μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Category Archives: Επί του πληκτρολογίου

Η κατασκευή της «ενδοσχολικής βίας»

Πώς ο «ανθρωπισμός», όταν άγεται από «συναισθηματισμό» κι όχι από λελογισμένη κοινωνικότητα και εξανθρωπισμένη επιστημονική αυστηρότητα, μπορεί να υποτάσσεται στα κελεύσματα και τις ανάγκες δυναστών, με τη βοήθεια, βεβαίως, προθύμων επαϊόντων…
Αποκαλυπτικός και διερευνητικός ο συνάδελφος Λευτέρης Παπαθανάσης:

Αυθόρμητες μεταβολές

Η είδηση πέφτει σαν κεραυνός. Η Ελλάδα είναι στην τέταρτη θέση (ανάμεσα στις χώρες που μελετήθηκαν) στην έκταση του φαινομένου της «ενδοσχολικής βίας». Το συμπέρασμα είναι το ίδιο άμεσο: κάτι πρέπει να κάνουμε και μάλιστα το συντομότερο! Ποιο άκαρδο τέρας είναι στο κάτω-κάτω ευχαριστημένο με το γεγονός ότι τα παιδιά μας περνούν τόσο άσχημα στο σχολείο, με τραύματα που τους μένουν μέχρι τα γεράματα? (βάλε έναν αστερίσκο εδώ, θα δούμε ποιο είναι το πραγματικό άκαρδο τέρας προς το τέλος…).

Εδώ και λίγο καιρό λοιπόν, τα ελληνικά σχολεία (ακολουθώντας τη διεθνή μόδα) ζούνε στους ρυθμούς του φαινομένου αυτού. Μελέτες για το φαινόμενο, σεμινάρια για το φαινόμενο, επιτροπές και υπεύθυνοι για το φαινόμενο, «δράσεις» για το φαινόμενο. Λέω λοιπόν από την αρχή ότι για μένα το φαινόμενο αυτό είναι μια κατασκευή, μια επινόηση. Ακόμα περισσότερο, ισχυρίζομαι ότι η κατασκευή αυτού του φαινομένου έχει βαθύτερα και σκοτεινά κίνητρα, δηλαδή τη δημιουργία συναίνεσης στην…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.981 επιπλέον λέξεις

Τίτλοι τέλους για τους Χαΐνηδες

«Άνθισε», λες, «πολύν καιρό ο ανθός κι έχασε τη μυρωδιά του»;
Αν ναι, «ξά ‘τωνε»!

//ΠαραλληλοΓράφος//

Αναδημοσιευση απο το inotos.gr

Μετά απο 24 χρόνια χωρίζουν οι δρόμοι των μελών του κρητικού συγκροτήματος

hainides-2011

του Βασίλη Σπυριδάκη

Μετά από 24 χρόνια συνεργασίας οι Χαίνηδες, που ξεκίνησαν την δημιουργική τους πορεία στη μουσική από το Ηράκλειο,  έβαλαν πριν από μερικές μέρες  τίτλους τέλους.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 951 επιπλέον λέξεις

«ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΙ», ο Αλκίνοος Ιωαννίδης για την κοινή μας πατρίδα, πέραν συνόρων κι εντός εαυτού θωρούμενη…

24.03.2Image013

ImageΔεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με:

Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.

Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλίνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων. Εκεί αφήσαμε θαμμένες τις αληθινές καλημέρες, τη συγκίνηση των στίχων, την αλληλεγγύη των ανθρώπων και ότι πολύτιμο δεν μετριέται σε χρήμα. Έκτοτε, προχωρήσαμε στον «σύγχρονο κόσμο» απρόσωποι, γυμνοί, παλεύοντας να κρατήσουμε το νήμα της ύπαρξής μας άκοπο, μέσα σε εποχές δύσκολες, μέσα σε ένα τοπίο που δεν μας μοιάζει.

Γίναμε αρχοντοχωριάτες, επενδύοντας στα χειρότερα χαρακτηριστικά των δύο συνθετικών της λέξης. «Έχω γάμο», λέγαμε και στεκόμασταν καλοντυμένοι σε γκαζόν ξενοδοχείων, με φακελάκια στα χέρια, χωρίς αληθινή, από καρδιάς ευχή. «Και οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα, γίνουνται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας». Ούτε αινίγματα, ούτε τίποτε. Όλα απαντημένα, όλα πεζά. Μεγάλα και άδεια. Απομείναμε αναίσθητοι μπροστά στο ιερό, ζώντας ένα γυαλιστερό, αντιαισθητικό, άχαρο, ανέραστο, ανίερο, ξοδεμένο παρόν. Χωρίς μνήμη, χωρίς όνειρο, διαζευγμένοι από το είναι μας.

Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε. Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα. Μιλούν άπταιστα τα χειρότερα Αγγλικά (αυτά της δουλειάς) και άθλια τα καλύτερα Ελληνικά (τα Κυπριακά). Όταν τα χρήματα λείψουν, από πού θα κρατηθούν;

Αντικαταστήσαμε το γλέντι στην πλατεία του χωριού με το σκυλάδικο. Τον έρωτα με το στριπτιζάδικο. Τα αναγκαία για την επιβίωση, με ένα τζιπ γεμάτο άχρηστα ψώνια. Τον ελεύθερο χρόνο με την υπερωρία. Κάναμε το παιγνίδι των παιδιών υπερπαραγωγή, σε πάρτι γενεθλίων κατά παραγγελία. Ξεχάσαμε ποια είναι τα βασικά συστατικά της ύπαρξής μας, ως ατόμων και ως κοινωνίας, αντικαθιστώντας τα με ότι μάς γυάλισε στη βιτρίνα. Γίναμε ότι μας έπεισε ο διαφημιστής, η τηλεόραση ή το περιοδικό να γίνουμε. Καταντήσαμε οπαδοί ομάδων, φανατικοί, με μαχαίρια και μίσος. Έφηβος, προτού σιχαθώ όλες τις ομάδες εξίσου, ήμουν με την Ομόνοια. Μια μέρα που έπαιζε με το ΑΠΟΕΛ, αρρώστησε ο τυμπανιστής των αντιπάλων. Ήρθαν στην άλλη κερκίδα και μου ζήτησαν να πάω στη δική τους, για να παίξω το τύμπανο. Πήγα ευχαρίστως.

Πέρασε ο καιρός, αλλάξαμε. Ξεχάσαμε. Χωριστήκαμε σε κόμματα και τα ψηφίσαμε τυφλά, διχαστήκαμε με τρόπο αταίριαστο στην ιστορία και την παράδοσή μας. Σε μια σταλιά τόπο, λέγαμε «οι άλλοι». Πήραμε τα χειρότερα χαρακτηριστικά της Ελλάδας και τα κάναμε αξιώματα.

Να πάει στο καλό τέτοιος εαυτός, να μην ξανάρθει. Καθόλου μην τον κλάψουμε, καθόλου μη μας λείψει. Στον αγύριστο!

Πέρασαν χρόνια. Το κορίτσι από τις Φιλιππίνες έκλαιγε κρυφά στο κρεβάτι του για το παιδί και τη μάνα που άφησε για να σερβίρει καφέ τον κύριο Πάμπο, που έγινε σερ, για να σιδερώνει τα ακριβά βρακιά της κυρίας Αντρούλλας, που έγινε μάνταμ. Η κοπέλα θα γυρίσει φτωχή στο Μπάγκιο Σίτι ή στη Μανίλα. Θα αγκαλιάσει τη μάνα της, θα φιλήσει το παιδί της. Εμείς, πού επιστρέφουμε;

Τι μένει όταν ο σερ και η μάνταμ, έκπληκτοι, χάνουν το αυτοκίνητο, την υπηρέτρια, το λούσο και το σπίτι τους; Τι κρατιέται αναλλοίωτο μέσα στον χρόνο, κάτω από την επιφάνεια που βουλιάζει; Πού ακριβώς βρίσκεται ανεξίτηλα χαραγμένος ο βαθύς Χαρακτήρας που μας επιτρέπει, όταν όλα αλλάζουν, να λέμε ακόμη «Εμείς»;

Μπορούμε σήμερα να αποφασίσουμε ξανά, ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι μαζί, ποιοι είμαστε. Τι είναι σημαντικό και τι όχι. Τι αξίζει να προσπαθήσουμε μέχρι τέλους. Ποια λόγια αξίζει να πούμε προτού φύγουμε, πώς αξίζει να σταθούμε και απέναντι σε τι, προτού πεθάνουμε. Κι αυτό, μπορούμε να το κάνουμε, ακόμη και νηστικοί, άνεργοι και άστεγοι. Ήταν όμως αδύνατον να το κάνουμε χορτάτοι και υποταγμένοι, με έναν εαυτό-καταναλωτή, εξαρτημένο και ευχαριστημένο.

Μείναμε σε σκηνές, στο ύπαιθρο, για χρόνια. Χάσαμε για πάντα τα σπίτια, τα χωριά και τις ζωές μας. Περιμέναμε κάθε μέρα, για χρόνια, αγνοούμενους που δεν γύρισαν. Για δεκαετίες, ακούγαμε αεροπλάνο και στρέφαμε έντρομοι τα μάτια στον ουρανό. Χιαστί ταινίες στα παράθυρα, μη σπάσουν από τον βομβαρδισμό που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ξαναρχίσει. Τα παιδιά που έβγαλαν το σχολείο διαβάζοντας με το κερί στα αντίσκηνα, χειμώνες στη σειρά, βρίζονταν στην Ελλάδα από τους Ελλαδίτες, γιατί τους έτρωγαν τις θέσεις στα πανεπιστήμια. Η Μεγάλη Μαμά τίποτα δεν κατάλαβε. Κι ακόμη δεν καταλαβαίνει. Γιατί, μπορεί η Κύπρος να είναι ελληνική, όμως, πόσο λίγο κυπριακή είναι η Ελλάδα! Πόσο λίγο ελληνική είναι η Ελλάδα!

Επιτρέψαμε στους μικρούς πολιτικούς ενός αδύναμου και απροστάτευτου τόπου, να συμπεριφέρονται σαν άρχοντες αυτοκρατορίας. Να υπηρετούν κόμματα και τσέπες, σαν να μην υπάρχει απειλή, κίνδυνος και γκρεμός, σαν να είναι αδύνατον από τη μια μέρα στην άλλη να γίνουμε μπουκιά στο στόμα κροκοδείλων. Είδαμε τα τρυφερά, αγνά χαμόγελα των παιδιών του Απελευθερωτικού Αγώνα να χρησιμοποιούνται από βάρβαρους, απαίδευτους «πατριώτες» με ξυρισμένα κεφάλια, φαλακρούς «απ’ έξω κι από μέσα». Ζήσαμε την αδικία, την απώλεια, την εγκατάλειψη. Τα ξέρουμε όλα, τα είδαμε όλα, τα ζήσαμε όλα. Τώρα θα φοβηθούμε;

Όταν κλαίγαμε το ’74, κλαίγαμε για τα σπίτια μας. Σήμερα θα κλάψουμε για τις επαύλεις μας; Τότε, κλαίγαμε για το χωριό μας. Θα κλάψουμε σήμερα για την τράπεζα; Τότε, για τους τάφους των γονιών μας. Σήμερα για τα χρέη μας; Τότε, για τις ζωές μας. Σήμερα για τις δουλειές μας; Δεν νομίζω…

Η κοινωνία μας, αυτή η διαλυμένη, πιέζοντας ασταμάτητα την όποια επίσημη πολιτική ηγεσία, αλλά και πέρα απ’ αυτήν, θα αναπτύξει μηχανισμούς στήριξης των ανέργων, θα φροντίσει τα παιδιά της. Όχι από ελεημοσύνη. Από αλληλεγγύη. Και με τη γνώση πως, αν ο διπλανός δεν ζει καλά, κανείς δεν ζει καλά. Γιατί, ότι ποτέ μας κράτησε σ’ αυτόν τον τόπο, ήταν ένας ιδιόμορφος, ποιητικός, παράλογα ωραίος κοινωνικός ιστός, που αυτοπροστατεύεται και που μας προστατεύει. Αυτός είναι που ανάγκασε τους βουλευτές να πουν, για μια έστω στιγμή, «Όχι».

Το «Όχι» της Κυπριακής Βουλής, είναι σημαντικότερο απ’ ότι κάποιοι χαιρέκακοι μπορούν να υποψιαστούν. Κι ας επιστρέψει η Βουλή εκλιπαρώντας τους Τροϊκανούς, κι ας πέσει στα γόνατα, κι ας τους γλύψει τα πόδια, μετά. Κι ας χάσουμε περισσότερα. Γιατί, για μια στιγμή έστω, έμοιασε η Δημοκρατία να έχει νόημα, ένα νόημα ξεχασμένο εδώ και δεκαετίες. Έμοιασαν, έστω και για μια στιγμή, οι εκπρόσωποι να εκπροσωπούν πράγματι. Η στιγμή καταγράφεται και μένει, δημιουργώντας προηγούμενο, παρά την όποια κατάληξη. Και το γεγονός πως το προηγούμενο δημιουργήθηκε από μισή μερίδα τόπο, αγαπητοί λογικοί λογιστές, το κάνει ακόμη σημαντικότερο. Τίποτα «δικό σας» δεν θα μείνει ποτέ στην Ιστορία, να σηματοδοτεί, να καθορίζει, ή έστω να θυμίζει κάτι υπαρξιακά σημαντικό. Αφήστε μας να το χαρούμε. Δεν μας προσφέρονται συχνά τέτοιες χαρές.

Αυτό το «Όχι», φαίνεται να είχε και χειροπιαστά αποτελέσματα: Εκτός από τη δυνατότητα μη φορολόγησης των μικροκαταθετών, εκτός από το χρονικό περιθώριο που έδωσε για τη νομοθετική ρύθμιση του περιορισμού των συναλλαγών και τη δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης, που μπορούν να παίξουν σημαντικά θετικό ρόλο στο μέλλον, έδωσε και τη δυνατότητα, έστω σπασμωδικά, έστω την τελευταία στιγμή, έστω με απογοητευτικό αποτέλεσμα, να μετρηθούν οι δυνάμεις και οι «φιλίες», τόσο της Κύπρου, όσο και της Ελλάδας. Βοήθησε να καθαρίσει το τοπίο, να τελειώσουμε με ψευδαισθήσεις, να καταλάβουμε ξανά το πόσο μόνοι είμαστε, το πόση ευθύνη έχουμε. Θα ήμασταν αφελείς αν πιστεύαμε πως με ένα «Ναι» θα σώζαμε κάτι, ας πούμε τη Λαϊκή Τράπεζα ή την Κύπρου (αλήθεια, πόσο «δική μας» μπορεί να είναι μια τράπεζα;) και μαζί τις δουλειές, ή τους κόπους μιας ζωής που τους εμπιστευτήκαμε. Ξέρουμε καλά πως ότι έμεινε εκτεθειμένο (το γιατί είναι μια άλλη κουβέντα, που ελπίζω πως θα γίνει), ούτως ή άλλως, και με τα «Ναι» και με τα «Όχι», θα κατασπαραχθεί.

Δυστυχώς, δεν ήταν δυνατόν να υπάρχει “plan B”. Θα ήταν αδύνατον να έχει εκπονηθεί από ανθρώπους της γενιάς μου και της προηγούμενης, από ανθρώπους βουτηγμένους στην κατανάλωση, στο εφήμερο, στο συμφέρον, στο νεοπλουτισμό και στο τίποτε, μια πολιτική που να έχει βάθος και σοβαρότητα. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς δικλίδες ασφαλείας, χωρίς λογική, είπαν ενστικτωδώς “Όχι”. Έστω και για μια στιγμή. Ένα “Όχι” καταστροφικό και λυτρωτικό μαζί, που εσείς, αγαπητοί Ελλαδίτες μνημονιακοί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, με πρόσχημα το καλό μας, δεν θα πείτε ποτέ. Θα προτιμήσετε να καταστραφούμε εξίσου, λέγοντας “Ναι”.

Οι Κύπριοι προσφυγοποιούμαστε ξανά στην ίδια μας την πατρίδα. Χάνουμε ξανά τη ζωή όπως τη χτίσαμε, όπως νομίζουμε πως τη διαλέξαμε, όπως νομίσαμε πως μας ανήκει. Και φοβόμαστε. Είναι ανθρώπινο. Όμως, τι πραγματικά φοβόμαστε; Ότι θα πεινάσουμε; Πεινάσαμε και παλιότερα. Ότι θα κρυώσουμε; Κρυώσαμε χρόνια. Ότι θα μείνουμε μόνοι; Πάντα μόνοι ήμασταν. Ότι θα πονέσουμε; Από πόνο άλλο τίποτε… Ότι θα μας κατακτήσουν; Πάντα κατακτημένοι υπήρξαμε.

Θα τα καταφέρουμε, το ξέρουμε καλά! Γιατί, τελικά, δεν φοβόμαστε τίποτε. Γιατί, τελικά, το μόνο που φοβόμαστε, είναι το υποχρεωτικό κοίταγμα στον καθρέφτη. Το μόνο που μας φοβίζει, είναι το μόνο που πραγματικά έχουμε: το αληθινό μας πρόσωπο. Ας το ξεθάψουμε, ας το θυμηθούμε, ας το κοιτάξουμε. Ενώ όλοι, φίλοι και εχθροί, μας αγριοκοιτάζουν, ενώ η μάσκα μας πέφτει νεκρή, αυτό θα μας χαμογελάσει.

όπως έγραψε και η Κορίνα Βασιλοπούλου, «…αν και γράφτηκε στη μεξικανική ζούγκλα, νομίζεις ότι έρχεται από δίπλα μας…»

συμμετοχικά, αλληλέγγυα κι ελεύθερα

αναδημοσίευση από το Enlace Zapatista και το άρθρο της Κορίνας Βασιλοπούλου στην «Εφημερίδα των Συντακτών»

Γεsubcomandante Marcosνάρης 2013

Μιλούν οι από πάνω:

Εμείς είμαστε αυτοί που κάνουν κουμάντο. Είμαστε ισχυρότεροι, παρόλο που είμαστε λιγότεροι. Δεν μας νοιάζει τι λες – ακούς – σκέφτεσαι – κάνεις, αρκεί να μη μιλάς, να μην ακούς, να μην κινείσαι.

Μπορούμε να επιβάλουμε στην κυβέρνηση ανθρώπους μέσης ευφυΐας (αν και είναι πλέον δύσκολο να τους βρεις στις τάξεις των πολιτικών), όμως επιλέγουμε κάποιους που δεν είναι καν σε θέση να προσποιηθούν ότι ξέρουν τι τους γίνεται.

Γιατί; Γιατί μπορούμε!

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τους αστυνομικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς για να συλλαμβάνουμε και να φυλακίζουμε αληθινούς εγκληματίες, μόνο που αυτοί οι εγκληματίες αποτελούν ζωτικό μας κομμάτι. Αντίθετα, επιλέγουμε να κυνηγάμε, να χτυπάμε, να συλλαμβάνουμε, να βασανίζουμε, να φυλακίζουμε και να δολοφονούμε εσένα.

Γιατί; Γιατί μπορούμε!

Αθώος ή ένοχος; Τι σημασία έχει; Η δικαιοσύνη είναι μια από τις…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 569 επιπλέον λέξεις

Παλαιότερο κείμενο της Μαρίας Μυστακίδου για την e-ξοικονόμηση και άλλα, @enet.gr

«Τζάμπα και φθηνά online»

Οι καιροί είναι δύσκολοι, οι μισθοί συρρικνώνονται και η οικονομία πάει από το κακό στο χειρότερο.

Και με βάση αυτά τα δεδομένα, πρέπει -η πλειονότητα τουλάχιστον- να προσπαθήσουμε να επιβιώσουμε με όσο το δυνατόν λιγότερες… απώλειες. Επειδή όμως είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι κάθε υπερβολική στέρηση καταλήγει σε κακή διάθεση και κατάθλιψη, ο Ιστός έχει γεμίσει από sites με δωρεάν υπηρεσίες και προϊόντα, ανταλλακτικούς ιστότοπους και ενημερωτικά blogs και sites για να ξέρετε πάντα πώς θα γλιτώσετε χρήματα, αλλά και πώς δεν θα στερηθείτε μικρές πολυτέλειες, επιλέγοντας δωρεάν εκδηλώσεις, δωρεάν μαθήματα, σεμινάρια κ.λπ. Ας δούμε παρέα τι κυκλοφορεί στον Ιστό σε μια προσπάθεια να περάσουμε την κρίση χωρίς να… μας πιάνει κρίση.

* Φασούλι το φασούλι, όλο και κάτι γίνεται για όσους μετρούν κάθε ευρώ.

Στο http://fasouli.wordpress.com γίνετε μέλος σ’ ένα δίκτυο ανταλλακτικό, στο οποίο δίνετε προϊόντα και υπηρεσίες που μπορείτε να προσφέρετε και λαμβάνετε άλλες που έχετε ανάγκη.

* Ενημερωθείτε για κάθε τι δωρεάν που μπορείτε να βρείτε στην πόλη.

Συναυλίες, σινεμά, ταξίδια, υπηρεσίες και ένα σωρό ακόμα εκδηλώσεις και υπηρεσίες, δωρεάν στο http://free-shop.blogspot.com. Για να μην στερείστε όταν δεν είναι απαραίτητο και για να ξέρετε πάντα τι μπορείτε να παρακολουθήσετε χωρίς να ξοδέψετε ούτε ένα σεντ, βάλτε το στα αγαπημένα σας.

* Μην πετάτε τίποτα.

Όλα όσα δεν σας χρειάζονται μπορεί να είναι το καλύτερο δώρο για άλλους που δεν έχουν χρήματα να τα αποκτήσουν. Κάθε φορά λοιπόν που κάνετε εκκαθάριση στο σπίτι, αλλάζετε έπιπλα, χαλιά, οικοσκευές κ.λπ., κάντε κλικ στο http://www.xariseto.gr και χαρίστε αυτά που θα πετάγατε.

* Είναι το ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης, που εκτός των άλλων έχει δημιουργήσει μια πολύ ενδιαφέρουσα «τράπεζα χρόνου».

Η τράπεζα αυτή ζητά από κάθε έναν ενδιαφερόμενο να προσφέρει κάποια υπηρεσία βάσει του επαγγέλματός του ή της ιδιότητάς του (σιδέρωμα, παροχή νομικών υπηρεσιών, μαγείρεμα, εκμάθηση κάποιας ξένης γλώσσας κ.λπ.) και ως αντάλλαγμα να πάρει κάποια άλλη υπηρεσία. Για παράδειγμα, ένας δικηγόρος μπορεί να προσφέρει 1 ώρα νομικές υπηρεσίες και να πάρει ως αντάλλαγμα 1 ώρα φροντίδας κάποιου ηλικιωμένου. Περισσότερα στο http://www.enow.gr.

* Ψάχνει και βρίσκει τις τρέχουσες προσφορές ώστε να ξέρετε κάθε στιγμή τι σας συμφέρει να αγοράσετε.

Με ένα κλικ στο http://www.e-offer.gr. Το ίδιο κάνει και το http://prosfores.blogspot.com, το http://dealz.gr και το http://www.mysales.gr, που προσφέρει εντελώς δωρεάν εκπτωτικούς κωδικούς, εκπτωτικά κουπόνια, προσφορές και Super Deals.

* Το http://prosfores-fylladia.gr σας ενημερώνει για όλες τις προσφορές σε σούπερ μάρκετ και καταστήματα, όπως αυτές προκύπτουν μέσα από τα διαφημιστικά φυλλάδια.

Eτσι ξέρετε τις προσφορές της εβδομάδας και αναλόγως πορεύεστε.

* Το κινητό σας τηλέφωνο τα έφτυσε και η επιδότηση που σας δίνουν είναι πενταροδεκάρες.

Στο http://www.hotshop.gr και το http://www.zer.gr μπορείτε να πουλήσετε το παλιό σας κινητό ή να το ανταλλάξετε με κάποιο άλλο πληρώνοντας μικρή διαφορά.

* Αν ο σφιχτοχέρης θείος Σκρουτζ αποφάσιζε να πάει κάποτε διακοπές, θα δοκίμαζε σίγουρα το http://www.skroutzholidays.com που έχει όλους τους οικονομικότερους προορισμούς, καταλύματα κ.λπ.

Μπορείτε να δείτε ακόμα και το ελληνικής εμπνεύσεως http://www.socialtourism.gr και το http://www.megatravel.gr.

* Για να μην περιμένετε τις εκπτώσεις, μάθετε πού έχει στοκατζίδικα με τα αγαπημένα σας ρούχα, αξεσουάρ, παπούτσια και είδη για το σπίτι:

Στο http://www.greek-outlets.com, το http://www.stockshops.gr και το http://www.stockoutlets.gr. Επειδή δεν είναι ανάγκη να δίνετε περιουσίες όταν ψωνίζετε.

* Υπάρχουν κόλπα και τρικ για να ξοδεύετε λιγότερα σε υπηρεσίες και πάγια.

Επίσης, υπάρχουν τρόποι να εξοικονομήσετε χρήματα φτιάχνοντας εσείς καθαριστικά, ανακυκλώνοντας κ.λπ. Το http://meacolpa. blogspot.com θα σας βοηθήσει πολύ σε αυτή σας την προσπάθεια.

* Για την πολύπαθη γενιά των 700 ευρώ, αλλά και για όλους τους χαμηλόμισθους που θέλουν να ξέρουν πού θα βρουν φτηνές λύσεις και προϊόντα:

Tο http://genia700euro.pblogs.gr είναι σωτήριο.

* Χωρίς ούτε ένα ευρούλι:

Δοκιμάστε το http://www.tzaba.gr, το http://www.forfree.gr και το http://jaba.gr. Επίσης μην παραλείψετε να δείτε το http://www.free.gr και το http://www.dwrean.net.

* Ανακυκλώστε ανταλλάσσοντας:

Mε μια επίσκεψη στο http://www.freecycle.org.

* Μεταχειρισμένα αντικείμενα, δωρεάν μαθήματα, κοινοβιακό μαγείρεμα και διάφορα ακόμα

στο http://skoros.espiv.net/projects

* Για ένα χέρι βοήθειας στους πραγματικά μη έχοντες, όλα τα συσσίτια και οι δωρεάν κρατικές και ιδιωτικές παροχές στο http://helping.gr.
* Θέλετε δωρεάν προγράμματα για τα pc σας;

Μπείτε (ενδεικτικά) στα: http://www.winaddons.com, http://www.freeware-apps.com, http://www.opensoft.gr και http://happysurfer.gr και κατεβάστε ό,τι σας χρειάζεται, νόμιμα και χωρίς ευρώ.

* Για δωρεάν λεξικά online:

εκτός από το Google translator, δείτε (ενδεικτικά) και τα http://www.greek-language.gr/greekLang/index.html, και http://www.komvos.edu.gr/ dictionaries/dictonline/DictOnLineTri.htm.

* Δωρεάν τραγούδια θα βρείτε -εκτός των άλλων και- στο http://www.last.fm.
* Είναι φορές που αισθάνεστε τυχεράκηδες σαν τον Γκαστόνε;

Δοκιμάστε την τύχη σας στα http://kerdiseto.blogspot.com και http://www.kliroseis.gr.

* Τα σημεία στα οποία θα βρείτε δωρεάν σύνδεση στο Ιντερνετ σε όλη τη χώρα με ένα κλικ στο http://free-wifi.gr.
* Για τους φοιτητές που θέλουν να δώσουν τα παλιά τους βιβλία σε νέους φοιτητές και να αποκτήσουν νέα φτηνότερα, δείτε το http://www.bookbeast.gr.

Και υπάρχουν δεκάδες ακόμα, όρεξη να έχετε να ψάχνετε…

Οταν δουλεύει το… διορθωτικό

Υπάρχουν φορές που η διαφήμιση μπορεί να είναι περισσότερο από έξυπνη.Και το σημερινό βιντεάκι είναι η περίτρανη απόδειξη.Η διαφήμιση, λοιπόν, έχει να κάνει με διορθωτικό, και τίτλος του βίντεο είναι -σε ελεύθερη μετάφραση- «ένας κυνηγός πυροβολεί μια αρκούδα».Μόνο που ο κυνηγός δεν έχει καμιά όρεξη να πυροβολήσει, οπότε αρπάζει το διορθωτικό από το κουτάκι της διαφήμισης δίπλα, σβήνει τη λέξη shoot και εσείς γράφετε όποιο αγγλικό ρήμα θέλετε (π.χ.: eat, dance, sleep, play, art, bath, box, sing κ.λπ).Τη συνέχεια (ανάλογα με την επιλογή σας) θα την απολαύσετε με ένα κλικ στο: youtube.com

Hellas Real Estate

Πωλείται όπως είναι επιπλωμένο. Διαβάστε μια «τσουχτερή» ανάλυση για τα χρωστούμενα στο http://tsouxtraisback.blogspot.com: Ο θείος Servaas Deroose -ο μεσιέ είναι Βέλγος, το Βέλγιο παραμένει χωρίς κυβέρνηση για περισσότερο από 8 μήνες…, έτσι για να ξέρουμε ποιοι ήρθαν να μας… σώσουν- ανακοίνωσε ότι πρέπει να ιδιωτικοποιήσουμε δημόσια περιουσία, εκτάσεις γης και δημόσιες επιχειρήσεις ύψους 50 δισ. ευρώ(!) ώς το 2015. «Ναι, να πουλήσετε το Ελληνικό, ναι, να πουλήσετε τη ΔΕΗ.Το πραγματικό στοίχημα της ελληνικής οικονομίας είναι εκείνο της καθολικής ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας»… «Πουλήστε παραλίες για να αναπτυχθεί ο τουρισμός και η τουριστική κατοικία»… Τόνισε δε, ότι ένας «κατακλυσμός ιδιωτικοποιήσεων» είναι εκείνο που επίμονα ζητούν από τον ίδιο μεγάλοι επιχειρηματίες, κορυφαίοι τραπεζίτες, διακεκριμένοι οικονομολόγοι και στελέχη «δεξαμενών σκέψης» της Αθήνας!

Εχουμε τέτοιες… ντόπιες δεξαμενές, ρε παιδιά, και τις αφήνουμε ανεκμετάλλευτες και τη χώρα «διψασμένη»;

Κι εκεί που νομίζαμε ότι είμαστε αραμπάς, έρχεται ο έτερος θείος, ο Μπόμπης ο Traa, και μας ενημερώνει ότι η ελληνική οικονομία είναι «μια Mercedes (!) η οποία, ενώ μπορεί να τρέξει με 100 χλμ. την ώρα, τώρα κινείται με 20!». Τούτος ο ψυχοπονιάρης Ολλανδός , πρόσθεσε: «Μην επιβαρύνετε άλλο τους πολίτες… Η λύση αυτή, όσο και αν σοκάρει για το εύρος του στόχου των 50 δισ. ευρώ, είναι η μία όψη του νομίσματος του απεγκλωβισμού της χώρας από τον βρόχο του χρέους το οποίο, αν μείνουν τα πράγματα ως έχουν, προβλέπεται να αυξηθεί από 348 δισ. ευρώ εφέτος στα 380 δισ. ευρώ το 2014».

Αυτά ακούει η κυβέρνηση και …..ως καλή Ελληνοπούλα που σαν μια Σουλιωτοπούλα, αγαπάει με την καρδιά της την πατρίδα τη γλυκιά της, μια που εχθρός ήρθε και πάλι με σκοπό να μας προσβάλει, ΟΧΙ, δε θα τον αφήσει… έχει προίκα να πουλήσει.Τη χρεωμένη τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ και τη Βουλή, Μύκονο και Σαντορίνη, του Πλαστήρα τη μπλε λίμνη, Μουσείο τε και Παρθενώνα, Ολυμπο, Γράμμο και Γκιώνα, μια Μακρόνησο κομπλέ, ΕΟΤ, πλατείες και ΟΤΕ, ασφαλιστικά ταμεία, υπουργεία, νοσοκομεία, extra full Καϊμακτσαλάν, τρένα, τρόλεϊ και τραμ! Ολα σε τιμή ευκαιρίας! Οι προσφορές ισχύουν μέχρις εξαντλήσεως των αποθεμάτων. (…)

Αυτό το site προσφέρει μια δωρεάν υπηρεσία που μπορεί με μερικά μόνο κλικ να αλλάξει τη… φωνή σας ή οποιαδήποτε φωνή μαγνητοφωνήσετε. Η υπηρεσία, την οποία πρέπει να κατεβάσετε στα pc σας, υποστηρίζεται από Windows, MacOs και Linux και σας δίνει τη δυνατότητα να αλλάξετε τη χροιά της φωνής, να προσθέσετε εφέ, να την κάνετε να ακούγεται σαν φωνή ρομπότ και ό,τι ακόμα μπορείτε να σκεφτείτε. Επίσης, μπορείτε να αφαιρέσετε από την ηχογράφηση ανεπιθύμητους ήχους, όπως π.χ. ανάσες που ακούγονται άσχημα, ή εξωτερικούς ήχους που χαλάνε το αποτέλεσμα της ηχογράφησης. Παίξτε με τους ήχους και τις χροιές και ακούστε τη φωνή σας όπως δεν την έχετε ποτέ ακούσει μέχρι σήμερα, με τη βοήθεια αυτού του ιστότοπου.

ΤΑΞΙΔΕΨΤΕ http://www.baraaza.com

Τα ταξιδιωτικά sites αφθονούν στον Ιστό και αυτό δεν οφείλεται μόνο στη διάθεση των χρηστών να ταξιδεύουν, αλλά περισσότερο στη διάθεση να ονειρεύονται κάποιο ταξίδι. Ετσι, λοιπόν, είτε προγραμματίζετε ταξίδι είτε απλώς σας αρέσει να διαβάζετε ταξιδιωτικά άρθρα, κείμενα, περιηγήσεις, παρατηρήσεις κ.λπ., αυτός ο ιστότοπος θα πάρει στα σίγουρα μια θέση στα αγαπημένα σας. Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες, βίντεο, ταξιδιωτικούς οδηγούς και να διαβάσετε άρθρα και κριτικές για τοποθεσίες που σκέφτεστε να επισκεφθείτε ή για άλλες που πάντα ήταν το όνειρό σας να δείτε από κοντά. Ταξιδέψτε online όσο συχνά σας κάνει κέφι, με ένα κλικ!

Κριστίνα Φερνάντες κατά ΔΝΤ

«Ιστορικό ανέκδοτο» ή η «ιστορία» ως ανέκδοτο…

ημ. δημοσίευσης:
08 Απριλίου 2008, 01:00

«Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, κατέθεσε σήμερα, στο πλαίσιο της Ώρας του Πρωθυπουργού, στη Βουλή, Επίκαιρη Ερώτηση, για τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας που επιχειρεί η κυβέρνηση και την πολιτική της στον τομέα αυτό.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Επίκαιρης Ερώτησης«:

Επίκαιρη ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό

Είναι σαφές πως η κυβέρνηση επιχειρεί με πλάγιο και αδιαφανή τρόπο να εφαρμόσει μια αποτυχημένη συνταγή πλήρους ιδιωτικοποίησης δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας με επιδίωξη την κάλυψη των διευρυνόμενων ελλειμμάτων του προϋπολογισμού μέσω ρευστοποίησης δημόσιας περιουσίας.

Αν υλοποιηθούν τα σχέδια της κυβέρνησης, η Ελλάδα θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, το σύνολο των μεγάλων αεροδρομίων, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από αντίστοιχους οργανισμούς άλλων χωρών.

Αυτή η πολιτική είναι και ξεπερασμένη και αποτυχημένη. Την εφάρμοσαν μόνο στο παρελθόν ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της κ. Θάτσερ και του κ. Μητσοτάκη. Σήμερα, όλες οι κυβερνήσεις, ακόμη και των ΗΠΑ, αντιλαμβάνονται την ανάγκη ελέγχου και ρύθμισης των αγορών για την προστασία της οικονομίας και των πολιτών, ενώ λαμβάνουν μέτρα θωράκισης των στρατηγικών τους επιχειρήσεων -ακόμη και ιδιωτικών – έναντι επιθετικών εξαγορών από κερδοσκοπικά κεφάλαια.

Για το λόγο αυτό, καλείται ο κ . Πρωθυπουργός:

– Να αποσαφηνίσει δεσμευτικά τις προθέσεις της κυβέρνησης ως προς τη διατήρηση του δημόσιου ελέγχου για τον ΟΤΕ, τα ΕΛΤΑ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τη ΔΕΗ, τον ΟΣΕ, την ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ και τους άλλους στρατηγικούς οργανισμούς κοινής ωφέλειας της χώρας.

– Να εξηγήσει ποιο όφελος θα έχει ο Έλληνας καταναλωτής αν οι αποφάσεις για τις τηλεπικοινωνίες, για την ηλεκτροπαραγωγή και για τα λιμάνια λαμβάνονται από ξένους επιχειρηματικούς ομίλους αντί του Ελληνικού δημοσίου, καθώς και ποια είναι η σκοπιμότητα της πλήρους ή μερικής παραχώρησης της διοίκησης των επιχειρήσεων αυτών σε ιδιωτικά συμφέροντα αντί της σύναψης στρατηγικών συνεργασιών ή έστω επιμέρους συμπράξεων δημόσιου – ιδιωτικού τομέα όπου αυτό χρειάζεται κάτω από δημόσιο έλεγχο.

Ο ερωτών

Γιώργος Α. Παπανδρέου

…copy-lefted από το facebook!

… αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητό σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος?

θησαυροί
στο
facebook

Η αξιοπρέπεια γονατίζει τους φασίστες (από τον/την risinggalaxy για τον //ΠαραλληλοΓράφο//)

… το προφανές εναντίον του συνήθους… Με επιμονή!

H αξιοπρέπεια γονατίζει τους φασίστες Μεταφέρει την είδηση και γράφει ο risinggalaxy ‎»Συγγενής του δολοφονημένου Μ.Καντάρη, κατέθεσε στην 1η δ.κ. Αθήνας καταγγελία κατά της Χρυσής Αυγής για «καπηλεία» κ βεβήλωση μνήμης του νεκρού… Μόνο σεβασμός σε αυτούς τους ανθρώπους.» Στο γεγονός αναφέρθηκε η Ελένη Πορτάλιου στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων που είναι σε εξέλιξη.. Αυτό ήταν το status που διάβασα στο facebook και μου έφτιαξε την ημέρα. Δεν θα ήθελα να σχολιάσω για την οι … Read More

via //ΠαραλληλοΓράφος//

Απαγόρευση χρήσης και πώλησης βοτάνων στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τις 30 Απριλίου 2011

 του Πέτρου Κακολύρη, από τη mailing-list «perivallonsyriza»

Η Ευρωπαϊκή Ένωση με νόμο που θα τεθεί σε ισχύ από τις 30 Απριλίου 2011 θα απαγορεύει τη χρήση φυτικών φαρμάκων αλλά και φυτών που χρησιμοποιούνται από την κινέζικη ιατρική και από την Αγιουβέρδα. Η θεραπεία θα γίνεται μόνο μέσω χημικών φαρμάκων. Ο λόγος που θα απαγορευθούν είναι για να πλουτίσουν ακόμα περισσότερο οι πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρίες, στερώντας από τους ασθενείς να επιλέξουν οι ίδιοι τον τρόπο θεραπείας τους. Αυτό είναι το νέο THMPD (Traditional Herbal Medicinal Products Directive) που θα τεθεί σε λειτουργία από τις 30 Απριλίου του 2011.

Μετά από οδηγία της Ε.Ε. το Γερμανικό Κοινοβούλιο πρέπει να εισάγει στο νομικό καθεστώς της χώρας την απαγόρευση της απλής πώλησης των βοτάνων μετά την 1η Απριλίου 2011. Η οδηγία, που είναι προς όλες τις χώρες από 20.09.2010, απαιτεί τα φυσικά αυτά προϊόντα να χαρακτηρισθούν σαν ιατροφαρμακευτικά προϊόντα και στη συνέχεια να παίρνουν άδεια για διάθεση σαν τέτοια

Αυτό σημαίνει ότι σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες θα απαγορεύεται πια να διαθέτει κανείς τα βότανα ή τα φυτά του, Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Θανάσης Παπακωνσταντίνου: Έχω το δικαίωμα να μην υπακούω σε άδικους νόμους…

αναδημοσίευση στο EcoLeft της
συνέντευξης του Θανάση Παπακωνσταντίνου
στον Θάνο Ματζάνα, για την
Αυγή της Κυριακής, 23-24 Απριλίου

Απλή αφορμή – γιατί αιτίες υπάρχουν τόσες πολλές με όσα συμβαίνουν γύρω μας – για να μιλήσει κανείς με κάποιον σαν τον Θανάση ήταν η πρόσφατη κυκλοφορία του νέου του δίσκου «Ο Ελάχιστος Εαυτός». Θα πρότεινα σε όσους έχουν στο μυαλό τους τον προηγούμενο δίσκο του, το «Ο Σαμάνος», απλά να τον… ξεχάσουν πριν προσεγγίσουν τη νέα του δουλειά. Και αυτό γιατί δεν θα μπορούσαν να είναι περισσότερο διαφορετικοί, όσο παράδοξο και αν φαίνεται αυτό μιλώντας για τον ίδιο δημιουργό.

Καλώς ή κακώς ο δίσκος εκείνος είχε φτιαχτεί έχοντας κατά νου τον Διονύση Σαββόπουλο, το ότι τα περισσότερα τραγούδια του θα ερμήνευε ο τελευταίος και αυτό σημαίνει ότι λίγο – πολύ γράφτηκε στα μέτρα του (και κατά την άποψή μου κατέληξε να ανήκει πολύ περισσότερο στον Δ.Σ. παρά στον Θ.Π.). Αυτή τη φορά όμως ο Θανάσης έγραψε και πάλι όπως το κάνει από τότε που ξεκίνησε, πριν και επάνω απ’ όλα για να ικανοποιήσει το δικό του αισθητήριο… που ευτυχώς για την ελληνική μουσική είναι πολύ υψηλό και σχεδόν αλάθητο.

Αρκετά πιο εμπνευσμένος από το «Διάφανος», πιάνει το νήμα από εκεί που το άφησε το σχεδόν εμβληματικό ήδη «Αγρύπνια», το εμπλουτίζει με τη σχετικά πρόσφατη αγάπη του για την εξερεύνηση του ήχου ως μέσου που μας αποκάλυψε το θαυμάσιο – και εξ ολοκλήρου ηλεκτρονικό μα και instrumental – «Η Βροχή Από Κάτω» και πραγματώνει μια δουλειά συνόλου με μια σχετικά μεν ολιγομελή ομάδα μουσικών, που όμως η συνοχή αλλά και το επίπεδό της είναι σίγουρα ισάξιο της πιο ευάριθμης παλαιότερης μπάντας του, των εκπληκτικών Λαϊκεδέλικα.Το αποτέλεσμα βέβαια είναι ένας δίσκος που, ακόμα και αν δεν είναι ήδη ο καλύτερος της χρονιάς, στο τέλος της θα βρίσκεται αβίαστα μέσα την πρώτη τριάδα…

– Θα ήθελες κατ’ αρχήν να πεις κάτι για την πρόσφατη μεγάλη απώλεια της ελληνικής μουσικής, τον θάνατο του Νίκου Παπάζογλου; 

– Ένας άνθρωπος με συνεπή πορεία, από το «Η Εκδίκηση Της Γυφτιάς» μέχρι τις τελευταίες του προσωπικές δουλειές, μια πορεία που προσέφερε πολλά στην ελληνική μουσική. Προσέφερε όμως και στους ομότεχνούς του βοηθώντας, ανοίγοντας τον δρόμο σε αρκετούς από αυτούς, ένας εκ των οποίων ήμουν κι εγώ. Να μην ξεχάσω βέβαια και το στούντιό του, το «Αγροτικόν», όπου όχι μόνον ηχογραφήθηκαν τόσοι σπουδαίοι δίσκοι, αλλά, όπως ξέρει όποιος είχε μπει εκεί, είχε μια ατμόσφαιρα σχεδόν μυσταγωγίας, η αίθουσα ηχογραφήσεων ήταν κυριολεκτικά σαν να αγκαλιάζει τους μουσικούς. Και βέβαια ο κόσμος τον αντάμειψε γενναιόδωρα για όλα αυτά με την τόση αγάπη που πάντα του έδειχνε… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Χαρά…

Μάτια που χαμογέλασαν πάνω από βδελυρούς λόγους και συγκαταβατικότητες, μαζί με κραυγές βίας κι απαξίωσης…

Κάτι μού ‘λεγε απ’ την πρώτη μέρα τ’ όνομα: «Υπατία»…

Οι ωραιότερες τηλεοπτικές εικόνες για καιρό!

ΤΙΠΟΤΑ, όμως, ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!

… κι η Νταλάρα κομπορρημονεί!

… όταν περνούν …

… σ’ έβαλαν, παλικάρι, οι απογευματινές εφημερίδες πρωτοσέλιδο, μα δε διαβάζεσαι!

Δε διαβάζεσαι με κανέναν τρόπο από αυτούς που λάτρεψαν την «αρχοντιά» της κενότητας του «Μεγάλου Χατμάνου» (αν θυμάσαι… του Αβραμόπουλου!), το «καθαρό πρόσωπο» του τίποτα του «Κωστάκη του μικρού», τους «περισπούδαστους λόγους στην καθαρεύουσα» (περί όνου σκιάς) του «ανάδελφου Κυρίου με κάπα κεφαλαίο», τα «λαοφιλή συνθήματα» του λαοπλάνου Αντρέα, το «γλυκύτατο τσέβδισμα και την παιδικότητα του λόγου» του ΓΑΠ, τις «αλλαγές», τις «απαλλαγές», τις «σωτηρίες» και τα «λάβαρα»…

Αυτοί δε διαβάζουν μάτια – έτσι θυμωμένα κι αποφασισμένα – διαβάζουν γραβάτες! Και δεν ακούν τα τύμπανα της εφόδου σου, αλλά τις βραδυνές ειδήσεις, όπου – ξέρεις – είσαι ένας ακόμη από τους 20.000, 30.000, όσους, τέλος πάντων, μιας – ακόμη – συνήθους επετειακής εκδήλωσης!

Μα, να ξέρεις, μερικοί – και το χρωστάμε, ως δάσκαλοι, κάποιοι από εμάς – όταν «καλούμαστε να διαλέξουμε», σε διαλέγουμε λυσσασμένα ελπίζοντας:

Βαραββάν, Βαραββάν!

Έτσι, να κυλήσει ξανά η Ιστορία στον ήχο του τυμπάνου σου… Νά ‘σαι καλά, μωρέ!

… πρέπει να διαμαρτυρηθώ έτσι, που ν’ ακούσει όλος ο κόσμος τη διαμαρτυρία μου, και θα το κάνω!

Herschel Grynszpan (Χέρσελ Γκρίνσπαν)

Τον Αύγουστο του 1938 η νατσιστική Γερμανία είχε ανακοινώσει, μέσω του ιδίου του Αδόλφου Χίτλερ, ότι θα επανελεχθούν οι άδειες παραμονής των ξένων/μεταναστών. Η Πολωνία – και άλλες χώρες – είχε ανακοινώσει ότι «δεν θα δεχθεί τους επαναπροωθούμενους, ούτε και αυτούς που έλκουν την καταγωγή τους από οικογένειες στην Πολωνία»…

Την 28η Οκτωβρίου η Γερμανοί «προώθησαν βιαίως και ασμένως» τους Πολωνούς (σλαβικής και εβραϊκής καταγωγής) στα σύνορα, όπου, βεβαίως, 8.000 Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής παρέμειναν στη λεγόμενη «no man’s land» για καιρό…

Η Μπέρτα Γκρίνσπαν (Berta Grynszpan) – μία ανάμεσα στους εξορισμένους – έστειλε τότε μια κάρτα στον αδελφό της Herschel, 17 ετών, που ζούσε στο Παρίσι:

… κανείς δε μας ενημέρωσε τί συμβαίνει, αλλά συνειδητοποιήσαμε ότι τέλειωσαν όλα… Δεν έχουμε καθόλου χρήματα. Μπορείς να μας στείλεις κάτι;

Ο Χέρσελ έλαβε την κάρτα στις 3 Νοέμβρη του 1938. Το πρωί της Δευτέρας, 7 Νοεμβρίου, αγόρασε ένα όπλο και σφαίρες και, ακολούθως, πήγε στη Γερμανική πρεσβεία, όπου ζήτησε να συναντήσει έναν αξιωματούχο. Όταν βρέθηκε στο γραφείο του Έρνστ φομ Ρατ (Ernst vom Rath) τον πυροβόλησε στ’ αχαμνά και αφέθηκε να συλληφθεί από τη γαλλική αστυνομία αδιαμαρτύρητα, ομολογώντας την ενέργειά του…

Στην τσέπη του είχε μια κάρτα:

Να με συγχωρήσει ο Θεός… πρέπει να διαμαρτυρηθώ έτσι, που ν’ ακούσει όλος ο κόσμος τη διαμαρτυρία μου, και θα το κάνω!

Ο φομ Ρατ πέθανε από τα τραύματά του στις 9 Νοεμβρίου…

Αυτό που ακολούθησε, μερικές ώρες αργότερα, στη νατσιστική Γερμανία έμελλε να μείνει στην παγκόσμια μνήμη ως «η νύχτα των κρυστάλλων (Kristallnacht)»

Από τις 10:30΄ μμ, μόλις δύο ώρες μετά τη δημοσίευση του θανάτου του φομ Ρατ, μέχρι τις 1:20΄ πμ της 10ης Νοεμβρίου – όπου εξόρμησαν, πλέον, και τα SS – χιλιάδες φανατισμένοι Γερμανοί ξεχύθηκαν εναντίον των εβραϊκής καταγωγής συμπολιτών τους σπάζοντας, καίγοντας, αλλά και συλλαμβάνοντας και συγκεντρώνοντάς τους: εκεί, γύρω στις 1:20΄, ο Ράινχαρντ Χάιντριχ (Reinhard Heydrich) είχε επειγόντως ειδοποιήσει την αστυνομία και τα Τάγματα Εφόδου (SA) «να φροντίσουν ώστε  όποιες επιχειρήσεις και ιδιοκτησίες μη-εβραίων να προστατευτούν«, αλλά και να ληφθεί μέριμνα για το «εβραϊκό ζήτημα»…

Όποιες ομοιότητες με την πρόσφατη πραγματικότητα είναι, βεβαίως, συμπτωματικές…!

«δε χωράει, πλέον» ο Ιός της «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ»

Τελικά ο «Ιός» δεν έκλεισε τα είκοσι ένα του χρόνια. Η στήλη που ξεκίνησε ως τετρασέλιδο ένθετο στην «Κ.Ε.», τον Μάιο του 1990, έφτασε στο τέλος της.
Επί δύο δεκαετίες ως συντάκτες του «Ιού» εργαστήκαμε στο καθημερινό και στο κυριακάτικο φύλλο κάτω από συνθήκες πρωτόγνωρες στον ελληνικό τύπο. Συναντήσαμε απόλυτη ελευθερία στην επιλογή των θεμάτων και τη διεξαγωγή των ερευνών μας, ενώ δεν μας έλειψε ποτέ η στήριξη της εφημερίδας ακόμα και στα πιο δύσκολα θέματα.
Τα κείμενα, η σελιδοποίηση, η επιλογή των τίτλων και των φωτογραφιών υπήρξαν πάντοτε αποκλειστικά δική μας αρμοδιότητα. Εγινε σεβαστή και η ιδιότυπη λειτουργία μας ως ενιαίας και αυτόνομης ερευνητικής ομάδας χωρίς εσωτερική ιεραρχία, κάτι που δεν έχει επίσης προηγούμενο σε ελληνικό μέσο ενημέρωσης.
Ο νέος σχεδιασμός της εφημερίδας δυστυχώς δεν χωράει τον «Ιό». Γνωρίζουμε ότι θα χαρούν οι άσπονδοι φίλοι μας και θα λυπηθούν οι πολλοί σταθεροί μας αναγνώστες. Το μόνο που μπορούμε να τους πούμε είναι ότι οι εκατοντάδες έρευνες του «Ιού» βρίσκονται ήδη αναρτημένες στον ιστότοπό μας (www.iospresss.gr), έτσι ώστε να μπορεί καθένας να κρίνει αν άξιζε ή όχι να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια.

Οι μέχρι χτες «φορείς του Ιού» και από σήμερα απλώς συντάκτες της «Ε», Τάσος Κωστόπουλος, Δημήτρης Τρίμης, Άντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς.

Η τέχνη της μαντικής!

Αναδημοσιεύω από την επισήμανση του indy.gr

Κρατήστε τό

http://tsak-giorgis.blogspot.com/2010/10/blog-post_7327.html

Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010 by giorgis ·

 

Αν παραμονές αυτοδιοικητικών εκλογών σκάσει ιστορία κατά την οποία η «αντιτρομοκρατική» θα παρουσιάζετε να έχει εξουδετερώσει οργάνωση ένοπλης μειοψηφικής βίας, θα έχουμε μαντικό κληρονομικό χάρισμα αφού σας το λέμε από τώρα.

Κρατήστε το αυτό που γράφουμε…

… «σας ξεσηκώνει»!

Λίγο πριν ξεκινήσει η «διακαναλική»… μια τελευταία διαφήμιση στο MEGA… για ενισχυτικό της ανδρικής ενεργητικότητας:

«βγείτε νικητές σε κάθε γύρο (!)… σας ξεσηκώνει!«…

Τυχαίο;

Αύριο, Δευτέρα 11/10/2010, αναμένεται να εκδοθεί η απόφαση για τη δολοφονία του Aλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Εκδίδεται αύριο, από το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Άμφισσας, η απόφαση για τη δολοφονία του δεκαπεντάχρονου μαθητή, Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Η δίκη είχε ξεκινήσει στις 15 Φεβρουαρίου και είχε ολοκληρωθεί στις 24 Σεπτεμβρίου, ύστερα από 84 συνεδριάσεις.

Ο εισαγγελέας της Έδρας, Χαράλαμπος Λακαφώσης, έχει εισηγηθεί την ενοχή και των δύο κατηγορουμένων, Επαμεινώνδα Κορκονέα και Βασίλη Σαραλιώτη, σύμφωνα με το κατηγορητήριο και χωρίς ελαφρυντικά.

Αν η πρόταση του εισαγγελέα γίνει δεκτή, ο Επαμεινώνδας Κορκονέας – που κατηγορείται για ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο – αντιμετωπίζει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Ο συγκατηγορούμενός του – που κατηγορείται για απλή συνέργεια – αντιμετωπίζει κάθειρξη από δέκα έως είκοσι χρόνια…

Μυστικά και ψέματα πίσω από τα στοιχεία για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, το μέγεθος του κράτους και τη δίψα της τρόικας για απολύσεις

δημοσίευση στο «δρόμο της αριστεράς«, του Γιάννη Κιμπουρόπουλου.

Με περισσή σπουδή ανακοίνωσαν, την περασμένη εβδομάδα, οι υπουργοί Οικονομικών και Εσωτερικών τα αποτελέσματα της απογραφής των δημοσίων υπαλλήλων. Η διαδικασία παρουσιάστηκε σαν έργο τιτάνιο, λες και όλη η λειτουργία της δημόσιας διοίκησης εξαρτιόταν από τη γνώση του ακριβούς αριθμού των λειτουργών της. Η επιλογή περιελάμβανε πολλές γκρίζες ζώνες, ως προς τη σκοπιμότητά της, μια και η καταγραφή μπορούσε να γίνει και με τα στοιχεία που ήδη διέθεταν οι διευθύνσεις προσωπικού υπουργείων και άλλων φορέων του Δημοσίου. Τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα ελάχιστα αποκλίνουν από αυτά που, κατά καιρούς, έχει παρουσιάσει η ίδια η ΑΔΕΔΥ.

Είναι προφανές ότι η, φαραωνικής έμπνευσης, διαδικασία περιείχε, εξαρχής, ένα στόχο: να συντηρήσει και να επιβεβαιώσει τους συνήθεις αστικούς μύθους περί διόγκωσης του απεχθούς κράτους, στην οποία μάλιστα ερρίφθη το ανάθεμα της δημοσιονομικής κρίσης.

Το προηγούμενο διάστημα ακούστηκαν εξωφρενικά πράγματα περί 1,5 εκατομμυρίου υπαλλήλων του δημοσίου τομέα και περί ελληνικής εξαίρεσης στον πανευρωπαϊκό κανόνα του «λιτού» κράτους, ενώ σε ευρύτατα στρώματα της κοινωνίας – χάρη και στη ρητορική των ΜΜΕ – εμπεδώθηκε αντίληψη περί προνομιούχων και παρασιτούντων υπαλλήλων. Αντίληψη που διευκόλυνε την ευθεία επίθεση στο εισόδημα και σε στοιχειώδη δικαιώματά τους.
Προφανώς, η επιχείρηση αποψίλωσης των δικαιωμάτων έχει και δεύτερο μέρος. Ωστόσο, η ανακοίνωση των τελικών στοιχείων της απογραφής του δημοσίου αποκάλυψε μερικές κρίσιμες (και χρήσιμες) λαθροχειρίες.

Πρώτον, παρά τις προσπάθειες να διογκωθεί ο αριθμός των απασχολούμενων στο Δημόσιο με την προσθήκη αιρετών (π.χ. βουλευτών και δημοτικών συμβούλων!), συμβασιούχων (ακόμη και αυτών που οι συμβάσεις τους λήγουν), το τελικό αποτέλεσμα δεν παράγει τις επιδιωκόμενες εντυπώσεις. Το σύνολο των μισθοδοτούμεων από τον προϋπολογισμό είναι 738.000, ενώ μια πιο ακριβής προσέγγιση, δηλαδή με την εξαίρεση των ένστολων του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας, περιορίζει τον αριθμό των πολιτικών υπαλλήλων στους 461.000.

Δεύτερον, η επιχείρηση να εμφανιστεί η Ελλάδα ως η παγκόσμια εξαίρεση του κανόνα της ιδιωτικής οικονομίας, ώς το τελευταίο προπύργιο «υπαρκτού σοσιαλισμού», δεν ευδοκίμησε. Στον πίνακα που παραθέτουμε παρουσιάζονται τα στοιχεία για τον πληθυσμό, τη γενική απασχόληση και την απασχόληση στον δημόσιο τομέα στις 16 χώρες της Ευρωζώνης, τρεις χώρες της Ε.Ε. εκτός ευρώ, καθώς και τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Τα στοιχεία προέρχονται από τη βάση δεδομένων του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας  Laborsta.

Χώρα Πληθυσμός Σύνολο απασχολούμενων Απασχολούμενοι στη δημόσια διοίκηση (σύνολο δημόσιου τομέα) Ποσοστό Δ.Υ. στο σύνολο των απασχολούμενων
Αυστρία 8.316.487 4.090.000 476.900 11,6%
Βέλγιο 10.666.866 3.357.000 756.300 (905.500) 22,5%
Φινλανδία 5.289.128 2.492.000 666.000 26,7%
Γαλλία 63.392.140 23.141.000 6.033.000 (6.718.000) 26%
Γερμανία 82.314.906 39.768.000 4.060.000 (5.692.000) 10,2%
Ελλάδα 11.125.179 4.582.500 392.000 (1.022.100) 8,5%
Ιρλανδία 4.234.848 2.108.500 331.600 (373.300) 15,7%
Ιταλία 59.131.287 24.996.300 3.611.000 (3.611.000) 14,4%
Κύπρος 821.622 381.900 57.100 (67.100) 14,9%
Λουξεμβούργο 476.200 348.700 37.000 (-) 10,7%
Μάλτα 404.902 152.500 42.300 (46.900) 27,7%
Ολλανδία 12.471.968 6.753.900 1.069.900 (1.821.600) 15,8%
Πορτογαλία 10.599.095 5.197.800 677.900 (-) 13,04%
Σλοβακία 5.379.455 2.280.000 287.000 (519.200) 12,5%
Σλοβενία 2.013.597 847.100 153.666 (236.400) 18,1%
Ισπανία 45.116.894 20.257.600 2.799.100 (2.959.600) 13,8%
Δανία 5.519.257 2.857.600 840.900 (922.900) 29,4%
Σουηδία 9.259.044 3.742.500 1.267.400 (-) 33,8%
Βρετανία 61.113.205 28.964.000 15.502.000 (5.850.000) 18,9%
HΠΑ 307.212.123 137.066.000 22.500.000 16,4%
Καναδάς 33.487.208 17.125.800 3.011.600 (3.312.506) 17,8%

Στον πίνακα καταγράφονται τα στοιχεία για τον πληθυσμό (με πηγή της επίσημες ιστοσελίδες των κρατών), τη γενική απασχόληση (σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα) και την απασχόληση στο Δημόσιο (περιλαμβάνονται η κεντρική και οι περιφερειακές διοικήσεις, οι ΟΤΑ, οι οργανισμοί κοινωνικής πρόνοιας κ.ά.). Σε παρένθεση, στην πέμπτη στήλη, τίθεται ο αριθμός των απασχολουμένων στο σύνολο του δημοσίου τομέα (όπου είναι διαθέσιμος), δηλαδή και στις επιχειρήσεις με κρατική ιδιοκτησία ή συμμετοχή. Τα στοιχεία προέρχονται από τη βάση δεδομένων του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (ILO), τη Laborsta, και είναι τα τελευταία διαθέσιμα (2008). Για την Ελλάδα χρησιμοποιήθηκαν τα στοιχεία της τελευταίας απογραφής των δημοσίων υπαλλήλων, από τα οποία προκύπτει ποσοστό 16,1% στο σύνολο των απασχολούμενων. Αν, ωστόσο, χρησιμοποιηθούν τα ενιαία κριτήρια της Laborsta και υπολογιστούν μόνο οι πολιτικοί υπάλληλοι του κράτους (461.403, σύμφωνα με την ΑΔΕΔΥ), το ποσοστό περιορίζεται στο 10%.

Ακόμη κι αν χρησιμοποιηθεί ως δεδομένο ο αριθμός της κυβερνητικής απογραφής (στον οποίο αθροίζονται πάνω από 100.000 συμβασιούχοι του Δημοσίου, ακόμη και ωρομίσθιοι, ήτοι η μαύρη εργασία του κράτους), αποδεικνύεται ότι το ποσοστό των υπαλλήλων στο σύνολο της απασχόλησης δεν υπερβαίνει το 16% και δεν αποκλίνει από τον μέσο όρο άλλων χωρών της Ε.Ε.: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Για την ελεύθερη κατασκήνωση στην Ικαρία

Ανακοίνωση – καταγγελία για τη στάση του Δήμου Ραχών απέναντι σε ελεύθερους κατασκηνωτές και άλλους επισκέπτες του νησιού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

17 Ιουλίου 2010, Ράχες Ικαρίας

Εμείς, πολίτες των Ραχών, συγκεντρωθήκαμε να κουβεντιάσουμε και να μοιραστούμε την ανησυχία μας για τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο καιρό με την έναρξη της τουριστικής περιόδου. Αισθανόμαστε ότι προσβάλλουν την αξιοπρέπεια, την ηθική μας και τις παραδόσεις του ικαριακού πολιτισμού.

Αγαπητοί συντοπίτες και επισκέπτες της Ικαρίας, Ικαριώτες και επισκέπτες του νησιού έχουν γίνει μάρτυρες ή αποδέκτες, απειλών, εκφοβισμού και παράνομων συμπεριφορών από τη δημοτική αρχή και εποχικούς υπαλλήλους (με σύμβαση καθαριότητας αλλά «αρμοδιότητες» χωροφύλακα), με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός κλίματος «τρομοκράτησης» οποιουδήποτε τολμά να προσεγγίσει το φαράγγι της Χάλαρης και άλλες περιοχές. Η δημοτική αρχή βρίσκεται έκθετη για κατάχρηση εξουσίας, συστηματική καταπάτηση και προσβολή της συνταγματικά κατοχυρωμένης προσωπικής ελευθερίας και άλλων θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων (δικαίωμα της προσωπικότητας – Άρθρο 25, δικαίωμα χρήσης κοινόχρηστων χώρων, δικαίωµα ελεύθερης µετακίνησης και ελεύθερης επιλογής κατοικίας (Άρ. 13) , ισότητα δικαιωµάτων και υποχρεώσεων (Αρ.4/2), δικαίωμα στο περιβάλλον Άρθρο 24 κ.α.), όπως αυτά ορίζονται και κατοχυρώνονται από την Οικουµενική ∆ιακήρυξη των ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου, το ∆ιεθνές Σύµφωνο για τα Ατοµικά και Πολιτικά ∆ικαιώµατα και το Ελληνικό Σύνταγµα – κατεύθυνση προς την οποία κινείται και ένα σύνολο δικαστικών αποφάσεων.

Αφετηρία, δε, αυτής της αντιμετώπισης αποτελεί ο ρατσιστικός νόμος 392 του 1976 που απαγορεύει την ελεύθερη κατασκήνωση και στόχο είχε το νομαδικό λαό των Ρομά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ανόσιοι και θρασείς

Όταν ανωνύμως και με την κάλυψη τηβένου ή/και κρατικής ανάθεσης, διάφοροι, εκφράζοντας τα ενδότερα κενά τους, εξυπηρετούν τους «εν πολλαίς αμαρτίαις αενάως περιπίπτοντες» αρχι(…)ιερείς, τότε θα καθιστάμεθα όλοι στόχος, «προτείνοντες και την αριστερήν παρειάν» ανοσιότατοι!

η συγκυρία:

«το ΕΣΡ εγκαλεί τους δημιουργούς του «Ράδιο- Αρβύλα» για προσβολή της προσωπικότητας του Άνθιμου«

… αδικία!

Κατά πώς διδαχθήκαμε από την ιστορία με τον μικρό Ζαγορίτη, η θητεία στη Λήμνο (ακόμα και το «υπόλοιπον» αυτής) αποτελεί «σκληράν τιμωρίαν».

Όλοι εμείς που υπηρετήσαμε (μερικοί από εμάς πάνω από χρόνο) στον Έβρο, τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο ή το Καστελλόριζο, απαιτούμε, λοιπόν, να μάθουμε

για ποιο, ακριβώς, πράγμα τιμωρηθήκαμε τότε;

Αχ εσύ, μαρτυριάρα Ιστορία…

Από άρθρο της Αφροδίτης Πολίτη που δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία, στις 23/05/2010 και αναδημοσιεύτηκε στο tvxs:

ΟΙ ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΕΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΕΣ

Σικάγο, πλατεία Χέιμαρκετ (Haymarket Square) 1886: Η βομβιστική ενέργεια στην πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγου, στις 4 Μαΐου του 1886, λειτούργησε ως προβοκάτσια, ενοχοποιώντας τους ηγέτες του αναρχοσυνδικαλισμού, παρόλο που ποτέ δεν αποδείχθηκε στο δικαστήριο αν πράγματι την προκάλεσαν προβοκάτορες ή όχι. Οι πυροβολισμοί που ακολούθησαν προκάλεσαν το θάνατο αδιευκρίνιστου αριθμού πολιτών και οχτώ αστυνομικών, κυρίως από φίλια πυρά. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει μία κοινά αποδεκτή ερμηνεία για την ταυτότητα του βομβιστή, έχει όμως επισημανθεί ο ρόλος της ιδιωτικής αστυνομίας των Pinkertons που δρούσαν ως απεργοσπάστες και χαφιέδες. Αρκετοί αναρχοσυνδικαλιστές οδηγήθηκαν στην αγχόνη.

Βερολίνο, εμπρησμός του Ράιχσταγκ (Reichstag), 1933: Η πιο διάσημη φασιστική προβοκάτσια, που ενορχήστρωσαν τα πρωτοπαλίκαρα των Χίτλερ, Γκέρινγκ και Γκέμπελς για να ενοχοποιήσουν τους κομμουνιστές. 27 Φεβρουαρίου του 1933 το γερμανικό κοινοβούλιο τυλίγεται στις φλόγες. Συλλαμβάνεται ένας ολλανδός εργάτης, που πάνω του βρίσκεται βιβλιάριο του Κ.Κ. Στο εδώλιο ως συνωμότες οδηγούνται και οι βούλγαροι ηγέτες της Κομιντέρν, Διμιτρόφ, Ποπόφ και Τάνεφ. Στη δίκη της Λειψίας η σκευωρία ξεσκεπάζεται και οι κομμουνιστές ηγέτες απελευθερώνονται. Ο ολλανδός Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε εκτελείται.

Μιλάνο, πιάτσα Φοντάνα, 1969: Ισχυρή έκρηξη στην Αγροτική Τράπεζα, στην πλατεία Φοντάνα του Μιλάνου, 12 Δεκεμβρίου 1969, σκοτώνει 17 άτομα και τραυματίζει 88. Συλλαμβάνονται αναρχικοί ως ύποπτοι και ένας απ’ αυτούς πέφτει νεκρός από τον 4ο όροφο της Ασφάλειας, ο αναρχικός Τζιουζέπε Πινέλι. Γι’ αυτόν αργότερα θα γράψει ο Ντάριο Φο τον «Τυχαίο θάνατο ενός αναρχικού». Όπως αποδείχθηκε – χρόνια αργότερα – η βομβιστική ενέργεια έγινε από ακροδεξιούς, με τη συνεργασία πρακτόρων της νατοϊκής αντικομμουνιστικής οργάνωσης GLADIO.

Βαρκελώνη, «Scala» (κέντρο διασκέδασης), 1978: Τρία χρόνια μετά το θάνατο του δικτάτορα Φράνκο και την αποκατάσταση της ισπανικής δημοκρατίας, οι αναρχοσυνδικαλιστές της CNT έχουν μεγάλη δύναμη στα εργατικά συνδικάτα και είναι οι μόνοι που αντιτίθενται στο Σύμφωνο της Μονκλόα, που επιχειρεί μία συναινετική μετάβαση χωρίς να θίγει το συνδικαλισμό του φρανκισμού. Τη νύχτα της 15ης Ιανουαρίου του 1978, ύστερα από την πιο πετυχημένη πορεία ενάντια στο Σύμφωνο της Μονκλόα στη Βαρκελώνη, κοκτέιλ εκρηκτικών τυλίγει στις φλόγες το πολυτελές κέντρο διασκέδασης «Scala» και σκοτώνει τέσσερεις εργαζομένους. Η αστυνομία συλλαμβάνει αναρχικούς και ελευθεριακούς και η CNT δυσφημίζεται και διασπάται. Από τα 120.000 μέλη απομένουν μόλις 6.000. Ο φάκελος της υπόθεσης κλείνει ως απόρρητος ίσαμε το 2035. Λίγα χρόνια μετά τον εμπρησμό, ένας από τους υπόπτους, ο Χοακίν Γκαμπίν Χερνάντεζ, παραδέχεται ότι ήταν πληρωμένος προβοκάτορας της Ασφάλειας.

«Αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος» δε θέτε; Ε, να: ολίγη από συναίσθημα, άφθονη χαοτική σκέψη και από πάνω έλλειμμα ορθού λόγου… Άξιοι!

χαριστικώς, οριακά στη βάση!Ο μαθητής Χρήστος Χωμενίδης τα βρήκε δύσκολα, λέει, διαγωνιζόμενος στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας…

Η μία βαθμολόγηση μόλις που τον τοποθετεί στη βάση και η δεύτερη του λέει ότι «έχασε τον στόχο«.

Τί κάνανε από το protagon.gr; Είπαν στον συγγραφέα Χρήστο Χωμενίδη να συμμετάσχει στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας, [εκτιμώντας, μάλλον, ότι πρόκειται γι αυτό που οι παλαιότεροι γνώρισαν ως «Έκθεση»].

Πήρε, λοιπόν, τα θέματα αμέσως μετά την εκφώνηση και – εντός της προθεσμίας – παρέδωσε το γραπτό του προς διόρθωση. Οι διορθωτές δεν γνώριζαν το όνομα και την ιδιότητα του εξεταζόμενου… Κι εκείνος, ως εξεταζόμενος που ήταν (…;), το μόνο που είχε να πει ήταν… για τη γλωσσική πενία και τη λεξιλαγνεία που αποπνέει το κείμενο που δόθηκε… Για το περιεχόμενο…; Για το μήνυμά του; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… έχουν χιούμορ, τρομάρα τους!

Μετά από δώδεκα χρόνια εγκλεισμού στο σχολείο, οι μαθητές μας κλήθηκαν σήμερα να μιλήσουν για … αυτομόρφωση …

Ουαί τοις επηρμένοις!

Το προφανές εναντίον του συνήθους, cher Daniel!

Η αθεράπευτη (;) ηθικολογία του ριζοσπαστικού κινήματος

Στην εφημερίδα «Ροσινάντε» του Δεκεμβρίου 2009, ο Βασίλης Μπέλλος γράφει για την υποκρισία πίσω από τις ηθικολογίες και τα δόγματα: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Δ.Ν.Τ. as usual…

Με δεδομένη την «απίστευτη» ταχύτητα αντίδρασης των «αγορών» προκειμένου να διασφαλίσουν κέρδη – κι όχι, βέβαια, ποιότητα διαβίωσης των πολιτών – δεν διαβάζεται το κείμενο της ανακοίνωσης του Δ.Ν.Τ. με άλλο τρόπο από το ειρωνικό εκείνο μειδίαμα που αποδίδει – αν το σκεφτείς – ιδανικά την αρχαιοπρέπεια (έμφυτη ή επίπλαστη, αδιάφορο) και το πειραχτήρι μέσα μας…

Και τα καλά νέα υπόκεινται σε περιορισμούς …


… σήμερα, Παρασκευή 23 Απριλίου 2010, αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους ο Μάριος Ζέρβας …
«Με περιοριστικούς όρους«, όπως όλοι μας … Σιδεροκέφαλος και πάντα αξιόπλοος!

… ως να μεστώσει μέσα μου ο θυμός …

… αν προτιμάς, εξύμνησον,

αντίς γεγυμνωμένων ξιφών,

όσα μαστίγια

προς θρίαμβον επισείονται

των καφενείων.

Ίππους δεν επιβαίνουσι,

αμή την εξουσίαν και του λαού τον τράχηλον,

ιδού,

μάχονται οι ήρωες

μέσα εις τα ντάνσινγκ…

Κ.Γ. Καρυωτάκης

Να φταίει η Πρέβεζα που αχνοκαλοκαιριάζει ξετσίπωτα, να φταίει η punk αισθητική της παρακμής…

… αντί για λόγο κι ενθύμημα, μου βγαίνει σαρκασμός…

… μέρα πού ‘ναι…

Αποφθεγματικά…

Ο Γ. Πρετεντέρης το αποκάλυψε, μόλις, αλλά ακούστηκε;

«…από καιρό (χρόνια τώρα) οι δημοσιογράφοι άκουγαν από «πηγές» ότι ο Μαζιώτης είναι σημαίνον στέλεχος της νεότερης τρομοκρατίας (μετά το 2003) στην Ελλάδα…«

Κάθε φορά που «πρέπει», «κάποιοι ξέρουν» ποιον να συλλάβουν…

Ας είναι αυτό ένδειξη: η εξουσία χρησιμοποιεί τους μεμονωμένους («μεσσιανικούς», άρα όχι ελευθεριακούς, για να μιλάμε καθαρά) τρομο-επαναστάτες (;) ως χρυσές εφεδρείες αποπροσανατολισμού!

Είναι, δε, αυτό τόσο απροκάλυπτο, που οι «ειδήσεις» αναλύουν τον βίο του Μαζιώτη από την αποτυχημένη βομβιστική επίθεση του 1997 και μετά… ωσάν να μην υπήρξε ποτέ ο Ν. Μαζιώτης αρνητής στράτευσης που κυνηγήθηκε αδυσώπητα γι αυτό, επί σειρά ετών… Φαίνεται ότι, με δεδομένο ότι τελευταίως δεν «παίζει καλά στην οθόνη» η «εθνική μας υπερηφάνεια», αυτό δε συμφέρει να παίξει… Σε μια ακατάσχετη ηθικολογία των media και της κοινωνίας μας, ο «πασιφισμός» (…και καλά) του «τρομοκράτη» δε συμφέρει…

Μη μας ενημερώνετε άλλο, please!

Από το σώμα των «ένστολων» τ’ ακούτε, ούτως ή άλλως…

Y.Γ.: κατά τ’άλλα, που λέει κι ο Βέλτσος στα «Νέα», «…πληροφορήθηκα ότι οι ένστολοι γλίτωσαν στο παρά πέντε από τις περικοπές των επιδομάτων τους. Θαυμάσια! Από αύριο, θα κυκλοφορώ με την τήβεννο!«

Κυβερνητικός αξιωματούχος – όργανο της Goldman Sachs

Από διαδοχικές δημοσιεύσεις, στις 3 Μαρτίου από το antinews.gr και του Νικόλαου Καββαδά, τη Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010, στον «Νεολόγο«:

Κάτι μυρίζει πάλι από την Goldman Sachs…

Χρήζει περαιτέρω έρευνας το δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde της 2ης Μαρτίου, για το ρόλο που έπαιξε στην Goldman Sachs ο σημερινός επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρήματος (ΟΔΔΗΧ) – του φορέα, δηλαδή, που προχωρά σε εκδόσεις ομολόγων, στο δανεισμό της χώρας με λίγα λόγια.

Η εφημερίδα αναφέρει ότι ο κύριος Πέτρος Χριστοδούλου, στις αρχές του 2009 είχε την εποπτεία της ίδρυσης της – θυγατρικής της Goldman Sachs – λονδρέζικης εταιρείας «Titlos» με σκοπό την μεταφορά του χρέους της Ελλάδας στην Εθνική Τράπεζα. Και πριν προσληφθεί στην Εθνική, το 1998, ο εν λόγω τραπεζίτης δούλευε στην… Goldman Sachs! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Ένας είναι ο Θεός» (τρις παρακαλώ)!

δημοσίευση, στις 3 Απριλίου, του Σταύρου Θεοδωράκη στο ειδησεογραφικό του site protagon.gr

Στην πρόσφατη συνάντηση μου με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο – αποσπάσματα είδατε, πιθανόν, και στην τηλεόραση – τον ρώτησα για την εκκλησία που μοιάζει με κόμμα: Για τους μητροπολίτες-κομματάρχες και για τους παπάδες-τοπάρχες. Η αλήθεια είναι ότι είχα στο μυαλό μου τους ιεράρχες με τις αυλές και τον στόμφο. Τον ρώτησα, μάλιστα, για τον «άγιο Θεσσαλονίκης» που βγήκε και είπε «ποιοι είναι αυτοί που θα φορολογήσουν εμάς τους αιώνιους». Σαν να έλεγε ότι τα μικρά κόμματα της πολιτικής δεν μπορούν να ελέγξουν το αιώνιο κόμμα της Ορθόδοξης ελληνικής εκκλησίας.

Ο Ιερώνυμος αρκέστηκε σε ένα «δεν συμφωνώ με αυτές τις απόψεις» – άλλο ένα δείγμα ότι η εκκλησία του είναι κόμμα. Πού να μπλέκεις τώρα με την εσωκομματική αντιπολίτευση, θα σκέφθηκε. Σαν τον Σημίτη που φοβόταν τον Τσοχατζόπουλο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ενός λεπτού ντροπή

…στις 30 Μαρτίου, για μια κοινωνία που ξέχασε την κοινότητα, αντί ντροπής, από τους «Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα» και τον/την Mind the Gap:

Ενός λεπτού ντροπή.

Σιωπή, Σκάστε όλοι σας!

Έστω και για ένα δευτερόλεπτο, σκάστε!

Όχι άλλες κραυγές και δραματικές περιγραφές τρόμου από εσάς τους γυμνοσάλιαγκες “αστυνομικούς συντάκτες” που τρέφεστε με το αίμα των θυμάτων και τις ασφαλίτικες πληροφορίες. Σκάστε!

Όχι άλλες κοινωνιολογικές αναλύσεις για την καθημερινότητα τον ρατσισμό και τις ταξικές αντιθέσεις, από εσάς τους ζάπλουτους τηλεφωστήρες δημοσιογράφους που αγναντεύετε αποστειρωμένα τη ζωή, μέσα από τα σκούρα τζάμια των θωρακισμένων φοροκλοπημέων σας 4χ4. Σκάστε!

Όχι άλλα μαθήματα δημοκρατικής πυγμαχίας από εσένα ψυχοπαθή, μεγαλομανή καλαμοκαβαλάρη υπουργέ του παρακράτους και από σας τους αντιπολιτευόμενους ανεύθυνους τιμητές της τάξης και ασφάλειας. Σκάστε!

Όχι άλλες παραστάσεις κακομοιριάς και “συναδελφικότητας”, για πάσαν νόσο και πάσαν μαλακία, από εσάς τους επαγγελματίες συνδικαλιστές της ερασιτεχνικής αστυνομίας στα κιτρινοπαράθυρα. Σκάστε!

Όχι άλλη υποκρισία, σκάστε όλοι σας! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… σκιαμαχίες …

από το tvxs.gr:

Ο αρχιφύλακας Χριστόδουλος Θωμάς εμφανίστηκε στις 7 Απριλίου 2010 χωρίς ίχνος μνήμης ενώπιον του δικαστηρίου!

Παρά το γεγονός ότι συμμετείχε στη διαδικασία της αυτοψίας και, σύμφωνα με συναδέλφους του, είχε χρησιμοποιηθεί και ως «ομοίωμα» του θύματος Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο αρχιφύλακας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει επί της ουσίας σε καμία από τις ερωτήσεις του δικαστηρίου:

– «Μα καλά, δεν θυμάστε αν ήσασταν η προσομοίωση του θύματος;…» διερωτήθηκε η πρόεδρος Αντζελίτα Παπαβασιλείου. «…Θλίβομαι αν έτσι είναι όλοι οι αστυνομικοί. Όλοι δεν ξέρετε, δεν βλέπετε, δεν ακούτε και εκτελείτε εντολές ανωτέρων. Τι κάνετε; Το οκτάωρό σας μόνο;».

– «Κάνουμε ό,τι μας ζητούν», απάντησε ο μάρτυρας.

– «Πέθανε ένα παιδί. Ως πολίτης έστω δεν νοιαστήκατε; Μόνο καρτέλες βάζετε;» επέμεινε η πρόεδρος.

– «Έκανα ό,τι μου ζητούσαν. Δεν κάθισα μετά να δω πού έβαλαν οι συνάδελφοι της βαλλιστικής το καρτελάκι»…

Ψιτ, μακαριώτατε!

Αναρτήθηκε, ως σχόλιο, στη δήλωση του Ιερώνυμου (δεν το τιμά το όνομα… αχ, βρε Jeronymo) «…παραμύθι είναι ο αμύθητος θησαυρός της εκκλησίας…» στο tvxs.gr:

Ψιτ, Μακαριώτατε,

στο σταυρό που φοράτε δεν ήταν που είχε καρφωθεί ένα μαλλιάς επειδή φώναζε ότι πιο εύκολα περνάει μια καμήλα από το μάτι της βελόνας παρά ένα πλούσιος από την πύλη του Παραδείσου;

Ο ίδιος μαλλιάς που τα είχε κάνει πουτάνα έξω από το ναό του Σολομώντα όταν είδε τα υπαίθρια μαγαζάκια των εμπόρων;

Αυτός, μωρέ, που έλεγε να μοιραζόμαστε τα υλικά αγαθά γιατί δεν περισσεύουν για όλους;

Προσπαθώ, όμως, να θυμηθώ κάποιο εδάφιο της Βίβλου όπου ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός αναφερόταν σε μερίσματα και επενδυτικές πρωτοβουλίες. Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε;

http://nefelikas.wordpress.com/

Εκκόλαψη, από κλούβιο αυγό!

Είναι πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι οι υπάνθρωποι που ξεφτιλίστηκαν (και) παρελαύνοντας στις 25 Μαρτίου,

  • ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ (επαγγελματίες του λιμενικού είναι) ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΩΣ «ΕΓΓΥΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΑΣ»…

… δηλαδή, κι άλλα λεφτά σκορπισμένα σε καιρούς κρίσης…

  • ΤΟΛΜΟΥΝ, πλέον, ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΥΤΕΛΕΙΑ, ΕΝΩ – ελπίζω να φτάσαν να σκεφτούν το προφανές – ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΝ…

Με δεδομένη την «στρατιωτική ηθική και παράδοση», η πράξη τους είναι ακραία επίδειξη ανυπακοής που, νομίζουν, δικαιολογείται από την αχλύ «εθνικής αναγκαιότητας» της ενέργειάς τους…

Είναι πιο επικίνδυνοι από τον πάλαι ποτέ στρατόκαυλο: ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΩΣ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΚΡΑ & ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΔΕΞΙΑ…

Το αυγό του φιδιού έχει ήδη εκκολαφθεί… και η μάνα – κότα λέγεται «εκκλησία», λέγεται ρατσισμός, λέγεται «κρίση»…

Όπως πάντα, δηλαδή…

Κι εγώ που νόμιζα ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο ως ανέκδοτο«;

Πώς ονομάζεται «κοινωνία» η προστασία της ανισότητας;

Πρέπει να θυμώσουμε, επιτέλους!

Όπως όλοι οι μεγαλομανείς εξουσιαστές, οι «κυβερνώντες» επικαλέστηκαν ό,τι πιο λούμπεν κι εθνικιστικό για να κουκουλώσουν τις αμαρτίες τους:

Ο «κυβερνήτης» συνάντησε, λέει, κάποιον που … του χάριζε τον μισθό του!!!!

ΕΡΩΤΗΜΑ: ο «κυβερνήτης» κατέθεσε τον μισθό του – έστω – στον λογαριασμό/ειρωνία για την κάλυψη του «χρέους»;

Ο «κυβερνήτης» τσαμπουκαλεύτηκε στους ευρωπαίους εταίρους – τσάμπα, βεβαίως – και τώρα «πουλάει θριάμβους» για μια νίκη που … ποτέ δεν κέρδισε (!), αφού, εν τέλει, έγινε αυτό που – καιρό τώρα – εκβιαστικά απαιτούσε η Angela Merkel: και τα ελαττωματικά υποβρύχια φορτωνόμαστε, και το Δ.Ν.Τ. μας χτυπάτην πόρτα – για να θριαμβεύσει μέσω αυτού ο νεο-φιλελευθερισμός, σοσιαλιστάκο μου!

Η «κυβέρνηση» μας μοίρασε τα μερίδιά μας – γενναίες μερίδες, λεβέντικες – από «χρέος» και … ξέχασε να φορολογήσει τα υπερ-κέρδη των τραπεζών (στα οποία, τα αλητήρια golden-boys, προσμετρούν τις κρατικές ενισχύσεις που – και καλά – έπρεπε να είχαν «ρίξει στις αγορές»!), έκανε «χατηράκια» στους λυκάνθρωπους μεγαλο-επενδυτές της «ελλαδικής εκκλησίας» κι άφησε τις εταιρίες (των μηδενικών επενδύσεων, των «εργοστασιακών μεταφορών» προς Σκόπια και Βουλγαρία, των καταληστευμένων «προγραμμάτων στήριξης της ΕΕ»…), τους μικρο-απατεωνίσκους ιδιοκτήτες ταξί και όποιον άλλο μέχρι τώρα διακινεί «μαύρο χρήμα», στην ησυχία τους! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Karmen στο δρόμο της Kostadinka

Σχετικά, δείτε κι εδώ, εδώ κι εδώ.

Ακόμη ένα περιστατικό «εργοδοτικής τρομοκρατίας» καταγγέλλει το «Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού», με θύμα μία εργαζόμενη στην αλυσίδα καφετεριών VΙΑ VAI.

Όπως κατήγγειλε το Σωματείο, η εργαζόμενη μετανάστρια Κάρμεν Μ. απολύθηκε με την επιστροφή της από νόμιμη ιατρική άδεια. Στις συναντήσεις για την καταβολή αποζημίωσης ο εργοδότης Στέλιος Καρέζος εμφανίστηκε «προκλητικός» τόσο απέναντι στην εργαζόμενη, όσο και στους εκπροσώπους του σωματείου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

2η επιστολή του Μάριου Ζ. από τον κορυδαλλό

Ο Μάριος μιλά

Α΄ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, 21.03.2010.

Πέντε βράδια μετά τον εγκλεισμό μου στον Κορυδαλλό και παραμένω κι εγώ θεατής σε αυτό το βρώμικο παιχνίδι που έχει στηθεί εις βάρος μου. Δεν καταλαβαίνω αν το μίσος μεγαλώνει ή η μοναξιά με καταρρακώνει. Βρίσκομαι άδικα εδώ μέσα και δεν γνωρίζω πού και πώς να το φωνάξω. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι καλοί άνθρωποι εκεί έξω που το φωνάζουν και για μένα.

Τι θα γίνει με αυτό το «αστείο» τελοσπάντων; Θα δωθεί ένα τέλος τώρα, που θα μπορούσε να σημάνει ένα τέλος και για τους υπόλοιπους; Είναι κρίμα νέοι άνθρωποι να μην μπορούν να είναι ελεύθεροι να δημιουργήσουν και να προσφέρουν. Εάν ένα τέτοιο κόσμο θέλετε, με μεθόδους τις οποίες βιώνω εδώ και κάποιες μέρες, το καταφέρνετε. Αλλά το πουλί ακόμα και στο κλουβί πετάει γιατί έχει φτερά και νου. Μην το τσακίζετε άλλο.

Κάποιος να στείλει  την αγάπη μου και δύο μπουρμπουλήθρες στα παιδάκια μου στο κολυμβητήριο. Θα είναι ίσως το πιο δύσκολο απ’ όλα να τους εξηγήσω τι συνέβη. Να συνεχίσουν να χτυπάνε πάντα δυνατά τα ποδαράκια τους, για να ξεφύγουν απ’ αυτούς που δεν φροντίζουν για ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτά.

Μάριος Ζ.

Έναντι βρισιάς

Τα χρέη δημιουργήθηκαν, π.χ., στα νοσοκομεία, με αγορές που έγιναν χωρίς έρευνα αγοράς (άρα, μάλλον, πανάκριβες), από συγκεκριμένους προμηθευτές (άρα πληρώθηκαν μίζες) και για άφθονα χρόνια (άρα όλοι φταίνε)… Ποιος καλείται να πληρώσει, και γιατί;

Αυτοί, λοιπόν, κάθισαν στο τραπέζι μας, κεράστηκαν όλο το φαΐ, πληρώνουμε εμείς και, μετά, παίρνουν αυτοί και την απόδειξη να την καταθέσουν στην εφορία για ν’ αποφύγουν να πληρώσουν πάλι!

Η εκκλησία, απ’ την άλλη, είναι η πιο ευνοημένη από την ηλίθια τακτική της στοχευμένης ενοικίασης κτιρίων από το δημόσιο (όχι, βέβαια, επειδή λείπουν! Είναι μια μορφή μίζας που παντού χρησιμοποιεί η μαφία: τύποις εμπορικές συναλλαγές… διαβάζεται και ως «ξέπλυμα»)…

Πώς λέμε «νονός»: ο νους πίσω από την μόρφωση του «τέκνου»…

Libération και Agence France Presse για την Ελλάδα: Merkel εναντίον Trichet κι η Ευρώπη στη γωνία…

Δημοσιεύσεις του Libération.fr και του AFP, διαδοχικά, στις 17:ο7΄ και 20:31΄ (ώρες Ελλάδας) της 25ης Μαρτίου 2010, χρήσιμες για να «καθαρίσει το μυαλό» από τον απογευματινό θριαμβικό βομβαρδισμό συγκάληψης των ελληνικών ΜΜΕ…

Η γερμανίδα καγκελάριος διαβεβαίωσε ότι είναι προθυμότατη να δεσμευτεί στη σημερινή διάσκεψη της ΕΕ κι απέναντι στους ευρωπαίους συνεταίρους της υπέρ ενός σχεδίου βοήθειας προς την Ελλάδα που θα δυνδυάζει διμερείς (εκ μέρους ευρωπαϊκὠν κρατών και της Ελλάδας) και εκ μέρους του Δ.Ν.Τ. χρηματοδοτήσεις και δανειοδοτήσεις: «τα πάντα για να σώσουμε το ενιαίο νόμισμα«…
Είχε, επίσης, δηλώσει ότι θα υποστηρίξει «μια αναγκαία μεταβολή των συνθηκών, ώστε τυχόν εκτροπές να μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν πιο έγκαιρα και αποτελεσματικά, μέσω της επιβολής σταθμισμένων κυρώσεων«. Ποτέ, πάντως, δεν προθυμοποιήθηκε πέραν της «στήριξης σε εξαιρετικές συνθήκες«, όπως, π.χ., στην πλήρη αδυναμία δανεισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

κρίση πριν από την «Αλλαγή Παραδείγματος» (Paradigm Shift)

Η περιρέουσα αγανάκτηση και τα ερωτήματα που ανακράζονται κατατείνουν προς το ίδιο: αυτό που, πλέον, «παίζεται» δεν είναι «το χρέος», ούτε, βέβαια, το ευρώ (λες και η Ελλάδα του 3 και κάτι % αντανάκλαση της ισχύος του ευρώ – κατά κύριο, μάλιστα, λόγο ως αγοραστής (!), όχι ως παραγωγός – θα μπορούσε να «ταρακουνήσει» το νόμισμα…), αλλά η ισχύς – άρα η ίδια η έννοια – του κράτους και – πολύ περισσότερο – η έννοια και θέσμιση της «εξουσίας»!

Από την μια τα συνδικάτα και η παραδοσιακή, γραφειοκρατική και βραδυκίνητη δομή τους:

  • ο καθένας αγανακτεί όταν «οι συνδικαλιστές», σε καιρούς κρίσης και οικονομικής πίεσης επί των εργαζόμενων, συνεδριάζουν επί τριήμερον σε πολυτελέστατα δώματα ξενοδοχείων – ίσως όχι ως «έχοντες», αλλά πάντως ως κομπορρημονούντες «κοινωνοί της εξουσίας» – για να … αποφασίσουν, ανάμεσα σ’ άλλα, για το μέλλον των κινητοποιήσεων!
  • είναι προκλητικό, όταν «μιλούν για πόλεμο», ν’ αναστέλλουν συνεχώς τις μάχες, περιμένοντας – δε μπορεί, ως εκεί φτάνουν, σίγουρα! – ότι θα «ξεφουσκώσει» η αγανάκτηση από τον καθημερινό αγώνα και την αγωνία… Ξέρουν πολύ καλά ότι «μαζί τους» σ’ αυτό έχουν τα Μ.Μ.Ε. και τους «εθνικούς και διεθνείς» κεφαλαιοκράτες, και τη «Βουλή», κατά πώς δείχνουν τα πράγματα…
  • είναι προβοκατόρικο να μη δίνονται οι πρέπουσες απαντήσεις στις «κραυγές πληρωμένων ομιλούντων κεφαλών» περί «μισθολογικών ρετιρέ στο δημόσιο, συλλήβδην» – απαντήσεις μέσα από συλλογικότητα, αλληλεγγύη και συσπείρωση και χειραφέτηση της εργασίας ανεξάρτητα από «πόστο», με αγώνες ενιαίους και πέρα από όποιους «συντεχνιασμούς»…
  • … και να αφήνονται οι – αμφιβόλου αξιοπιστίας, αν ελέγξει, π.χ., κανείς ότι είναι «τηλεφωνικές … σε εργάσιμες ώρες«, κι ο νοών νοείτο! – «στατιστικές των εφημερίδων» να διαβάλλουν το αγωνιστικό πνεύμα, παρουσιάζοντας ως, λίγο-πολύ, αποδεκτά τα «μέτρα» …
  • είναι πρόκληση, όταν ανακοινώνονται μειώσεις μισθών και πιθανολογούνται, ως απειλή συνετισμού, εντατικοποιήσεις και ανασφαλείς συνθήκες εργασίας, τα «θεσμικά συνδικάτα» (…) να κάνουν τις ημερήσιες καθ’ εβδομάδαν – προειδοποιητικές, λέει (?) – απεργιούλες/αποχές…
  • … και είναι ανήθικο οι «συνδικαλιστές» να δουλεύουν για το κόμμα, όχι για τον εργαζόμενο! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Για τον Μάριο Ζ., δάσκαλο κολύμβησης για νήπια και … έναν ανάμεσά μας!

Δημοσιεύτηκε στο blog συμπαράστασης στον Μάριο Ζέρβα (Ζ.) που συνελήφθει σε μια επίδειξη ασυδοσίας των αρχών, στην Αθήνα, η παρακάτω επιστολή του:

Α’ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, 19.03.2010
Στις 11 Μαρτίου, ημέρα Πέμπτη, έγινε η σύλληψή μου από τις αστυνομικές δυνάμεις καταστολής. Το αίσθημα της ελευθερίας και το δικαίωμα του διαδηλώνειν κόπηκε με μιας με μένος και βία από πάνοπλο αστυνομικό των ΜΑΤ, αφού του έχει δοθεί το δικαίωμα αυτό. Αφορμή της σύλληψης η συμμετοχή σε διαδήλωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων του εργαζόμενου και μη, πολίτη, έχοντας περίεργο κούρεμα και σακίδιο. Αιτία ο παραδειγματισμός.
Στην χούντα έσκιζαν με μαστίγιο τα πρόσωπα των εφήβων σπουδαστών μέσα και έξω από την νομική σχολή. Τώρα, με την ίδια βαρβαρότητα, η ¨σοσιαλιστική¨ κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας όλα της τα μέσα σκίζει και μαστιγώνει τις ζωές των ανθρώπων που έχουν μοχθήσει, εκείνων που μοχθούν και εκείνων που αντιστέκονται και δεν φοβούνται να υπάρχουν, με βίαιες οικονομικές και τρομοκρατικές πολιτικές.
Την πολιτική ευθύνη της παράλογης σύλληψης υποχρεούται να την αναλάβει το κράτος. Η καθολική πολιτική αντίδραση που εκφράστηκε μέσα από το κύμα διαμαρτυρίας, αποδεικνύει ότι η κοινωνία αντιστέκεται. Κι αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό για ’μένα, που συνειδητά επέλεξα να παραμένω ανένταχτος. Το κράτος ζητά την ανυπαρξία μας και φοβάται την ύπαρξή μας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… κερδώο πνεύμα, θανατηφόρο …

Αποσιωπάται επιμόνως, αλλά το «πανηγυράκι» των «Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων» ζέχνει, όπως όλα αυτά τα «events»… Ενημερωθείτε!
Αυτή η χώρα, τούτος εδώ ο λαός, πρέπει ν’ απαγκιστρωθούμε από άρρωστα ανακλαστικά, να ορθολογήσουμε – και να ορθοτομήσουμε – για να πάμε μπροστά, συνειδητοποιώντας, πρώτα, πόσο πίσω μείναμε…
Στο κάτω-κάτω, όπως είπε ο Ram Dass:

Αν πιστεύεις ότι είσαι ελεύθερος, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα απόδρασης

Οι Ζορμπάδες μας θέλουνε σπουδή, θέλουνε έγνοια, αλλά θα τμήσουν κι αυτοβούλως ενοχλητικά δάχτυλα!

Goldman sucks! (Ελλάδα: Goldman κερνάει, Sachs πίνει!)

Άρθρο της Libération στις 20 Φεβρουαρίου 2010

Ρε, μήπως ο Michael Moore στην ταινία του «Capitalism: a love story» έλεγε ακριβώς την αλήθεια; Κι αν αυτό το «μπουκέτο» των «banksters» (όπως banks+gangsters), που λέει κι η πιάτσα – μικρομεσαίες επιχειρήσεις κι απλοί άνθρωποι, δηλαδή – βρίσκονται οι ίδιοι [κατακρίνοντες κι ελέγχοντες, κατά τ’ άλλα] στο κέντρο της υπόθεσης του υπερδανεισμού των ευρωπαϊκών κρατών;

H Golman Sachs, η πιο ισχυρή τράπεζα του κόσμου, κερδοσκόπησε σε βάρος της Ελλάδας, μολονότι πληρώνονταν από την Αθήνα για να τη βοηθήσει στη διαχείριση του χρέους της.

Αυτή είναι η κατηγορία που βρίσκεται στο μυαλό όλων των Ευρωπαίων τραπεζιτών, αλλά και – πράγμα σπάνιο – οι πολιτικοί συμφωνούν, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την «ακεραιότητα» του «αδηφάγου χταποδιού» Goldman Sachs.

Χωρίς να την κατονομάζει, η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel, ξεσπάθωσε πρώτη την περασμένη Τετάρτη, χαρακτηρίζοντας «σκανδαλώδες» το γεγονός ότι «ορισμένες τράπεζες» βοήθησαν να καλυφθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας, προκαλώντας με αυτόν τον τρόπο κρίση σε όλη την Ευρωζώνη.

Την επομένη ήταν η σειρά της Γαλλίδας Υπουργού Οικονομικών, Christine Lagarde, να διερωτηθεί εάν η «The Firm» (η «εταιρεία», όπως αποκαλείται) είχε βοηθήσει την Ελλάδα ν’ αποκρύψει την πραγματικότητα του χρέους της, δηλώνοντας στο ραδιοσταθμό France Inter ότι «είναι ένα ερώτημα στο οποίο πρέπει να δοθεί απάντηση«. Και δεν είναι η μόνη…

Η αμερικανική τράπεζα, με κέρδη 13,3 εκατομμύρια $ το 2009, είναι μέσα σ’ όλα σ’ αυτή την ελληνική κρίση, ως σύμβουλος και, συγχρόνως […;], κερδοσκόπος. Το χειρότερο, δηλαδή, πρόσωπο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας…

Προορισμός Αθήνα

Βρισκόμαστε στις αρχές Νοεμβρίου του 2009. Η νέα σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου τραβά τα μαλλιά της: πώς να πείσει τις αγορές και τις Βρυξέλλες ότι θα μπορέσει να εφαρμόσει το πρόγραμμα λιτότητας για τη μείωση του τεράστιου χρέους (112% του ΑΕΠ); Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα $*&&%$%$ της "φυλής"

Υποβλήθηκε στο tvxs από τον χρήστη «dvorzak», στις 25 Ιανουαρίου 2010 στις 09:49.

… λευτεριά στους Πελασγούς!

Έξω κουφάλες Δωριείς! …

… "δάσκαλοι", λέει …

Ο μέσος διορισμένος συνάδελφός μου στη Δ.Δ.Ε. Πρέβεζας (και αλλού, υποθέτω), θεωρεί πως πρέπει να “γλείψει” τη “διοίκηση” για να πάρει θέση σε σχολείο της προτίμησής του, ανεξάρτητα αν έχει ένα σωρό μόρια προϋπηρεσίας, οικογένειας κ.λπ. …
Κατά τ’ άλλα, ο νόμος καθορίζει πλήρως τη σειρά διορισμού…
Συνδικαλιστοπατέρες, ακούτε;

… επιτέλους, να ζω …

... το σόλο του τοίχου στο κατάστημα μουσικών οργάνων...

… σε μια πόλη όπου ένα πρωινό μπορεί να σε ξυπνήσει – ακόμα – ο τελάλης, μπορεί να διαφημίζει το καινούργιο μπαράκι που «ανοίγει απόψε και σας περιμένει», μπορεί το κατάστημα εσωρούχων που «ανακαινίζεται και χαρίζει σουτιέν τάδε σε όλα τα νούμερα και χρώματα για τις σέξι κυρίες […;] της πόλης μας», μπορεί και τον ντόπιο πολιτευτή που «θα μιλήσει σε μεγάλη […;] συγκέντρωση απόψε στη λεωφόρο Ειρήνης τάδε στο παλιό ΚΤΕΛ»…

… σε μια πόλη όπου κάθε πρωί, στη βεράντα του σχολείου, θωρώ τα χρώματα του ήλιου που δειλιάζει πάνω από θαμπά λιβάδια ακούγοντας «Μελωδία» ή «Δεύτερο» από τα μεγάφωνα του ΓΕΛ…

… σε μια πόλη που έχουν επικράτεια οι κοκκινολαίμηδες, από τον κήπο μέχρι τους νερόλακους του δρόμου, και παλεύουνε να διώξουνε το γκρι…

... επιτέλους, χωρίς την ψευτιά του ωραίου απέναντι στο αληθινό!

… χωρίς τον ξεφτισμένο και πολυκαιρισμένο λόγο του αγνού και αγωνιστή συνδικαλιστή, που κουβαλά το κόμμα στην πλάτη και δεν μπορεί να συμβιβάσει τον μέσα του γλεντζέ με τον έξω του γραφειοκράτη – κι ας κερνάει τσίπουρα από το δικό του παράνομο αποστακτήριο στο βουνό …

… χωρίς το κουρασμένο βλέμμα των γερόντων μαθητών μου – που το «καινούργιο» είναι ο μεγάλος τους τρόμος και το «άλλο» η απέχθειά τους – κι ας τρέχουνε πίσω από μουσικές, κι ας παίζουνε σε μάτσο συγκροτήματα – αλλιώτικοι αυτοί, αλλά και ίδιοι με τους όλους της επαρχίας, που κυνηγούν τα όνειρα στα λίγα απ’ έξω κι όχι στα πολλά μέσα …
… χωρίς τη ζήλεια του πεθαμένου στον ζωντανό, κι ας είναι ριζωμένος ο ένας και ας χορεύει ο άλλος τρελλά στους ανέμους που τραβάνε γι αλλού – πάντα γι αλλού, γαμώτο!

… με τη «φωτιά και τον λόγο», καλέ μου subcomandante Marcos!

… εκεί που χτυπά η καρδιά του δάσκαλου …

Σίφνος 2/12/2009

προς την Υπουργό Παιδείας
κ. Άννα Διαμαντοπούλου

ΚΟΙΝ: Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων
4ο Γραφείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων

Κυρία Υπουργέ,

Είμαστε οι μαθητές και μαθήτριες της Γ’ τάξης του Γενικού Λυκείου Σίφνου και σας απευθύνουμε αυτή την επιστολή για να διαμαρτυρηθούμε έντονα για τις σοβαρές ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό που παρατηρούνται στο σχολείο μας με αποτέλεσμα σοβαρά προβλήματα δυσλειτουργίας ενόψει μάλιστα και των πανελλαδικών εξετάσεων σε λίγους μήνες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Circoripopolo on screen…

Ο ΥπΕΠΘ Άρης Σπηλιωτόπουλος στο 2ο ΓΕΛ Πειραιά, 16/01/09

16-jan-09-photo-5Συνήθως μια επίσκεψη υπουργού σημαίνει μεγάλη ανακατωσούρα, αλλά εδώ τα πράγματα απλοποιήθηκαν: ξαφνικά και απροειδοποίητα!

Πέρασαν από τις τάξεις: «Με το κουδούνι στο γραφείο! Μας θέλει Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ!«, έτσι, με στόμφο! Και με χαρά, λες και κάτι θ’ αλλάξει! «Οι μαθητές δεν θα μπουν για μάθημα! Όλοι στην αίθουσα τελετών!«… Τώρα μάλιστα! Κάτι αλλάζει, ε;

Ο κος Σπηλιωτόπουλος, βλέπεις, επέλεξε να συνδιαλαγεί ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ σ’ ένα «παιχνίδι» ερωταπαντήσεων. Παρ’ όλα αυτά, μέσα στο γραφείο οι γνωστές χαιρετούρες και συστάσεις… Και αναταραχή! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κουβέντες που δεν γίνονται: Μια επίκαιρη συνέντευξη του Φραντσέσκο Κοσίγκα

… Συζητείται, λέει, αν πεθαίνει πιο «δίκαια» ή πιο «ωραία» ή πιο «αγωνιστικά» ο 16χρονος ή ο 20χρονος …

Να προτείνω κάτι; Ας συζητήσουμε, αληθινά, «ποιος τους σκοτώνει«! Και δεν είναι και πολύ δύσκολο να το βρει κανείς… Για διαβάστε:

(στη σελίδα «Επί του πληκτρολογίου«)

… σκέψεις ατάκτως εκφραζόμενες …

educa-finnlandΕπειδή πρέπει, επιτέλους, να ανοίξει το θέμα του Εκπαιδευτικού Συστήματος στην Ελλάδα, κι επειδή πολλά ειπώθηκαν τα τελευταία χρόνια για «μοντέλα επιτυχίας» στην Ευρώπη: οι στατιστικές λένε πολλά ψέμματα, αν τις πιστεύεις κατά λέξη, αλλά μπορούν και να υποδεικνύουν!

Δύο χώρες που λατρεύτηκαν, τελευταία, για την πρόοδό τους έχουν – έκπληξη – κάτι να πουν στους προβληματιζόμενους και με ανοικτά τα μάτια (ολάνοικτα;): Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: