μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Tag Archives: Αλληλεγγύη

Ένα “μη πολιτικό” κείμενο για την πολιτική και την περηφάνια μας…

Το κείμενο που ακολουθεί το έστειλε ο Θόδωρος Τσελεπής – ηλεκτροσυγκολλητής και πρόεδρος του εργοταξιακού σωματείου της γαλλικής κατασκευαστικής εταιρίας VINCI – στις εφημερίδες “Αυγή”, “Δρόμο της Αριστεράς”, “Εποχή” και “Πριν”, αλλά και στον «Ροσινάντε», για συμβολική κοινή δημοσίευση σε αυτές. Οι συγκεκριμένες εφημερίδες ήταν εκείνες που είχαν ενημερώσει με δημοσιεύματά τους για την απεργία του Σωματείου «Η Γαλαρία» των εργατοτεχνιτών και υπαλλήλων εργαζομένων στην κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος – Τσακώνα την περασμένη Τετάρτη, 1η Σεπτεμβρίου 2010, που διεκδικήσαν τα δικαιώματά τους καθώς και την παύση της εργοδοτικής τρομοκρατίας:

«Χειμώνας του ΄85 στη Θεσσαλονίκη. Απεργία των σκουπιδιάρηδων (έτσι τους λέγαμε τότε).

Εγώ 15χρονος κνίτης, μαθητής λυκείου. Πιασμένος σε «αλυσίδα» με συντρόφους μεγαλύτερους, να προσπαθούμε να εμποδίσουμε τους στρατιώτες να μαζέψουν τα σκουπίδια. Ντρεπόμουν. Αλλά πιο πολύ ντρεπόμουν να πω πως ντρεπόμουν.

Τα χρόνια πέρασαν. Έχω 2 γιους, ο ένας 15χρονος. Δεν είμαι πλέον κνίτης, είμαι ένας ανένταχτος – αντιεξουσιαστής – αριστερός τρομάρα μου, που ψάχνει την Αριστερά. Χρόνια τώρα με στήνει στο ραντεβού, αλλά εγώ επιμένω να την περιμένω.

Σεπτέμβριος του 2010, Αχαΐα. 40χρονος πλέον, πρόεδρος του Σωματείου «Η Γαλαρία», ηλεκτροσυγκολλητής, εργαζόμενος στη VINCI. Την Τετάρτη είχαμε απεργία. Τα αίτια πολλά. Τα αιτήματα διάφορα. Καλύτερες συνθήκες, επιδόματα, τρομοκρατία, εκβιασμοί…

Λίγο πριν ξημερώσει, άρχισαν να έρχονται στα τούνελ κάτι «παλιόπαιδα» με μηχανές και αυτοκίνητα. Κάτι αξύριστα αγόρια με χαίτη και σκουλαρίκια. Ο Νίκος (μεγαλύτερος αυτός) και η Σοφία από το συντονιστικό. Πέρναγε η ώρα και έρχονταν όλο και περισσότερα λιανόπαιδα. Και μαζί κορίτσια, όμορφα κορίτσια. Και στάθηκαν μαζί μας στην πύλη. Δεν ήθελαν να τους κεράσουμε ούτε καφέ. Ένιωθαν πως έκαναν το χρέος τους.

Οι συνάδελφοί μου τα έχασαν. Ντρέπονταν που δεν ήταν όλοι οι εργαζόμενοι που απεργούσαν μαζί μας. Και ήθελαν να αγκαλιάσουν όλα αυτά τα παιδιά που στέκονταν μαζί μας χωρίς να ξέρουν ούτε το όνομα μας.

Τετάρτη 1 Σεπτέμβρη 2010: η ωραιότερη μέρα της ζωής μου. Δεν κερδίσαμε τίποτα. Δεν ξέρω αν θα κερδίσουμε τίποτα και στο μέλλον. Όμως για πρώτη φορά δεν ένιωσα μόνος. Ένιωσα, όμως, σύντροφος. Πόσο καιρό είχα να πω αυτή τη λέξη. Για ένα διάστημα ντρεπόμουν να την ξεστομίσω. Την είχαν κουρελιάσει γραφειοκράτες, καρεκλοκένταυροι και εργατοπατέρες. Αυτοί όμως ήταν πραγματικοί Σύντροφοι.

Ήταν οι Σύντροφοί μου που δουλεύουμε μαζί στις γαλαρίες και στα συνεργεία της VINCI. Ήταν οι Σύντροφοί μου από διάφορους χώρους, νέα παιδιά που βοήθησαν να πετύχει η απεργία και να μην δουλέψει κανείς.

Λυπάμαι συνάδελφοι αν δεν μπορέσει να κερδίσει το Σωματείο ένα επίδομα παραπάνω, αλλά κερδίσαμε σε ανθρωπιά αξιοπρέπεια και κυρίως αλληλεγγύη.
Δεν ξέρω πόσα από αυτά τα παιδιά θα κάνουν καριέρα, θα αποχτήσουν χρήμα, θα γίνουν πρώην αντιεξουσιαστές, πρώην αριστεροί, οικογενειάρχες με εξοχικό και γκόμενα. Ίσως όλα, ίσως κανένα. Μα θα έρθουν άλλα στη θέση τους και στην θέση μας. Και η ζωή θα συνεχίζεται με τους λίγους ρομαντικούς να παλεύουν για μια καλύτερη ζωή.

Συγνώμη παιδιά που δεν ξέρω τα ονόματα σας, αλλά σας ευχαριστώ και εγώ και οι συνάδελφοι μου. Συγνώμη και σε όσους περίμεναν να διαβάσουν ένα «πολιτικό» κείμενο.

ΥΓ: Ραντεβού, ρε μαλλιάδες, στην Δ.Ε.Θ. και μακριά από γραφειοκράτες. Να ξέρατε τι χάσατε όσοι δεν ήσασταν μαζί μας. Και σεις ποντικοί που περιμένετε στη γωνία την προσωπική μου άποψη εξέφρασα στο κείμενο αυτό.»

Τσελεπής Θόδωρος
Ηλεκτροσυγκολλητής,
πρόεδρος σωματείου «Γαλαρία»

Σήμερα, στο Εργατικό Κέντρο της Πρέβεζας ή αλλού…

Μια σταγόνα να μας λερώσει όλους…

Η 13η Μαΐου του 2010 πήγε χαμένη…

Για πρώτη φορά, στις 13 Μαΐου του 1968, Γάλλοι εργάτες ενώθηκαν με τους φοιτητές, απεργώντας για μια μέρα και διοργανώνοντας από κοινού πορεία στο κέντρο του Παρισιού. Περίπου 800.000 φοιτητές, καθηγητές κι εργάτες διέσχισαν τη γαλλική πρωτεύουσα ζητώντας την παραίτηση της κυβέρνησης υπό τον Charles de Gaulle και διαμαρτυρόμενοι για την αστυνομική βιαιότητα κατά τις πορείες των προηγουμένων ημερών.

Αυτή τη φορά, πάντως, η αστυνομία παρακολούθησε διακριτικά τις διαδηλώσεις για το μεγαλύτερο κομμάτι της ημέρας, αν κι αργότερα μπλόκαρε τις γέφυρες που διασχίζουν το Σηκουάνα, περιορίζοντας τους διαδηλωτές στην αριστερή όχθη, όπου και τις προηγούμενες μέρες είχαν δημιουργηθεί τα επεισόδια με την αστυνομία.

Η τετράωρη πορεία είχε ξεκινήσει από την Place de la République της δεξιάς όχθης του Σηκουάνα και ενώθηκε με το πλήθος φοιτητών αφού πέρασε τη γέφυρα για την άλλη όχθη, διασχίζοντας τις φοιτητικές γειτονιές του Παρισιού. Κρατώντας σημαίες και πανό, εργάτες, φοιτητές και καθηγητές φώναζαν «De Gaule δολοφόνε» και «CRS-SS», παρομοιάζοντας τα γαλλικά ΜΑΤ (τη μονάδα της γαλλικής αστυνομίας για τις διαδηλώσεις) CRS με τα ναζιστικά SS.

Οι φοιτητές ζητούσαν τη μεταρρύθμιση του «bourgeois πανεπιστημιακού συστήματος» και το τέλος του «αστυνομευόμενου κράτους» , αλλά και την απελευθέρωση των ηγετών του κινήματός τους που είχαν συλληφθεί λίγες μέρες νωρίτερα. Τα αιτήματα των εργατών, πάλι, αφορούσαν τους χαμηλούς μισθούς, την αποκέντρωση και τις διακρίσεις στο χώρο εργασίας.

Η μονοήμερη απεργία παρέλυσε την πρωτεύουσα και γρήγορα πήραν τη σκυτάλη και άλλες μεγάλες πόλεις της περιφέρειας. Οι δημόσιες συγκοινωνίες, οι αεροπορικές πτήσεις, τα ταχυδρομεία, όλα είχαν παραλύσει κατά τη διάρκεια των ημερών λαϊκής διαμαρτυρίας που έμειναν στην ιστορία.

Πηγές: BBC, tvxs

Αγώνας για τη ζωή, όχι για το θάνατο!

Δημοσιεύτηκε εχθές, στον ιστοχώρο της “Βαβυλωνίας”:

Τον Δεκέμβρη του 2008 κατά τη διάρκεια των γεγονότων που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος απάντησε στις φασιστικές εκκλήσεις των ΜΜΕ για επιστροφή σε «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» με το αφοπλιστικό σύνθημα «εσείς μιλάτε για βιτρίνες, εμείς μιλάμε για ζωές».

Ποια επικίνδυνη υποκρισία κάνει τώρα ορισμένους να μιλάνε για τα ανύπαρκτα μέτρα πυροπροστασίας της τράπεζας και όχι για τις ζωές που χάθηκαν;

Ποια οργουελική αντιστροφή της πραγματικότητας κάνει κάποιους να μιλούν για το τραγικό συμβάν σαν να επρόκειτο για βραχυκύκλωμα;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι αυτή η υποκρισία είναι αντίστοιχη των νατοϊκών δολοφόνων που μιλούσαν για «παράπλευρες απώλειες»;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι η δεδομένη και αυτονόητη κυνικότητα και κτηνωδία ενός μεγαλοκαπιταλιστή, που επέβαλε εκβιαστικά στους υπαλλήλους του να βρίσκονται μέσα στην τράπεζα, δεν εξιλεώνει κανέναν για τους νεκρούς;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι αν χρησιμοποιείς τις τακτικές του κτήνους το οποίο αντιπαλεύεις έχεις γίνει ίδιος μ’ αυτό;

Αν για κάτι αγωνίζονται οι αναρχικοί, αν για κάτι αξίζει να αγωνιστούν οι άνθρωποι είναι για την Ζωή, την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια. Για έναν κόσμο όπου ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η αθεράπευτη (;) ηθικολογία του ριζοσπαστικού κινήματος

Στην εφημερίδα «Ροσινάντε» του Δεκεμβρίου 2009, ο Βασίλης Μπέλλος γράφει για την υποκρισία πίσω από τις ηθικολογίες και τα δόγματα: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Και τα καλά νέα υπόκεινται σε περιορισμούς …


… σήμερα, Παρασκευή 23 Απριλίου 2010, αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους ο Μάριος Ζέρβας …
«Με περιοριστικούς όρους«, όπως όλοι μας … Σιδεροκέφαλος και πάντα αξιόπλοος!

Για τον Μάριο μέσα μας!

Η Karmen στο δρόμο της Kostadinka

Σχετικά, δείτε κι εδώ, εδώ κι εδώ.

Ακόμη ένα περιστατικό «εργοδοτικής τρομοκρατίας» καταγγέλλει το «Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού», με θύμα μία εργαζόμενη στην αλυσίδα καφετεριών VΙΑ VAI.

Όπως κατήγγειλε το Σωματείο, η εργαζόμενη μετανάστρια Κάρμεν Μ. απολύθηκε με την επιστροφή της από νόμιμη ιατρική άδεια. Στις συναντήσεις για την καταβολή αποζημίωσης ο εργοδότης Στέλιος Καρέζος εμφανίστηκε «προκλητικός» τόσο απέναντι στην εργαζόμενη, όσο και στους εκπροσώπους του σωματείου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Για τον Μάριο Ζ., δάσκαλο κολύμβησης για νήπια και … έναν ανάμεσά μας!

Δημοσιεύτηκε στο blog συμπαράστασης στον Μάριο Ζέρβα (Ζ.) που συνελήφθει σε μια επίδειξη ασυδοσίας των αρχών, στην Αθήνα, η παρακάτω επιστολή του:

Α’ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, 19.03.2010
Στις 11 Μαρτίου, ημέρα Πέμπτη, έγινε η σύλληψή μου από τις αστυνομικές δυνάμεις καταστολής. Το αίσθημα της ελευθερίας και το δικαίωμα του διαδηλώνειν κόπηκε με μιας με μένος και βία από πάνοπλο αστυνομικό των ΜΑΤ, αφού του έχει δοθεί το δικαίωμα αυτό. Αφορμή της σύλληψης η συμμετοχή σε διαδήλωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων του εργαζόμενου και μη, πολίτη, έχοντας περίεργο κούρεμα και σακίδιο. Αιτία ο παραδειγματισμός.
Στην χούντα έσκιζαν με μαστίγιο τα πρόσωπα των εφήβων σπουδαστών μέσα και έξω από την νομική σχολή. Τώρα, με την ίδια βαρβαρότητα, η ¨σοσιαλιστική¨ κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας όλα της τα μέσα σκίζει και μαστιγώνει τις ζωές των ανθρώπων που έχουν μοχθήσει, εκείνων που μοχθούν και εκείνων που αντιστέκονται και δεν φοβούνται να υπάρχουν, με βίαιες οικονομικές και τρομοκρατικές πολιτικές.
Την πολιτική ευθύνη της παράλογης σύλληψης υποχρεούται να την αναλάβει το κράτος. Η καθολική πολιτική αντίδραση που εκφράστηκε μέσα από το κύμα διαμαρτυρίας, αποδεικνύει ότι η κοινωνία αντιστέκεται. Κι αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό για ’μένα, που συνειδητά επέλεξα να παραμένω ανένταχτος. Το κράτος ζητά την ανυπαρξία μας και φοβάται την ύπαρξή μας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ανοιχτή Επιστολή προς τις πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες των Χανίων

Από τον ανεξάρτητο μη εμπορικό χώρο ενημέρωσης & αντιπληροφόρησης της Κρήτης Candia Alternativa

Στην αρχή χτύπησαν τους τσιγγάνους, δεν είπα τίποτα

μετά τους μετανάστες, σιώπησα

μετά τους αντιφασίστες, ξανά σιώπησα

ύστερα τους γείτονες, δεν φώναξα

μετά που ήρθαν να χτυπήσουν εμένα, δεν υπήρχε κανείς για να φωνάξει

Στην αρχή τα χτυπήματα σε πλατείες της πόλης, στην Αμπεριά , στην «πλατεία 1866″.

Έπειτα σχηματισμός ναζιστικών συμβόλων σε σπίτια φοιτητών, μολότοφ σε σπίτι Χανιώτη ακτιβιστή, όλα πέρασαν σχεδόν στα ψιλά.

Η επίθεση στο Στέκι Μεταναστών, δημιούργησε μια χλιαρή αντίδραση. Η κοινωνία μας δεν αντιμετώπισε σοβαρά αυτά τα φαινόμενα.

Συνεχή φαινόμενα ξυλοδαρμών, επιθέσεων, ακόμη και απόπειρες εμπρησμού  μεταναστών και αστέγων της πόλης μας, όπως πριν λίγες μέρες στη Χαλέπα.

Τώρα έχουμε μία νέα επίθεση. Σε μία δασκάλα, στη Χαλέπα, με ότι αυτό μπορεί να συμβολίζει. Αποτύπωμα στο σώμα της, απόπειρα με ξυράφι να χαραχτεί ο αγκυλωτός σταυρό, από νέους ανθρώπους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ανακοίνωση του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης για την επίθεση των φασιστών

Δημοσιεύεται σήμερα, 27 Φεβρουαρίου 2010, στον ιστοχώρο του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 26-2-2010

Η επίθεση στη νεαρή κοπέλα είναι ένα μήνυμα προς όλη την κοινωνία των Χανίων. Αυτοί που χαράζουν αγκυλωτούς σταυρούς με ξυράφια, μας λένε ότι η νεοχιτλερική τρομοκρατία αγγίζει την πόρτα του καθενός μας. Από τους μετανάστες, πέρασαν σε ντόπιους οργανωμένους πολιτικά και τώρα… το θύμα χαρακώθηκε επειδή ίσως να την είδαν σε μια πορεία αλληλεγγύης ενάντια σε κάποια από τις δεκάδες επιθέσεις που έχουν προηγηθεί. Εναντίον όλων. Καμία αναστολή πλέον δεν έχουν. Χτυπούν όποιον και όποιαν τους παίρνει να χτυπήσουν.

Εμείς, τα μέλη του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, δηλώνουμε απερίφραστα ότι αυτό που ζούμε στην πόλη δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε σημείο των καιρών. Σε περιόδους κοινωνικής αντίδρασης, ο φασισμός είναι το μεγάλο κόλπο των ισχυρών για να διασπάσουν τους λαούς και για να στρέψουν το βλέμμα της κοινωνίας μακριά από τα εγκλήματά τους. Πρώτα βρίσκουν έναν εύκολο εχθρό, τους μετανάστες. Μετά τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους.

Στην πόλη, κανένας δεν θα πρέπει πλέον να αντιμετωπίζει τις ξενοφοβικές κουβέντες όπως πριν. Τώρα, όλοι θα πρέπει να ξέρουν ότι οι κουβέντες φέρνουν τα γρονθοκοπήματα, τους λοστούς, τα ξυράφια … και αλίμονο τί άλλο. Οι πολιτικοί χώροι που αβαντάρουν την ξενοφοβία – ας το καταλάβουμε πια όλοι – είναι οι προθάλαμοι και το καταφύγιο των συμμοριών του μίσους.

Καλούμε την κοινωνία των Χανίων να αντισταθεί στους κήρυκες του μίσους με κάθε τρόπο τώρα, για να μην ζήσουν αύριο τα παιδιά μας μέσα στη βαρβαρότητα του ολοκληρωτισμού.

Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

Χάραξαν αγκυλωτό σταυρό στο χέρι καθηγήτριας στα Χανιά!

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

Ανήμερα της απεργίας της 24ης Φλεβάρη, νεοναζί χάραξαν με ξυράφι αγκυλωτούς σταυρούς στο χέρι φιλολόγου στα Χανιά.
Η εκπαιδευτικός, όπως αρκετοί συνάδελφοι της, προσφέρει δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες.
Η εγκληματική δράση της συμμορίας των νεοναζί αποτελεί κλιμάκωση της φασιστικής τρομοκρατίας που πρόσφατα στα Χανιά έχει κάνει την εμφάνιση της με ενέργειες όπως ο εμπρησμός στη συναγωγή, βάρβαρες επιθέσεις σε βάρος μεταναστών κι επιθέσεις σε στέκια.
Πρέπει να κινητοποιηθούμε άμεσα για να βάλουμε τέλος στη δράση των φασιστικών συμμοριών.
Το χέρι των ρατσιστών το οπλίζει η εκστρατεία μίσους του ΛΑΟΣ και των νεοναζί της Χρυσής Αυγής που στρέφονται κατά των εκπαιδευτικών εκείνων που στηρίζουν τα ιδεώδη της αλληλεγγύης.
Το τελευταίο διάστημα οι ρατσιστές επιδίδονται σε τραμπούκικες φασιστικές επιθέσεις, προβάλλοντας το αίτημα τους να απελαθούν οι μετανάστες και να μην δοθεί ιθαγένεια για τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα. Έφτασαν να βεβηλώσουν το μνημείο του δολοφονημένου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα (στην Πάτρα το 1992, όταν τοπικά στελέχη της ΝΔ και του φασιστικού χώρου με επικεφαλής τον Καλαμπόκα επιτέθηκαν για να σπάσουν την κατάληψη σχολείου).
Πρόσφατα, μάλιστα, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Θ. Πλεύρης αποδοκιμάστηκε μαζικά από αντιφασίστες όταν προσπάθησε να διοργανώσει συνέλευση μίσους κατά των μεταναστών.
Αντί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να τους χαϊδεύει τα αυτιά με απαράδεκτες υποχωρήσεις στο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια, ώστε να πάρει τη συναίνεση του Καρατζαφέρη και του Σαμαρά, έπρεπε να κλείσει εδώ και τώρα τα ορμητήρια τους – με πρώτα τα γραφεία της «Χρυσής Αυγής», αυτής που – μόλις πριν από μερικές μέρες – «υποψήφιος βουλευτής» της συνελήφθη με περίστροφο ενώ «περιπολούσε» στη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα.

Οι εκπαιδευτικοί της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ χρειάζεται να δώσουν αποφασιστική απάντηση άμεσα με απεργιακή δράση στα σχολεία και αντιφασιστικό συλλαλητήριο στην πόλη.
Η ΟΛΜΕ χρειάζεται να προχωρήσει στην υλοποίηση της απόφασης της γενικής συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ που καλεί σε διοργάνωση εκδηλώσεων στις 19 Μάρτη για δύο ώρες στα σχολεία με αφορμή τη Παγκόσμια Μέρα του Μετανάστη ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό.

Δημοσίευση – κάλεσμα στον ιστοχώρο της Κίνησης: www.antiracismfascism.org

Ακούω, την ίδια στιγμή, σήμερα, Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010, ότι η «Ασφάλεια», μέσω του (όοοοχι, δεν είναι «πουλημένο μικρόφωνο», καλέ, «δημοσιογράφος» είναι!) «κύριου» Καραϊβάζ, μας ενημέρωνε ότι είναι, λέει, «κάτι πιτσιρικάδες που κάνουν κακόγουστες φάρσες, όπως φαίνεται«… Απροκάλυπτοι, θρασείς και τόσο, μα τόσο, σίγουροι για την «ασυλία» τους… Εν μέσω «έρευνας για το περιστατικό», μας ενημερώνουν για το «επερχόμενο» αποτέλεσμα…
… α, ναι! Και τη συναγωγή την έκαψαν κάτι σαχλαμαράδες αγγλο-αμερικάνοι για χαβαλέ… Τί κι αν ήταν ο ένας «γιος του Υπουργού Οικονομικών της Πολιτείας [ω, τί έκπληξη!] της ΚΚΚΑλαμπάμα«… Έτυχε!
Ως κι η Στεφανίδου κώλωσε, ρέεεεεεε!

… κερδώο πνεύμα, θανατηφόρο …

Αποσιωπάται επιμόνως, αλλά το «πανηγυράκι» των «Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων» ζέχνει, όπως όλα αυτά τα «events»… Ενημερωθείτε!
Αυτή η χώρα, τούτος εδώ ο λαός, πρέπει ν’ απαγκιστρωθούμε από άρρωστα ανακλαστικά, να ορθολογήσουμε – και να ορθοτομήσουμε – για να πάμε μπροστά, συνειδητοποιώντας, πρώτα, πόσο πίσω μείναμε…
Στο κάτω-κάτω, όπως είπε ο Ram Dass:

Αν πιστεύεις ότι είσαι ελεύθερος, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα απόδρασης

Οι Ζορμπάδες μας θέλουνε σπουδή, θέλουνε έγνοια, αλλά θα τμήσουν κι αυτοβούλως ενοχλητικά δάχτυλα!

Οι Έλληνες πρέπει ν’ αντιπαλέψουν τη νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση

Δημοσίευση στη βρετανική “Guardian” στις 4 Φεβρουαρίου 2010

του Κώστα Δουζίνα,
καθηγητή δικαίου στη Νομική Σχολή του Birkbeck College
στο University of London (Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)

Η Ελλάδα καταδικάζεται στη γνωστή αντιδημοκρατική θεραπεία που είναι χειρότερη απ’ την ασθένεια — και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για άλλη μια φορά.

Ο Πολ Μπρέμερ, ο πρώτος μεταπολεμικός Αμερικανός διοικητής του Ιράκ, επέβαλε στο ρημαγμένο Ιράκ μια οικονομική πολιτική που ο Economist αποκάλεσε καθεστώς που “ονειρεύονται όλοι οι καπιταλιστές”. Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς μια καλύτερη φράση για να περιγράψει τα μέτρα του προγράμματος “σταθερότητας” που υποβλήθηκε από την Ελλάδα και εγκρίθηκε εχθές, 3/2/2010, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της χώρας από το τρέχον 12,7% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στο 2,8% το 2012 και υπόσχεται άμεσες περικοπές στους προϋπολογισμούς των υπουργείων κατά 10%, πάγωμα των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, κατάργηση των ποικίλων φορολογικών εκπτώσεων και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε την Τρίτη, με ένα δραματικό διάγγελμα προς το έθνος, κι άλλα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, στα οποία περιλαμβάνονται άμεσες αυξήσεις του φόρου των καυσίμων, αύξηση του συντάξιμου ορίου ηλικίας και περικοπές των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων που φτάνουν στο 10% του μισθού για τους περισσότερους και μέχρι 40% για τους ακαδημαϊκούς. Όπως στη Βρετανία, τα πανεπιστήμια είναι τα πρώτα που θα πληγούν, αφού τα θεωρούν μια δευτερεύουσα πολυτέλεια, παρά τη διατυμπανιζόμενη “οικονομία της γνώσης”. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Παγκοσμιότητα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση

Αλληλεγγύη και διεθνισμός, κάθαρση κι ελπίδα σε χαλεπούς καιρούς…

Αν μπορούσαμε να περιγράψουμε το όνειρό μας για τον κόσμο που θα ‘ρθει, αν μπορούσαμε να το ζωγραφίσουμε, να το χορέψουμε, θα εμφανίζονταν παιδιά και θα γελούσαν σίγουρα. Το νερό θα ήταν καθαρό, τα δέντρα και τα λουλούδια ζωντανά και ο αέρας θα ήταν μια πίστα χορού για πουλιά και για τραγούδια. Οι φυλακές θα ήταν αποθήκες για τρόφιμα, τα δικαστήρια θα ήταν κέντρα καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, τα αστυνομικά και στρατιωτικά οχήματα θα ήταν προϊστορικά τέρατα….

Εξεγερμένος Υποδιοικητής Μάρκος

Τα έσοδα από την πώληση του ημερολογίου πιο πάνω θα δοθούν για ενίσχυση του EZLN (Εθνικοαπελευθερωτικός Ζαπατιστικός Στρατός)

Το ημερολόγιο μπορείτε να το βρείτε στον Συνεταιρισμό Εναλλακτικού και Αλληλέγγυου Εμπορίου Ο ΣΠΟΡΟΣ – Σπυρίδωνος Τρικούπη 21 και σε κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας…

Για την επαρχία, επικοινωνία με το περιοδικό «Αλάνα: στις Αμερικές των κινημάτων» – που το διανέμει αρχικά – στο e.alana@gmail.com, ή, τηλεφωνικά, στα 210.75.22.248210.95.89.022.

"Οικονομικοί" πόλεμοι

Το Αφγανιστάν είναι δεύτερο στη λίστα των πελατών της βιομηχανίας όπλων των ΗΠΑ, με άφθονα δις…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις πιο παραγωγικές χώρες όσον αφορά το όπιο…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις χώρες με τον μεγαλύτερο αριθμό οπιομανών, παγκοσμίως…

Το Αφγανιστάν έχει τον ταχύτερο ρυθμό μείωσης των επιδόσεών του στα «ανθρώπινα δικαιώματα»…

Οι αμερικάνοι ηγήτορες κάθε πρωί προσεύχονται, όπως μας διαβεβαιώνουν…

… κι ετοιμάζονται να σώσουν και την Υεμένη και μετά όλη την Αφρική…

Περί κρίσεως …

Αν το καλοσκεφτείτε, αγαπητέ μου Χολμς, χρειαζόταν οπωσδήποτε συνένοχος!

Αυτός ο turbo-καπιταλισμός πρέπει να δημιουργεί κέρδη από την άνοδο τη αγοραίας – και όχι της κοινωνικής – αξίας. Ε, λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι κάποιος ήταν πρόθυμος ν’ αγοράζει ή και να μεταπωλεί σε υπερτίμηση, αλλιώς πώς «κινήθηκε» το κεφάλαιο και πώς διεσπάρησαν τα «τοξικά χαρτιά», ε;

Και δεν είναι αυτό αντίθετο με ό,τι κοινωνικό, παραγωγικό, χρήσιμο;

Δεν είναι όλα τούτα ενδείξεις πλήρους αποτυχίας των «golden boys»;

Δεν σημαίνουν όλα αυτά ότι Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ., Ο.Ο.Σ.Α. και όλο το λεφούσι είναι εκείνοι που έφεραν τα πράγματα εδώ που τά ‘φεραν;

Όμως, αυτούς ρωτάμε πάλι «πώς θα βγούμε από το τούνελ«…

Είμαστε, αγαπητέ Χολμς, αθώοι εμείς οι υπόλοιποι; Αγοράσαμε «τοξικά δάνεια», «πλαστικά σπίτια»… κι ένας μπόμπιρας δε βρέθηκε – αχ, βρε Ηρώδη – να τσιρίξει «ο αυτοκράτορας είναι γυμνός!«…

Και ξέρεις γιατί; Διότι κι εμείς γυμνοί είμαστε, ενάμισο αιώνα τώρα: δεν παράγουμε προϊόν, παράγουμε «ισχύ«, μετρημένη σε διεθνείς οργανισμούς, με μονάδα αίματος, πείνας και υπερτίμησης! Ε, σ’ αυτό οι «Μαρξικοί», οι «Κεϋνσιανοί» και οι «Γκαλμπρεϊθικοί» χρωστάνε μια συγνώμη, έτσι;

ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΔΙΚΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟ, ΚΑΛΥΨΗ ΑΝΑΓΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εύχομαι, αγαπητέ Χολμς! Από βάθους καρδίας!

Αρέσει σε %d bloggers: