μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Category Archives: Οι δάσκαλοι και η Αμφισβήτηση

Ο Μανόλης Αναγνωστάκης για τη γλώσσα, ένα νεανικό πεζό και τρεις φωτογραφίες

…λόγος καθάριος, όχι «φτηνός»…

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Επειδή δεν το βρήκα αλλού στο Διαδίκτυο, είπα να το ανεβάσω. Διαφέρει βέβαια από τα κείμενα λογοτεχνών για τη γλώσσα που συνήθως δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο, μια και ούτε κινδυνολογεί για παρακμή και κατάπτωση της γλώσσας, λεξιπενία των νέων και τα τοιαύτα, ούτε αναλώνεται σε λυρικές εκφράσεις για τις αμμουδιές του Ομήρου, τις περισπωμένες πάνω στο κύμα και τους αγγέλους που μιλάνε ελληνικά, αντίθετα υποστηρίζει, χωρίς να προβάλλει αξιώσεις ειδικού, πως δεν υπάρχει βάση στη γλωσσική κινδυνολογία.

Το απόσπασμα είναι παρμένο από μαγνητοφωνημένη συνομιλία του Μανόλη Αναγνωστάκη με τον Μισέλ Φάις, τον Νοέμβριο του 1992, η οποία εκδόθηκε με τη μορφή μονολόγου με επιμέλεια του Μ. Φάις και με πρόλογο του Παντελή Μπουκάλα από τις εκδόσεις Πατάκη με τον τίτλο «Είμαι αριστερόχειρ ουσιαστικά”. Βρίσκεται στις σελίδες 76 – 80 του βιβλίου.

Σκέφτηκα επίσης να ανεβάσω και τρεις όχι γνωστές φωτογραφίες του Αναγνωστάκη, παρμένες από το πλούσιο αρχείο του…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.096 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Sugata Mitra: πώς το σχολείο που «ταΐζει την περιέργεια των μαθητών» και στοχεύει στη μάθηση, όχι στον ανταγωνισμό, παύει να είναι … ταξικό!

… επίκαιρο, παιδιά!

Πού είναι;

Τούτες τις ημέρες της άμετρης οργής και της εκκόλαψης του «αυγού του φιδιού», πού είναι οι όψιμοι πολιτικοί μας «σωτήρες», οι καλλιτέχνες και το υβρίδιό τους, ο «Μίκης»;

Πού είναι οι πανεπιστημιακοί «δάσκαλοι» κι οι «πνευματικοί άνθρωποι»;

Πόση ανάγκη σήμερα να «σπάσουμε αυγά»!

Περικοπές στην εκπαίδευση… παντού!

Αναλώσιμη νεανική επαναστατικότητα

Άρθρο του Wayne Spencer για το περιοδικό Adbusters (τεύχος 92, Νοε./Δεκ. 2010) που δημοσιεύθηκε στο tvxs.gr

Τα τελευταία 30 περίπου χρόνια, οι περισσότεροι έχουν επιλέξει να ακολουθήσουν τις ανέσεις της συμμόρφωσης αντί για τους καρπούς της εξέγερσης. Έτσι, έχουν καταλήξει να ζουν άσχημες και ηλίθιες ζωές, σε άσχημα και ηλίθια μέρη και σε έναν πλανήτη που οδηγείται στο χείλος της καταστροφής από τις επίμονες προσπάθειες του καπιταλισμού να τους ταΐζει με νέες υποσχέσεις και αναλώσιμη ευτυχία.

Αλλά η ιδέα και μόνο του να χαραμίζει κανείς τη ζωή του δεν είναι και η καλύτερη, και έτσι οι απανταχού ευυπόληπτοι πολίτες έχουν κάνει αξιοσημείωτες προσπάθειες για αποφύγουν κάτι τέτοιο. Έχουν ανυψώσει περίτεχνα τείχη από ψέματα και αυταπάτες σε μια προσπάθεια να πείσουν τους εαυτούς τους και τους γύρω τους πως η δουλειά τους δεν είναι μια ασήμαντη ανοησία καθοδηγούμενη από άθλια αφεντικά για βλακώδεις σκοπούς, πως οι οικογένειές τους δεν είναι μια κοινή φυλακή αλληλοπεριφρόνησης, πως ο ελεύθερός τους χρόνος και οι φίλοι τους δεν είναι απλά μια συλλογή από ανούσια παιχνίδια και συμφέροντα, πως οι διακοπές τους δεν είναι κοινότοπα και ρυπογόνα σουλατσαρίσματα, πως η προσπάθειά τους να αποφύγουν τη χυδαιότητα της μάζας δεν είναι παντελώς υποκριτική και πως οι απολαύσεις τους δε είναι φρικτά αμελητέες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… όταν περνούν …

… σ’ έβαλαν, παλικάρι, οι απογευματινές εφημερίδες πρωτοσέλιδο, μα δε διαβάζεσαι!

Δε διαβάζεσαι με κανέναν τρόπο από αυτούς που λάτρεψαν την «αρχοντιά» της κενότητας του «Μεγάλου Χατμάνου» (αν θυμάσαι… του Αβραμόπουλου!), το «καθαρό πρόσωπο» του τίποτα του «Κωστάκη του μικρού», τους «περισπούδαστους λόγους στην καθαρεύουσα» (περί όνου σκιάς) του «ανάδελφου Κυρίου με κάπα κεφαλαίο», τα «λαοφιλή συνθήματα» του λαοπλάνου Αντρέα, το «γλυκύτατο τσέβδισμα και την παιδικότητα του λόγου» του ΓΑΠ, τις «αλλαγές», τις «απαλλαγές», τις «σωτηρίες» και τα «λάβαρα»…

Αυτοί δε διαβάζουν μάτια – έτσι θυμωμένα κι αποφασισμένα – διαβάζουν γραβάτες! Και δεν ακούν τα τύμπανα της εφόδου σου, αλλά τις βραδυνές ειδήσεις, όπου – ξέρεις – είσαι ένας ακόμη από τους 20.000, 30.000, όσους, τέλος πάντων, μιας – ακόμη – συνήθους επετειακής εκδήλωσης!

Μα, να ξέρεις, μερικοί – και το χρωστάμε, ως δάσκαλοι, κάποιοι από εμάς – όταν «καλούμαστε να διαλέξουμε», σε διαλέγουμε λυσσασμένα ελπίζοντας:

Βαραββάν, Βαραββάν!

Έτσι, να κυλήσει ξανά η Ιστορία στον ήχο του τυμπάνου σου… Νά ‘σαι καλά, μωρέ!

Σαν σήμερα, στην Τρίπολη του 1896…

Πρέβεζα, απέναντι από τη Μαργαρώνα, 21 Ιουλίου 1928, γύρω στις 5 μ.μ.

Πώς να γιορτάσεις «γενέθλια» για τον πιο άγνωστο (σοβαρά!) από τους διάσημους αυτόχειρες;

Πολλοί απέκδυσαν τον ποιητή απ’ τον βίο του, παλεύοντας να στριμώξουν τον άνθρωπο Καρυωτάκη στην ποίησή του, για να φτάσει ο Γ.Π. Σαββίδης να παρακαλά, το 1993,

καιρός είναι να πάψει να μας απασχολεί η σπειροχαίτη του Καρυωτάκη […] κι ακόμα λιγότερο η αυτοκτονία του […!]

Θέλουμε δε θέλουμε, το 1922, κατά πώς φαίνεται, έμαθε ο Καρυωτάκης ότι πάσχει από σύφιλη – ανίατη την εποχή εκείνη – αλλά ο κατοπινός του βίος δεν υποδεικνύει ότι αυτό έκαμψε την όποια δράση του!

Τον ίδιο χρόνο ξεκινά η σχέση Κώστα Καρυωτάκη – Μαρίας Πολυδούρη (δημοσίων υπαλλήλων και των δύο), που λήγει – με έχθρητα, αλλά τελικά χωρίς, όπως φαίνεται, να χαλάσει η φιλία τους – ήδη, το 1924!

Μέρες πού ‘ναι, με την απαξίωση των δημοσίων υπαλλήλων, ας μάθουμε… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ιστορική και λογοτεχνική διαλεκτική για την “οργάνωση” και τις “συλλογικότητες”, με αφορμή το έργο του Στρατή Τσίρκα

δημοσίευση, του Παναγιώτη Φραντζή, την Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010

_____________________________________

Η «Λέσχη» της πολιτικής συλλογικότητας

Πενήντα χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση, «Η Λέσχη», του Στρατή Τσίρκα, και ολόκληρη η τριλογία «Ακυβέρνητες πολιτείες», έχει καινούργια πράγματα να μας πει. Ειδικά, πάνω στο θέμα της πολιτικής ένταξης και της σχέσης ηγεσίας, διανόησης, κομματικότητας. Πέρα από την τυπική λογική της αντιπαράθεσης διανοούμενων – κομματικών καθοδηγητών και υπέρ της επιλογής ενός συντροφικού επαναστατικού δρόμου.

Ποιος δεν διάβασε σωστά το έργο του Τσίρκα;

Στις 5 Αυγούστου 1960 τελειώνει το γράψιμο της «Λέσχης» ο Στρατής Τσίρκας, όπως δηλώνει στο τέλος του μυθιστορήματος με πλάγια τυπογραφικά στοιχεία. Βασισμένο σε βιώματά του, μεταπλασμένα στο εργαστήρι της συγγραφής, το βιβλίο ξαναζωντανεύει την Παλαιστίνη ως τόπο προσφυγιάς την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Και αν ο συγγραφέας χρειάστηκε περίπου είκοσι χρόνια για να κάνει λογοτεχνία την ιστορία που έζησε – μιλώντας για τη δική του αλήθεια με όρους τέχνης – τί μπορούμε εμείς να διαβάσουμε πενήντα χρόνια μετά την πρώτη εκτύπωση;

Όλη η τριλογία «Ακυβέρνητες πολιτείες» – θα ακολουθήσουν η «Αριάγνη» του Καΐρου και η «Νυχτερίδα» της Αλεξάνδρειας – αντέχει στο χρόνο και συναρπάζει. Κάθε ανάγνωση αποκαλύπτει καινούργια πράγματα, άλλα επίπεδα. Δεν θα ασχοληθούμε εδώ με τις αρετές του έργου σε αισθητικό και φιλολογικό επίπεδο, με την πρωτότυπη τεχνική του στην αφήγηση, θα αγνοήσουμε, επίσης, το έντονο ερωτικό στοιχείο και τις πυκνές λογοτεχνικές αναφορές, για να ασχοληθούμε με το πρόβλημα του πολιτικού, και ειδικότερα με την πλευρά της κομματικής λειτουργίας – όπως αυτή απεικονίζεται κυρίως στη «Λέσχη» και στο δεύτερο τόμο της τριλογίας, την «Αριάγνη».

Στους κομματικούς διώκτες του ο Τσίρκας, που καταδικάστηκε σε διαγραφή από την Κομματική Οργάνωση Αλεξάνδρειας μετά την άρνησή του να αποκηρύξει τη «Λέσχη», έλεγε ότι δεν διαβάζουν σωστά: «Σταθείτε, τους λέω, δε διαβάζετε σωστά. Και γιατί βιαζόσαστε; Τώρα γράφω το δεύτερο μέρος, θα υπάρξει και τρίτο, αν ζήσω. Τότε θα καταλάβετε καλύτερα».
Η κριτική δικαίωσε τον Τσίρκα, με τη μέγιστη συμβολή της φίλης του και μελετήτριας του έργου του, Χρύσας Προκοπάκη…

Σήμερα, μπροστά σε νέες ιστορικές αναμετρήσεις, έρχονται στην επιφάνεια αποσιωπημένες πλευρές της περιόδου της αποτίμησης της ήττας. Δεν αρκεί να επιμείνουμε στην αντίθεση του διανοούμενου ήρωα Μάνου Σιμωνίδη (Σ.) με τον κομματικό καθοδηγητή Ανθρωπάκι (Α.) – αλλά οφείλουμε να ξαναδούμε και τους δυο μέσα σε νέο πρίσμα. Να μικρύνουμε την αντιπαλότητά τους και να τους μεγαλώσουμε μαζί και τους δυο, βγάζοντας από την αφάνεια το τρίτο πρόσωπο, τον καταλυτικό Φάνη.

Απέναντι στις αναγνώσεις που ρίχνουν άγκυρα στην ήττα του κινήματος και που στα κρισιακά φαινόμενα στις γραμμές του βλέπουν την κατάρρευση της δυνατότητας της συντροφικότητας (προτείνοντας, επιπλέον, έναν ατομικό δρόμο στοχασμού χωρίς ανατρεπτική πράξη), χρειάζεται να ξαναδιαβάσουμε τη «Λέσχη» και την τριλογία εκείνων που αντιστέκονται, εκείνων που τολμούν να αναμετρηθούν με τις αδυναμίες τους και την ίδια την ιστορία για μια νέα έκβαση όλων των συλλογικών στοιχημάτων. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Ιστορική και λογοτεχνική διαλεκτική για την “οργάνωση” και τις “συλλογικότητες”, με αφορμή το έργο του Στρατή Τσίρκα’

Εισήγηση στο Διοικητικό Εφετείο Πατρών: “Αντισυνταγματικά τα δίδακτρα στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ)”, αλλά οι “πολιτικοί”…

από την εφημερίδα VETO, το tvxs.gr και το alfavita.gr

Σύμφωνα με την εφημερίδα VETO (Κυριακή 18/7), εισήγηση του Διοικητικού Εφετείου Πατρών (Εφέτης Χρίστος Κροντηράς) χαρακτηρίζει αντισυνταγματική την καταβολή διδάκτρων στο «Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο» (ΕΑΠ)!

Να θυμίσουμε ότι το ΕΑΠ είναι το μόνο δημόσιο Πανεπιστήμιο που έχει δίδακτρα στις προπτυχιακές σπουδές – τί να πούμε πια για τις μεταπτυχιακές που, εκτός των άλλων, αποτελούν πλέον και προσόν πρόσληψης;!;! – τα οποία ανέρχονται περίπου σε 10.000€ για τις 12 θεματικές ενότητες που απαιτούνται για τη λήψη πτυχίου.Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Εισήγηση στο Διοικητικό Εφετείο Πατρών: “Αντισυνταγματικά τα δίδακτρα στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ)”, αλλά οι “πολιτικοί”…’

Φτου!

… επειδή η κοροϊδία αναδεικνύει την ευτέλεια, επειδή η ευτέλεια ορθολογικοποιεί την ένσταση κι επειδή κοροϊδία κι ευτέλεια αποτελούν από μόνες τους αποδείξεις για το «όσο πιο βρώμικα αυτά που κάνουν, τόσο ψεύτες πρέπει να γίνουν για να τα στηρίξουν«, γι αυτό χαίρομαι πάλι:

Σύμφωνα με την πρώτη αποτίμηση της απογραφής, οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι είναι 400 χιλιάδες, και 175 χιλιάδες οι ένστολοι…

…Τελικά “το πάσης φύσεως προσωπικό της Δημόσιας Διοίκησης” φτάνει τις 750 χιλιάδες συμπεριλαμβανομένων και των συμβασιούχων, και των ωρομισθίων, και των εποχικών …

…τους οποίους συμπεριέλαβε στην απογραφή η κυβέρνηση για να φουσκώσει το νούμερο: απογράφηκαν ακόμα και αυτοί που οι συμβάσεις τους λήγουν με το τέλος Ιουλίου, τούτη την εβδομάδα!

Grace Lee Boggs: Οι λύσεις θα έρθουν από τα κάτω, από τη βάση!

δημοσίευση του j4nus στο tvxs.gr

Ρήσεις της Grace Lee Boggs *, στα πλαίσια συνέντευξης που έδωσε στο Democracy Now την Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010, στην οικία της στο Ντητρόιτ των Ηνωμένων Πολιτειών.

(* δείτε το σχετικό βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους)

Συνεχίστε την ανάγνωση ΄Grace Lee Boggs: Οι λύσεις θα έρθουν από τα κάτω, από τη βάση!΄

Τελικά, ρε παιδί μου, c’ est la vie, ou la mort?

Διαβάζοντας κι ακούγοντας ολόγυρα, διαπιστώνω έκπληκτος – αλήθεια! Πόσο αθώος μπορεί νά ‘μαι τελικά; – ότι αυτό που μας συμβαίνει συνοψίζεται, απλοϊκά και προφανώς, στο:

από ‘δώ και πέρα στον καθημερινό μας βίο κυριαρχεί η «αγορά»,
όχι η κοινότητα, όχι η «ανθρωπιά», όχι η αλληλεγγύη, όχι η πρωτοβουλία και η φιλοδοξία μας… η Αγορά!

Σκέψου ‘το: το αν θα πάρεις σύνταξη ικανή να σε διατηρήσει στη ζωή αφού περατώσεις το μέρος εκείνο της κοινωνικής σου προσφοράς που λέγεται «εργασία», αν δηλαδή θα «επιβιώσεις» – για να «ζήσεις», ούτε κουβέντα – για να «προσπαθήσεις να υπάρξεις» κι έξω από το «επάγγελμα», όλο αυτό, εξαρτάται από μια αναλογιστική μελέτη απόδοσης (μια μελέτη κερδοφορίας, δηλαδή) ενός φορέα (ακόμα το λέμε «ασφαλιστικό ταμείο», αλλά…) που… δεν έχει σχέση με τα «θέλω» σου, ούτε με τα «πρέπει» σου, αλλά υπόκειται σε «νόμους Α.Ε.» (αυτό το Α. είναι το χειρότερο… όχι ότι το Ε. μυρίζει λιγότερη θανατίλα, αλλά…)!

Συμβαίνει μπροστά μας το απόλυτο όνειρο της «καπιταλιστικής δημοκρατίας»: ο βίος μας μετριέται, και μετριέται σε «κεφάλαιο»! Μεταξύ μας, αναρωτιέμαι, ο «ιδανικός μαρξιστής» της εποχής μας δεν είναι το ίδιο χαρούμενος; Το «μαρξικό-λενινικό δόγμα» της αναγκαιότητας «της κατάληψης των μέσων και της προσπόρησης της υπεραξίας» παίρνει τόση, μα τόση, σάρκα και τόσο γερά οστά! Πάνε για βρούβες η «Ζωή στον ελεύθερο χρόνο» μαζί με την «ανθρώπινη υπόσταση» κι επανέρχεται η «καπιταλιστική» ή/και η «σεχταριστική» υπόσταση του «παραγωγού κεφαλαίου» στην κάθε ημέρα μας…

Όταν, μάλιστα, μιλάς για το «προφανές», ας πούμε, «γιατί το ταμείο μου να το διαχειρίζεται το κράτος/εργοδότης κι όχι το συνδικάτο;«, α, τότε σου μιλάνε για «ουτοπίες«, έτσι δεν είναι; Ρε ‘σείς, τί πιο ουτοπικό από το αστικό κράτος δικαίου; Δεν είναι, πια, προφανές ότι δε λειτουργεί η «μηχανή»;

Κι εγώ να παλεύω, μα, πώς να εξηγήσεις ότι «στην αλληλέγγυα οικονομία δεν υπάρχει υπεραξία, γιατί τίποτα δεν περισσεύει από την ανάγκη«, πώς να εξηγήσεις ότι «εκτός από τη διαχείριση των μαζών, υπάρχουν και οι ανάγκες που γεννιούνται κάθε μέρα και κάνουν το άτομο άτομο«, πώς να εξηγήσεις ότι «χωρίς ελευθερία, η επανάσταση είναι βία«, πώς να βάλεις τους «μπροστάρηδες» ν’ αγαπήσουν τους «από πίσω»;

Εγώ, με τις ιδέες μου, ειρωνικέ κι αγαπησιάρη δάσκαλε… εγώ, ο κόσμος κι η Ιδέα…

Drauzio Varella: περί λαμπρού μέλλοντος

Στις μέρες μας δαπανώνται πέντε φορές περισσότερα χρήματα στην έρευνα για την ανδρική ανικανότητα και την προσθετική στήθους στις γυναίκες, σε σχέση με αυτά που δαπανώνται για τη θεραπεία της νόσου Alzheimer.

Ως εκ τούτου, σε λίγα χρόνια θα έχουμε ηλικιωμένους με τέλεια στύση και ηλικιωμένες με μεγάλα βυζιά που όμως κανείς τους δε θα θυμάται σε τι χρησιμεύουν…

ο Drauzio Varella είναι Βραζιλιάνος γιατρός και εκλαϊκευτής της επιστήμης

Ραντεβού

… διότι εκεί έξω η αισθητική και η κάθε ημέρα γίνονται μάθημα, αν υπάρχει επαρκώς σεμνός και στοιχειωδώς καταρτισμένος δάσκαλος, για να θέτει, μόνον, ερωτήσεις…

Ένα σχολείο για τη Γάζα

Το ανοικτό Συντονιστικό της πρωτοβουλίας «Ένα Σχολείο για τη Γάζα» συνεδρίασε to βράδυ της 3ης Ιουνίου 2010. Λαμβάνοντας υπόψη ότι τα σύνορα Αιγύπτου-Γάζας φαίνονται πλέον να μην είναι ερμητικά κλειστά όπως στο παρελθόν, και ότι το διεθνές ενδιαφέρον για τη Γάζα είναι ιδιαίτερα αυξημένο μετά τη δολοφονική πειρατεία του Ισραήλ ενάντια στον «Στόλο της Ελευθερίας», εκτιμήθηκε ότι μια ολιγομελής αποστολή της πρωτοβουλίας στο αμέσως προσεχές διάστημα θα είχε αυξημένες πιθανότητες να μπει στη Γάζα μέσω Αιγύπτου.
Η αποστολή αναχώρησε την Πέμπτη 10/6/2010 από την Αθήνα και αναμένεται – φυσιολογικά – να επιστρέψει τη Δευτέρα 14/6/2010 το βράδυ.

Παρακολουθήστε από το blog της πρωτοβουλίας την πορεία της αποστολής.

Στην πρωτοβουλία « Ένα σχολείο για τη Γάζα» συμμετέχουν:

  • ΟΛΜΕ
  • ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε.: Α΄Αθήνας, Αθηνά, Αργοσαρωνικού, Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής, Αριστοτέλης, Βόνιτσας, «Γληνός», Γλυφάδας, «Κ. Σωτηρίου», Κερατσινίου-Περάματος «Νίκος Πλουμπίδης», «Παρθενώνα», Νέας Σμύρνης, Νίκαιας-Πειραιά, Πειραιά-«Ρήγας Φεραίος», Πειραιά-« η Πρόοδος»
  • ΕΛΜΕ: Α΄Αθήνας, Β΄ Αθήνας, Γ΄Αθήνας, Ε΄Αθήνας, Ε΄Ανατολικής Αττικής, Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής, Α και Β ΄Δυτικής Αθήνας, Β΄ Δωδεκανήσου, Β΄ Εβρου, Ελευσίνας, Καλλιθέας-Ν.Σμύρνης- Μοσχάτου, Πειραιά, Φθιώτιδας, Ικαρίας-Φούρνων

Ανταπόκριση από τη Γάζα, του alfavita.gr: Έφτασαν οι Έλληνες εκπαιδευτικοί

Στις 13:00΄ ώρα Ελλάδας, σήμερα Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010, έφτασε η αντιπροσωπεία των ελλήνων εκπαιδευτικών στην περιοχή της Γάζας μετά από 6ωρη ταλαιπωρία στα σύνορα με την Αίγυπτο. Έγινε συνάντηση με αντιπροσωπεία της παλαιστινιακής κυβέρνησης που περίμενε τους εκπαιδευτικούς και στις 13:30΄ ξεκίνησαν για την πόλη της Γάζας.
Στην αποστολή συμμετέχουν οι εκπαιδευτικοί: Φατούρου Αγγελική, καθηγήτρια, μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ, Μαχά Μαρία, καθηγήτρια, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Περιστερίου, Φωκιανός Στέλιος, δάσκαλος, Αντωνόπουλος Παύλος, καθηγητής, Γαλάνης Γιώργος, δάσκαλος, Πρόεδρος συλλόγου εκπαιδευτικών ΠΕ Πειραιά «η Πρόοδος», Δαφνής Γρηγόρης, καθηγητής, Δούκα Ευαγγελία, πρόεδρος του συλλόγου εκπαιδευτικών ΠΕ Άνω Λιοσίων, Προκόπη Αδριανή, δασκάλα και Ψιμούλη Χρυσούλα, καθηγήτρια, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων

Επικοινωνία: enasxoleiogiatigaza@gmail.com

6972210342, Γαλάνης Γιώργος

6974438720, Αγγελική Φατούρου

__________________
Παρακολουθήστε την εξέλιξη των γεγονότων:

  1. Μια ιστόρηση, από το http://kalodia.blogspot.com/, και
  2. Μια πρώτη αναφορά πεπραγμένων, στο συνδικαλιστικό blog «Συμμετοχικά, Αλληλέγγυα κι Ελεύθερα»

Σήμερα, στο Εργατικό Κέντρο της Πρέβεζας ή αλλού…

«Αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος» δε θέτε; Ε, να: ολίγη από συναίσθημα, άφθονη χαοτική σκέψη και από πάνω έλλειμμα ορθού λόγου… Άξιοι!

χαριστικώς, οριακά στη βάση!Ο μαθητής Χρήστος Χωμενίδης τα βρήκε δύσκολα, λέει, διαγωνιζόμενος στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας…

Η μία βαθμολόγηση μόλις που τον τοποθετεί στη βάση και η δεύτερη του λέει ότι «έχασε τον στόχο«.

Τί κάνανε από το protagon.gr; Είπαν στον συγγραφέα Χρήστο Χωμενίδη να συμμετάσχει στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας, [εκτιμώντας, μάλλον, ότι πρόκειται γι αυτό που οι παλαιότεροι γνώρισαν ως «Έκθεση»].

Πήρε, λοιπόν, τα θέματα αμέσως μετά την εκφώνηση και – εντός της προθεσμίας – παρέδωσε το γραπτό του προς διόρθωση. Οι διορθωτές δεν γνώριζαν το όνομα και την ιδιότητα του εξεταζόμενου… Κι εκείνος, ως εξεταζόμενος που ήταν (…;), το μόνο που είχε να πει ήταν… για τη γλωσσική πενία και τη λεξιλαγνεία που αποπνέει το κείμενο που δόθηκε… Για το περιεχόμενο…; Για το μήνυμά του; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… έχουν χιούμορ, τρομάρα τους!

Μετά από δώδεκα χρόνια εγκλεισμού στο σχολείο, οι μαθητές μας κλήθηκαν σήμερα να μιλήσουν για … αυτομόρφωση …

Ουαί τοις επηρμένοις!

Υπενθύμιση στον θρασύδειλο «παιδαγωγό»

Δημοσιεύτηκε στον ιστοχώρο «Αυτοοργάνωση στην Εκπαίδευση», στις 8 τούτου του Μαΐου…

Κατέληξα στο τρομακτικό συμπέρασμα ότι είμαι το αποφασιστικό στοιχείο στην τάξη:
Το προσωπικό μου πλησίασμα δημιουργεί το κλίμα.
Η καθημερινή μου διάθεση φτιάχνει την ατμόσφαιρα.
Σαν δάσκαλος, κατέχω μια τρομερή δύναμη – μπορώ να κάνω τη ζωή ενός παιδιού μίζερη ή χαρούμενη.
Μπορώ να γίνω ένας τύραννος ή ένας εμπνευστής.
Μπορώ να ταπεινώνω ή να χρησιμοποιώ χιούμορ, να πληγώνω ή να θεραπεύω.
Είμαι εγώ που αποφασίζω εάν η αντίδρασή μου την κρίσιμη στιγμή θα είναι ανεξέλεγκτη ή ελεγχόμενη και εάν το παιδί θα αισθανθεί προσβεβλημένο ή θα νιώσει ότι ο δάσκαλος έσκυψε με σεβασμό στο πρόβλημα του…

Haim Ginott

Αγώνας για τη ζωή, όχι για το θάνατο!

Δημοσιεύτηκε εχθές, στον ιστοχώρο της “Βαβυλωνίας”:

Τον Δεκέμβρη του 2008 κατά τη διάρκεια των γεγονότων που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος απάντησε στις φασιστικές εκκλήσεις των ΜΜΕ για επιστροφή σε «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» με το αφοπλιστικό σύνθημα «εσείς μιλάτε για βιτρίνες, εμείς μιλάμε για ζωές».

Ποια επικίνδυνη υποκρισία κάνει τώρα ορισμένους να μιλάνε για τα ανύπαρκτα μέτρα πυροπροστασίας της τράπεζας και όχι για τις ζωές που χάθηκαν;

Ποια οργουελική αντιστροφή της πραγματικότητας κάνει κάποιους να μιλούν για το τραγικό συμβάν σαν να επρόκειτο για βραχυκύκλωμα;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι αυτή η υποκρισία είναι αντίστοιχη των νατοϊκών δολοφόνων που μιλούσαν για «παράπλευρες απώλειες»;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι η δεδομένη και αυτονόητη κυνικότητα και κτηνωδία ενός μεγαλοκαπιταλιστή, που επέβαλε εκβιαστικά στους υπαλλήλους του να βρίσκονται μέσα στην τράπεζα, δεν εξιλεώνει κανέναν για τους νεκρούς;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι αν χρησιμοποιείς τις τακτικές του κτήνους το οποίο αντιπαλεύεις έχεις γίνει ίδιος μ’ αυτό;

Αν για κάτι αγωνίζονται οι αναρχικοί, αν για κάτι αξίζει να αγωνιστούν οι άνθρωποι είναι για την Ζωή, την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια. Για έναν κόσμο όπου ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

2η επιστολή του Μάριου Ζ. από τον κορυδαλλό

Ο Μάριος μιλά

Α΄ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, 21.03.2010.

Πέντε βράδια μετά τον εγκλεισμό μου στον Κορυδαλλό και παραμένω κι εγώ θεατής σε αυτό το βρώμικο παιχνίδι που έχει στηθεί εις βάρος μου. Δεν καταλαβαίνω αν το μίσος μεγαλώνει ή η μοναξιά με καταρρακώνει. Βρίσκομαι άδικα εδώ μέσα και δεν γνωρίζω πού και πώς να το φωνάξω. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι καλοί άνθρωποι εκεί έξω που το φωνάζουν και για μένα.

Τι θα γίνει με αυτό το «αστείο» τελοσπάντων; Θα δωθεί ένα τέλος τώρα, που θα μπορούσε να σημάνει ένα τέλος και για τους υπόλοιπους; Είναι κρίμα νέοι άνθρωποι να μην μπορούν να είναι ελεύθεροι να δημιουργήσουν και να προσφέρουν. Εάν ένα τέτοιο κόσμο θέλετε, με μεθόδους τις οποίες βιώνω εδώ και κάποιες μέρες, το καταφέρνετε. Αλλά το πουλί ακόμα και στο κλουβί πετάει γιατί έχει φτερά και νου. Μην το τσακίζετε άλλο.

Κάποιος να στείλει  την αγάπη μου και δύο μπουρμπουλήθρες στα παιδάκια μου στο κολυμβητήριο. Θα είναι ίσως το πιο δύσκολο απ’ όλα να τους εξηγήσω τι συνέβη. Να συνεχίσουν να χτυπάνε πάντα δυνατά τα ποδαράκια τους, για να ξεφύγουν απ’ αυτούς που δεν φροντίζουν για ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτά.

Μάριος Ζ.

στα Χανιά η Παιδεία αναστενάζει

Ανθεί ο φασισμός στην Κρήτη

Δημοσίευση της 20ης Μαρτίου 2010, στο Salata TV (πρβλ. και εδώ ή εδώ…)

Στα Χανιά της Κρήτης τα φαινόμενα εμφάνισης φασιστικών φαινομένων έχουν αποκτήσει ανησυχητικά μεγάλη συχνότητα. Πολλοί εκπαιδευτικοί της πόλης και του νησιού γενικότερα εκφράζουν ανοιχτά πλέον την έντονη ανησυχία τους για τα φαινόμενα ρατσιστικής συμπεριφοράς και ναζιστικής ιδεολογίας που ολοένα και πληθαίνουν στους κόλπους της μαθητικής κοινότητας, αλλά και της τοπικής κοινωνίας συνολικότερα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… εξάγγελος, 15 Μαρτίου 1884 – 19 Ιουνίου 1951

Ο Άγγελος Σικελιανός γεννήθηκε στη Λευκάδα, σαν σήμερα… Στις 19 Μαΐου του 1945 δημοσίευσε, στα «Ελεύθερα Γράμματα», το «Πνευματικό Εμβατήριο»… κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!

Πνευματικό εμβατήριο
Ομπρός. βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ΄ την Ελλάδα
Ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ’ τον κόσμο!
Τι, ιδέτε, εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη…

o tempora, o mores!

Μα οι κατάλληλοι άνθρωποι πάντοτε βρίσκονται – δεν έχουν τίποτα να χάσουν.

Μανώλης Αναγνωστάκης

Στις 17 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο (και δύο μέρες μετά αναδημοσιεύτηκε στην Αυγή) ένα «Κείμενο υποστήριξης των εκδόσεων Άγρα» υπογεγραμμένο από 49 διανοούμενους (πανεπιστημιακούς, καλλιτέχνες, συγγραφείς, μεταφραστές κ.ά.). Βλέποντας κανείς τον τίτλο του κειμένου, θα υπέθετε εύλογα ότι οι εκδόσεις Άγρα και ο Σταύρος Πετσόπουλος διώκονται για κάποιο βιβλίο που εξέδωσαν, κινδυνεύουν με δίκες και καταδίκες, και – όπως θα ήταν αναμενόμενο σε μια τέτοια περίπτωση – οι διανοούμενοι του τόπου συσπειρώνονται στο πλευρό του εκδότη. Διαβάζοντας όμως το μικρό κείμενο που προηγείται των υπογραφών, διαπιστώνει κανείς ότι η αφορμή είναι άλλη (η απόλυση του βιβλιοϋπαλλήλου των εκδόσεων Άγρα Ντίνου Παλαιστίδη και οι συνακόλουθες κινητοποιήσεις συναδέλφων του για την ανάκληση της απόλυσής του).

Αν μη τι άλλο, προκαλεί τουλάχιστον εντύπωση η κινητοποίηση 49 γνωστών διανοουμένων για μια εργασιακής φύσης διαφορά σε μια επιχείρηση, και προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση ότι η κινητοποίηση αυτή δεν γίνεται υπέρ του… αντικειμενικά αδυνάτου – του υπαλλήλου – αλλά υπέρ αυτού που απ’ τις αντικειμενικές οικονομικές συνθήκες βρίσκεται στη θέση του ισχυρού, υπέρ αυτού δηλαδή που την επομένη της απόλυσης η ζωή του συνεχίζεται κανονικά και δεν βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάσμα της ανεργίας και το – χειροπιαστό και διόλου «θεωρητικό» – ζήτημα της επιβίωσης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Χάραξαν αγκυλωτό σταυρό στο χέρι καθηγήτριας στα Χανιά!

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

Ανήμερα της απεργίας της 24ης Φλεβάρη, νεοναζί χάραξαν με ξυράφι αγκυλωτούς σταυρούς στο χέρι φιλολόγου στα Χανιά.
Η εκπαιδευτικός, όπως αρκετοί συνάδελφοι της, προσφέρει δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες.
Η εγκληματική δράση της συμμορίας των νεοναζί αποτελεί κλιμάκωση της φασιστικής τρομοκρατίας που πρόσφατα στα Χανιά έχει κάνει την εμφάνιση της με ενέργειες όπως ο εμπρησμός στη συναγωγή, βάρβαρες επιθέσεις σε βάρος μεταναστών κι επιθέσεις σε στέκια.
Πρέπει να κινητοποιηθούμε άμεσα για να βάλουμε τέλος στη δράση των φασιστικών συμμοριών.
Το χέρι των ρατσιστών το οπλίζει η εκστρατεία μίσους του ΛΑΟΣ και των νεοναζί της Χρυσής Αυγής που στρέφονται κατά των εκπαιδευτικών εκείνων που στηρίζουν τα ιδεώδη της αλληλεγγύης.
Το τελευταίο διάστημα οι ρατσιστές επιδίδονται σε τραμπούκικες φασιστικές επιθέσεις, προβάλλοντας το αίτημα τους να απελαθούν οι μετανάστες και να μην δοθεί ιθαγένεια για τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα. Έφτασαν να βεβηλώσουν το μνημείο του δολοφονημένου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα (στην Πάτρα το 1992, όταν τοπικά στελέχη της ΝΔ και του φασιστικού χώρου με επικεφαλής τον Καλαμπόκα επιτέθηκαν για να σπάσουν την κατάληψη σχολείου).
Πρόσφατα, μάλιστα, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Θ. Πλεύρης αποδοκιμάστηκε μαζικά από αντιφασίστες όταν προσπάθησε να διοργανώσει συνέλευση μίσους κατά των μεταναστών.
Αντί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να τους χαϊδεύει τα αυτιά με απαράδεκτες υποχωρήσεις στο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια, ώστε να πάρει τη συναίνεση του Καρατζαφέρη και του Σαμαρά, έπρεπε να κλείσει εδώ και τώρα τα ορμητήρια τους – με πρώτα τα γραφεία της «Χρυσής Αυγής», αυτής που – μόλις πριν από μερικές μέρες – «υποψήφιος βουλευτής» της συνελήφθη με περίστροφο ενώ «περιπολούσε» στη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα.

Οι εκπαιδευτικοί της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ χρειάζεται να δώσουν αποφασιστική απάντηση άμεσα με απεργιακή δράση στα σχολεία και αντιφασιστικό συλλαλητήριο στην πόλη.
Η ΟΛΜΕ χρειάζεται να προχωρήσει στην υλοποίηση της απόφασης της γενικής συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ που καλεί σε διοργάνωση εκδηλώσεων στις 19 Μάρτη για δύο ώρες στα σχολεία με αφορμή τη Παγκόσμια Μέρα του Μετανάστη ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό.

Δημοσίευση – κάλεσμα στον ιστοχώρο της Κίνησης: www.antiracismfascism.org

Ακούω, την ίδια στιγμή, σήμερα, Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010, ότι η «Ασφάλεια», μέσω του (όοοοχι, δεν είναι «πουλημένο μικρόφωνο», καλέ, «δημοσιογράφος» είναι!) «κύριου» Καραϊβάζ, μας ενημέρωνε ότι είναι, λέει, «κάτι πιτσιρικάδες που κάνουν κακόγουστες φάρσες, όπως φαίνεται«… Απροκάλυπτοι, θρασείς και τόσο, μα τόσο, σίγουροι για την «ασυλία» τους… Εν μέσω «έρευνας για το περιστατικό», μας ενημερώνουν για το «επερχόμενο» αποτέλεσμα…
… α, ναι! Και τη συναγωγή την έκαψαν κάτι σαχλαμαράδες αγγλο-αμερικάνοι για χαβαλέ… Τί κι αν ήταν ο ένας «γιος του Υπουργού Οικονομικών της Πολιτείας [ω, τί έκπληξη!] της ΚΚΚΑλαμπάμα«… Έτυχε!
Ως κι η Στεφανίδου κώλωσε, ρέεεεεεε!

… το προφανέστατο …

«… Ξέρω πως στο παρελθόν κάθε κοινωνική και πολιτική μεταβολή απαιτούσε την βία. Με μια διαφορά: Άλλο η βία που χρησιμοποιείς στη μάχη ως μέσο άμυνας και άλλο η βία που σκοπό έχει να τρομοκρατήσει και να εμποδίσει να εκφραστούν δια του φόβου οι κοινωνικές αντιθέσεις. Αυτό λέγεται ωμή τρομοκρατία και συνεπάγεται κάθε τι το αντεπαναστατικό, είναι αντεπανάσταση …»

Emma Goldman, 1921 «Η απογοήτευσή μου από την Ρωσία»

… φωνές …

Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338
www.olme.gr
e-mail: olme@otenet.gr

ΠΡΟΣ: ΜΜΕ- ΕΛΜΕ

Αθήνα, 24/11/09

ΨΗΦΙΣΜΑ

συμπαράστασης στην Πρυτανεία του ΕΜΠ μετά την άσκηση δίωξης για τη λειτουργία του Ιndymedia.

«Διαφωνώ με ό,τι λες αλλά θα υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»
Βολταίρος

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκφράζει την συμπαράστασή του στις πρυτανικές  αρχές  του ΕΜΠ  μετά  την άσκηση δίωξης  για «παράβαση καθήκοντος και παρότρυνση υφισταμένων σε ανοχή», αποτέλεσμα της  αυτεπάγγελτης προκαταρτικής εξέτασης για τη λειτουργία της ιστοσελίδας  του athens indymedia που εξυπηρετείται από τον server του Πολυτεχνείου. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κοινωνία της γνώσης

eleu8erotypia1Η γαλλική ακαδημαϊκή κοινότητα συγκλονίζεται αυτό τον καιρό από ένα μαζικό κίνημα των πανεπιστημιακών κατά της «αξιολόγησής» τους. Το προς ψήφιση νομοσχέδιο, ενώ θεσπίζει, μεταξύ άλλων, την ανά τετραετία «κρίση» των πανεπιστημιακών από συναδέλφους τους του ίδιου γνωστικού αντικειμένου, δίνει τη δυνατότητα στους προέδρους των πανεπιστημίων να αποφασίζουν αυτοί, υπό καθεστώς πλήρους αυτονομίας και ανεξάρτητα από την τελικά «συμβουλευτική» γνώμη της κρίσης των ειδικών, για την τύχη των κρινόμενων. Οι ίδιοι πρόεδροι θα μπορούν να αποφασίζουν για το ωράριο εργασίας των πανεπιστημιακών, για τις εργασίες που τους ανατίθενται εντός του πανεπιστημίου κ.λπ. Τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό: η πανεπιστημιακή ερευνητική δραστηριότητα θα πρέπει να είναι ολοκληρωτικά στραμμένη στην αγορά, τα κριτήρια αξιολόγησης του κάθε πανεπιστημίου συσχετίζονται άμεσα με την παραγωγή μιας ωφέλιμης αγοραίας γνώσης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Προς μία νέα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση…

Έχοντας σαν αφόρμηση τη συζήτηση γύρω από την εκπαιδευτική μεταρρύμιση, έχω να υποβάλλω ένα ερώτημα: Μήπως ήρθε η ώρα να μπουν στη βάση της συζήτησης κάποια συγκεκριμένα θέματα;;;Μπορεί από κάποιους να θεωρούνται αυτονόητα, όμως μία υπενθύμιση δεν κάνει κακό…

la-ruche-19aΕκτός από τις κλασικές περιοχές ανάλυσης γύρω από την ανισότητα ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις, στα κοινωνικά φύλλα, τις γεωγραφικές περιοχές (και πολλά ακόμη), η σύγχρονη εκπαίδευση πρέπει να ευαισθητοποιηθεί περισσότερο και γύρω από θέματα και των λοιπών διακρίσεων. Το ενδιαφέρον της πρέπει να στραφεί και σε περιοχές όπως η διαπολιτισμική εκπαίδευση (αν και όταν διευκρινιστεί το περιεχόμενό της) καθώς επίσης και η έρευνα (όχι μόνο η επαφή) σε θέματα που έχουν σχέση με το ρατσισμό. Με τον τρόπο αυτό θα ανοιχτούν τα πεδία της ευθύνης του εκπαιδευτικού συστήματος τόσο σε ζητήματα ιστορικά (ζήτημα εθνοκεντρισμού) όσο και στα περιεχόμενα του σχολικού προγράμματος και των βιβλίων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μήπως;

school Η κυβέρνηση επιθυμεί την κατασίγαση των παθών και την ανάδειξη θεμάτων στα οποία η, μείζων ή ελάσσων απαράλλαχτα, αντιπολίτευση δεν μπορεί να αρθρώσει ικανοποιητικά πειστικό λόγο.
Από την άλλη, ως άλλος μικροαπατεωνίσκος της αγοράς, το κράτος «κάνει πως δεν κατάλαβε» ότι στη Θεσσαλονίκη το δικαστήριο πιστοποίησε την υποχρέωσή του να πληρώσει το επίδομα των 176 € και στους εκπαιδευτικούς, όπως έκανε ήδη με τους – όχι τόσο συνειδητά στοχοποιημένους και απαξιωμένους – υπόλοιπους δημόσιους υπάλληλους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ποιος πυροβολεί τη γενιά των 700€;;;

Προσπαθώντας να κάνουμε μία αποτίμηση – όσο άστοχο κι αν είναι αυτό – της πρώτης εβδομάδας του νέου έτους, θα βλέπαμε ότι, εκτός των πολλών άλλων, παραμείναμε θεατές – ακροατές σειράς γεγονότων που έχουν σχέση με τη γενιά των 700€.
Ίσως να ήταν το διάστημα που ακούστηκε πιο πολύ από κάθε άλλη φορά η φράση «η γενιά των 700€«!
Τι έγινε ρε  παιδιά;;;
Τώρα τη θυμηθήκαμε;;;
Έπρεπε να γίνει ό,τι έγινε για να τη θυμηθούμε;;;
Αυτό ήταν το πρόβλημά της; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… ομφαλοσκοπούντες, επί τέλους!

… ανοίγει πόλεμος, λοιπόν …

Ποιος εναντίον ποιανού και με ποια παντιέρα;

Τα παιδιά μας μας «μέτρησαν» αγρίως, τον τελευταίο καιρό, και μας βρήκαν λίγους. Ο πόλεμος των συμβόλων – καψίματα πολυτελών οχημάτων, αστυνομικά τμήματα σε μορφή χωριάτικης σαλάτας κ.ά. – είναι ακόμα ένα «μέτρημα», μου φαίνεται … Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: