μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Category Archives: world wide web

Ο Θυμός, ο Θάνατος, η Ηθική των απάνθρωπων, ο Θεός του Ανθρώπου του Μάρκες και Μοναξιά… Μοναξιά…

Κυκλοφορεί σήμερα στο διαδίκτυο το παρακάτω «πεζοποίημα», λέει, που έγραψε ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές όταν οριστικοποιήθηκε ότι, πλέον, πολεμά το χρόνο και τον καρκίνο… μαζί.

Όπως μ’ όλους τους μεγάλους, έτσι και με τον «Γκάμπο» άνοιξαν οι ασκοί του «μικρού» και του «ηδυπαθώς κατακριτικού» και φασίζουν ηθικολογώντας ασύστολα «αναρχικοί», «προοδευτικοί», «φιλελεύθεροι», συντηρητικοί, χριστιανοί, αντικομμουνιστές… όλος ο συρφετός της εύκολης και «τρέντι» κρίσης και κατάκρισης… Ο Μάρκες «δεν είναι μεγάλος«, διότι θώπευε λεκτικά και δια ζώσης τον Φιντέλ, είναι «φλύαρος» γιατί … «έτσι είπε κάποιος γνωστός μου» για τα «Εκατό Χρόνια Μοναξιάς» του…

Υποθέτω, δεν θα θέλουν να διαβάσουν και το – παλαιότερα δημοσιευμένο, εδώ, στο «Βήμα» (πω-πω, μα τί διαβάζω ο neo-liberal!) – εξαιρετικό άρθρο-συνομιλία με τον Υποδιοικητή Μάρκος… αφού – να! – συμμετέχει ο Μάρκες! Υποθέτω θα «λατρέψουν» κάποιους «άλλους»… Οι «ελεύθεροι» μα σκλάβοι των ευτελών τους παθών, τόσο χαμηλότερα από την ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ, αλλά και, ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, δηλαδή ΠΟΛΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΗΘΙΚΙΣΜΟΥΣ-ΦΑΡΙΣΑϊΣΜΟΥΣ ΝΕΟΚΟΠΩΝ ΔΗΘΕΝ-ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΗΝ ΒΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΙ, άρα, ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ της κεφαλής τους…

Για τούτο και ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ: «άλλο ευαγγελίζονται, με την απελευθερωτική ηθική και κοινωνιολογία, και άλλο κάνουν την κάθε ημέρα τους, κάνοντας πως ξεχνούν πως η απελευθερωτική διεργασία και πρακτική είτε πραγματώνει και πραγματώνεται μ’ εκείνα που προσδοκά, είτε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗ, αλλά ολοκληρωτισμός και καταπίεση!«…

Σε πείσμα τους, για ‘μένανε, αναδημοσιεύω τον «Θεό» του Μάρκες, όποιον αυτός συνάντησε, γιατί… θέλω να διαβάσω το μυθιστόρημα ως το τέλος:

gabriel garcia marquezΑν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ ένα όνειρο του Βαν

Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’ αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους…

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή… Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους… Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ’ αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ’ αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’ αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’ έβλεπα, θα έλεγα «σ’ αγαπώ» και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη. Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ’ αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν’ το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις «συγνώμη», «συγχώρεσέ με», «σε παρακαλώ», «ευχαριστώ» κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ’ τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.

«ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΙ», ο Αλκίνοος Ιωαννίδης για την κοινή μας πατρίδα, πέραν συνόρων κι εντός εαυτού θωρούμενη…

24.03.2Image013

ImageΔεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με:

Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.

Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλίνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων. Εκεί αφήσαμε θαμμένες τις αληθινές καλημέρες, τη συγκίνηση των στίχων, την αλληλεγγύη των ανθρώπων και ότι πολύτιμο δεν μετριέται σε χρήμα. Έκτοτε, προχωρήσαμε στον «σύγχρονο κόσμο» απρόσωποι, γυμνοί, παλεύοντας να κρατήσουμε το νήμα της ύπαρξής μας άκοπο, μέσα σε εποχές δύσκολες, μέσα σε ένα τοπίο που δεν μας μοιάζει.

Γίναμε αρχοντοχωριάτες, επενδύοντας στα χειρότερα χαρακτηριστικά των δύο συνθετικών της λέξης. «Έχω γάμο», λέγαμε και στεκόμασταν καλοντυμένοι σε γκαζόν ξενοδοχείων, με φακελάκια στα χέρια, χωρίς αληθινή, από καρδιάς ευχή. «Και οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα, γίνουνται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας». Ούτε αινίγματα, ούτε τίποτε. Όλα απαντημένα, όλα πεζά. Μεγάλα και άδεια. Απομείναμε αναίσθητοι μπροστά στο ιερό, ζώντας ένα γυαλιστερό, αντιαισθητικό, άχαρο, ανέραστο, ανίερο, ξοδεμένο παρόν. Χωρίς μνήμη, χωρίς όνειρο, διαζευγμένοι από το είναι μας.

Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε. Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα. Μιλούν άπταιστα τα χειρότερα Αγγλικά (αυτά της δουλειάς) και άθλια τα καλύτερα Ελληνικά (τα Κυπριακά). Όταν τα χρήματα λείψουν, από πού θα κρατηθούν;

Αντικαταστήσαμε το γλέντι στην πλατεία του χωριού με το σκυλάδικο. Τον έρωτα με το στριπτιζάδικο. Τα αναγκαία για την επιβίωση, με ένα τζιπ γεμάτο άχρηστα ψώνια. Τον ελεύθερο χρόνο με την υπερωρία. Κάναμε το παιγνίδι των παιδιών υπερπαραγωγή, σε πάρτι γενεθλίων κατά παραγγελία. Ξεχάσαμε ποια είναι τα βασικά συστατικά της ύπαρξής μας, ως ατόμων και ως κοινωνίας, αντικαθιστώντας τα με ότι μάς γυάλισε στη βιτρίνα. Γίναμε ότι μας έπεισε ο διαφημιστής, η τηλεόραση ή το περιοδικό να γίνουμε. Καταντήσαμε οπαδοί ομάδων, φανατικοί, με μαχαίρια και μίσος. Έφηβος, προτού σιχαθώ όλες τις ομάδες εξίσου, ήμουν με την Ομόνοια. Μια μέρα που έπαιζε με το ΑΠΟΕΛ, αρρώστησε ο τυμπανιστής των αντιπάλων. Ήρθαν στην άλλη κερκίδα και μου ζήτησαν να πάω στη δική τους, για να παίξω το τύμπανο. Πήγα ευχαρίστως.

Πέρασε ο καιρός, αλλάξαμε. Ξεχάσαμε. Χωριστήκαμε σε κόμματα και τα ψηφίσαμε τυφλά, διχαστήκαμε με τρόπο αταίριαστο στην ιστορία και την παράδοσή μας. Σε μια σταλιά τόπο, λέγαμε «οι άλλοι». Πήραμε τα χειρότερα χαρακτηριστικά της Ελλάδας και τα κάναμε αξιώματα.

Να πάει στο καλό τέτοιος εαυτός, να μην ξανάρθει. Καθόλου μην τον κλάψουμε, καθόλου μη μας λείψει. Στον αγύριστο!

Πέρασαν χρόνια. Το κορίτσι από τις Φιλιππίνες έκλαιγε κρυφά στο κρεβάτι του για το παιδί και τη μάνα που άφησε για να σερβίρει καφέ τον κύριο Πάμπο, που έγινε σερ, για να σιδερώνει τα ακριβά βρακιά της κυρίας Αντρούλλας, που έγινε μάνταμ. Η κοπέλα θα γυρίσει φτωχή στο Μπάγκιο Σίτι ή στη Μανίλα. Θα αγκαλιάσει τη μάνα της, θα φιλήσει το παιδί της. Εμείς, πού επιστρέφουμε;

Τι μένει όταν ο σερ και η μάνταμ, έκπληκτοι, χάνουν το αυτοκίνητο, την υπηρέτρια, το λούσο και το σπίτι τους; Τι κρατιέται αναλλοίωτο μέσα στον χρόνο, κάτω από την επιφάνεια που βουλιάζει; Πού ακριβώς βρίσκεται ανεξίτηλα χαραγμένος ο βαθύς Χαρακτήρας που μας επιτρέπει, όταν όλα αλλάζουν, να λέμε ακόμη «Εμείς»;

Μπορούμε σήμερα να αποφασίσουμε ξανά, ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι μαζί, ποιοι είμαστε. Τι είναι σημαντικό και τι όχι. Τι αξίζει να προσπαθήσουμε μέχρι τέλους. Ποια λόγια αξίζει να πούμε προτού φύγουμε, πώς αξίζει να σταθούμε και απέναντι σε τι, προτού πεθάνουμε. Κι αυτό, μπορούμε να το κάνουμε, ακόμη και νηστικοί, άνεργοι και άστεγοι. Ήταν όμως αδύνατον να το κάνουμε χορτάτοι και υποταγμένοι, με έναν εαυτό-καταναλωτή, εξαρτημένο και ευχαριστημένο.

Μείναμε σε σκηνές, στο ύπαιθρο, για χρόνια. Χάσαμε για πάντα τα σπίτια, τα χωριά και τις ζωές μας. Περιμέναμε κάθε μέρα, για χρόνια, αγνοούμενους που δεν γύρισαν. Για δεκαετίες, ακούγαμε αεροπλάνο και στρέφαμε έντρομοι τα μάτια στον ουρανό. Χιαστί ταινίες στα παράθυρα, μη σπάσουν από τον βομβαρδισμό που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ξαναρχίσει. Τα παιδιά που έβγαλαν το σχολείο διαβάζοντας με το κερί στα αντίσκηνα, χειμώνες στη σειρά, βρίζονταν στην Ελλάδα από τους Ελλαδίτες, γιατί τους έτρωγαν τις θέσεις στα πανεπιστήμια. Η Μεγάλη Μαμά τίποτα δεν κατάλαβε. Κι ακόμη δεν καταλαβαίνει. Γιατί, μπορεί η Κύπρος να είναι ελληνική, όμως, πόσο λίγο κυπριακή είναι η Ελλάδα! Πόσο λίγο ελληνική είναι η Ελλάδα!

Επιτρέψαμε στους μικρούς πολιτικούς ενός αδύναμου και απροστάτευτου τόπου, να συμπεριφέρονται σαν άρχοντες αυτοκρατορίας. Να υπηρετούν κόμματα και τσέπες, σαν να μην υπάρχει απειλή, κίνδυνος και γκρεμός, σαν να είναι αδύνατον από τη μια μέρα στην άλλη να γίνουμε μπουκιά στο στόμα κροκοδείλων. Είδαμε τα τρυφερά, αγνά χαμόγελα των παιδιών του Απελευθερωτικού Αγώνα να χρησιμοποιούνται από βάρβαρους, απαίδευτους «πατριώτες» με ξυρισμένα κεφάλια, φαλακρούς «απ’ έξω κι από μέσα». Ζήσαμε την αδικία, την απώλεια, την εγκατάλειψη. Τα ξέρουμε όλα, τα είδαμε όλα, τα ζήσαμε όλα. Τώρα θα φοβηθούμε;

Όταν κλαίγαμε το ’74, κλαίγαμε για τα σπίτια μας. Σήμερα θα κλάψουμε για τις επαύλεις μας; Τότε, κλαίγαμε για το χωριό μας. Θα κλάψουμε σήμερα για την τράπεζα; Τότε, για τους τάφους των γονιών μας. Σήμερα για τα χρέη μας; Τότε, για τις ζωές μας. Σήμερα για τις δουλειές μας; Δεν νομίζω…

Η κοινωνία μας, αυτή η διαλυμένη, πιέζοντας ασταμάτητα την όποια επίσημη πολιτική ηγεσία, αλλά και πέρα απ’ αυτήν, θα αναπτύξει μηχανισμούς στήριξης των ανέργων, θα φροντίσει τα παιδιά της. Όχι από ελεημοσύνη. Από αλληλεγγύη. Και με τη γνώση πως, αν ο διπλανός δεν ζει καλά, κανείς δεν ζει καλά. Γιατί, ότι ποτέ μας κράτησε σ’ αυτόν τον τόπο, ήταν ένας ιδιόμορφος, ποιητικός, παράλογα ωραίος κοινωνικός ιστός, που αυτοπροστατεύεται και που μας προστατεύει. Αυτός είναι που ανάγκασε τους βουλευτές να πουν, για μια έστω στιγμή, «Όχι».

Το «Όχι» της Κυπριακής Βουλής, είναι σημαντικότερο απ’ ότι κάποιοι χαιρέκακοι μπορούν να υποψιαστούν. Κι ας επιστρέψει η Βουλή εκλιπαρώντας τους Τροϊκανούς, κι ας πέσει στα γόνατα, κι ας τους γλύψει τα πόδια, μετά. Κι ας χάσουμε περισσότερα. Γιατί, για μια στιγμή έστω, έμοιασε η Δημοκρατία να έχει νόημα, ένα νόημα ξεχασμένο εδώ και δεκαετίες. Έμοιασαν, έστω και για μια στιγμή, οι εκπρόσωποι να εκπροσωπούν πράγματι. Η στιγμή καταγράφεται και μένει, δημιουργώντας προηγούμενο, παρά την όποια κατάληξη. Και το γεγονός πως το προηγούμενο δημιουργήθηκε από μισή μερίδα τόπο, αγαπητοί λογικοί λογιστές, το κάνει ακόμη σημαντικότερο. Τίποτα «δικό σας» δεν θα μείνει ποτέ στην Ιστορία, να σηματοδοτεί, να καθορίζει, ή έστω να θυμίζει κάτι υπαρξιακά σημαντικό. Αφήστε μας να το χαρούμε. Δεν μας προσφέρονται συχνά τέτοιες χαρές.

Αυτό το «Όχι», φαίνεται να είχε και χειροπιαστά αποτελέσματα: Εκτός από τη δυνατότητα μη φορολόγησης των μικροκαταθετών, εκτός από το χρονικό περιθώριο που έδωσε για τη νομοθετική ρύθμιση του περιορισμού των συναλλαγών και τη δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης, που μπορούν να παίξουν σημαντικά θετικό ρόλο στο μέλλον, έδωσε και τη δυνατότητα, έστω σπασμωδικά, έστω την τελευταία στιγμή, έστω με απογοητευτικό αποτέλεσμα, να μετρηθούν οι δυνάμεις και οι «φιλίες», τόσο της Κύπρου, όσο και της Ελλάδας. Βοήθησε να καθαρίσει το τοπίο, να τελειώσουμε με ψευδαισθήσεις, να καταλάβουμε ξανά το πόσο μόνοι είμαστε, το πόση ευθύνη έχουμε. Θα ήμασταν αφελείς αν πιστεύαμε πως με ένα «Ναι» θα σώζαμε κάτι, ας πούμε τη Λαϊκή Τράπεζα ή την Κύπρου (αλήθεια, πόσο «δική μας» μπορεί να είναι μια τράπεζα;) και μαζί τις δουλειές, ή τους κόπους μιας ζωής που τους εμπιστευτήκαμε. Ξέρουμε καλά πως ότι έμεινε εκτεθειμένο (το γιατί είναι μια άλλη κουβέντα, που ελπίζω πως θα γίνει), ούτως ή άλλως, και με τα «Ναι» και με τα «Όχι», θα κατασπαραχθεί.

Δυστυχώς, δεν ήταν δυνατόν να υπάρχει “plan B”. Θα ήταν αδύνατον να έχει εκπονηθεί από ανθρώπους της γενιάς μου και της προηγούμενης, από ανθρώπους βουτηγμένους στην κατανάλωση, στο εφήμερο, στο συμφέρον, στο νεοπλουτισμό και στο τίποτε, μια πολιτική που να έχει βάθος και σοβαρότητα. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς δικλίδες ασφαλείας, χωρίς λογική, είπαν ενστικτωδώς “Όχι”. Έστω και για μια στιγμή. Ένα “Όχι” καταστροφικό και λυτρωτικό μαζί, που εσείς, αγαπητοί Ελλαδίτες μνημονιακοί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, με πρόσχημα το καλό μας, δεν θα πείτε ποτέ. Θα προτιμήσετε να καταστραφούμε εξίσου, λέγοντας “Ναι”.

Οι Κύπριοι προσφυγοποιούμαστε ξανά στην ίδια μας την πατρίδα. Χάνουμε ξανά τη ζωή όπως τη χτίσαμε, όπως νομίζουμε πως τη διαλέξαμε, όπως νομίσαμε πως μας ανήκει. Και φοβόμαστε. Είναι ανθρώπινο. Όμως, τι πραγματικά φοβόμαστε; Ότι θα πεινάσουμε; Πεινάσαμε και παλιότερα. Ότι θα κρυώσουμε; Κρυώσαμε χρόνια. Ότι θα μείνουμε μόνοι; Πάντα μόνοι ήμασταν. Ότι θα πονέσουμε; Από πόνο άλλο τίποτε… Ότι θα μας κατακτήσουν; Πάντα κατακτημένοι υπήρξαμε.

Θα τα καταφέρουμε, το ξέρουμε καλά! Γιατί, τελικά, δεν φοβόμαστε τίποτε. Γιατί, τελικά, το μόνο που φοβόμαστε, είναι το υποχρεωτικό κοίταγμα στον καθρέφτη. Το μόνο που μας φοβίζει, είναι το μόνο που πραγματικά έχουμε: το αληθινό μας πρόσωπο. Ας το ξεθάψουμε, ας το θυμηθούμε, ας το κοιτάξουμε. Ενώ όλοι, φίλοι και εχθροί, μας αγριοκοιτάζουν, ενώ η μάσκα μας πέφτει νεκρή, αυτό θα μας χαμογελάσει.

Παλαιότερο κείμενο της Μαρίας Μυστακίδου για την e-ξοικονόμηση και άλλα, @enet.gr

«Τζάμπα και φθηνά online»

Οι καιροί είναι δύσκολοι, οι μισθοί συρρικνώνονται και η οικονομία πάει από το κακό στο χειρότερο.

Και με βάση αυτά τα δεδομένα, πρέπει -η πλειονότητα τουλάχιστον- να προσπαθήσουμε να επιβιώσουμε με όσο το δυνατόν λιγότερες… απώλειες. Επειδή όμως είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι κάθε υπερβολική στέρηση καταλήγει σε κακή διάθεση και κατάθλιψη, ο Ιστός έχει γεμίσει από sites με δωρεάν υπηρεσίες και προϊόντα, ανταλλακτικούς ιστότοπους και ενημερωτικά blogs και sites για να ξέρετε πάντα πώς θα γλιτώσετε χρήματα, αλλά και πώς δεν θα στερηθείτε μικρές πολυτέλειες, επιλέγοντας δωρεάν εκδηλώσεις, δωρεάν μαθήματα, σεμινάρια κ.λπ. Ας δούμε παρέα τι κυκλοφορεί στον Ιστό σε μια προσπάθεια να περάσουμε την κρίση χωρίς να… μας πιάνει κρίση.

* Φασούλι το φασούλι, όλο και κάτι γίνεται για όσους μετρούν κάθε ευρώ.

Στο http://fasouli.wordpress.com γίνετε μέλος σ’ ένα δίκτυο ανταλλακτικό, στο οποίο δίνετε προϊόντα και υπηρεσίες που μπορείτε να προσφέρετε και λαμβάνετε άλλες που έχετε ανάγκη.

* Ενημερωθείτε για κάθε τι δωρεάν που μπορείτε να βρείτε στην πόλη.

Συναυλίες, σινεμά, ταξίδια, υπηρεσίες και ένα σωρό ακόμα εκδηλώσεις και υπηρεσίες, δωρεάν στο http://free-shop.blogspot.com. Για να μην στερείστε όταν δεν είναι απαραίτητο και για να ξέρετε πάντα τι μπορείτε να παρακολουθήσετε χωρίς να ξοδέψετε ούτε ένα σεντ, βάλτε το στα αγαπημένα σας.

* Μην πετάτε τίποτα.

Όλα όσα δεν σας χρειάζονται μπορεί να είναι το καλύτερο δώρο για άλλους που δεν έχουν χρήματα να τα αποκτήσουν. Κάθε φορά λοιπόν που κάνετε εκκαθάριση στο σπίτι, αλλάζετε έπιπλα, χαλιά, οικοσκευές κ.λπ., κάντε κλικ στο http://www.xariseto.gr και χαρίστε αυτά που θα πετάγατε.

* Είναι το ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης, που εκτός των άλλων έχει δημιουργήσει μια πολύ ενδιαφέρουσα «τράπεζα χρόνου».

Η τράπεζα αυτή ζητά από κάθε έναν ενδιαφερόμενο να προσφέρει κάποια υπηρεσία βάσει του επαγγέλματός του ή της ιδιότητάς του (σιδέρωμα, παροχή νομικών υπηρεσιών, μαγείρεμα, εκμάθηση κάποιας ξένης γλώσσας κ.λπ.) και ως αντάλλαγμα να πάρει κάποια άλλη υπηρεσία. Για παράδειγμα, ένας δικηγόρος μπορεί να προσφέρει 1 ώρα νομικές υπηρεσίες και να πάρει ως αντάλλαγμα 1 ώρα φροντίδας κάποιου ηλικιωμένου. Περισσότερα στο http://www.enow.gr.

* Ψάχνει και βρίσκει τις τρέχουσες προσφορές ώστε να ξέρετε κάθε στιγμή τι σας συμφέρει να αγοράσετε.

Με ένα κλικ στο http://www.e-offer.gr. Το ίδιο κάνει και το http://prosfores.blogspot.com, το http://dealz.gr και το http://www.mysales.gr, που προσφέρει εντελώς δωρεάν εκπτωτικούς κωδικούς, εκπτωτικά κουπόνια, προσφορές και Super Deals.

* Το http://prosfores-fylladia.gr σας ενημερώνει για όλες τις προσφορές σε σούπερ μάρκετ και καταστήματα, όπως αυτές προκύπτουν μέσα από τα διαφημιστικά φυλλάδια.

Eτσι ξέρετε τις προσφορές της εβδομάδας και αναλόγως πορεύεστε.

* Το κινητό σας τηλέφωνο τα έφτυσε και η επιδότηση που σας δίνουν είναι πενταροδεκάρες.

Στο http://www.hotshop.gr και το http://www.zer.gr μπορείτε να πουλήσετε το παλιό σας κινητό ή να το ανταλλάξετε με κάποιο άλλο πληρώνοντας μικρή διαφορά.

* Αν ο σφιχτοχέρης θείος Σκρουτζ αποφάσιζε να πάει κάποτε διακοπές, θα δοκίμαζε σίγουρα το http://www.skroutzholidays.com που έχει όλους τους οικονομικότερους προορισμούς, καταλύματα κ.λπ.

Μπορείτε να δείτε ακόμα και το ελληνικής εμπνεύσεως http://www.socialtourism.gr και το http://www.megatravel.gr.

* Για να μην περιμένετε τις εκπτώσεις, μάθετε πού έχει στοκατζίδικα με τα αγαπημένα σας ρούχα, αξεσουάρ, παπούτσια και είδη για το σπίτι:

Στο http://www.greek-outlets.com, το http://www.stockshops.gr και το http://www.stockoutlets.gr. Επειδή δεν είναι ανάγκη να δίνετε περιουσίες όταν ψωνίζετε.

* Υπάρχουν κόλπα και τρικ για να ξοδεύετε λιγότερα σε υπηρεσίες και πάγια.

Επίσης, υπάρχουν τρόποι να εξοικονομήσετε χρήματα φτιάχνοντας εσείς καθαριστικά, ανακυκλώνοντας κ.λπ. Το http://meacolpa. blogspot.com θα σας βοηθήσει πολύ σε αυτή σας την προσπάθεια.

* Για την πολύπαθη γενιά των 700 ευρώ, αλλά και για όλους τους χαμηλόμισθους που θέλουν να ξέρουν πού θα βρουν φτηνές λύσεις και προϊόντα:

Tο http://genia700euro.pblogs.gr είναι σωτήριο.

* Χωρίς ούτε ένα ευρούλι:

Δοκιμάστε το http://www.tzaba.gr, το http://www.forfree.gr και το http://jaba.gr. Επίσης μην παραλείψετε να δείτε το http://www.free.gr και το http://www.dwrean.net.

* Ανακυκλώστε ανταλλάσσοντας:

Mε μια επίσκεψη στο http://www.freecycle.org.

* Μεταχειρισμένα αντικείμενα, δωρεάν μαθήματα, κοινοβιακό μαγείρεμα και διάφορα ακόμα

στο http://skoros.espiv.net/projects

* Για ένα χέρι βοήθειας στους πραγματικά μη έχοντες, όλα τα συσσίτια και οι δωρεάν κρατικές και ιδιωτικές παροχές στο http://helping.gr.
* Θέλετε δωρεάν προγράμματα για τα pc σας;

Μπείτε (ενδεικτικά) στα: http://www.winaddons.com, http://www.freeware-apps.com, http://www.opensoft.gr και http://happysurfer.gr και κατεβάστε ό,τι σας χρειάζεται, νόμιμα και χωρίς ευρώ.

* Για δωρεάν λεξικά online:

εκτός από το Google translator, δείτε (ενδεικτικά) και τα http://www.greek-language.gr/greekLang/index.html, και http://www.komvos.edu.gr/ dictionaries/dictonline/DictOnLineTri.htm.

* Δωρεάν τραγούδια θα βρείτε -εκτός των άλλων και- στο http://www.last.fm.
* Είναι φορές που αισθάνεστε τυχεράκηδες σαν τον Γκαστόνε;

Δοκιμάστε την τύχη σας στα http://kerdiseto.blogspot.com και http://www.kliroseis.gr.

* Τα σημεία στα οποία θα βρείτε δωρεάν σύνδεση στο Ιντερνετ σε όλη τη χώρα με ένα κλικ στο http://free-wifi.gr.
* Για τους φοιτητές που θέλουν να δώσουν τα παλιά τους βιβλία σε νέους φοιτητές και να αποκτήσουν νέα φτηνότερα, δείτε το http://www.bookbeast.gr.

Και υπάρχουν δεκάδες ακόμα, όρεξη να έχετε να ψάχνετε…

Οταν δουλεύει το… διορθωτικό

Υπάρχουν φορές που η διαφήμιση μπορεί να είναι περισσότερο από έξυπνη.Και το σημερινό βιντεάκι είναι η περίτρανη απόδειξη.Η διαφήμιση, λοιπόν, έχει να κάνει με διορθωτικό, και τίτλος του βίντεο είναι -σε ελεύθερη μετάφραση- «ένας κυνηγός πυροβολεί μια αρκούδα».Μόνο που ο κυνηγός δεν έχει καμιά όρεξη να πυροβολήσει, οπότε αρπάζει το διορθωτικό από το κουτάκι της διαφήμισης δίπλα, σβήνει τη λέξη shoot και εσείς γράφετε όποιο αγγλικό ρήμα θέλετε (π.χ.: eat, dance, sleep, play, art, bath, box, sing κ.λπ).Τη συνέχεια (ανάλογα με την επιλογή σας) θα την απολαύσετε με ένα κλικ στο: youtube.com

Hellas Real Estate

Πωλείται όπως είναι επιπλωμένο. Διαβάστε μια «τσουχτερή» ανάλυση για τα χρωστούμενα στο http://tsouxtraisback.blogspot.com: Ο θείος Servaas Deroose -ο μεσιέ είναι Βέλγος, το Βέλγιο παραμένει χωρίς κυβέρνηση για περισσότερο από 8 μήνες…, έτσι για να ξέρουμε ποιοι ήρθαν να μας… σώσουν- ανακοίνωσε ότι πρέπει να ιδιωτικοποιήσουμε δημόσια περιουσία, εκτάσεις γης και δημόσιες επιχειρήσεις ύψους 50 δισ. ευρώ(!) ώς το 2015. «Ναι, να πουλήσετε το Ελληνικό, ναι, να πουλήσετε τη ΔΕΗ.Το πραγματικό στοίχημα της ελληνικής οικονομίας είναι εκείνο της καθολικής ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας»… «Πουλήστε παραλίες για να αναπτυχθεί ο τουρισμός και η τουριστική κατοικία»… Τόνισε δε, ότι ένας «κατακλυσμός ιδιωτικοποιήσεων» είναι εκείνο που επίμονα ζητούν από τον ίδιο μεγάλοι επιχειρηματίες, κορυφαίοι τραπεζίτες, διακεκριμένοι οικονομολόγοι και στελέχη «δεξαμενών σκέψης» της Αθήνας!

Εχουμε τέτοιες… ντόπιες δεξαμενές, ρε παιδιά, και τις αφήνουμε ανεκμετάλλευτες και τη χώρα «διψασμένη»;

Κι εκεί που νομίζαμε ότι είμαστε αραμπάς, έρχεται ο έτερος θείος, ο Μπόμπης ο Traa, και μας ενημερώνει ότι η ελληνική οικονομία είναι «μια Mercedes (!) η οποία, ενώ μπορεί να τρέξει με 100 χλμ. την ώρα, τώρα κινείται με 20!». Τούτος ο ψυχοπονιάρης Ολλανδός , πρόσθεσε: «Μην επιβαρύνετε άλλο τους πολίτες… Η λύση αυτή, όσο και αν σοκάρει για το εύρος του στόχου των 50 δισ. ευρώ, είναι η μία όψη του νομίσματος του απεγκλωβισμού της χώρας από τον βρόχο του χρέους το οποίο, αν μείνουν τα πράγματα ως έχουν, προβλέπεται να αυξηθεί από 348 δισ. ευρώ εφέτος στα 380 δισ. ευρώ το 2014».

Αυτά ακούει η κυβέρνηση και …..ως καλή Ελληνοπούλα που σαν μια Σουλιωτοπούλα, αγαπάει με την καρδιά της την πατρίδα τη γλυκιά της, μια που εχθρός ήρθε και πάλι με σκοπό να μας προσβάλει, ΟΧΙ, δε θα τον αφήσει… έχει προίκα να πουλήσει.Τη χρεωμένη τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ και τη Βουλή, Μύκονο και Σαντορίνη, του Πλαστήρα τη μπλε λίμνη, Μουσείο τε και Παρθενώνα, Ολυμπο, Γράμμο και Γκιώνα, μια Μακρόνησο κομπλέ, ΕΟΤ, πλατείες και ΟΤΕ, ασφαλιστικά ταμεία, υπουργεία, νοσοκομεία, extra full Καϊμακτσαλάν, τρένα, τρόλεϊ και τραμ! Ολα σε τιμή ευκαιρίας! Οι προσφορές ισχύουν μέχρις εξαντλήσεως των αποθεμάτων. (…)

Αυτό το site προσφέρει μια δωρεάν υπηρεσία που μπορεί με μερικά μόνο κλικ να αλλάξει τη… φωνή σας ή οποιαδήποτε φωνή μαγνητοφωνήσετε. Η υπηρεσία, την οποία πρέπει να κατεβάσετε στα pc σας, υποστηρίζεται από Windows, MacOs και Linux και σας δίνει τη δυνατότητα να αλλάξετε τη χροιά της φωνής, να προσθέσετε εφέ, να την κάνετε να ακούγεται σαν φωνή ρομπότ και ό,τι ακόμα μπορείτε να σκεφτείτε. Επίσης, μπορείτε να αφαιρέσετε από την ηχογράφηση ανεπιθύμητους ήχους, όπως π.χ. ανάσες που ακούγονται άσχημα, ή εξωτερικούς ήχους που χαλάνε το αποτέλεσμα της ηχογράφησης. Παίξτε με τους ήχους και τις χροιές και ακούστε τη φωνή σας όπως δεν την έχετε ποτέ ακούσει μέχρι σήμερα, με τη βοήθεια αυτού του ιστότοπου.

ΤΑΞΙΔΕΨΤΕ http://www.baraaza.com

Τα ταξιδιωτικά sites αφθονούν στον Ιστό και αυτό δεν οφείλεται μόνο στη διάθεση των χρηστών να ταξιδεύουν, αλλά περισσότερο στη διάθεση να ονειρεύονται κάποιο ταξίδι. Ετσι, λοιπόν, είτε προγραμματίζετε ταξίδι είτε απλώς σας αρέσει να διαβάζετε ταξιδιωτικά άρθρα, κείμενα, περιηγήσεις, παρατηρήσεις κ.λπ., αυτός ο ιστότοπος θα πάρει στα σίγουρα μια θέση στα αγαπημένα σας. Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες, βίντεο, ταξιδιωτικούς οδηγούς και να διαβάσετε άρθρα και κριτικές για τοποθεσίες που σκέφτεστε να επισκεφθείτε ή για άλλες που πάντα ήταν το όνειρό σας να δείτε από κοντά. Ταξιδέψτε online όσο συχνά σας κάνει κέφι, με ένα κλικ!

Κρητική αφήγηση…

Συγκλονιστικη δημοσιευση στο blog sure-realism, την Κυριακη, 6 Νοεμβριου 2011, των λεγομενων τησ γιαγιασ…

Κοπέλι ήμουνε τότε σας.

Πρώτα ήρθανε οι Ιταλοί, κεινιά δεν ήτανε και πολύ κακοί αθρώποι. Δεν εκαταστρέφανε τα χωργιά και δεν εκλέβανε τσι αθρώπους. Ανέχουντανε ο γης τον άλλο, όι πως θέλω να τσι βγάλω λάδι. Κατακτητές ήτανε και αυτοί.

Κι απόι ήρθανε οι Γερμαναράδες.

Είχανε κάτω από τσι αρβύλες τος μπρόκες και εκάνανε τόσονα χαλάπατο οντε πορπατούσανε στι πέτρες απού είκλεινα τα αυτιά μου με δύναμη γιατί θαρρούσα λέει πως πέφτει το σπίτι στη κεφαλή μου! Ο πια τυχερός προλάβαινε να σφαλίξει τσι πόρτες και να χωστεί στην αποθήκη κάθε φορά απού εκατεβένανε από τσι φορτηγάρες τος. Μια φορά, θυμούμαι, η μάνα μου πρόλαβε και μέ ‘χωσε μέσα στο σβηστό ξυλόφουρνο.

Ερχότανε οι γερμαναράδες και κλέφτανε και ριμάζανε τα χωριά. Και σκοτώνανε τσι αθρώπους. Και κάνανε κακά πράματα στι γυναίκες και βάζανε και τα μικιά κοπελάκια να θορούνε. Δε θα ξεχάσω τη κακομοίρα τη Μαρία του Σιλεού που από τη ντροπή τζη επίε και επνίγηκε στο σαρνίτσι.

Μια φορά, θέρος ήταν θυμούμαι, ήρθανε πάλι στο χωριό, και δε μας αφήσανε μήδε μια όρνιθα γή κουνέλι. Μας επήρανε παξιμάδια, ελιές, λάδι,κρασί, αυγά.Τα πάντα! Και είχε η κακομοίρα η μάνα μου απάνω σε μια τάβλα 20 γαλοτυράκια για να χωμε να τρώμε όλη τη χρονιά, τα πήρανε κι αυτά και μας αφήκανε μόνο 4.

Τς,τς,τς…

Εκάμανε τότε σας… Σόδομα και Γόμμορα!

Γρηκάς παιδί μου; Ετουτινιέ οι διακονιαρέοι σας εκυβερνούνε εδά! Μπορεί να μη σας επαίρνουνε τα γαλοτυράκια από την τάβλα… αλλά σας επαίρνουνε τα νιάτα, τη ζωή…

Δεν το βανε ποτέ ο νους μου…

Le Grec

Η γαλλική σατιρική εκπομπή «Les Guignols de l’info» έχει μεγάλη ακροαματικότητα και χιούμορ που τσακίζει κόκκαλα. Εδώ, ασχολείται με το πειραματόζωο «Κώστας ο Έλληνας». Απολαύστε το… 😉

ΥΓ.: Οι πιο παρατηρητικοί θα αναγνωρίσετε στους επιστήμονες του εργαστηρίου τη μορφή και τη χαρακτηριστική φωνή του Σιλβέστερ Σταλόνε, πανταχού παρών ως Ράμπο και σήμα κατατεθέν της εκπομπής…

Μας έβαλε τα γυαλιά η Σουηδέζα!

Ἀναρτήθηκε στις
19 Σεπτεμβρίου 2011
στο blog
«τοῦ/τῆς filologos10»

Κάισα Έκις Έκμαν

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 2011 στη σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ναυαρχίδα του σουηδικού τύπου, και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών).

Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.

Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος; Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες; Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι; Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.

Έχω μόλις επιστρέψει από την Ελλάδα. Σε μία χώρα που βρίσκεται σε κρίση επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Μια καχεξία και απελπισία, αναμεμιγμένη με την πολιτική αφύπνιση που ακολουθεί μεγάλα γεγονότα και προκαλεί ευφορία. Ξαφνικά, οι χαμηλοί μισθοί και η δυσκολία πληρωμής των λογαριασμών, από ατομικό πρόβλημα του καθενός, απέκτησαν κοινό πολιτικό περιεχόμενο. Ορισμένοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Άλλοι να ρίξουν την κυβέρνηση. Μια αναγκαία αντιασφυξιογόνα μάσκα κρέμεται σε πολλά σπίτια, ως ανάμνηση των διαδηλώσεων των 28 και 29 Ιούνη, οπότε το κοινοβούλιο υπερψήφισε το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι μα όλοι που συνάντησα να συμφωνούν. Είναι όλοι αγανακτισμένοι με το ευρώ, με τη Γερμανία, με την κυβέρνησή τους και με τους εαυτούς τους που την ψήφισαν. Ύστερα από μια βδομάδα στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αν ήμουν Ελληνίδα, θα ήμουν κι εγώ αγανακτισμένη.

Αυτά που μαθαίνουμε για την Ελλάδα από τις σουηδικές εφημερίδες είναι πάνω κάτω ότι οι Έλληνες δουλεύουν πολύ λίγο και αμείβονται πολύ καλά. Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μας, Άντρες Μπόρι, έχει δηλώσει ότι «οι Έλληνες βγαίνουν στη σύνταξη στα 40». Στο άρθρο «Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την Ελλάδα» της 17/6 στην Dagens Nyheter γραφόταν ότι οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ έκανε έκκληση στους Έλληνες να δουλεύουν περισσότερο και να μην κάνουν τόσο πολύ καιρό διακοπές. Όλα αυτά καρυκευμένα με τη συνηθισμένη μπούρδα περί ενός τεράστιου και μη αποτελεσματικού κράτους. Τώρα θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση και θα τους δανείσει ακόμα περισσότερα χρήματα, αυτό θα μπορούσε να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα, άρα γιατί διαμαρτύρονται;…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ →

Α, ρε κοπελιά…!

One World, One Revolution…

Βράδυ 27 προς 28 Μαΐου 2011, πλατεία Συντάγματος, Αθήνα

…copy-lefted από το facebook!

… αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητό σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος?

θησαυροί
στο
facebook

Error del sistema…!

Πρόσκληση για συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής 2011

… el 26 de abril de 1937 …

Επειδή σαν σήμερα γεννήθηκε ένα σύμβολο, επειδή με τα σύμβολα δεν τα πάμε πολύ καλά, αλλά επειδή μ’ αυτά λέμε γρήγορα, πολλά, χωρίς πολλά-πολλά… Continue reading the whole post →

Περικοπές στην εκπαίδευση… παντού!

Αναλώσιμη νεανική επαναστατικότητα

Άρθρο του Wayne Spencer για το περιοδικό Adbusters (τεύχος 92, Νοε./Δεκ. 2010) που δημοσιεύθηκε στο tvxs.gr

Τα τελευταία 30 περίπου χρόνια, οι περισσότεροι έχουν επιλέξει να ακολουθήσουν τις ανέσεις της συμμόρφωσης αντί για τους καρπούς της εξέγερσης. Έτσι, έχουν καταλήξει να ζουν άσχημες και ηλίθιες ζωές, σε άσχημα και ηλίθια μέρη και σε έναν πλανήτη που οδηγείται στο χείλος της καταστροφής από τις επίμονες προσπάθειες του καπιταλισμού να τους ταΐζει με νέες υποσχέσεις και αναλώσιμη ευτυχία.

Αλλά η ιδέα και μόνο του να χαραμίζει κανείς τη ζωή του δεν είναι και η καλύτερη, και έτσι οι απανταχού ευυπόληπτοι πολίτες έχουν κάνει αξιοσημείωτες προσπάθειες για αποφύγουν κάτι τέτοιο. Έχουν ανυψώσει περίτεχνα τείχη από ψέματα και αυταπάτες σε μια προσπάθεια να πείσουν τους εαυτούς τους και τους γύρω τους πως η δουλειά τους δεν είναι μια ασήμαντη ανοησία καθοδηγούμενη από άθλια αφεντικά για βλακώδεις σκοπούς, πως οι οικογένειές τους δεν είναι μια κοινή φυλακή αλληλοπεριφρόνησης, πως ο ελεύθερός τους χρόνος και οι φίλοι τους δεν είναι απλά μια συλλογή από ανούσια παιχνίδια και συμφέροντα, πως οι διακοπές τους δεν είναι κοινότοπα και ρυπογόνα σουλατσαρίσματα, πως η προσπάθειά τους να αποφύγουν τη χυδαιότητα της μάζας δεν είναι παντελώς υποκριτική και πως οι απολαύσεις τους δε είναι φρικτά αμελητέες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο Daniel Cohn-Bendit, πάλι…

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Περί «προβάτου»…

Ελλάδα: Συστηματική κράτηση παράτυπων μεταναστών και αιτούντων άσυλο σε υποτυπώδεις συνθήκες

Διαβάστε την – όχι ακριβώς κολακευτική – έκθεση, που προέκυψε και ως αποτέλεσμα επιτόπιων ελέγχων, και δείτε τα σχετικά οπτικοποιημένα στοιχεία από τη Διεθνή Αμνηστία:

Απέναντι στο εμπόριο…

Αθωωτική απόφαση-σταθμός για τις ανταλλαγές αρχείων στο Διαδίκτυο

Δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, 09 Ιουνίου 2010, στο tvxs

Οι ισπανικές αρχές προχώρησαν σε μία απόφαση που αποτελεί ισχυρό χτύπημα σε όσους επιθυμούν την ποινικοποίηση της ελεύθερης ανταλλαγής αρχείων στο Διαδίκτυο, αφού αθώωσαν διαχειριστές ιστοσελίδας ανταλλαγής αρχείων (p2p – Peer to Peer), παραλληλίζοντας τη δραστηριότητά τους με την «πανάρχαια πρακτική» της ανταλλαγής βιβλίων.

Το 2005, η ισπανική αστυνομία συνέλαβε τέσσερα άτομα, υπεύθυνα για το φόρουμ ανταλλαγής αρχείων cvcdgo.com, με την κατηγορία της καταπάτησης πνευματικών δικαιωμάτων, μετά από κατηγορίες που εξαπέλυσαν η EGEDA (η οποία προασπίζει τα οπτικοακουστικά δικαιώματα) και η Columbia Tristar.

H ιστοσελίδα ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2004 και λάμβανε διαφημιστικά έσοδα μέχρι τη στιγμή που διεκόπη η λειτουργία της το 2005. Στο σύντομο διάτημα που λειτούργησε, πρόλαβε να σημειώσει 11.000.000 επισκέψεις.

Η «Επιχείρηση CVCD» της Υπηρεσίας Εγκλημάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας έλαβε χώρα σε διάφορες πόλεις της Ισπανίας, ανάμεσα σε αυτές τη Μάλαγα, τη Σεβίλλη και τη Μαδρίτη.

Το Δικαστήριο της πρωτεύουσας της Ισπανίας έκλεισε, τελεσίδικα, την υπόθεση αθωώνοντας τους τέσσερις κατηγορουμένους, ηλικίας 27-37 ετών, με το σκεπτικό ότι δεν υπάρχει κάτι το παράνομο στη δραστηριότητά τους, διότι η ιστοσελίδα δεν παρενέβη στην πνευματική ιδιοκτησία των αρχείων και τα διαφημιστικά έσοδα που έλαβαν δεν αποτελούν έγκλημα.

Οι δικαστές Οκαρίθ, Γκουτιέρεθ και Καμπίγιο ανέφεραν χαρακτηριστικά ότι «από τα αρχαία χρόνια υπήρχε δανεισμός και πώληση βιβλίων. Η διαφορά έγκειται, πλέον, στο μέσο. Προηγουμένως ήταν το χαρτί, ενώ τώρα, στην ψηφιακή εποχή, τα πάντα μπορούν να κυκλοφορήσουν με μεγάλη ταχύτητα στο Διαδίκτυο».

Ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων, Κάρλος Σάντσεθ Αλμέιδα έκανε λόγο για «σαφές μήνυμα των δικαστών προς την κυβέρνηση» και συγκεκριμένα προς τον υπουργό Πολιτισμού Γκονζάλεθ Σίνδε, τονίζοντας ότι «δε θα πρέπει να παραβιαστεί η κόκκινη γραμμή¨. Η απόφαση είναι τελεσίδικη και σίγουρα, σημαίνει πολλά για το ζήτημα της ελευθερίας στο Διαδίκτυο.

Ανοιχτή Επιστολή προς τις πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες των Χανίων

Από τον ανεξάρτητο μη εμπορικό χώρο ενημέρωσης & αντιπληροφόρησης της Κρήτης Candia Alternativa

Στην αρχή χτύπησαν τους τσιγγάνους, δεν είπα τίποτα

μετά τους μετανάστες, σιώπησα

μετά τους αντιφασίστες, ξανά σιώπησα

ύστερα τους γείτονες, δεν φώναξα

μετά που ήρθαν να χτυπήσουν εμένα, δεν υπήρχε κανείς για να φωνάξει

Στην αρχή τα χτυπήματα σε πλατείες της πόλης, στην Αμπεριά , στην «πλατεία 1866″.

Έπειτα σχηματισμός ναζιστικών συμβόλων σε σπίτια φοιτητών, μολότοφ σε σπίτι Χανιώτη ακτιβιστή, όλα πέρασαν σχεδόν στα ψιλά.

Η επίθεση στο Στέκι Μεταναστών, δημιούργησε μια χλιαρή αντίδραση. Η κοινωνία μας δεν αντιμετώπισε σοβαρά αυτά τα φαινόμενα.

Συνεχή φαινόμενα ξυλοδαρμών, επιθέσεων, ακόμη και απόπειρες εμπρησμού  μεταναστών και αστέγων της πόλης μας, όπως πριν λίγες μέρες στη Χαλέπα.

Τώρα έχουμε μία νέα επίθεση. Σε μία δασκάλα, στη Χαλέπα, με ότι αυτό μπορεί να συμβολίζει. Αποτύπωμα στο σώμα της, απόπειρα με ξυράφι να χαραχτεί ο αγκυλωτός σταυρό, από νέους ανθρώπους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: