μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: Γιώργος Παπανδρέου

«Ιστορικό ανέκδοτο» ή η «ιστορία» ως ανέκδοτο…

ημ. δημοσίευσης:
08 Απριλίου 2008, 01:00

«Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, κατέθεσε σήμερα, στο πλαίσιο της Ώρας του Πρωθυπουργού, στη Βουλή, Επίκαιρη Ερώτηση, για τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας που επιχειρεί η κυβέρνηση και την πολιτική της στον τομέα αυτό.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Επίκαιρης Ερώτησης«:

Επίκαιρη ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό

Είναι σαφές πως η κυβέρνηση επιχειρεί με πλάγιο και αδιαφανή τρόπο να εφαρμόσει μια αποτυχημένη συνταγή πλήρους ιδιωτικοποίησης δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας με επιδίωξη την κάλυψη των διευρυνόμενων ελλειμμάτων του προϋπολογισμού μέσω ρευστοποίησης δημόσιας περιουσίας.

Αν υλοποιηθούν τα σχέδια της κυβέρνησης, η Ελλάδα θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, το σύνολο των μεγάλων αεροδρομίων, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από αντίστοιχους οργανισμούς άλλων χωρών.

Αυτή η πολιτική είναι και ξεπερασμένη και αποτυχημένη. Την εφάρμοσαν μόνο στο παρελθόν ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της κ. Θάτσερ και του κ. Μητσοτάκη. Σήμερα, όλες οι κυβερνήσεις, ακόμη και των ΗΠΑ, αντιλαμβάνονται την ανάγκη ελέγχου και ρύθμισης των αγορών για την προστασία της οικονομίας και των πολιτών, ενώ λαμβάνουν μέτρα θωράκισης των στρατηγικών τους επιχειρήσεων -ακόμη και ιδιωτικών – έναντι επιθετικών εξαγορών από κερδοσκοπικά κεφάλαια.

Για το λόγο αυτό, καλείται ο κ . Πρωθυπουργός:

– Να αποσαφηνίσει δεσμευτικά τις προθέσεις της κυβέρνησης ως προς τη διατήρηση του δημόσιου ελέγχου για τον ΟΤΕ, τα ΕΛΤΑ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τη ΔΕΗ, τον ΟΣΕ, την ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ και τους άλλους στρατηγικούς οργανισμούς κοινής ωφέλειας της χώρας.

– Να εξηγήσει ποιο όφελος θα έχει ο Έλληνας καταναλωτής αν οι αποφάσεις για τις τηλεπικοινωνίες, για την ηλεκτροπαραγωγή και για τα λιμάνια λαμβάνονται από ξένους επιχειρηματικούς ομίλους αντί του Ελληνικού δημοσίου, καθώς και ποια είναι η σκοπιμότητα της πλήρους ή μερικής παραχώρησης της διοίκησης των επιχειρήσεων αυτών σε ιδιωτικά συμφέροντα αντί της σύναψης στρατηγικών συνεργασιών ή έστω επιμέρους συμπράξεων δημόσιου – ιδιωτικού τομέα όπου αυτό χρειάζεται κάτω από δημόσιο έλεγχο.

Ο ερωτών

Γιώργος Α. Παπανδρέου

… «σας ξεσηκώνει»!

Λίγο πριν ξεκινήσει η «διακαναλική»… μια τελευταία διαφήμιση στο MEGA… για ενισχυτικό της ανδρικής ενεργητικότητας:

«βγείτε νικητές σε κάθε γύρο (!)… σας ξεσηκώνει!«…

Τυχαίο;

λόγια και πράξεις

Στον ιστοχώρο του «Κυβερνήτη», παρατίθεταιχωρίς ελληνική μετάφραση ή σύνδεσμο από το ελληνόφωνο τμήμα – η ακόλουθη καταγραφή:

A roadmap for social and economic reform
P.E.S. – 8 December 2006 – Porto, Portugal
A ten point plan for the creation of a ‘New Social Europe’ was adopted by the leaders of Europe’s socialist, social democratic and labour parties at the Congress of the Party of European Socialists.
Europe must reform if it is to continue to combine social justice and a market economy” said PES President Poul Nyrup Rasmussen. “We social democrats and socialists reject dismantling our welfare states in the name of increased competition. We will renew and strengthen social protection across Europe, we will modernize our welfare states without weakening them, and we have adopted a ten point plan to show us the road.” …

Κατευθυντήριες γραμμές για την κοινωνική και οικονομική μεταρρύθμιση

Κόμμα Ευρωπαίων Σοσιαλιστών – 6 Δεκεμβρίου 2006 – Πόρτο, Πορτογαλία

Ένα σχέδιο δέκα σημείων υιοθετήθηκε από τους ηγέτες των ευρωπαϊκών σοσιαλιστικών, σοσιαλδημοκρατικών και εργατικών κομμάτων στο συνέδριο του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών (ΚΕΣ).

Η Ευρώπη πρέπει να μεταρρυθμιστεί, αν πρόκειται να συνεχίσει να συνθέτει την κοινωνική δικαιοσύνη και την οικονομία της αγοράς, δήλωσε ο Πρόεδρος του ΚΕΣ Πουλ Νύροπ Ράσμουσσεν. Εμείς οι σοσιαλδημοκράτες και σοσιαλιστές διαφωνούμε με την αποδόμηση των κοινωνικών μας κρατών στο όνομα της αυξημένης ανταγωνιστικότητας. Θα ανανεώσουμε και δυναμώσουμε την κοινωνική προστασία σε όλη την Ευρώπη, θα εκσυγχρονίσουμε τα κοινωνικά μας κράτη χωρίς να τ’ αποδυναμώσουμε και [προς τούτο] υιοθετήσαμε ένα σχέδιο δέκα σημείων για να μας δείξει τον δρόμο…

Εκτός από την πλήρη έλλειψη διεθνούς αλληλεγγύης, αλλά και την πλήρη έκθεση του σοσιαλδημοκρατικού προγράμματος «ωραιοποίησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο» που αυτές οι γραμμές υποδεικνύουν, τίθεται κι ένα ερώτημα:
Οι «ηγέτες» που αναφέρονται σε ποιον δίνουν λόγο για την καταστρατήγηση όσων δηλώνουν κι υπογράφουν;
Εκτός από μεγάλα λόγια, ποια ήταν η κοινωνική, ηθική και θεωρητική υποστήριξη των «δέκα θέσεων»;
Πρέπει κάποτε να ρωτήσουμε τα κόμματα σε τί διαφέρουν από τηλεοπτικά talk-shows, πού – δηλαδή – έγκειται η ανάληψη ευθύνης και η υπευθυνότητά τους ως «κοινωνικών θεσμών»…

Εμ, θέλει και τόλμη…!

Όπως εισηγήθηκε κι ο Κώστας Δουζίνας, η «κρίση» και η επίθεση στην Ελλάδα από τους κερδοσκοπικούς οργανισμούς, θα μπορούσε να εκληφθεί – η Ιστορία, βέβαια, θα δείξει – ως «πρόβα» ή «πρώτο βήμα» για την επίθεση εναντίον αυτού που θα μπορούσε ν’ αποκληθεί «επίθεση εναντίον του Ευρωπαϊκού πνεύματος», δηλαδή εναντίον της «κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», της «αλληλεγγύης», της «κοινωνικής πρόνοιας», του «ισχυρού» συνδικαλισμού και του κοινωνικού πολιτικού «ελέγχου».
Αν αυτό το δέχεται κανείς, τότε θα περίμενε και από τον – προεδρεύοντα, άλλωστε, της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» – «κυβερνώντα», να επικαλεστεί εκείνο που διακυβεύεται, την κοινωνική/»δημοκρατική» δεδηλωμένη, δηλαδή, για να απαιτήσει την ευχέρεια να εφαρμόσει το πρόγραμμα διακυβέρνησης για το οποίο εξελέγη!
Οι Ισλανδοί, αν ενθυμείσθε, αγαπητέ «κυβερνήτα», καταψηφίζουν όπου νά ‘ναι την άμεση αποπληρωμή χρεών – ακόμα και προς ευρωπαίους πιστωτές, όπως το Ενωμένο Βασίλειο – προκειμένου να ορθοποδήσουν…! Κατά τ’ άλλα … κανείς, ούτε, βέβαια, οι πιστωτές τους, δε διαφωνεί με τη διαφαινόμενη – μετά από σχετικό δημοψήφισμα, βεβαίως – είσοδο της Ισλανδίας στην ΕΕ…!

Θέμα συνέπειας, βλέπεις…

«CRISIS PAY THE PLUTOCRACY«,

ή «κρίση, πλήρωσε την πλουτοκρατία»… σωστόοο!

Το ΠΑΜΕ έχει, τουλάχιστον, αποδείξει την πλήρη αντιστοιχία του με το ρηθέν παρά της ηγεμονευούσης Αλέκας «εμάς μας ξέρετε, δεν αλλάζουμε ποτέ!«…

Για την αγγλικούρα, όμως… όσο θυμάμαι – εκεί, γύρω στο 1985, στην πλατεία του Νέου Ηράκλειου – τη βουβαμάρα του κοινού όταν ο «ομιλητής» σε προφεστιβαλική της ΚΝΕ ανακοίνωσε (ανέγνωσε) το αμίμητο: «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα!«… α, ρε Φώτη! Μετά σπούδασες «πληροφορική στη Βουλγαρία»  με τις πλάτες του κόμματος, ε;

Α, βέβαια! Απολύτως προοδευτικό το μήνυμα της ηγεμονευούσης!

Αντι-ευρωπαϊσμός, απαξίωση της διεθνοποίησης και της συνδικαλιστικής ενότητας και αλληλεγγύης… Απεργεί η Ευρώπη – λίγο ή πολύ για τα ίδια αιτήματα με τους Έλληνες – αλλά εμείς άλλο μπαϊράκι!

Λες και το συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να ευοδωθεί «κατά τόπους»… λες και οι Ισπανοί (ή οι Γάλλοι, λίγο καιρό πριν) συναγωνιστές – PIGS κι αυτοί – είναι «άλλοι»…

Αυτός ο «απομονωτισμός» και η – υποτιθέμενη – αυτάρκεια του κομματικού/εξουσιαστικού συμπλέγματος στην Ελλάδα, μόνο ένα υποδεικνύει: την ανάγκη διαχείρισης «εκτός ελέγχου», την ανάγκη απαξίωσης των – όποιων – συγκρίσεων, κι όλα αυτά όχι, βέβαια, για καλό…

Τούτο το παιχνίδι – παιχνίδι ήττας για τα συνδικάτα και την αριστερά – το παίζουν συνδικάτα και κόμματα, ελεγχόμενοι κι ελεγκτές, αλλά το παίζει, με «πάθος», και η «κυβερνητική εξουσία»:

Αφού δανείστηκε, παραδίδοντας μέρος της εκπροσώπησης στο εξωτερικό και μέρος της «εθνικής κυριαρχίας», μετά «κούνησε αυστηρά το δάχτυλο» στους «απ’ έξω» που δε μας βοήθησαν γρηγορότερα και – πριν από δύο ημέρες – δήλωσε «ο κυβερνήτης» στο BBC ότι αγωνίζεται ν’ αποκαταστήσει την αξιοπιστία και τη συνέπειά μας (credibility)… στους πιστωτές!

Για την «credibility» του απέναντι στους εκλογείς, τίποτα;

Τα στατιστικά της εκπαίδευσης

Αναρωτιέμαι, με αφορμή την γλυκύτατη επισήμανση ότι «ο Γώργος και ο Αντώνης, αφού σπούδασαν σε μεγάλο ιδιωτικό σχολείο, φοίτησαν σε μεγάλο (ιδιωτικό) αμερικάνικο πανεπιστήμιο, χάρηκαν την αποφοίτηση των τέκνων τους από μεγάλο ιδιωτικό σχολείο ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ή του Ευρωπαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος, ε, πήγαν τώρα και εις τας Η.Π.Α. να χαρούν τα σπλάχνα τους στο μεγάλο ιδιωτικό πανεπιστήμιο όπου σπουδάζουν…«, κατά πόσον δικαιούνται, όλοι τούτοι οι Γιώργηδες και Αντώνηδες, να διαμορφώνουν το εκπαιδευτικό γίγνεσθαι αυτής της χώρας…

Απ’ την άλλη, η Άννα έχει ένα γιο (να της ζήσει) που πηγαίνει στη Β΄ Λυκείου. Πηγαίνει – και αυτός! – σε ιδιωτικό Σχολείο (στου Γείτονα στη Βάρη) και, μάλιστα, ΔΕΝ παρακολουθεί το Ελληνικό πρόγραμμα αλλά το IB…

Λείπει, γαμώτο, η έξωθεν καλή μαρτυρία…!

Στατιστικά… πόσων βουλευτών ή/και υπουργών τα τέκνα συμμετείχαν ή συμμετέχουν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα;

Χρονιάρες μέρες…

Αρέσει σε %d bloggers: