυτό λέγεται ωμή τρομοκρατία και συνεπάγεται κάθε τι το αντεπαναστατικό, είναι αντεπανάσταση …»

Emma Goldman, 1921 «Η απογοήτευσή μου από την Ρωσία»

… πολιτική, πάλι!

῾»… στη δημοκρατία πρώτα ψηφίζεις και μετά υπακούς, στη δικτατορία δε χρειάζεται να χασομεράς φηφίζοντας!»

Charles Bukowski

… πολιτική …

Στη «Δημοκρατία», έχω την εντύπωση, δεν αιτείσαι προς τον εκλεγμένο εκπρόσωπο, απαιτείς!

Στις μοναρχίες (και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα), βέβαια, αιτείσαι προς τον άνακτα

Γαμώτο, κάποιο λάθος υπάρχει εδώ…

το ρεφραίν της ιστορίας

Αν ενθυμούμαι καλώς, εκείνη την ιστορική περίοδο κατά την οποία «τραπεζίτες» και «οικονομικοί οργανισμοί» δάνειζαν – και συνεπώς είχαν «υπό έλεγχον» – κυβερνήτες, τη θυμόμαστε ως «εποχή διαφθοράς, πολέμου και θανάτου«, με τους Μεδίκους, τις «σταυροφορίες», αλλά και την υπερ-ανάπτυξη των «θεαμάτων» και της «Τέχνης»…

Τη θυμόμαστε, στ’ αλήθεια;

Πότε θα λήξει η ιστορία με τον Αλμούνια;

του Γιώργου Δελαστίκ
Κάποτε πρέπει να τελειώσει αυτό το πολιτικοοικονομικό παραμύθι που έχει ως «κακό δράκο» τον επίτροπο οικονομίας της ΕΕ, Χοακίν Αλμούνια. Δεν μπορεί να γίνεται επ’ άπειρον ανεκτό, κάθε φορά που η Κομισιόν ή η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ προβαίνουν σε εκτιμήσεις ή προβλέψεις για την ελληνική οικονομία, τα μέσα ενημέρωσης – με ενθάρρυνση της εκάστοτε κυβέρνησης – να δημιουργούν κλίμα οικονομικού κατακλυσμού γύρω από την Ελλάδα, αγνοώντας παντελώς την κατάσταση των υπόλοιπων χωρών είτε της Ευρωζώνης είτε των «27» συνολικά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

o tempora …

… "δάσκαλοι", λέει …

Ο μέσος διορισμένος συνάδελφός μου στη Δ.Δ.Ε. Πρέβεζας (και αλλού, υποθέτω), θεωρεί πως πρέπει να “γλείψει” τη “διοίκηση” για να πάρει θέση σε σχολείο της προτίμησής του, ανεξάρτητα αν έχει ένα σωρό μόρια προϋπηρεσίας, οικογένειας κ.λπ. …
Κατά τ’ άλλα, ο νόμος καθορίζει πλήρως τη σειρά διορισμού…
Συνδικαλιστοπατέρες, ακούτε;

… περί ενήμερων πολιτών και ανήμερων υπηρεσιών …

Οι ασφαλισμένες (και ασφαλισμένοι) του Ι.Κ.Α. δεν γνωρίζουν ότι, τυπικώς, δικαιούνται το 75% του κόστους της θεραπείας γονιμότητας από το ασφαλιστικό τους ταμείο… αφού αυτό – το Ι.Κ.Α. ντε! – ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ!

Αρέσει σε %d bloggers: