μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: δημόσια διοίκηση

"Κύρηξις πολέμου"

Έχοντας μειώσει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και έχοντας αποκαλύψει τη γύμνια των συνδικάτων, ο «Κυβερνήτης» ετοιμάζεται να αποφύγει – ελλείψει και της όποιας κοινωνικής πίεσης προς τούτο – να φορολογήσει εταιρίες και, βέβαια, τράπεζες – ελέω και της ηθικής της ελληνικής «αριστεράς» περί «δικαιώματος στο βόλεμα» (βλ. αργόμισθους αγρότες και φραγκοφονιάδες εμπόρους) – ενώ στις πρώτες έταξε σήμερα «οικονομικές διευκολύνσεις» και στις δεύτερες δόθηκαν, προηγουμένως, με ανεξέλεγκτο τρόπο κάποια δις…

Ποιον καλούνται να εξυπηρετήσουν τράπεζες κι έμποροι; Μα, εκείνον που – λάθρα – έχει τις τσέπες του γεμάτες… ή τον εαυτό τους… Διαβάζεται και με τους δύο τρόπους…

Μας κύρηξαν πόλεμο, κι εμείς απεργούμε επετειακώς, έως ότου έρθει η επόμενη κρίσιμη ημερομηνία… διακοπές, πανελλαδικές, κυριακάτικο ματς…

Εμ, θέλει και τόλμη…!

Όπως εισηγήθηκε κι ο Κώστας Δουζίνας, η «κρίση» και η επίθεση στην Ελλάδα από τους κερδοσκοπικούς οργανισμούς, θα μπορούσε να εκληφθεί – η Ιστορία, βέβαια, θα δείξει – ως «πρόβα» ή «πρώτο βήμα» για την επίθεση εναντίον αυτού που θα μπορούσε ν’ αποκληθεί «επίθεση εναντίον του Ευρωπαϊκού πνεύματος», δηλαδή εναντίον της «κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», της «αλληλεγγύης», της «κοινωνικής πρόνοιας», του «ισχυρού» συνδικαλισμού και του κοινωνικού πολιτικού «ελέγχου».
Αν αυτό το δέχεται κανείς, τότε θα περίμενε και από τον – προεδρεύοντα, άλλωστε, της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» – «κυβερνώντα», να επικαλεστεί εκείνο που διακυβεύεται, την κοινωνική/»δημοκρατική» δεδηλωμένη, δηλαδή, για να απαιτήσει την ευχέρεια να εφαρμόσει το πρόγραμμα διακυβέρνησης για το οποίο εξελέγη!
Οι Ισλανδοί, αν ενθυμείσθε, αγαπητέ «κυβερνήτα», καταψηφίζουν όπου νά ‘ναι την άμεση αποπληρωμή χρεών – ακόμα και προς ευρωπαίους πιστωτές, όπως το Ενωμένο Βασίλειο – προκειμένου να ορθοποδήσουν…! Κατά τ’ άλλα … κανείς, ούτε, βέβαια, οι πιστωτές τους, δε διαφωνεί με τη διαφαινόμενη – μετά από σχετικό δημοψήφισμα, βεβαίως – είσοδο της Ισλανδίας στην ΕΕ…!

Το "παραμύθι" της κάθε μέρας…

Έσεισε το ηγεμονικό της σκήπτρον η εξουσία κι απεφάσισεν: «τέρμα οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών!«…

Λίγο πριν τις διακοπές είχαμε, που λες τζιέρι μ’, το Ζ΄ τσουνάμι αποσπάσεων τούτης της εξουσίας…

Κι έσεισε ξανά το ηγεμονικό της σκήπτρον η εξουσία κι απεφάσισεν: «τοποθετήσεις με ανοικτές διαδικασίες σε κρατικούς θώκους!«…

Για τις τοποθετήσεις περιφερειαρχών της εκπαίδευσης, ψυχή μ’, ούτε ποιοι αιτήθηκαν μάθαμε, ούτε γιατί αυτοί που μπήκαν ήταν καλύτεροι των άλλωνε μάθαμε… Μόνον, να, η δική μας η «περιφερειάρχισσα» ήτανε «δημοτικό στέλεχος του Κόμματος» και κάτι άλλοι όχι, και πολύ με παραξοφάνηκε, αλλά…

Καλοβράδι, καρδούλα μ’!

… πολιτική, πάλι!

῾»… στη δημοκρατία πρώτα ψηφίζεις και μετά υπακούς, στη δικτατορία δε χρειάζεται να χασομεράς φηφίζοντας!»

Charles Bukowski

… πολιτική …

Στη «Δημοκρατία», έχω την εντύπωση, δεν αιτείσαι προς τον εκλεγμένο εκπρόσωπο, απαιτείς!

Στις μοναρχίες (και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα), βέβαια, αιτείσαι προς τον άνακτα

Γαμώτο, κάποιο λάθος υπάρχει εδώ…

το ρεφραίν της ιστορίας

Αν ενθυμούμαι καλώς, εκείνη την ιστορική περίοδο κατά την οποία «τραπεζίτες» και «οικονομικοί οργανισμοί» δάνειζαν – και συνεπώς είχαν «υπό έλεγχον» – κυβερνήτες, τη θυμόμαστε ως «εποχή διαφθοράς, πολέμου και θανάτου«, με τους Μεδίκους, τις «σταυροφορίες», αλλά και την υπερ-ανάπτυξη των «θεαμάτων» και της «Τέχνης»…

Τη θυμόμαστε, στ’ αλήθεια;

Πότε θα λήξει η ιστορία με τον Αλμούνια;

του Γιώργου Δελαστίκ
Κάποτε πρέπει να τελειώσει αυτό το πολιτικοοικονομικό παραμύθι που έχει ως «κακό δράκο» τον επίτροπο οικονομίας της ΕΕ, Χοακίν Αλμούνια. Δεν μπορεί να γίνεται επ’ άπειρον ανεκτό, κάθε φορά που η Κομισιόν ή η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ προβαίνουν σε εκτιμήσεις ή προβλέψεις για την ελληνική οικονομία, τα μέσα ενημέρωσης – με ενθάρρυνση της εκάστοτε κυβέρνησης – να δημιουργούν κλίμα οικονομικού κατακλυσμού γύρω από την Ελλάδα, αγνοώντας παντελώς την κατάσταση των υπόλοιπων χωρών είτε της Ευρωζώνης είτε των «27» συνολικά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… "δάσκαλοι", λέει …

Ο μέσος διορισμένος συνάδελφός μου στη Δ.Δ.Ε. Πρέβεζας (και αλλού, υποθέτω), θεωρεί πως πρέπει να “γλείψει” τη “διοίκηση” για να πάρει θέση σε σχολείο της προτίμησής του, ανεξάρτητα αν έχει ένα σωρό μόρια προϋπηρεσίας, οικογένειας κ.λπ. …
Κατά τ’ άλλα, ο νόμος καθορίζει πλήρως τη σειρά διορισμού…
Συνδικαλιστοπατέρες, ακούτε;

Αρέσει σε %d bloggers: