μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Category Archives: Κόσμος

Deutsche Welle: Ελεύθερη πρόσβαση σε επιστημονικά περιοδικά;

για τη Deutsche Welle:
Zulfikar Abbany / Ηλίας Αντωνιάδης,
Yπεύθ. Σύνταξης: Δήμητρα Κυρανούδη

Αυξάνονται οι φωνές κατά των ακριβών ηλεκτρονικών συνδρομών σε εξειδικευμένα επιστημονικά περιοδικά και υπέρ της δωρεάν πρόσβασης στο περιεχόμενο και τα αρχεία τους μέσω διαδικτύου.

Το περιοδικό Nature Medicine είναι ένα από τα πιο σημαντικά επιστημονικά περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας παγκοσμίως. Eπί σειρά ετών οι ενδιαφερόμενοι προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε δημοσιεύεις που αφορούσαν σημαντικές ανακαλύψεις, έπρεπε να καταβάλουν σε πολλές περιπτώσεις αναγκαστικά ετήσια συνδρομή. Πολλές φορές για να αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα και μόνο ειδικό άρθρο που ήθελαν να διαβάσουν έπρεπε να πληρώσουν υψηλά ποσά για να αποκτήσουν δικαιώματα χρήσης σε όλο το περιεχόμενο του περιοδικού. Η κατάσταση αυτή αρχίζει σταδιακά να αλλάζει. Πολλοί αναγνώστες επιστημονικών περιοδικών, πανεπιστημιακοί, φοιτητές, ειδικοί αλλά και επαγγελματίες που ενδιαφέρονται για συγκεκριμένα μόνο κείμενα δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν μεγάλα ποσά για να έχουν πρόσβαση.

«Χρειάζεται να αλλάξουμε το επιχειρηματικό μας μοντέλο. Θα πρέπει πλέον να βρούμε εναλλακτικούς τρόπους ώστε να επιβιώσουμε απέναντι στις νέες τάσεις της αγοράς» επισημαίνει ο Χουάν Κάρλος Λόπεζ, αρχισυντάκτης του Nature Medicine στην Deutsche Welle.

Μέλη της ακαδημαϊκής και επιστημονικής κοινότητας σε όλο τον κόσμο θέτουν το εξής ερώτημα: Η πληροφορία και η γνώση θα πρέπει να μένουν στενά περιορισμένες στην επιστημονική κοινότητα ή απεναντίας θα πρέπει είναι άμεσα προσβάσιμες και χωρίς κόστος σε όλους τους αναγνώστες;

Δωρεάν ανάγνωση για τους χρήστες

O Xoυάν Κάρλος Λόπεζ, αρχισυντάκτης του περιοδικού Nature Medicine

Οργανισμοί όπως το WelcomeTrust, το Ιατρικό Ινστιτούτο Howard Hughes Medical καθώς και η επιστημονική κοινότητα Max-Planck στη Γερμανία ασκούν έντονες πιέσεις ώστε οι ενδιαφερόμενοι να μπορούν να διαβάζουν τα επιστημονικά άρθρα δωρεάν. Ήδη σε αρκετά επιστημονικά περιοδικά υψηλής ποιότητας το αναγνωστικό κοινό έχει δωρεάν πρόσβαση στο περιεχόμενο τους, εν όλω ή εν μέρει.

Εντούτοις, o Λόπεζ έχει διαφορετική άποψη: «Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα θέλουν να πληρώσουν επιπλέον χρήματα για να διαβάσουν τα άρθρα των επιστημόνων, αλλά και εξειδικευμένων δημοσιογράφων με μακρόχρονη εμπειρία στο χώρο, διότι θεωρούν πως υπερέχουν έναντι των υπόλοιπων που ασκούν γενική δημοσιογραφία. Οι αναγνώστες θεωρούν πως για τα επιστημονικά περιοδικά οι συνδρομές είναι αναγκαίες, προκειμένου να συνεχίσουν να υπάρχουν. Το ίδιο εκτιμούν και πολλά πανεπιστήμια, τα οποία θεωρούν πως πρέπει να πληρώνουν χρήματα για τις συνδρομές σε υψηλού επιπέδου επιστημονικά έντυπα». Πρόκειται για έναν τρόπο ενίσχυσης του έργου τους αλλά και της βιωσιμότητας τους.

Kίνδυνος για μείωση της ποιότητας;

Η πρόσβαση στη γνώση θα πρέπει να είναι δωρεάν η επί πληρωμή;Η πρόσβαση στη γνώση θα πρέπει να είναι δωρεάν η επί πληρωμή;

Επιστήμονες και εξειδικευμένοι δημοσιογράφοι που αρθρογραφούν σε επιστημονικά έντυπα υποστηρίζουν πως με την ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση του κοινού στο περιεχόμενο επιστημονικών περιοδικών ,τα κείμενα ενδέχεται να είναι πιο φτωχά από άποψη επιστημονικής αρτιότητας και βάθους.

«Ήδη βλέπουμε σε πολλά άρθρα επιστημονικών περιοδικών όπου η πρόσβαση είναι δωρεάν για το κοινό να στερούνται στοιχείων επιστημονικής έρευνας και ανάλυσης. Η διαδικασία σύνταξης αλλά και διόρθωσης των επιστημονικών κειμένων είναι φτωχότερη στα περιοδικά που δεν έχουν συνδρομές, σε αντίθεση με τα συνδρομητικά περιοδικά επιστημονικού περιεχομένου» τονίζει ο Λόπεζ.

Advertisements

Πόσο Μακριά Ακόμα; How Much Further? (Greek subtitles)

Sugata Mitra: πώς το σχολείο που «ταΐζει την περιέργεια των μαθητών» και στοχεύει στη μάθηση, όχι στον ανταγωνισμό, παύει να είναι … ταξικό!

Μανώλης Γλέζος: Ανοιχτό γράμμα στον Ζ.Λ Μελενσόν

Ο Μανώλης Γλέζος απέστειλε/κοινοποίησε προσωπική επιστολή – ανοιχτό γράμμα στον Jean-Luc Mélenchon, στο επίκεντρο του οποίου βρίσκεται η Μεσόγειος, ως σταυροδρόμι λαών, πολιτισμών, αξιών.

Τα λόγια του προέδρου της Επιτροπής Συντονισμού της Πολιτικής Συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο, προς τον Γάλλο υποψήφιο πρόεδρο, βρίσκουν αντίκρισμα και στην ελληνική προεκλογική πραγματικότητα: «Εκείνων που πράττουν και σκέφτονται με ορίζοντες ανοικτούς προς το μέλλον, επιχειρώντας να ανιχνεύσουν το παρόν των λαών, χωρίς να μένουν προσκολλημένοι στα εργαλεία του χθες, αλλά επιχειρώντας να διαμορφώσουν αυτά του σήμερα. Εκείνων που αναζητούν τον πλούτο όχι στα χρηματιστήρια, τις αγορές ή το παγκοσμιοποιημένο χρήμα, μέσα από δήθεν αντιπροσωπευτικά πολιτικά συστήματα, αλλά που θέλουν να δώσουν την εξουσία στον ίδιο το λαό να την ασκήσει. Σήμερα, που οι καπιταλιστικές βεβαιότητες σαρώνονται από την κρίση, τα αιτήματα για άμεση δημοκρατία και εθνική ανεξαρτησία αποκτούν τεράστια επικαιρότητα».

Διαβάστε ολόκληρο το «Ανοιχτό γράμμα του Μανώλη Γλέζου στον υποψήφιο πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Ζαν-Λικ Μελενσόν»:

Αγαπητέ σύντροφε

Τολμάς να αναδείξεις το γεγονός ότι η δύναμή μας προέρχεται από τις πολλαπλά μπολιασμένες ρίζες μας. Και επέλεξες να το κάνεις αυτό, από μια κάθε άλλο παρά τυχαία πόλη. Από ένα εμβληματικό λιμάνι. Από τη Μασσαλία. Από τη Μεσόγειο.

Τη Μεσόγειο. Την κατ’ εξοχήν θάλασσα-σταυροδρόμι λαών, πολιτισμών, αξιών, θρησκειών, ανταλλαγή αγαθών, τρόπων ζωής. Την «ετερόκλητη Μεσόγειο που παρουσιάζεται ως συνεκτική εικόνα, ως ένα σύστημα όπου όλα ανακατεύονται και ανασυντίθενται μέσα σε μια πρωτότυπη ενότητα», όπως παρατηρεί στην εισαγωγή του βιβλίου «Μεσόγειος» ο Φερνάν Μπροντέλ.

Επέλεξες από τα λιμάνια της Μεσογείου, να απευθύνεις τη μεγαλειώδη προεκλογική σου ομιλία σε πάνω από 120 χιλιάδες πολίτες, από τη Μασσαλία. Την κατεξοχήν πόλη της πολυμορφίας, του πολύχρωμου, της αναίδειας στην εκάστοτε εξουσία, της πόλης που κτίστηκε σε μια ένωση διαφορετικών. «Η Μασσαλία ήταν και είναι μια αποθήκη Ιστορίας, όπως άλλωστε όλα τα μεγάλα λιμάνια του κόσμου», έλεγε πρόσφατα άλλο ένα γνήσιο τέκνο της πόλης, ο Γαλλοαρμένιος σκηνοθέτης Ρομπέρ Γκεντιγκιάν.

Πριν από 2.600 χρόνια ο θαλασσινός Πρωτέας από τη Φώκαια συναντούσε κατά την περιδιάβασή στη λεκάνη της Μεσογείου προς αναζήτηση και δημιουργία εμπορικών κόμβων, την Γκιπτίς, την κόρη ενός φυλάρχου στον κόλπο του Λακιντόν. Το ζευγάρωμά τους έβαλε τα θεμέλια της «πιο γαλλικής από τις πόλεις της Δημοκρατίας μας», όπως εύστοχα είπες, υπογραμμίζοντας ότι «η τύχη μας είναι η μείξη», η διασταύρωση, η επικοινωνία. Ακριβώς δηλαδή τα χαρακτηριστικά της Μασσαλίας αλλά παράλληλα και όλων, εκείνων που αισθάνονται και άνθρωποι της γης τους και πολίτες του κόσμου.

Εκείνων που πράττουν και σκέφτονται με ορίζοντες ανοικτούς προς το μέλλον, επιχειρώντας να ανιχνεύσουν το παρόν των λαών, χωρίς να μένουν προσκολλημένοι στα εργαλεία του χθες, αλλά επιχειρώντας να διαμορφώσουν αυτά του σήμερα. Εκείνων που αναζητούν τον πλούτο όχι στα χρηματιστήρια, τις αγορές ή το παγκοσμιοποιημένο χρήμα, μέσα από δήθεν αντιπροσωπευτικά πολιτικά συστήματα, αλλά που θέλουν να δώσουν την εξουσία στον ίδιο το λαό να την ασκήσει. Σήμερα, που οι καπιταλιστικές βεβαιότητες σαρώνονται από την κρίση, τα αιτήματα για άμεση δημοκρατία και εθνική ανεξαρτησία αποκτούν τεράστια επικαιρότητα.

Άμεση δημοκρατία για την πραγματική εξουσία του λαού, εθνική ανεξαρτησία για την απαλλαγή της Ευρώπης από την επικυριαρχία των ΗΠΑ. Δύο ζητήματα που συστηματικά προβάλλεις, και από τη Μασσαλία και από τη Βαστίλη, βάζοντας τις βάσεις για μια πραγματική αναγέννηση της Αριστεράς, ακριβώς εκείνης που «δεν συμβιβάζεται και βάζει τα όνειρά της πολύ ψηλά». Το κάλεσμά σου για την «εξέγερση των πολιτών» με στόχο τη δημιουργία μιας «Κοινωνικής Δημοκρατίας» αποτελεί ένα βήμα προς την κατεύθυνση της άμεσης δημοκρατίας κατά της σημερινής δικτατορίας των αγορών και των αριθμών, της βίας και της τρομοκρατίας. Ένα βήμα ακριβώς στο πνεύμα του ψηφίσματος των Κορυσχάδων («Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό, και ασκούνται από τον ίδιο τον λαό») αλλά και του συντάγματος τ’ Απεραθιού.

Η Γαλλία, είπες, «δεν είναι ένα δυτικό έθνος αλλά ένα παγκόσμιο έθνος, που η κοιτίδα του βρίσκεται στη Μεσόγειο», απορρίπτοντας την παραφροσύνη της σύγκρουσης των πολιτισμών και δείχνοντας το δρόμο της αυτονόμησης της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ευρώπης όλης από τα υπερατλαντικά κέντρα.

Και όλα τούτα δεν πρόκειται για λόγια του αέρα. Λόγια προεκλογικά. Η προεκλογική σου εκστρατεία δεν είναι εκστρατεία των γραφείων, των συνδυασμών στο χαρτί, μίας ή δύο έξυπνων φράσεων. Είναι εκστρατεία έμπνευσης αλλά και πρότασης. Καταγγελίας αλλά και προοπτικής. Ονείρου αλλά και ρεαλισμού.

Έχεις καταφέρει Ζαν Λικ μέσα σε λίγες ημέρες να φέρεις την Αριστερά, και όχι μόνο τη γαλλική, εκεί όπου όφειλε να είναι εδώ και καιρό: Στη θέση του μπροστάρη των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων, δίνοντας όμως παράλληλα συγκεκριμένη, χειροπιαστή προοπτική. Επέλεξες, όχι τυχαία, να συμπυκνώσεις την ουσία της πρότασής σου σε μια ομιλία από την πόλη της Μασσαλιώτιδας, από την πόλη που εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο το «πιστεύω» του σημερινού αριστερού: την πόλη του ανοίγματος και της γνώσης που προήλθε και από τους ξένους, τους Άραβες, την πόλη της σύνθεσης, την πύλη εισόδου, που πλούτισε μια στέρφα γη. Ιδανικός συνδυασμός για μια Αριστερά που επιμένει στις αξίες της εθνικής ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, κάνει επίκαιρη και αναγκαία την Επανάσταση των Πολιτών!

Ας είναι η επόμενη Κυριακή το ξεκίνημα μιας νέας πορείας για μια νέα Αριστερά, για τους λαούς!

Την ώρα της δράσης, ελπίδα και εμβάθυνση στην πράξη!

Error del sistema…!

Απαγόρευση χρήσης και πώλησης βοτάνων στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τις 30 Απριλίου 2011

 του Πέτρου Κακολύρη, από τη mailing-list «perivallonsyriza»

Η Ευρωπαϊκή Ένωση με νόμο που θα τεθεί σε ισχύ από τις 30 Απριλίου 2011 θα απαγορεύει τη χρήση φυτικών φαρμάκων αλλά και φυτών που χρησιμοποιούνται από την κινέζικη ιατρική και από την Αγιουβέρδα. Η θεραπεία θα γίνεται μόνο μέσω χημικών φαρμάκων. Ο λόγος που θα απαγορευθούν είναι για να πλουτίσουν ακόμα περισσότερο οι πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρίες, στερώντας από τους ασθενείς να επιλέξουν οι ίδιοι τον τρόπο θεραπείας τους. Αυτό είναι το νέο THMPD (Traditional Herbal Medicinal Products Directive) που θα τεθεί σε λειτουργία από τις 30 Απριλίου του 2011.

Μετά από οδηγία της Ε.Ε. το Γερμανικό Κοινοβούλιο πρέπει να εισάγει στο νομικό καθεστώς της χώρας την απαγόρευση της απλής πώλησης των βοτάνων μετά την 1η Απριλίου 2011. Η οδηγία, που είναι προς όλες τις χώρες από 20.09.2010, απαιτεί τα φυσικά αυτά προϊόντα να χαρακτηρισθούν σαν ιατροφαρμακευτικά προϊόντα και στη συνέχεια να παίρνουν άδεια για διάθεση σαν τέτοια

Αυτό σημαίνει ότι σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες θα απαγορεύεται πια να διαθέτει κανείς τα βότανα ή τα φυτά του, Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… el 26 de abril de 1937 …

Επειδή σαν σήμερα γεννήθηκε ένα σύμβολο, επειδή με τα σύμβολα δεν τα πάμε πολύ καλά, αλλά επειδή μ’ αυτά λέμε γρήγορα, πολλά, χωρίς πολλά-πολλά… Continue reading the whole post →

Περικοπές στην εκπαίδευση… παντού!

Ο Daniel Cohn-Bendit, πάλι…

Εκδηλώσεις αλληλεγγύης στην παλαιστινιακή αντίσταση

H Iara Lee έρχεται για να συμμετάσχει στις πρώτες προβολές της ταινίας της και να συζητήσει γι αυτήν, για τα κινήματα αντίστασης σε όλο τον κόσμο, αλλά και για τη συγκλονιστική εμπειρία της στο Mavi Marmara.

Θα παρίσταται στην προβολή της Αθήνας, την Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου, ώρα 20:00΄, στο Πάντειο, αμφιθέατρο «Σάκης Καράγιωργας» και στη Χαλκίδα, τη Δευτέρα 29 /11, ώρα 19:00, στη συνεδριακή αίθουσα της ΔΗΚΕΧ (Αβάντων 50). Θα ακολουθήσουν προβολές στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις.

Οι προβολές, καθώς και η πρόσκληση στη σκηνοθέτη εντάσσονται στο πλαίσιο σειράς εκδηλώσεων που οργανώνει η ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ (που δημιουργήθηκε από τη συνέλευση της Πρωτοβουλίας «Ενα Καράβι για τη Γάζα»), σε συνεργασία με τον παλαιστινιακό σύλλογο AL-AWDA (το δικαίωμα της επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων στις εστίες τους).

Η Iara Lee είναι εκείνη που κατάφερε να διασώσει, παρά τους συνεχείς ελέγχους, κινηματογραφικό υλικό διάρκειας μιας ώρας, από τη σφαγή στο Mavi Marmara, το πλοίο που δέχτηκε την πολύνεκρη επίθεση του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού ενώ έπλεε σε διεθνή ύδατα μαζί με τα άλλα πλοία του Στόλου της Ελευθερίας, με στόχο να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας. Το υλικό αυτό, που αποκαλύπτει όλη τη θηριωδία του ισραηλινού στρατού, έχει ήδη κατατεθεί στην επιτροπή του ΟΗΕ που ερευνά τη σφαγή, ενώ θα αποτελέσει τη βάση για την επόμενη ταινία της Lee.

Καλούμε όσους και όσες αισθάνονται ως καθήκον τους τη στήριξη του Παλαιστινιακού αγώνα να ενωθούν μαζί μας δημιουργώντας ομάδες σε κάθε πόλη της χώρας!

… πρέπει να διαμαρτυρηθώ έτσι, που ν’ ακούσει όλος ο κόσμος τη διαμαρτυρία μου, και θα το κάνω!

Herschel Grynszpan (Χέρσελ Γκρίνσπαν)

Τον Αύγουστο του 1938 η νατσιστική Γερμανία είχε ανακοινώσει, μέσω του ιδίου του Αδόλφου Χίτλερ, ότι θα επανελεχθούν οι άδειες παραμονής των ξένων/μεταναστών. Η Πολωνία – και άλλες χώρες – είχε ανακοινώσει ότι «δεν θα δεχθεί τους επαναπροωθούμενους, ούτε και αυτούς που έλκουν την καταγωγή τους από οικογένειες στην Πολωνία»…

Την 28η Οκτωβρίου η Γερμανοί «προώθησαν βιαίως και ασμένως» τους Πολωνούς (σλαβικής και εβραϊκής καταγωγής) στα σύνορα, όπου, βεβαίως, 8.000 Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής παρέμειναν στη λεγόμενη «no man’s land» για καιρό…

Η Μπέρτα Γκρίνσπαν (Berta Grynszpan) – μία ανάμεσα στους εξορισμένους – έστειλε τότε μια κάρτα στον αδελφό της Herschel, 17 ετών, που ζούσε στο Παρίσι:

… κανείς δε μας ενημέρωσε τί συμβαίνει, αλλά συνειδητοποιήσαμε ότι τέλειωσαν όλα… Δεν έχουμε καθόλου χρήματα. Μπορείς να μας στείλεις κάτι;

Ο Χέρσελ έλαβε την κάρτα στις 3 Νοέμβρη του 1938. Το πρωί της Δευτέρας, 7 Νοεμβρίου, αγόρασε ένα όπλο και σφαίρες και, ακολούθως, πήγε στη Γερμανική πρεσβεία, όπου ζήτησε να συναντήσει έναν αξιωματούχο. Όταν βρέθηκε στο γραφείο του Έρνστ φομ Ρατ (Ernst vom Rath) τον πυροβόλησε στ’ αχαμνά και αφέθηκε να συλληφθεί από τη γαλλική αστυνομία αδιαμαρτύρητα, ομολογώντας την ενέργειά του…

Στην τσέπη του είχε μια κάρτα:

Να με συγχωρήσει ο Θεός… πρέπει να διαμαρτυρηθώ έτσι, που ν’ ακούσει όλος ο κόσμος τη διαμαρτυρία μου, και θα το κάνω!

Ο φομ Ρατ πέθανε από τα τραύματά του στις 9 Νοεμβρίου…

Αυτό που ακολούθησε, μερικές ώρες αργότερα, στη νατσιστική Γερμανία έμελλε να μείνει στην παγκόσμια μνήμη ως «η νύχτα των κρυστάλλων (Kristallnacht)»

Από τις 10:30΄ μμ, μόλις δύο ώρες μετά τη δημοσίευση του θανάτου του φομ Ρατ, μέχρι τις 1:20΄ πμ της 10ης Νοεμβρίου – όπου εξόρμησαν, πλέον, και τα SS – χιλιάδες φανατισμένοι Γερμανοί ξεχύθηκαν εναντίον των εβραϊκής καταγωγής συμπολιτών τους σπάζοντας, καίγοντας, αλλά και συλλαμβάνοντας και συγκεντρώνοντάς τους: εκεί, γύρω στις 1:20΄, ο Ράινχαρντ Χάιντριχ (Reinhard Heydrich) είχε επειγόντως ειδοποιήσει την αστυνομία και τα Τάγματα Εφόδου (SA) «να φροντίσουν ώστε  όποιες επιχειρήσεις και ιδιοκτησίες μη-εβραίων να προστατευτούν«, αλλά και να ληφθεί μέριμνα για το «εβραϊκό ζήτημα»…

Όποιες ομοιότητες με την πρόσφατη πραγματικότητα είναι, βεβαίως, συμπτωματικές…!

Αντιφασιστικό μανιφέστο

Τι να της κάνω της καρδιάς της παραπονεμένης;

Βολές με κάνει και γελώ, βολές κι αναστενάζω.

Για να αποθάνω, δεν μπορώ, να ζήσω, πώς να ζήσω;

Να πάνω σ’ άλλο σύνορο και σ’ άλλο βιλαέτι,

ξένος κι εδώ, ξένος κι εκεί, κι όπου κι αν πάω ξένος.

Ηπειρώτικο, Της Ξενιτιάς

Αρέσει σε %d bloggers: