μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Category Archives: κοινωνία

… αδικία!

Κατά πώς διδαχθήκαμε από την ιστορία με τον μικρό Ζαγορίτη, η θητεία στη Λήμνο (ακόμα και το «υπόλοιπον» αυτής) αποτελεί «σκληράν τιμωρίαν».

Όλοι εμείς που υπηρετήσαμε (μερικοί από εμάς πάνω από χρόνο) στον Έβρο, τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο ή το Καστελλόριζο, απαιτούμε, λοιπόν, να μάθουμε

για ποιο, ακριβώς, πράγμα τιμωρηθήκαμε τότε;

Πρωτοβουλία – κάλεσμα της ομάδας της Ενωμένης Ευρωπαϊκής Αριστεράς / Βόρειας Πράσινης Αριστεράς για μια εβδομάδα Διαμαρτυρίας και Αλληλεγγύης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο

Αναδημοσιεύεται από την ομάδα «Συμμετοχικά, Αλληλέγγυα κι Ελεύθερα» ενώ προωθείται, ως δράση, και μέσω του indy.gr

Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,

σας γράφουμε ως εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των εργαζομένων σε ολόκληρη την Ευρώπη, μέλη της ομάδας της Ενωμένης Ευρωπαϊκής Αριστεράς / Βόρειας Πράσινης Αριστεράς (GUE / NGL) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Είναι σαφές ότι το «πακέτο οικονομικής στήριξης», που συμφωνήθηκε κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου 8 και 9 Μαΐου 2010, θα εντείνει τους ρυθμούς της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι, η νεολαία και οι συνταξιούχοι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Σε αυτό το στάδιο, οι Έλληνες εργαζόμενοι, κυρίως, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των επιθέσεων. Αντιμετωπίζουν τη μείωση κατά 10% των μισθών τους καθώς και των δημοσίων δαπανών, την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, την αύξηση του ΦΠΑ και το πάγωμα των συντάξεων. Αλλά και οι εργαζόμενοι στην Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία και την Ιταλία, επίσης αντιμετώπισαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σοβαρές επιθέσεις κατά του βιοτικού τους επιπέδου. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα ανέκδοτα της Ιστορίας Νο2

Την ώρα που όλη η Ευρώπη πασχίζει ν’ αναγνωρίσει τον «εχθρό» διαδηλώνοντας – έστω – ο φίλος, συνάδελφος και νοητικός συνδαιτημόνας πολιτικών κι εκπαιδευτικών οργίων (παλαιόθεν), Νίκος Σ., μού ‘στειλε αυτό:

Θα μπορούσε να είναι και κουίζ:

Κέρδισε τις εκλογές με πολύ μεγάλη διαφορά έναντι του ανταγωνιστή του, μόνο και μόνο επειδή είχε εξαγγείλει ένα πρόγραμμα ελάφρυνσης των οικονομικά ασθενέστερων. Τις πρώτες εβδομάδες μετά τις εκλογές οι αναφορές του στο προεκλογικό του πρόγραμμα ενέπνευσαν τους ψηφοφόρους του, δικαιώνοντάς τους για την επιλογή τους, μέχρι… μέχρι που ήρθε η ώρα να εξαγγείλει την οικονομική του πολιτική. Τότε, η νέα κυβέρνηση διαπίστωσε ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με μια οικονομική κατάσταση εντελώς διαφορετική απ’ αυτήν που νόμιζε, καθώς το δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν σημαντικά μεγαλύτερο απ’ ό,τι γνώριζε.

Υπό το βάρος αυτής της πραγματικότητας, οι προεκλογικές εξαγγελίες έμειναν στα χαρτιά (παρά τη θέληση και την αρχική πρόβλεψη του κυβερνώντος κόμματος, εννοείται) και στη θέση τους ανακοινώθηκαν νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα επέτρεπαν τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος.

Για να μη μείνει, δε, κι η παραμικρή αμφιβολία για την κρισιμότητα της κατάστασης και τις ευρύτερες συνέπειες που απειλούνταν αν συνεχιζόταν η υπάρχουσα δημοσιονομική… κραιπάλη, ήρθε και μια φημολογία για χρεοκοπία – από την ίδια την πολιτική ηγεσία – που τροφοδότησε μια κερδοσκοπική επίθεση στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, με αποτέλεσμα να χάσει μέρος της αξίας του.

Ποιος είναι;

Χάσατε αν το μυαλό σας πήγε στον πρόεδρο της σοσιαλδημοκρατικής διεθνούς, που διαβεβαίωνε ότι «λεφτά υπάρχουν». Τα ίδια ακριβώς γεγονότα με απαράλλαχτο τρόπο, μετά την Αθήνα, εξελίχθηκαν και στην Ουγγαρία, από τις 25 Απρίλη, οπότε διεξήχθη ο δεύτερος γύρος των πολύ κρίσιμων εκλογών, μέχρι την προηγούμενη Παρασκευή. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: