μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: Ελλάδα σήμερα

«Εν μεγάλη ελληνική αποικία, 200 π.X.»

εφημερίδα ΑΥΓΗ, ημερομηνία δημοσίευσης: 14/08/2011

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
>>>>>να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
>>>>>με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσι σας εκείνη
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
οι τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική
>>>>>είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
>>>>>σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε
>>>>>πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
>>>>>να δούμε τι απομένει πια, μετά
>>>>>τόση δεινότητα χειρουργική…

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
>>>>>Να μη βιαζόμεθα είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
>>>>>Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

Κ.Π. Καβάφης 1908

Γιατί οι ζόφοι αποκαλύπτουν μεγαλοσύνες κατά πώς πρέπει, και οι μεγαλοσύνες κρίνονται είτε άχρονα, είτε διαχρονικά…

Για νά ‘χουμε να θυμόμαστε…

ἔστι δὲ τυραννὶς μὲν μοναρχία, καθάπερ εἴρηται, δεσποτικὴ τῆς πολιτικῆς κοινωνίας,

ὀλιγαρχία δ’ ὅταν ὦσι κύριοι τῆς πολιτείας οἱ τὰς οὐσίας ἔχοντες,

δημοκρατία δὲ τοὐναντίον ὅταν οἱ μὴ κεκτημένοι πλῆθος οὐσίας ἀλλ’ ἄποροι…

εἰ γὰρ εἶεν οἱ πλείους, ὄντες εὔποροι, κύριοι τῆς πόλεως, δημοκρατία δ’ ἐστὶν ὅταν ᾖ κύριον τὸ πλῆθος…

(Αριστοτέλης, Πολιτικά, 1279b).

Μας δουλεύουνε, μωρέ, αλλά δεν ξεκουνάμε κι εμείς…

Σε μια χώρα που πλήττεται από «δημοσιονομική παράνοια» και «μισθολογική εξαθλίωση», η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) διαπιστώνει ότι οι τιμές του ψωμιού και των δημητριακών ήταν, την προηγούμενη χρονιά, στο 117% του μέσου κοινοτικού όρου, ενώ στο γάλα, το τυρί και τα αυγά οι τιμές ήταν στο 132% του μέσου όρου των «27».

Την ίδια στιγμή, παράλληλη έκθεση της Eurostat παρουσιάζει τα φορολογικά έσοδα της Ελλάδας να μειώνονται από 34,6% το 2000, σε 32,6% το 2008. Αντίστοιχα, στην «ΕΕ των 27» τα φορολογικά έσοδα μειώθηκαν μόνον από το, υψηλό ήδη, 40,6% το 2000, σε 39,3% το 2008…

Πώς να κλείσεις τα μάτια στο γεγονός ότι μέσα στη τελευταία δεκαετία η Ελλάδα παίρνει – για άλλη μια φορά – την πρωτιά στην αύξηση του ΦΠΑ (που επιμερίζεται στο σύνολο της κοινωνίας) και μία από τις μεγαλύτερες μειώσεις στο φόρο εταιρειών (!!!!!!):

ο δείκτης φόρου εταιρειών στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία μειώθηκε, από 40% το 2000, σε 24% το 2010

Την ίδια στιγμή, χάριν της «ανταγωνιστικότητας», παγώνουν/μειώνονται οι μισθοί, χωρίς ν’ αντιμετωπιστεί η ουσιαστική φοροδιαφυγή τραπεζών, βιομηχάνων και επενδυτικών ομίλων, όπως η Ελλαδική Εκκλησία… χωρίς να σταματήσει η «διαρροή κοινωνικού κεφαλαίου» (όπως, π.χ., τα επενδυόμενα – ουσιαστικά – από την ΕΕ στην Ελλάδα, μέσω των «προγραμμάτων») προς αυτούς τους ίδιους που φοροδιαφεύγουν ή αποσύρουν, ακόμα, τις επενδύσεις τους από τη χώρα (άλλως: απαξιώνουν τις – όποιες, σε μια «αστική κοινωνία» – «κοινωνικές τους υποχρεώσεις»)…

Και, στο «πάρτυ» οικονομικής αυθαιρεσίας που λέγεται «ποδόσφαιρο», τα έσοδα των ποδοσφαιριστών φορολογούνται, λέει, με συντελεστή… 4%!!!!

Για να ευδοκιμήσει – βλέπεις – η «άρχουσα ομάδα» – που δεν είναι ευάριθμη, πλέον, για ν’ αποκαλείται «τάξη» – χρειάζεται μια κρίσιμη μάζα «πρόθυμων φυλάκων» που θα ευδαιμονίζονται, και χρειάζεται απαξίωση των «ιδεών», π.χ., ανάγοντας το «κέρδος» σε «ηδονή» και το «θέαμα» σε «ηθική»… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η αθεράπευτη (;) ηθικολογία του ριζοσπαστικού κινήματος

Στην εφημερίδα «Ροσινάντε» του Δεκεμβρίου 2009, ο Βασίλης Μπέλλος γράφει για την υποκρισία πίσω από τις ηθικολογίες και τα δόγματα: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Για τον Μάριο μέσα μας!

Libération και Agence France Presse για την Ελλάδα: Merkel εναντίον Trichet κι η Ευρώπη στη γωνία…

Δημοσιεύσεις του Libération.fr και του AFP, διαδοχικά, στις 17:ο7΄ και 20:31΄ (ώρες Ελλάδας) της 25ης Μαρτίου 2010, χρήσιμες για να «καθαρίσει το μυαλό» από τον απογευματινό θριαμβικό βομβαρδισμό συγκάληψης των ελληνικών ΜΜΕ…

Η γερμανίδα καγκελάριος διαβεβαίωσε ότι είναι προθυμότατη να δεσμευτεί στη σημερινή διάσκεψη της ΕΕ κι απέναντι στους ευρωπαίους συνεταίρους της υπέρ ενός σχεδίου βοήθειας προς την Ελλάδα που θα δυνδυάζει διμερείς (εκ μέρους ευρωπαϊκὠν κρατών και της Ελλάδας) και εκ μέρους του Δ.Ν.Τ. χρηματοδοτήσεις και δανειοδοτήσεις: «τα πάντα για να σώσουμε το ενιαίο νόμισμα«…
Είχε, επίσης, δηλώσει ότι θα υποστηρίξει «μια αναγκαία μεταβολή των συνθηκών, ώστε τυχόν εκτροπές να μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν πιο έγκαιρα και αποτελεσματικά, μέσω της επιβολής σταθμισμένων κυρώσεων«. Ποτέ, πάντως, δεν προθυμοποιήθηκε πέραν της «στήριξης σε εξαιρετικές συνθήκες«, όπως, π.χ., στην πλήρη αδυναμία δανεισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ιστορίες γι’ αγρίους…

Δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι αυτή η προβοκατόρικη κουβέντα για τις θέσεις της Θάλειας Δραγώνα ως προς το «εθνικόν» μας (φρόνημα είναι, παραφρόνημα; Θα σας γελάσω!), θολώνει, παλεύοντας να κρύψει πίσω από «νικητές» και «ηττημένους», τα πελώρια κενά της «ελληνικής ψυχοσύνθεσης», αλλά και της «ιδεολογίας του σωστού», με την οποία γαλουχούμε γενιές και γενιές…

  • Η «ελληνική ψυχοσύνθεση» χτίζεται πάνω σε μια παραφθορά της Ιστορίας που – σε μια εκπληκτική αναλαμπή ειλικρίνειας – ούτως ή άλλως, διαβάζουμε ως «εθνικήν διαπαιδαγώγησιν». Όμως, όταν η «επάρατος» αριστερά βαυκαλίζονταν με όνειρα «σοσιαλιστικών παράδεισων», η «εθνικώς αποδεκτή» ιδεολογία πούλησε – εν αντιθέσει, βεβαίως, προς όποιον εθνικισμό – «αμερικάνικο όνειρο»… Πώς να δέσει τώρα το γλυκό, σε χαλεπούς για τις πρότερες ονειρώξεις καιρούς;
  • Η «ιδεολογία του σωστού» (που μέσα μου δεν έχει διάφορο από την «ιδεολογία της εξουσίας») είναι στην τομή αυτής της «αριστεράς» με την καπιταλιστική και τη «λαϊκή» δεξιά. Όλες αναγνώρισαν ότι η «ιδεολογική διαπαιδαγώγηση» περνά μέσα από την εμπέδωση κανόνων «σωστού και λάθους», μέσα από τους οποίους, βέβαια, ο «άλλος» ταυτίζεται με το «κακό», και οι όποιες πρωτοβουλίες απαγορεύονται, λίγο-πολύ.
  • Πώς δένουν; Να ο αληθινός ρόλος της εκκλησίας (ως δομή, αλλά και, κυρίως, ως ιδεολόγημα) στο ελληνικό κράτος: δίνει υπόσταση – έστω και αδίστακτα παραποιώντας – στην «εθνική ψυχοσύνθεση» και προσωποποιεί/απολυτοποιεί – θεικῃ αδείᾳ – το «σωστό»!

Ποιος είναι ο «άλλος»; Πώς καθορίζεται ο «άλλος» στην Ιστορία ενός «διαδρόμου μεταξύ ηπείρων», όπως η Ελλάδα; Τί πάει να πει «άλλος» στα Βαλκάνια, έεε;

Πριν από την «πολιτική» – κι ας το αποφεύγουμε ως μιαρή αναφορά – πρέπει να πάρει θέση η «επιστημονική κοινότητα», κι έχω την εντύπωση ότι τελεί εν αμαρτίαις απουσιάζουσα κι αυτή! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: