μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Σήμερα, στο Εργατικό Κέντρο της Πρέβεζας ή αλλού…

Μια σταγόνα να μας λερώσει όλους…

Αχ εσύ, μαρτυριάρα Ιστορία…

Από άρθρο της Αφροδίτης Πολίτη που δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία, στις 23/05/2010 και αναδημοσιεύτηκε στο tvxs:

ΟΙ ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΕΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΕΣ

Σικάγο, πλατεία Χέιμαρκετ (Haymarket Square) 1886: Η βομβιστική ενέργεια στην πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγου, στις 4 Μαΐου του 1886, λειτούργησε ως προβοκάτσια, ενοχοποιώντας τους ηγέτες του αναρχοσυνδικαλισμού, παρόλο που ποτέ δεν αποδείχθηκε στο δικαστήριο αν πράγματι την προκάλεσαν προβοκάτορες ή όχι. Οι πυροβολισμοί που ακολούθησαν προκάλεσαν το θάνατο αδιευκρίνιστου αριθμού πολιτών και οχτώ αστυνομικών, κυρίως από φίλια πυρά. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει μία κοινά αποδεκτή ερμηνεία για την ταυτότητα του βομβιστή, έχει όμως επισημανθεί ο ρόλος της ιδιωτικής αστυνομίας των Pinkertons που δρούσαν ως απεργοσπάστες και χαφιέδες. Αρκετοί αναρχοσυνδικαλιστές οδηγήθηκαν στην αγχόνη.

Βερολίνο, εμπρησμός του Ράιχσταγκ (Reichstag), 1933: Η πιο διάσημη φασιστική προβοκάτσια, που ενορχήστρωσαν τα πρωτοπαλίκαρα των Χίτλερ, Γκέρινγκ και Γκέμπελς για να ενοχοποιήσουν τους κομμουνιστές. 27 Φεβρουαρίου του 1933 το γερμανικό κοινοβούλιο τυλίγεται στις φλόγες. Συλλαμβάνεται ένας ολλανδός εργάτης, που πάνω του βρίσκεται βιβλιάριο του Κ.Κ. Στο εδώλιο ως συνωμότες οδηγούνται και οι βούλγαροι ηγέτες της Κομιντέρν, Διμιτρόφ, Ποπόφ και Τάνεφ. Στη δίκη της Λειψίας η σκευωρία ξεσκεπάζεται και οι κομμουνιστές ηγέτες απελευθερώνονται. Ο ολλανδός Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε εκτελείται.

Μιλάνο, πιάτσα Φοντάνα, 1969: Ισχυρή έκρηξη στην Αγροτική Τράπεζα, στην πλατεία Φοντάνα του Μιλάνου, 12 Δεκεμβρίου 1969, σκοτώνει 17 άτομα και τραυματίζει 88. Συλλαμβάνονται αναρχικοί ως ύποπτοι και ένας απ’ αυτούς πέφτει νεκρός από τον 4ο όροφο της Ασφάλειας, ο αναρχικός Τζιουζέπε Πινέλι. Γι’ αυτόν αργότερα θα γράψει ο Ντάριο Φο τον «Τυχαίο θάνατο ενός αναρχικού». Όπως αποδείχθηκε – χρόνια αργότερα – η βομβιστική ενέργεια έγινε από ακροδεξιούς, με τη συνεργασία πρακτόρων της νατοϊκής αντικομμουνιστικής οργάνωσης GLADIO.

Βαρκελώνη, «Scala» (κέντρο διασκέδασης), 1978: Τρία χρόνια μετά το θάνατο του δικτάτορα Φράνκο και την αποκατάσταση της ισπανικής δημοκρατίας, οι αναρχοσυνδικαλιστές της CNT έχουν μεγάλη δύναμη στα εργατικά συνδικάτα και είναι οι μόνοι που αντιτίθενται στο Σύμφωνο της Μονκλόα, που επιχειρεί μία συναινετική μετάβαση χωρίς να θίγει το συνδικαλισμό του φρανκισμού. Τη νύχτα της 15ης Ιανουαρίου του 1978, ύστερα από την πιο πετυχημένη πορεία ενάντια στο Σύμφωνο της Μονκλόα στη Βαρκελώνη, κοκτέιλ εκρηκτικών τυλίγει στις φλόγες το πολυτελές κέντρο διασκέδασης «Scala» και σκοτώνει τέσσερεις εργαζομένους. Η αστυνομία συλλαμβάνει αναρχικούς και ελευθεριακούς και η CNT δυσφημίζεται και διασπάται. Από τα 120.000 μέλη απομένουν μόλις 6.000. Ο φάκελος της υπόθεσης κλείνει ως απόρρητος ίσαμε το 2035. Λίγα χρόνια μετά τον εμπρησμό, ένας από τους υπόπτους, ο Χοακίν Γκαμπίν Χερνάντεζ, παραδέχεται ότι ήταν πληρωμένος προβοκάτορας της Ασφάλειας.

«Αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος» δε θέτε; Ε, να: ολίγη από συναίσθημα, άφθονη χαοτική σκέψη και από πάνω έλλειμμα ορθού λόγου… Άξιοι!

χαριστικώς, οριακά στη βάση!Ο μαθητής Χρήστος Χωμενίδης τα βρήκε δύσκολα, λέει, διαγωνιζόμενος στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας…

Η μία βαθμολόγηση μόλις που τον τοποθετεί στη βάση και η δεύτερη του λέει ότι «έχασε τον στόχο«.

Τί κάνανε από το protagon.gr; Είπαν στον συγγραφέα Χρήστο Χωμενίδη να συμμετάσχει στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας, [εκτιμώντας, μάλλον, ότι πρόκειται γι αυτό που οι παλαιότεροι γνώρισαν ως «Έκθεση»].

Πήρε, λοιπόν, τα θέματα αμέσως μετά την εκφώνηση και – εντός της προθεσμίας – παρέδωσε το γραπτό του προς διόρθωση. Οι διορθωτές δεν γνώριζαν το όνομα και την ιδιότητα του εξεταζόμενου… Κι εκείνος, ως εξεταζόμενος που ήταν (…;), το μόνο που είχε να πει ήταν… για τη γλωσσική πενία και τη λεξιλαγνεία που αποπνέει το κείμενο που δόθηκε… Για το περιεχόμενο…; Για το μήνυμά του; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… έχουν χιούμορ, τρομάρα τους!

Μετά από δώδεκα χρόνια εγκλεισμού στο σχολείο, οι μαθητές μας κλήθηκαν σήμερα να μιλήσουν για … αυτομόρφωση …

Ουαί τοις επηρμένοις!

Η 13η Μαΐου του 2010 πήγε χαμένη…

Για πρώτη φορά, στις 13 Μαΐου του 1968, Γάλλοι εργάτες ενώθηκαν με τους φοιτητές, απεργώντας για μια μέρα και διοργανώνοντας από κοινού πορεία στο κέντρο του Παρισιού. Περίπου 800.000 φοιτητές, καθηγητές κι εργάτες διέσχισαν τη γαλλική πρωτεύουσα ζητώντας την παραίτηση της κυβέρνησης υπό τον Charles de Gaulle και διαμαρτυρόμενοι για την αστυνομική βιαιότητα κατά τις πορείες των προηγουμένων ημερών.

Αυτή τη φορά, πάντως, η αστυνομία παρακολούθησε διακριτικά τις διαδηλώσεις για το μεγαλύτερο κομμάτι της ημέρας, αν κι αργότερα μπλόκαρε τις γέφυρες που διασχίζουν το Σηκουάνα, περιορίζοντας τους διαδηλωτές στην αριστερή όχθη, όπου και τις προηγούμενες μέρες είχαν δημιουργηθεί τα επεισόδια με την αστυνομία.

Η τετράωρη πορεία είχε ξεκινήσει από την Place de la République της δεξιάς όχθης του Σηκουάνα και ενώθηκε με το πλήθος φοιτητών αφού πέρασε τη γέφυρα για την άλλη όχθη, διασχίζοντας τις φοιτητικές γειτονιές του Παρισιού. Κρατώντας σημαίες και πανό, εργάτες, φοιτητές και καθηγητές φώναζαν «De Gaule δολοφόνε» και «CRS-SS», παρομοιάζοντας τα γαλλικά ΜΑΤ (τη μονάδα της γαλλικής αστυνομίας για τις διαδηλώσεις) CRS με τα ναζιστικά SS.

Οι φοιτητές ζητούσαν τη μεταρρύθμιση του «bourgeois πανεπιστημιακού συστήματος» και το τέλος του «αστυνομευόμενου κράτους» , αλλά και την απελευθέρωση των ηγετών του κινήματός τους που είχαν συλληφθεί λίγες μέρες νωρίτερα. Τα αιτήματα των εργατών, πάλι, αφορούσαν τους χαμηλούς μισθούς, την αποκέντρωση και τις διακρίσεις στο χώρο εργασίας.

Η μονοήμερη απεργία παρέλυσε την πρωτεύουσα και γρήγορα πήραν τη σκυτάλη και άλλες μεγάλες πόλεις της περιφέρειας. Οι δημόσιες συγκοινωνίες, οι αεροπορικές πτήσεις, τα ταχυδρομεία, όλα είχαν παραλύσει κατά τη διάρκεια των ημερών λαϊκής διαμαρτυρίας που έμειναν στην ιστορία.

Πηγές: BBC, tvxs

Νύχτα ξελογιάστρα

… νυχτερινή διαδρομή, Ιωάννινα – Πρέβεζα,

μετά το θάμπωμα των προβολέων και τις ολόφωτες νταλίκες

«Αγρύπνια» στα ηχεία

και πάνω που μας τυλίγει το σκοτάδι του δάσους

λίγο ακόμα, φτάνουμε

θάμπος, χαμόγελο, μαγεία

χορεύουν πυγολαμπίδες

ΔΕ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΑΠΟΨΕ ΓΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΚΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΑΠΟΨΕ XΑΝΟΜΑΙ!

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου μελοποιεί το ποίημα «INSOMNIE» του Tristan Corbière (1845-1875)

Υπενθύμιση στον θρασύδειλο «παιδαγωγό»

Δημοσιεύτηκε στον ιστοχώρο «Αυτοοργάνωση στην Εκπαίδευση», στις 8 τούτου του Μαΐου…

Κατέληξα στο τρομακτικό συμπέρασμα ότι είμαι το αποφασιστικό στοιχείο στην τάξη:
Το προσωπικό μου πλησίασμα δημιουργεί το κλίμα.
Η καθημερινή μου διάθεση φτιάχνει την ατμόσφαιρα.
Σαν δάσκαλος, κατέχω μια τρομερή δύναμη – μπορώ να κάνω τη ζωή ενός παιδιού μίζερη ή χαρούμενη.
Μπορώ να γίνω ένας τύραννος ή ένας εμπνευστής.
Μπορώ να ταπεινώνω ή να χρησιμοποιώ χιούμορ, να πληγώνω ή να θεραπεύω.
Είμαι εγώ που αποφασίζω εάν η αντίδρασή μου την κρίσιμη στιγμή θα είναι ανεξέλεγκτη ή ελεγχόμενη και εάν το παιδί θα αισθανθεί προσβεβλημένο ή θα νιώσει ότι ο δάσκαλος έσκυψε με σεβασμό στο πρόβλημα του…

Haim Ginott

Αγώνας για τη ζωή, όχι για το θάνατο!

Δημοσιεύτηκε εχθές, στον ιστοχώρο της “Βαβυλωνίας”:

Τον Δεκέμβρη του 2008 κατά τη διάρκεια των γεγονότων που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος απάντησε στις φασιστικές εκκλήσεις των ΜΜΕ για επιστροφή σε «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» με το αφοπλιστικό σύνθημα «εσείς μιλάτε για βιτρίνες, εμείς μιλάμε για ζωές».

Ποια επικίνδυνη υποκρισία κάνει τώρα ορισμένους να μιλάνε για τα ανύπαρκτα μέτρα πυροπροστασίας της τράπεζας και όχι για τις ζωές που χάθηκαν;

Ποια οργουελική αντιστροφή της πραγματικότητας κάνει κάποιους να μιλούν για το τραγικό συμβάν σαν να επρόκειτο για βραχυκύκλωμα;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι αυτή η υποκρισία είναι αντίστοιχη των νατοϊκών δολοφόνων που μιλούσαν για «παράπλευρες απώλειες»;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι η δεδομένη και αυτονόητη κυνικότητα και κτηνωδία ενός μεγαλοκαπιταλιστή, που επέβαλε εκβιαστικά στους υπαλλήλους του να βρίσκονται μέσα στην τράπεζα, δεν εξιλεώνει κανέναν για τους νεκρούς;

Δεν καταλαβαίνουμε – άραγε – ότι αν χρησιμοποιείς τις τακτικές του κτήνους το οποίο αντιπαλεύεις έχεις γίνει ίδιος μ’ αυτό;

Αν για κάτι αγωνίζονται οι αναρχικοί, αν για κάτι αξίζει να αγωνιστούν οι άνθρωποι είναι για την Ζωή, την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια. Για έναν κόσμο όπου ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Δ.Ν.Τ. as usual…

Με δεδομένη την «απίστευτη» ταχύτητα αντίδρασης των «αγορών» προκειμένου να διασφαλίσουν κέρδη – κι όχι, βέβαια, ποιότητα διαβίωσης των πολιτών – δεν διαβάζεται το κείμενο της ανακοίνωσης του Δ.Ν.Τ. με άλλο τρόπο από το ειρωνικό εκείνο μειδίαμα που αποδίδει – αν το σκεφτείς – ιδανικά την αρχαιοπρέπεια (έμφυτη ή επίπλαστη, αδιάφορο) και το πειραχτήρι μέσα μας…

Και τα καλά νέα υπόκεινται σε περιορισμούς …


… σήμερα, Παρασκευή 23 Απριλίου 2010, αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους ο Μάριος Ζέρβας …
«Με περιοριστικούς όρους«, όπως όλοι μας … Σιδεροκέφαλος και πάντα αξιόπλοος!

… ως να μεστώσει μέσα μου ο θυμός …

… αν προτιμάς, εξύμνησον,

αντίς γεγυμνωμένων ξιφών,

όσα μαστίγια

προς θρίαμβον επισείονται

των καφενείων.

Ίππους δεν επιβαίνουσι,

αμή την εξουσίαν και του λαού τον τράχηλον,

ιδού,

μάχονται οι ήρωες

μέσα εις τα ντάνσινγκ…

Κ.Γ. Καρυωτάκης

Να φταίει η Πρέβεζα που αχνοκαλοκαιριάζει ξετσίπωτα, να φταίει η punk αισθητική της παρακμής…

… αντί για λόγο κι ενθύμημα, μου βγαίνει σαρκασμός…

… μέρα πού ‘ναι…

Media-torship

Εν όψει 21ης Απριλίου, εν μέσω τηλεοπτικής, νοητικής και συνδικαλιστικής χαύνωσης και πολιτικής (εκ του πολίτης…) αφασίας, ο θυμός και η αγανάκτηση μου απαγορεύουν να εκφραστώ, επιβάλλοντάς μου είτε ύβρεις, είτε μεγαλοστομίες…
Ύβρεις και μεγαλοστομίες, λοιπόν…

Αποφθεγματικά…

Ο Γ. Πρετεντέρης το αποκάλυψε, μόλις, αλλά ακούστηκε;

«…από καιρό (χρόνια τώρα) οι δημοσιογράφοι άκουγαν από «πηγές» ότι ο Μαζιώτης είναι σημαίνον στέλεχος της νεότερης τρομοκρατίας (μετά το 2003) στην Ελλάδα…«

Κάθε φορά που «πρέπει», «κάποιοι ξέρουν» ποιον να συλλάβουν…

Ας είναι αυτό ένδειξη: η εξουσία χρησιμοποιεί τους μεμονωμένους («μεσσιανικούς», άρα όχι ελευθεριακούς, για να μιλάμε καθαρά) τρομο-επαναστάτες (;) ως χρυσές εφεδρείες αποπροσανατολισμού!

Είναι, δε, αυτό τόσο απροκάλυπτο, που οι «ειδήσεις» αναλύουν τον βίο του Μαζιώτη από την αποτυχημένη βομβιστική επίθεση του 1997 και μετά… ωσάν να μην υπήρξε ποτέ ο Ν. Μαζιώτης αρνητής στράτευσης που κυνηγήθηκε αδυσώπητα γι αυτό, επί σειρά ετών… Φαίνεται ότι, με δεδομένο ότι τελευταίως δεν «παίζει καλά στην οθόνη» η «εθνική μας υπερηφάνεια», αυτό δε συμφέρει να παίξει… Σε μια ακατάσχετη ηθικολογία των media και της κοινωνίας μας, ο «πασιφισμός» (…και καλά) του «τρομοκράτη» δε συμφέρει…

Μη μας ενημερώνετε άλλο, please!

Από το σώμα των «ένστολων» τ’ ακούτε, ούτως ή άλλως…

Y.Γ.: κατά τ’άλλα, που λέει κι ο Βέλτσος στα «Νέα», «…πληροφορήθηκα ότι οι ένστολοι γλίτωσαν στο παρά πέντε από τις περικοπές των επιδομάτων τους. Θαυμάσια! Από αύριο, θα κυκλοφορώ με την τήβεννο!«

Κυβερνητικός αξιωματούχος – όργανο της Goldman Sachs

Από διαδοχικές δημοσιεύσεις, στις 3 Μαρτίου από το antinews.gr και του Νικόλαου Καββαδά, τη Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010, στον «Νεολόγο«:

Κάτι μυρίζει πάλι από την Goldman Sachs…

Χρήζει περαιτέρω έρευνας το δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde της 2ης Μαρτίου, για το ρόλο που έπαιξε στην Goldman Sachs ο σημερινός επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρήματος (ΟΔΔΗΧ) – του φορέα, δηλαδή, που προχωρά σε εκδόσεις ομολόγων, στο δανεισμό της χώρας με λίγα λόγια.

Η εφημερίδα αναφέρει ότι ο κύριος Πέτρος Χριστοδούλου, στις αρχές του 2009 είχε την εποπτεία της ίδρυσης της – θυγατρικής της Goldman Sachs – λονδρέζικης εταιρείας «Titlos» με σκοπό την μεταφορά του χρέους της Ελλάδας στην Εθνική Τράπεζα. Και πριν προσληφθεί στην Εθνική, το 1998, ο εν λόγω τραπεζίτης δούλευε στην… Goldman Sachs! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Ένας είναι ο Θεός» (τρις παρακαλώ)!

δημοσίευση, στις 3 Απριλίου, του Σταύρου Θεοδωράκη στο ειδησεογραφικό του site protagon.gr

Στην πρόσφατη συνάντηση μου με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο – αποσπάσματα είδατε, πιθανόν, και στην τηλεόραση – τον ρώτησα για την εκκλησία που μοιάζει με κόμμα: Για τους μητροπολίτες-κομματάρχες και για τους παπάδες-τοπάρχες. Η αλήθεια είναι ότι είχα στο μυαλό μου τους ιεράρχες με τις αυλές και τον στόμφο. Τον ρώτησα, μάλιστα, για τον «άγιο Θεσσαλονίκης» που βγήκε και είπε «ποιοι είναι αυτοί που θα φορολογήσουν εμάς τους αιώνιους». Σαν να έλεγε ότι τα μικρά κόμματα της πολιτικής δεν μπορούν να ελέγξουν το αιώνιο κόμμα της Ορθόδοξης ελληνικής εκκλησίας.

Ο Ιερώνυμος αρκέστηκε σε ένα «δεν συμφωνώ με αυτές τις απόψεις» – άλλο ένα δείγμα ότι η εκκλησία του είναι κόμμα. Πού να μπλέκεις τώρα με την εσωκομματική αντιπολίτευση, θα σκέφθηκε. Σαν τον Σημίτη που φοβόταν τον Τσοχατζόπουλο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ενός λεπτού ντροπή

…στις 30 Μαρτίου, για μια κοινωνία που ξέχασε την κοινότητα, αντί ντροπής, από τους «Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα» και τον/την Mind the Gap:

Ενός λεπτού ντροπή.

Σιωπή, Σκάστε όλοι σας!

Έστω και για ένα δευτερόλεπτο, σκάστε!

Όχι άλλες κραυγές και δραματικές περιγραφές τρόμου από εσάς τους γυμνοσάλιαγκες “αστυνομικούς συντάκτες” που τρέφεστε με το αίμα των θυμάτων και τις ασφαλίτικες πληροφορίες. Σκάστε!

Όχι άλλες κοινωνιολογικές αναλύσεις για την καθημερινότητα τον ρατσισμό και τις ταξικές αντιθέσεις, από εσάς τους ζάπλουτους τηλεφωστήρες δημοσιογράφους που αγναντεύετε αποστειρωμένα τη ζωή, μέσα από τα σκούρα τζάμια των θωρακισμένων φοροκλοπημέων σας 4χ4. Σκάστε!

Όχι άλλα μαθήματα δημοκρατικής πυγμαχίας από εσένα ψυχοπαθή, μεγαλομανή καλαμοκαβαλάρη υπουργέ του παρακράτους και από σας τους αντιπολιτευόμενους ανεύθυνους τιμητές της τάξης και ασφάλειας. Σκάστε!

Όχι άλλες παραστάσεις κακομοιριάς και “συναδελφικότητας”, για πάσαν νόσο και πάσαν μαλακία, από εσάς τους επαγγελματίες συνδικαλιστές της ερασιτεχνικής αστυνομίας στα κιτρινοπαράθυρα. Σκάστε!

Όχι άλλη υποκρισία, σκάστε όλοι σας! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… σκιαμαχίες …

από το tvxs.gr:

Ο αρχιφύλακας Χριστόδουλος Θωμάς εμφανίστηκε στις 7 Απριλίου 2010 χωρίς ίχνος μνήμης ενώπιον του δικαστηρίου!

Παρά το γεγονός ότι συμμετείχε στη διαδικασία της αυτοψίας και, σύμφωνα με συναδέλφους του, είχε χρησιμοποιηθεί και ως «ομοίωμα» του θύματος Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο αρχιφύλακας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει επί της ουσίας σε καμία από τις ερωτήσεις του δικαστηρίου:

– «Μα καλά, δεν θυμάστε αν ήσασταν η προσομοίωση του θύματος;…» διερωτήθηκε η πρόεδρος Αντζελίτα Παπαβασιλείου. «…Θλίβομαι αν έτσι είναι όλοι οι αστυνομικοί. Όλοι δεν ξέρετε, δεν βλέπετε, δεν ακούτε και εκτελείτε εντολές ανωτέρων. Τι κάνετε; Το οκτάωρό σας μόνο;».

– «Κάνουμε ό,τι μας ζητούν», απάντησε ο μάρτυρας.

– «Πέθανε ένα παιδί. Ως πολίτης έστω δεν νοιαστήκατε; Μόνο καρτέλες βάζετε;» επέμεινε η πρόεδρος.

– «Έκανα ό,τι μου ζητούσαν. Δεν κάθισα μετά να δω πού έβαλαν οι συνάδελφοι της βαλλιστικής το καρτελάκι»…

Για τον Μάριο μέσα μας!

Ψιτ, μακαριώτατε!

Αναρτήθηκε, ως σχόλιο, στη δήλωση του Ιερώνυμου (δεν το τιμά το όνομα… αχ, βρε Jeronymo) «…παραμύθι είναι ο αμύθητος θησαυρός της εκκλησίας…» στο tvxs.gr:

Ψιτ, Μακαριώτατε,

στο σταυρό που φοράτε δεν ήταν που είχε καρφωθεί ένα μαλλιάς επειδή φώναζε ότι πιο εύκολα περνάει μια καμήλα από το μάτι της βελόνας παρά ένα πλούσιος από την πύλη του Παραδείσου;

Ο ίδιος μαλλιάς που τα είχε κάνει πουτάνα έξω από το ναό του Σολομώντα όταν είδε τα υπαίθρια μαγαζάκια των εμπόρων;

Αυτός, μωρέ, που έλεγε να μοιραζόμαστε τα υλικά αγαθά γιατί δεν περισσεύουν για όλους;

Προσπαθώ, όμως, να θυμηθώ κάποιο εδάφιο της Βίβλου όπου ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός αναφερόταν σε μερίσματα και επενδυτικές πρωτοβουλίες. Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε;

http://nefelikas.wordpress.com/

Αρεία φυλή και άλλες μπούρδες…

Επειδή, εδώ και μια μέρα, κάτι απίστευτοι φασίστες – οπαδοί του Τσε, του Περόν, του Γούκιο Μίσιμα και του «Μαύρου Μετώπου», λέει, της προ-βΠΠ εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας – έχουν «επιτεθεί στον ιστοχώρο της Ελευθεροτυπίας» και το γλεντάνε, να θυμίσω κάτι που εμάς μας κάνει να κλαίμε (από τα γέλια, βέβαια):

Ανάληψη ευθύνης για την Trollοκρατική επίθεση κατά του Μιχαλολιάκου και του Troktikού

Είναι φορές που μια trollιά είναι ισχυρότερη κι από βόμβα μεγατόνων. Είναι εξαιρετικά διασκεδαστικό να χτυπάς τους φασίστες ακριβώς εκεί που πονάνε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο πόλεμος αυτός είναι ενάντια στην όποια Ελευθερία (με αφορμή τα συμβάντα γύρω από το πρώην gamato.info, σήμερα gamato.it)

Δημοσίευση του εξαιρετικού blog in love with life στις 17 Μαρτίου 2010:

“Καθένας συνεισφέροντας ανάλογα με τις ικανότητες και τις επιθυμίες του, καθένας λαμβάνοντας ανάλογα με τις ανάγκες του”.

Αυτός είναι ο πυρήνας της αναδυόμενης “οικονομίας των ίσων” ή αλλιώς οικονομίας p2p. Ο “θεωρητικός” της, Michel Bauwens, επισκέφθηκε τις προηγούμενες ημέρες την Ελλάδα και έδωσε μία δημόσια διάλεξη εκθέτοντας τις ιδέες του. Αυτά που είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε μαζί του είναι αρκετά ενδιαφέροντα τόσο για τα κινήματά μας όσο και για την κοινωνία μας συνολικά, ιδιαίτερα στους σύγχρονους ταραγμένους καιρούς της οικονομικής κρίσης, όπου κάθε άμεσα εφαρμόσιμη διέξοδος πρέπει να συζητείται διεξοδικά και να εφαρμόζεται στην πράξη. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Εκκόλαψη, από κλούβιο αυγό!

Είναι πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι οι υπάνθρωποι που ξεφτιλίστηκαν (και) παρελαύνοντας στις 25 Μαρτίου,

  • ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ (επαγγελματίες του λιμενικού είναι) ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΩΣ «ΕΓΓΥΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΑΣ»…

… δηλαδή, κι άλλα λεφτά σκορπισμένα σε καιρούς κρίσης…

  • ΤΟΛΜΟΥΝ, πλέον, ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΥΤΕΛΕΙΑ, ΕΝΩ – ελπίζω να φτάσαν να σκεφτούν το προφανές – ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΝ…

Με δεδομένη την «στρατιωτική ηθική και παράδοση», η πράξη τους είναι ακραία επίδειξη ανυπακοής που, νομίζουν, δικαιολογείται από την αχλύ «εθνικής αναγκαιότητας» της ενέργειάς τους…

Είναι πιο επικίνδυνοι από τον πάλαι ποτέ στρατόκαυλο: ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΩΣ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΚΡΑ & ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΔΕΞΙΑ…

Το αυγό του φιδιού έχει ήδη εκκολαφθεί… και η μάνα – κότα λέγεται «εκκλησία», λέγεται ρατσισμός, λέγεται «κρίση»…

Όπως πάντα, δηλαδή…

Κι εγώ που νόμιζα ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο ως ανέκδοτο«;

Γεννήθηκα το 1967, κι ακόμα μετράω το σημάδι μου στον κόσμο… ευτυχώς!

Πώς ονομάζεται «κοινωνία» η προστασία της ανισότητας;

Πρέπει να θυμώσουμε, επιτέλους!

Όπως όλοι οι μεγαλομανείς εξουσιαστές, οι «κυβερνώντες» επικαλέστηκαν ό,τι πιο λούμπεν κι εθνικιστικό για να κουκουλώσουν τις αμαρτίες τους:

Ο «κυβερνήτης» συνάντησε, λέει, κάποιον που … του χάριζε τον μισθό του!!!!

ΕΡΩΤΗΜΑ: ο «κυβερνήτης» κατέθεσε τον μισθό του – έστω – στον λογαριασμό/ειρωνία για την κάλυψη του «χρέους»;

Ο «κυβερνήτης» τσαμπουκαλεύτηκε στους ευρωπαίους εταίρους – τσάμπα, βεβαίως – και τώρα «πουλάει θριάμβους» για μια νίκη που … ποτέ δεν κέρδισε (!), αφού, εν τέλει, έγινε αυτό που – καιρό τώρα – εκβιαστικά απαιτούσε η Angela Merkel: και τα ελαττωματικά υποβρύχια φορτωνόμαστε, και το Δ.Ν.Τ. μας χτυπάτην πόρτα – για να θριαμβεύσει μέσω αυτού ο νεο-φιλελευθερισμός, σοσιαλιστάκο μου!

Η «κυβέρνηση» μας μοίρασε τα μερίδιά μας – γενναίες μερίδες, λεβέντικες – από «χρέος» και … ξέχασε να φορολογήσει τα υπερ-κέρδη των τραπεζών (στα οποία, τα αλητήρια golden-boys, προσμετρούν τις κρατικές ενισχύσεις που – και καλά – έπρεπε να είχαν «ρίξει στις αγορές»!), έκανε «χατηράκια» στους λυκάνθρωπους μεγαλο-επενδυτές της «ελλαδικής εκκλησίας» κι άφησε τις εταιρίες (των μηδενικών επενδύσεων, των «εργοστασιακών μεταφορών» προς Σκόπια και Βουλγαρία, των καταληστευμένων «προγραμμάτων στήριξης της ΕΕ»…), τους μικρο-απατεωνίσκους ιδιοκτήτες ταξί και όποιον άλλο μέχρι τώρα διακινεί «μαύρο χρήμα», στην ησυχία τους! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Karmen στο δρόμο της Kostadinka

Σχετικά, δείτε κι εδώ, εδώ κι εδώ.

Ακόμη ένα περιστατικό «εργοδοτικής τρομοκρατίας» καταγγέλλει το «Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού», με θύμα μία εργαζόμενη στην αλυσίδα καφετεριών VΙΑ VAI.

Όπως κατήγγειλε το Σωματείο, η εργαζόμενη μετανάστρια Κάρμεν Μ. απολύθηκε με την επιστροφή της από νόμιμη ιατρική άδεια. Στις συναντήσεις για την καταβολή αποζημίωσης ο εργοδότης Στέλιος Καρέζος εμφανίστηκε «προκλητικός» τόσο απέναντι στην εργαζόμενη, όσο και στους εκπροσώπους του σωματείου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Εν τέλει

Θυμός και λόγος του Μανώλη Ρασούλη, δημοσιευμένο την Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

Πώς τα ‘χεις έτσι μοιρασμέ

ντουνιά ψευτοπολιτισμέ

Άκης Πάνου

Δέχτηκα και αποδέχτηκα – μάλλον εγώ το πρότεινα – να γράψω ένα κειμενάκι στην εν λόγω εφημερίδα [δρόμος της Αριστεράς] – και μάλιστα με τίτλο: «Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω», που να αναφέρεται στις σχέσεις Αριστεράς-Πολιτισμού, μια σχέση χαμένη στη μετάφραση, όχι βέβαια γιατί συμφωνώ με τα σκεπτικά του σ. Αλαβάνου αλλά και γιατί δεν διαφωνώ, αφού δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει (Αλέκος, Αλέξης, Αλέκα, Αλέξης Γρηγορόπουλος, Άλεξ της Βέροιας, αλεξικέραυνος, αλεξίσφαιρο κ.λπ.), αλλά και επειδή παλιά δούλευα πολιτικά στο τροτσικιστικό γκρουπούσκουλο στο Λονδίνο, δηλαδή δούλευα για τον Μαρξ και Έγκελς και, παράλληλα, δούλευα στο Μαρξ και Σπένσερς και αυτό με βασάνιζε απείρως και μου δημιουργούσε μέθεξη και βάθος και, ας πούμε, μια άποψη για τη σχέση Αριστεράς και πολιτισμικού γίγνεσθαι. Έχει σχεδόν καθιερωθεί ο όρος πλέον στους επαγγελματίες πολιτικούς: «πολιτικός πολιτισμός» (βάιβάιβάι !). Επίσης: «νομικός πολιτισμός» ετσετερά ετσετερά. Πολιτισμικός πολιτισμός; Γιόκ. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

2η επιστολή του Μάριου Ζ. από τον κορυδαλλό

Ο Μάριος μιλά

Α΄ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, 21.03.2010.

Πέντε βράδια μετά τον εγκλεισμό μου στον Κορυδαλλό και παραμένω κι εγώ θεατής σε αυτό το βρώμικο παιχνίδι που έχει στηθεί εις βάρος μου. Δεν καταλαβαίνω αν το μίσος μεγαλώνει ή η μοναξιά με καταρρακώνει. Βρίσκομαι άδικα εδώ μέσα και δεν γνωρίζω πού και πώς να το φωνάξω. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι καλοί άνθρωποι εκεί έξω που το φωνάζουν και για μένα.

Τι θα γίνει με αυτό το «αστείο» τελοσπάντων; Θα δωθεί ένα τέλος τώρα, που θα μπορούσε να σημάνει ένα τέλος και για τους υπόλοιπους; Είναι κρίμα νέοι άνθρωποι να μην μπορούν να είναι ελεύθεροι να δημιουργήσουν και να προσφέρουν. Εάν ένα τέτοιο κόσμο θέλετε, με μεθόδους τις οποίες βιώνω εδώ και κάποιες μέρες, το καταφέρνετε. Αλλά το πουλί ακόμα και στο κλουβί πετάει γιατί έχει φτερά και νου. Μην το τσακίζετε άλλο.

Κάποιος να στείλει  την αγάπη μου και δύο μπουρμπουλήθρες στα παιδάκια μου στο κολυμβητήριο. Θα είναι ίσως το πιο δύσκολο απ’ όλα να τους εξηγήσω τι συνέβη. Να συνεχίσουν να χτυπάνε πάντα δυνατά τα ποδαράκια τους, για να ξεφύγουν απ’ αυτούς που δεν φροντίζουν για ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτά.

Μάριος Ζ.

Έναντι βρισιάς

Τα χρέη δημιουργήθηκαν, π.χ., στα νοσοκομεία, με αγορές που έγιναν χωρίς έρευνα αγοράς (άρα, μάλλον, πανάκριβες), από συγκεκριμένους προμηθευτές (άρα πληρώθηκαν μίζες) και για άφθονα χρόνια (άρα όλοι φταίνε)… Ποιος καλείται να πληρώσει, και γιατί;

Αυτοί, λοιπόν, κάθισαν στο τραπέζι μας, κεράστηκαν όλο το φαΐ, πληρώνουμε εμείς και, μετά, παίρνουν αυτοί και την απόδειξη να την καταθέσουν στην εφορία για ν’ αποφύγουν να πληρώσουν πάλι!

Η εκκλησία, απ’ την άλλη, είναι η πιο ευνοημένη από την ηλίθια τακτική της στοχευμένης ενοικίασης κτιρίων από το δημόσιο (όχι, βέβαια, επειδή λείπουν! Είναι μια μορφή μίζας που παντού χρησιμοποιεί η μαφία: τύποις εμπορικές συναλλαγές… διαβάζεται και ως «ξέπλυμα»)…

Πώς λέμε «νονός»: ο νους πίσω από την μόρφωση του «τέκνου»…

στα Χανιά η Παιδεία αναστενάζει

Ανθεί ο φασισμός στην Κρήτη

Δημοσίευση της 20ης Μαρτίου 2010, στο Salata TV (πρβλ. και εδώ ή εδώ…)

Στα Χανιά της Κρήτης τα φαινόμενα εμφάνισης φασιστικών φαινομένων έχουν αποκτήσει ανησυχητικά μεγάλη συχνότητα. Πολλοί εκπαιδευτικοί της πόλης και του νησιού γενικότερα εκφράζουν ανοιχτά πλέον την έντονη ανησυχία τους για τα φαινόμενα ρατσιστικής συμπεριφοράς και ναζιστικής ιδεολογίας που ολοένα και πληθαίνουν στους κόλπους της μαθητικής κοινότητας, αλλά και της τοπικής κοινωνίας συνολικότερα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

κρίση πριν από την «Αλλαγή Παραδείγματος» (Paradigm Shift)

Η περιρέουσα αγανάκτηση και τα ερωτήματα που ανακράζονται κατατείνουν προς το ίδιο: αυτό που, πλέον, «παίζεται» δεν είναι «το χρέος», ούτε, βέβαια, το ευρώ (λες και η Ελλάδα του 3 και κάτι % αντανάκλαση της ισχύος του ευρώ – κατά κύριο, μάλιστα, λόγο ως αγοραστής (!), όχι ως παραγωγός – θα μπορούσε να «ταρακουνήσει» το νόμισμα…), αλλά η ισχύς – άρα η ίδια η έννοια – του κράτους και – πολύ περισσότερο – η έννοια και θέσμιση της «εξουσίας»!

Από την μια τα συνδικάτα και η παραδοσιακή, γραφειοκρατική και βραδυκίνητη δομή τους:

  • ο καθένας αγανακτεί όταν «οι συνδικαλιστές», σε καιρούς κρίσης και οικονομικής πίεσης επί των εργαζόμενων, συνεδριάζουν επί τριήμερον σε πολυτελέστατα δώματα ξενοδοχείων – ίσως όχι ως «έχοντες», αλλά πάντως ως κομπορρημονούντες «κοινωνοί της εξουσίας» – για να … αποφασίσουν, ανάμεσα σ’ άλλα, για το μέλλον των κινητοποιήσεων!
  • είναι προκλητικό, όταν «μιλούν για πόλεμο», ν’ αναστέλλουν συνεχώς τις μάχες, περιμένοντας – δε μπορεί, ως εκεί φτάνουν, σίγουρα! – ότι θα «ξεφουσκώσει» η αγανάκτηση από τον καθημερινό αγώνα και την αγωνία… Ξέρουν πολύ καλά ότι «μαζί τους» σ’ αυτό έχουν τα Μ.Μ.Ε. και τους «εθνικούς και διεθνείς» κεφαλαιοκράτες, και τη «Βουλή», κατά πώς δείχνουν τα πράγματα…
  • είναι προβοκατόρικο να μη δίνονται οι πρέπουσες απαντήσεις στις «κραυγές πληρωμένων ομιλούντων κεφαλών» περί «μισθολογικών ρετιρέ στο δημόσιο, συλλήβδην» – απαντήσεις μέσα από συλλογικότητα, αλληλεγγύη και συσπείρωση και χειραφέτηση της εργασίας ανεξάρτητα από «πόστο», με αγώνες ενιαίους και πέρα από όποιους «συντεχνιασμούς»…
  • … και να αφήνονται οι – αμφιβόλου αξιοπιστίας, αν ελέγξει, π.χ., κανείς ότι είναι «τηλεφωνικές … σε εργάσιμες ώρες«, κι ο νοών νοείτο! – «στατιστικές των εφημερίδων» να διαβάλλουν το αγωνιστικό πνεύμα, παρουσιάζοντας ως, λίγο-πολύ, αποδεκτά τα «μέτρα» …
  • είναι πρόκληση, όταν ανακοινώνονται μειώσεις μισθών και πιθανολογούνται, ως απειλή συνετισμού, εντατικοποιήσεις και ανασφαλείς συνθήκες εργασίας, τα «θεσμικά συνδικάτα» (…) να κάνουν τις ημερήσιες καθ’ εβδομάδαν – προειδοποιητικές, λέει (?) – απεργιούλες/αποχές…
  • … και είναι ανήθικο οι «συνδικαλιστές» να δουλεύουν για το κόμμα, όχι για τον εργαζόμενο! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ημέρα ενάντια στον ρατσισμό, για την ποίηση και τους αγγέλους μας με σύνδρομο Down

Για την ποίηση σε άσπρο-μαύρο της φωτογραφίας, ας είναι… ας είναι κι επέτειος, ρε παιδί μου!

Κι όποιος άγγιξε ποτέ το μέσα μας παιδί και πάλαιψε τις ντροπές του χάρις στα παιδιά με σύνδρομο Down, αυτός, έμαθε πως τα παιδιά αυτά ένα έχουν πάνω από ‘μάς: ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ!

Κι η ποίηση, η μεγάλη ποίηση πού ‘ναι πέρα απ’ το τραγούδι, την εικόνα και την «καλολογία», αυτή είναι σαν ένα τέτοιο παιδί: ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΤΑΙ και χτίζει γλώσσα εκεί που «το μίλημα» δεν αρκεί…

Πόσο πιο όμορφο είναι το λευκό, το γκρι ή το μαύρο σε μια τέτοια φωτογραφία; Άσημο κι άσχημο το ένα χωρίς τα άλλα! Τί νόημα έχει το χρώμα, το χρωμόσωμα, το σχήμα;

Άλλωστε, όπως το τραγούδησε ο Robert (Bob) Nesta Marley σε λόγια του Haile Selassie προς τη γενική συνέλευση του Ο.Η.Ε.: «…έως την ημέρα που το χρώμα του δέρματος ενός ανθρώπου δεν θα είναι πιο σημαντικό απ’ το χρώμα των ματιών του, έως εκείνη την ημέρα, θα έχουμε πόλεμο!«…

Αρμόζει αναφορά στο blog «Anna-Silia» για την επισήμανση του επετειακού και την ανάρτηση της εικόνας!

Το τέλος της πολιτικής και η υπεράσπιση της δημοκρατίας

Δημοσιεύτηκε την Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010,

στον «δρόμο της αριστεράς»

του Κώστα Δουζίνα,

καθηγητή δικαίου στη Νομική Σχολή του Birkbeck College
στο University of London (Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)

Σ’ αυτόν το μήνα του «ελληνικού πάθους» ένα πράγμα είναι βέβαιο: Η χώρα δεν θα είναι ποτέ ίδια ξανά. Ενώ, όμως, οι σχολιαστές, οι ακαδημαϊκοί και οι «ειδικοί» συζητούν ατέρμονα για την οικονομική κρίση, η βαθιά πολιτική δυσφορία περνάει απαρατήρητη. Τα τρία «κύματα» των μέτρων «σταθερότητας» έχουν επιπέσει στην Ελλάδα σαν θανατηφόρο τσουνάμι που θα μετατρέψει την τρέχουσα κρίση σε βαθιά ύφεση, χωρίς ορατό τέλος. Τα εν εξελίξει γεγονότα προσφέρουν ένα πανόραμα συμπτωμάτων του «τέλους της πολιτικής».
Με έναν προφανή τρόπο, η εκπληκτική στροφή 180 μοιρών της κυβέρνησης αξίζει ολυμπιακό μετάλλιο στη γυμναστική. Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ έκανε επίθεση στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και υποσχόταν κοινωνική δικαιοσύνη, αναδιανομή προς όφελος των φτωχών, ενίσχυση του κράτους πρόνοιας και δημιουργία θέσεων εργασίας. Τέσσερις μήνες αργότερα, όλες οι υποσχέσεις και οι εγγυήσεις έχουν γίνει κουρέλια. Οι πολιτικοί επιστήμονες που θρηνούν για την απάθεια, την αδιαφορία και τη μη συμμετοχή του ψηφοφόρου ισχυρίζονται ότι η επανειλημμένη αθέτηση των προγραμματικών υποσχέσεων αποτελεί τον κύριο λόγο που οι πολίτες στρέφουν την πλάτη τους στην πολιτική. Σ’ αυτή τη βάση, η ελληνική περίπτωση θα γίνει εγχειριδιακό παράδειγμα πολιτικής και όχι στατιστικής δολιότητας. Είναι αδιανόητο ηθικά πώς επαγγελματίες πολιτικοί μπορούν να επιβιώνουν μετά από μια τόσο βίαιη ανατροπή υποσχέσεων ή ελπίδων και να πηγαίνουν στις κάλπες υποσχόμενοι οτιδήποτε. Αλλά έχει καμιά σημασία η απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών, όταν η χώρα έχει χάσει την εμπιστοσύνη των «αγορών»;
Αυτή η απίστευτη απάτη υποσκελίζεται γρήγορα μέσω μιας μη πειστικής δικαιολογίας για τα ψεύδη των «άλλων» (της προηγούμενης και εναλλασσόμενης πολιτικής ελίτ, των ψευδολόγων στατιστικολόγων, των αδαών και ανεπαρκών Ευρωπαίων επιθεωρητών κ.λπ). Θα περίμενε κανείς, τουλάχιστον, μια συγγνώμη από την κυβέρνηση και ίσως ένα ιαπωνικού τύπου χαρακίρι. Δεν επρόκειτο να γίνει, αφού αυτό το τερατώδες ψέμα είναι απλώς το σύμπτωμα ενός πολύ βαθύτερου προβλήματος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Για τον Μάριο Ζ., δάσκαλο κολύμβησης για νήπια και … έναν ανάμεσά μας!

Δημοσιεύτηκε στο blog συμπαράστασης στον Μάριο Ζέρβα (Ζ.) που συνελήφθει σε μια επίδειξη ασυδοσίας των αρχών, στην Αθήνα, η παρακάτω επιστολή του:

Α’ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, 19.03.2010
Στις 11 Μαρτίου, ημέρα Πέμπτη, έγινε η σύλληψή μου από τις αστυνομικές δυνάμεις καταστολής. Το αίσθημα της ελευθερίας και το δικαίωμα του διαδηλώνειν κόπηκε με μιας με μένος και βία από πάνοπλο αστυνομικό των ΜΑΤ, αφού του έχει δοθεί το δικαίωμα αυτό. Αφορμή της σύλληψης η συμμετοχή σε διαδήλωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων του εργαζόμενου και μη, πολίτη, έχοντας περίεργο κούρεμα και σακίδιο. Αιτία ο παραδειγματισμός.
Στην χούντα έσκιζαν με μαστίγιο τα πρόσωπα των εφήβων σπουδαστών μέσα και έξω από την νομική σχολή. Τώρα, με την ίδια βαρβαρότητα, η ¨σοσιαλιστική¨ κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας όλα της τα μέσα σκίζει και μαστιγώνει τις ζωές των ανθρώπων που έχουν μοχθήσει, εκείνων που μοχθούν και εκείνων που αντιστέκονται και δεν φοβούνται να υπάρχουν, με βίαιες οικονομικές και τρομοκρατικές πολιτικές.
Την πολιτική ευθύνη της παράλογης σύλληψης υποχρεούται να την αναλάβει το κράτος. Η καθολική πολιτική αντίδραση που εκφράστηκε μέσα από το κύμα διαμαρτυρίας, αποδεικνύει ότι η κοινωνία αντιστέκεται. Κι αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό για ’μένα, που συνειδητά επέλεξα να παραμένω ανένταχτος. Το κράτος ζητά την ανυπαρξία μας και φοβάται την ύπαρξή μας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Νικόλας Άσιμος, 20 Αυγούστου 1949 – 17 Μαρτίου 1988

Ώχου, δε θυμάμαι πια τη χρονολογία – θα ήτανε 1984, λέω… – που κατεβήκαμε στα Προπύλαια να δηλώσουμε (όχι διαδηλώσουμε, δε λειτουργούσαμε έτσι τότε) «έτσι μας θέλει η εξουσία«!

Είναι εκείνη η στιγμή της αγωνίας όταν – έχοντας γυρίσει άρον-άρον στο «άσυλο» των Προπυλαίων αφού «παρενέβη» η αστυνομία στην «παράνομη» πορεία – όλοι οι πιτσιρικάδες που πριν περιφερόμασταν μεσ’ στην τρελλή χαρά στην Πανεπιστημίου ψάχναμε ένα στήριγμα, ένα άνοιγμα να τρέξουμε, να το σκάσουμε, ρε παιδί μου!

Και, ξαφνικά, μου λέει η Δέσποινα (ναι, εκείνη νομίζω ήτανε…) «κάτσε, ρε!«.

Κοιτώ γύρω: όλοι κινούνται προς το έδαφος!

Κοιτώ προς το κέντρο της καθιστής ομάδας: ο λιγνός Παν του Νικόλα κούναγε πάνω-κάτω τα χέρια – σαν φτερά λάγνα πελεκάνου, αν το πιστεύεις! – να κάτσουμε, η κιθάρα κρέμονταν από ‘να σκοινί (νομίζω) κι εμείς – απλά – κάτσαμε!

Αριστερά του – θυμάμαι – καθόταν εκείνη η κοπέλα που, από τότε, αποτελεί για ‘μένα το πρότυπο σαν σκέφτομαι «φυματίωση»! Δεξιά του έκατσε ένα παλικάρι – έχω πάντα την εντύπωση ότι λεγότανε Περικλής – μ’ ένα νταούλι!

Κι αρχίσαμε το τραγούδι – μια κίτρινη αποκριάτικη καραμούζα χωρίς το μαύρο στόμιο στο στόμα του Νικόλα να κρατά έναν εκπληκτικό ίσο – και… ΨΑΛΑΜΕ ΤΟ «Ω, ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ»!

Α, δε μπορούσα: γύρισα να κοιτάξω έξω από τον κύκλο μας, στον σκούρο γυαλιστερό κύκλο των Μ.Α.Τ. γύρω μας! Δεν έχω δει πιο αμήχανα βλέμματα, ούτε φαντάζεσαι πώς κοίταγαν τον αξιωματικό τους (γύρισα το κεφάλι δεξιά, γιατί όλοι τους εκεί κοίταγαν!) με αγωνία: «τώρα;«…

Εμείς τούτη τη φορά φύγαμε αλώβητοι, πρέπει να σου πω, ενώ το Νικόλα τον ξανασυνάντησα κι άλλες φορές – δε θα σου πω «του μίλησα» – όχι! – του Νικόλα δεν του μίλαγες, λέω, αλλά του παρείχες κοινό – αγαπησιάρικα ή όχι, αυτό αφορά την ψυχούλα σου και του – για ν’ ανθεί…

Αργότερα, φοιτητής πια, έφαγα κι εγώ τη δόση μου από ειρωνία – τέτοια χρέη δεν τ’ άφησε απλήρωτα σ’ εμάς τους «πιτσιρίκους» – μα είχα ακόμα τους «θεούς» μου, τότε, και τους άφηνα απείραχτους!

Πω-πω, σκέψου να τού ‘λεγα τίποτα τέτοιο!

Ποτέ δεν κατάλαβα πώς φτάσαμε στο Μάρτη του ’88… Με τον «πόλεμο» από τους «συντρόφους» – τό ‘βλεπες – είχε μοναχέψει. Με την καταγγελία της «απόπειρας βιασμού» – δεν τον είδα μέχρι να φύγει – πρέπει να έχασε κι εκείνο που τού ‘δινε «δικαίωμα μέσα του» νά ‘ναι περιπαιχτικός ποιητάρης: «δεν ήτανε πια κροκάνθρωπος, ανθρωπίνεψε«…

Γι αυτό, λέω, έφυγε στις 17 εκείνου του Μάρτη…

Και, ξέρεις, νομίζω ότι υπήρξε ο πιο ασχημομούρης όμορφος!

… εξάγγελος, 15 Μαρτίου 1884 – 19 Ιουνίου 1951

Ο Άγγελος Σικελιανός γεννήθηκε στη Λευκάδα, σαν σήμερα… Στις 19 Μαΐου του 1945 δημοσίευσε, στα «Ελεύθερα Γράμματα», το «Πνευματικό Εμβατήριο»… κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!

Πνευματικό εμβατήριο
Ομπρός. βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ΄ την Ελλάδα
Ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ’ τον κόσμο!
Τι, ιδέτε, εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη…

Κρίση, χρεοκοπία και αριστερά

Από κείμενο του «Κ. Μαραγκού», που δημοσιεύτηκε στο indy.gr στις 13 και 14 Μαρτίου 2010

…η αριστερά δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στα λεφτά που φάγανε οι τράπεζες και οι βιομήχανοι. Είναι αλήθεια ότι γύρω από αυτούς ένα πλήθος ανθρώπων έχει συμμετάσχει στο μεγάλο φαγοπότι.

Μεγαλογιατροί που για να τους μιλήσεις πρέπει να δώσεις φακελάκι, δικαστικοί που αμείβονται με 5 και με 10 χιλιάδες το μήνα, διευθυντές και μεγαλοστελέχη πρώην Δ.Ε.Κ.Ο. με μισθούς 200 χιλιάδων το χρόνο, και, δίπλα σε αυτούς, εκατοντάδες υπάλληλοι που – με ψευτοϋπερωρίες, Σάββατα Κυριακές, γιορτές κ.ο.κ. – φτάνουν τις 100 χιλιάδες το χρόνο. Όλα αυτά για όσους έχουν τις άκρες με τη διοίκηση και τους μηχανισμούς της εξουσίας. Ένα ολόκληρο σύστημα πελατειακών σχέσεων και αφαίμαξης της δημόσιας περιουσίας έχει στηθεί εδώ και τριάντα χρόνια. Από ‘κεί και πέρα εξυπηρετήσεις, μίζες, γρηγορόσημα, επιδοτήσεις κάθε είδους. Λαμόγια που επί χρόνια τρώνε με χρυσά κουτάλια.

Όλοι αυτοί οι λούμπεν, αυτή η αυλή των κυβερνητικών κομμάτων (άλλος με λιγότερα, άλλος με περισσότερα) στήριξαν την εξουσία, Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

λόγια και πράξεις

Στον ιστοχώρο του «Κυβερνήτη», παρατίθεταιχωρίς ελληνική μετάφραση ή σύνδεσμο από το ελληνόφωνο τμήμα – η ακόλουθη καταγραφή:

A roadmap for social and economic reform
P.E.S. – 8 December 2006 – Porto, Portugal
A ten point plan for the creation of a ‘New Social Europe’ was adopted by the leaders of Europe’s socialist, social democratic and labour parties at the Congress of the Party of European Socialists.
Europe must reform if it is to continue to combine social justice and a market economy” said PES President Poul Nyrup Rasmussen. “We social democrats and socialists reject dismantling our welfare states in the name of increased competition. We will renew and strengthen social protection across Europe, we will modernize our welfare states without weakening them, and we have adopted a ten point plan to show us the road.” …

Κατευθυντήριες γραμμές για την κοινωνική και οικονομική μεταρρύθμιση

Κόμμα Ευρωπαίων Σοσιαλιστών – 6 Δεκεμβρίου 2006 – Πόρτο, Πορτογαλία

Ένα σχέδιο δέκα σημείων υιοθετήθηκε από τους ηγέτες των ευρωπαϊκών σοσιαλιστικών, σοσιαλδημοκρατικών και εργατικών κομμάτων στο συνέδριο του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών (ΚΕΣ).

Η Ευρώπη πρέπει να μεταρρυθμιστεί, αν πρόκειται να συνεχίσει να συνθέτει την κοινωνική δικαιοσύνη και την οικονομία της αγοράς, δήλωσε ο Πρόεδρος του ΚΕΣ Πουλ Νύροπ Ράσμουσσεν. Εμείς οι σοσιαλδημοκράτες και σοσιαλιστές διαφωνούμε με την αποδόμηση των κοινωνικών μας κρατών στο όνομα της αυξημένης ανταγωνιστικότητας. Θα ανανεώσουμε και δυναμώσουμε την κοινωνική προστασία σε όλη την Ευρώπη, θα εκσυγχρονίσουμε τα κοινωνικά μας κράτη χωρίς να τ’ αποδυναμώσουμε και [προς τούτο] υιοθετήσαμε ένα σχέδιο δέκα σημείων για να μας δείξει τον δρόμο…

Εκτός από την πλήρη έλλειψη διεθνούς αλληλεγγύης, αλλά και την πλήρη έκθεση του σοσιαλδημοκρατικού προγράμματος «ωραιοποίησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο» που αυτές οι γραμμές υποδεικνύουν, τίθεται κι ένα ερώτημα:
Οι «ηγέτες» που αναφέρονται σε ποιον δίνουν λόγο για την καταστρατήγηση όσων δηλώνουν κι υπογράφουν;
Εκτός από μεγάλα λόγια, ποια ήταν η κοινωνική, ηθική και θεωρητική υποστήριξη των «δέκα θέσεων»;
Πρέπει κάποτε να ρωτήσουμε τα κόμματα σε τί διαφέρουν από τηλεοπτικά talk-shows, πού – δηλαδή – έγκειται η ανάληψη ευθύνης και η υπευθυνότητά τους ως «κοινωνικών θεσμών»…

ΤΟ ΧΡέΟς ΤΗς ΕΛΛάΔΑς ΚΑΙ ΤΟ … ΧΡέΟς ΜΑς, alias «Το χρέος της Ελλάδας είναι πρωτοφανές»

Δημοσίευση στον ιστοχώρο του Σ.Ε.Κ.Α.Π.Ε. (Σωματείου Εργαζομένων Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας)

Σύμφωνα με στοιχεία του Δ.Ν.Τ. το χρέος της Ελλάδας (δημόσιο και ιδιωτικό) είναι στο 179% του Α.Ε.Π. Ας δούμε λίγο τα χρέη (δημόσια και ιδιωτικά) των άλλων χωρών:
Ιαπωνία: 197,2% του Α.Ε.Π.
Ολλανδία: 234%
Ιρλανδία: 222%
Βέλγιο: 219%
Ισπανία: 207%
Πορτογαλία: 197%
Ιταλία: 194%
Μέσος όρος για Ε.Ε.: 175% του ευρωπαϊκού Α.Ε.Π. (Διαβάστε επίσης εδώ)
Ποια είναι η Ελληνική «ιδιαιτερότητα»;
Η Ελλάδα λοιπόν κάνει την πρωτοτυπία να μεταφέρει τα χρέη του ιδιωτικού τομέα στο δημόσιο. Γιατί το Ελληνικό κράτος όχι μόνο κάνει τα στραβά μάτια σε μια σειρά από ανοιχτές παρανομίες (π.χ., εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία) αλλά στερεί προκλητικά από το δημόσιο τους βασικούς του πόρους, προτιμώντας να φαίνεται ένα χρεοκοπημένο κράτος παρά ένας ανίκανος ιδιωτικός τομέας. Κι όλα αυτά χωρίς να αναφερθούμε στις κάθε τύπου επιδοτήσεις.
Μόνο από τις offshore εταιρίες χάνονται κάθε χρόνο 6 δις έσοδα για το κράτος (Νέα, 11/05/2009). Χαρακτηριστικά ο πρώην υπουργός οικονομικών Γ. Αγαπητός αναφέρει στην Ελευθεροτυπία της 20/02: «…τα μη εισπραττόμενα φορολογικά έξοδα υπερβαίνουν το 40% των εισπραττόμενων». Σύμφωνα με στοιχεία του Ο.Ο.Σ.Α. το 25% της παραγωγής στην Ελλάδα διακινείται χωρίς παραστατικά με αποτέλεσμα το κράτος να χάνει τόσα λεφτά, ώστε αν τα έπαιρνε «…θα επέτρεπαν ακόμη και το μηδενισμό του δημόσιου χρέους μέσα σε λίγα χρόνια» (Ελευθεροτυπία, 20/02/2010) Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

"Κύρηξις πολέμου"

Έχοντας μειώσει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και έχοντας αποκαλύψει τη γύμνια των συνδικάτων, ο «Κυβερνήτης» ετοιμάζεται να αποφύγει – ελλείψει και της όποιας κοινωνικής πίεσης προς τούτο – να φορολογήσει εταιρίες και, βέβαια, τράπεζες – ελέω και της ηθικής της ελληνικής «αριστεράς» περί «δικαιώματος στο βόλεμα» (βλ. αργόμισθους αγρότες και φραγκοφονιάδες εμπόρους) – ενώ στις πρώτες έταξε σήμερα «οικονομικές διευκολύνσεις» και στις δεύτερες δόθηκαν, προηγουμένως, με ανεξέλεγκτο τρόπο κάποια δις…

Ποιον καλούνται να εξυπηρετήσουν τράπεζες κι έμποροι; Μα, εκείνον που – λάθρα – έχει τις τσέπες του γεμάτες… ή τον εαυτό τους… Διαβάζεται και με τους δύο τρόπους…

Μας κύρηξαν πόλεμο, κι εμείς απεργούμε επετειακώς, έως ότου έρθει η επόμενη κρίσιμη ημερομηνία… διακοπές, πανελλαδικές, κυριακάτικο ματς…

Ανοιχτή Επιστολή προς τις πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες των Χανίων

Από τον ανεξάρτητο μη εμπορικό χώρο ενημέρωσης & αντιπληροφόρησης της Κρήτης Candia Alternativa

Στην αρχή χτύπησαν τους τσιγγάνους, δεν είπα τίποτα

μετά τους μετανάστες, σιώπησα

μετά τους αντιφασίστες, ξανά σιώπησα

ύστερα τους γείτονες, δεν φώναξα

μετά που ήρθαν να χτυπήσουν εμένα, δεν υπήρχε κανείς για να φωνάξει

Στην αρχή τα χτυπήματα σε πλατείες της πόλης, στην Αμπεριά , στην «πλατεία 1866″.

Έπειτα σχηματισμός ναζιστικών συμβόλων σε σπίτια φοιτητών, μολότοφ σε σπίτι Χανιώτη ακτιβιστή, όλα πέρασαν σχεδόν στα ψιλά.

Η επίθεση στο Στέκι Μεταναστών, δημιούργησε μια χλιαρή αντίδραση. Η κοινωνία μας δεν αντιμετώπισε σοβαρά αυτά τα φαινόμενα.

Συνεχή φαινόμενα ξυλοδαρμών, επιθέσεων, ακόμη και απόπειρες εμπρησμού  μεταναστών και αστέγων της πόλης μας, όπως πριν λίγες μέρες στη Χαλέπα.

Τώρα έχουμε μία νέα επίθεση. Σε μία δασκάλα, στη Χαλέπα, με ότι αυτό μπορεί να συμβολίζει. Αποτύπωμα στο σώμα της, απόπειρα με ξυράφι να χαραχτεί ο αγκυλωτός σταυρό, από νέους ανθρώπους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

δολοφονική οικονομία

Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου, στις 26 Φεβρουαρίου 2010, στο tvxs.gr:

Οι τελευταίες ειδήσεις από την πρώτη «χώρα προτεκτοράτο» της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν αναμενόμενες. Ενώ η Ελλάδα ετοιμάζεται να βγει στην γύρα για νέο δάνειο, ένας από τους οίκους αξιολόγησης, τους νέους αφέντες του πλανήτη, υποβάθμισε προχθές τέσσερις ελληνικές τράπεζες. Μόλις χθες, δύο ακόμη οίκοι «αξιολόγησης» έσπρωξαν την χώρα ακόμη πιο βαθιά μέσα στο τάφο: ο οίκος Standard & Poor’s ανακοίνωσε ότι ενδέχεται να υποβαθμίσει την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας ενώ ειδικός του οίκου Moody’s συμπλήρωσε ότι «μια νέα υποβάθμιση … είναι πιθανή εντός ενός μήνα«.

Οι κινήσεις των τριών οίκων εκτόξευσαν τα επιτόκια με τα οποία θα πρέπει να δανεισθεί η Ελλάδα. Όλα, πλέον, κρέμονται σε μια κλωστή και εξαρτώνται από ένα νεύμα ή μια δήλωση των απεσταλμένων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κ.λπ. που ήταν αυτές τις μέρες στην Αθήνα για να ελέγξουν την ελληνική οικονομία. Αυτό το «μικτό κλιμάκιο» ζήτησε από την κυβέρνηση νέο πακέτο πρόσθετων μέτρων ύψους 3,5 δισ. €, που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερες περικοπές στην υγεία, την εκπαίδευση και τους μισθούς. Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά: είναι πλέον όμηρος των οικονομικών δολοφόνων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

o tempora, o mores!

Μα οι κατάλληλοι άνθρωποι πάντοτε βρίσκονται – δεν έχουν τίποτα να χάσουν.

Μανώλης Αναγνωστάκης

Στις 17 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο (και δύο μέρες μετά αναδημοσιεύτηκε στην Αυγή) ένα «Κείμενο υποστήριξης των εκδόσεων Άγρα» υπογεγραμμένο από 49 διανοούμενους (πανεπιστημιακούς, καλλιτέχνες, συγγραφείς, μεταφραστές κ.ά.). Βλέποντας κανείς τον τίτλο του κειμένου, θα υπέθετε εύλογα ότι οι εκδόσεις Άγρα και ο Σταύρος Πετσόπουλος διώκονται για κάποιο βιβλίο που εξέδωσαν, κινδυνεύουν με δίκες και καταδίκες, και – όπως θα ήταν αναμενόμενο σε μια τέτοια περίπτωση – οι διανοούμενοι του τόπου συσπειρώνονται στο πλευρό του εκδότη. Διαβάζοντας όμως το μικρό κείμενο που προηγείται των υπογραφών, διαπιστώνει κανείς ότι η αφορμή είναι άλλη (η απόλυση του βιβλιοϋπαλλήλου των εκδόσεων Άγρα Ντίνου Παλαιστίδη και οι συνακόλουθες κινητοποιήσεις συναδέλφων του για την ανάκληση της απόλυσής του).

Αν μη τι άλλο, προκαλεί τουλάχιστον εντύπωση η κινητοποίηση 49 γνωστών διανοουμένων για μια εργασιακής φύσης διαφορά σε μια επιχείρηση, και προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση ότι η κινητοποίηση αυτή δεν γίνεται υπέρ του… αντικειμενικά αδυνάτου – του υπαλλήλου – αλλά υπέρ αυτού που απ’ τις αντικειμενικές οικονομικές συνθήκες βρίσκεται στη θέση του ισχυρού, υπέρ αυτού δηλαδή που την επομένη της απόλυσης η ζωή του συνεχίζεται κανονικά και δεν βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάσμα της ανεργίας και το – χειροπιαστό και διόλου «θεωρητικό» – ζήτημα της επιβίωσης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ανακοίνωση του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης για την επίθεση των φασιστών

Δημοσιεύεται σήμερα, 27 Φεβρουαρίου 2010, στον ιστοχώρο του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 26-2-2010

Η επίθεση στη νεαρή κοπέλα είναι ένα μήνυμα προς όλη την κοινωνία των Χανίων. Αυτοί που χαράζουν αγκυλωτούς σταυρούς με ξυράφια, μας λένε ότι η νεοχιτλερική τρομοκρατία αγγίζει την πόρτα του καθενός μας. Από τους μετανάστες, πέρασαν σε ντόπιους οργανωμένους πολιτικά και τώρα… το θύμα χαρακώθηκε επειδή ίσως να την είδαν σε μια πορεία αλληλεγγύης ενάντια σε κάποια από τις δεκάδες επιθέσεις που έχουν προηγηθεί. Εναντίον όλων. Καμία αναστολή πλέον δεν έχουν. Χτυπούν όποιον και όποιαν τους παίρνει να χτυπήσουν.

Εμείς, τα μέλη του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, δηλώνουμε απερίφραστα ότι αυτό που ζούμε στην πόλη δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε σημείο των καιρών. Σε περιόδους κοινωνικής αντίδρασης, ο φασισμός είναι το μεγάλο κόλπο των ισχυρών για να διασπάσουν τους λαούς και για να στρέψουν το βλέμμα της κοινωνίας μακριά από τα εγκλήματά τους. Πρώτα βρίσκουν έναν εύκολο εχθρό, τους μετανάστες. Μετά τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους.

Στην πόλη, κανένας δεν θα πρέπει πλέον να αντιμετωπίζει τις ξενοφοβικές κουβέντες όπως πριν. Τώρα, όλοι θα πρέπει να ξέρουν ότι οι κουβέντες φέρνουν τα γρονθοκοπήματα, τους λοστούς, τα ξυράφια … και αλίμονο τί άλλο. Οι πολιτικοί χώροι που αβαντάρουν την ξενοφοβία – ας το καταλάβουμε πια όλοι – είναι οι προθάλαμοι και το καταφύγιο των συμμοριών του μίσους.

Καλούμε την κοινωνία των Χανίων να αντισταθεί στους κήρυκες του μίσους με κάθε τρόπο τώρα, για να μην ζήσουν αύριο τα παιδιά μας μέσα στη βαρβαρότητα του ολοκληρωτισμού.

Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

Αντιφασιστικός αγώνας και Κοινωνικός Ανταγωνισμός: ειδησεογραφία και ιστορία

Αντί γι άναρθρες κραυγές κι «επετειακές» εκδηλωσούλες:

Το παράδειγμα της Ισπανικής Επανάστασης του ‘36

από δημοσίευση στο indy.gr, στις 13 Φεβρουαρίου 2010

[…] Τόσο κατά την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη στο μεσοπόλεμο, όσο και σήμερα δεν μπορούμε παρά να διακρίνουμε την τυφλότητα της Αριστεράς απέναντι στον φασιστικό κίνδυνο. Η πλειοψηφία της Αριστεράς τότε και σήμερα θεωρεί ότι ο φασισμός αποτελεί μια ιστορική παρένθεση, μια οπισθοδρόμηση σε σχέση με τον ίδιο τον καπιταλισμό, ότι δεν ήταν παρά ένα αμάρτημα του παρελθόντος, αναχρονιστικό και προνεωτερικό Αυτή η θέση οδήγησε [κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου] από την αρχική υποτίμηση του φασισμού στην ψευδαίσθηση ότι ο Αντιφασιστικός Αγώνας πρέπει να διεξαχθεί μέσα από ένα πλατύ δημοκρατικό μέτωπο, κάτω από την αστική [κοινοβουλευτικά «νομιμοποιημένη»] ηγεμονία και βάζοντας στην μπάντα το ζήτημα του κοινωνικού μετασχηματισμού. Αυτή ήταν η «γραμμή» που προσπάθησε να εφαρμόσει η Κομμουνιστική Διεθνής, μέσα από την δημιουργία των Λαϊκών Μετώπων, το 1935 – για να κάνει το 1939 μια στροφή 180ο με το Γερμανοσοβιετικό «Σύμφωνο Μη Επίθεσης». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Οι φασιστικές επιθέσεις της χρονιάς 2009 …

Ο ιστοχώρος «Ⓐναρχόνυμος Χανιά«, δημοσίευσε, στις 15 Φεβρουαρίου 2010, την παρακάτω λίστα/απόδειξη του «πόσο τυχαία είναι και η τελευταία επίθεση στα Χανιά» …

Ο κατάλογος που ακολουθεί περιλαμβάνει τις γνωστότερες και ίσως σημαντικότερες από τις βίαιες ενέργειες ακροδεξιάς και ρατσιστικής τρομοκρατίας που πραγματοποιήθηκαν (κι έγιναν γνωστές) μέσα στο 2009. Δεν είναι εξαντλητικός, για τον απλό λόγο ότι μεγάλο μέρος των βιαιοπραγιών «χαμηλής έντασης», δύσκολα ή τυχαία έρχονται στο φως. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Χάραξαν αγκυλωτό σταυρό στο χέρι καθηγήτριας στα Χανιά!

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

Ανήμερα της απεργίας της 24ης Φλεβάρη, νεοναζί χάραξαν με ξυράφι αγκυλωτούς σταυρούς στο χέρι φιλολόγου στα Χανιά.
Η εκπαιδευτικός, όπως αρκετοί συνάδελφοι της, προσφέρει δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες.
Η εγκληματική δράση της συμμορίας των νεοναζί αποτελεί κλιμάκωση της φασιστικής τρομοκρατίας που πρόσφατα στα Χανιά έχει κάνει την εμφάνιση της με ενέργειες όπως ο εμπρησμός στη συναγωγή, βάρβαρες επιθέσεις σε βάρος μεταναστών κι επιθέσεις σε στέκια.
Πρέπει να κινητοποιηθούμε άμεσα για να βάλουμε τέλος στη δράση των φασιστικών συμμοριών.
Το χέρι των ρατσιστών το οπλίζει η εκστρατεία μίσους του ΛΑΟΣ και των νεοναζί της Χρυσής Αυγής που στρέφονται κατά των εκπαιδευτικών εκείνων που στηρίζουν τα ιδεώδη της αλληλεγγύης.
Το τελευταίο διάστημα οι ρατσιστές επιδίδονται σε τραμπούκικες φασιστικές επιθέσεις, προβάλλοντας το αίτημα τους να απελαθούν οι μετανάστες και να μην δοθεί ιθαγένεια για τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα. Έφτασαν να βεβηλώσουν το μνημείο του δολοφονημένου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα (στην Πάτρα το 1992, όταν τοπικά στελέχη της ΝΔ και του φασιστικού χώρου με επικεφαλής τον Καλαμπόκα επιτέθηκαν για να σπάσουν την κατάληψη σχολείου).
Πρόσφατα, μάλιστα, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Θ. Πλεύρης αποδοκιμάστηκε μαζικά από αντιφασίστες όταν προσπάθησε να διοργανώσει συνέλευση μίσους κατά των μεταναστών.
Αντί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να τους χαϊδεύει τα αυτιά με απαράδεκτες υποχωρήσεις στο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια, ώστε να πάρει τη συναίνεση του Καρατζαφέρη και του Σαμαρά, έπρεπε να κλείσει εδώ και τώρα τα ορμητήρια τους – με πρώτα τα γραφεία της «Χρυσής Αυγής», αυτής που – μόλις πριν από μερικές μέρες – «υποψήφιος βουλευτής» της συνελήφθη με περίστροφο ενώ «περιπολούσε» στη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα.

Οι εκπαιδευτικοί της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ χρειάζεται να δώσουν αποφασιστική απάντηση άμεσα με απεργιακή δράση στα σχολεία και αντιφασιστικό συλλαλητήριο στην πόλη.
Η ΟΛΜΕ χρειάζεται να προχωρήσει στην υλοποίηση της απόφασης της γενικής συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ που καλεί σε διοργάνωση εκδηλώσεων στις 19 Μάρτη για δύο ώρες στα σχολεία με αφορμή τη Παγκόσμια Μέρα του Μετανάστη ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό.

Δημοσίευση – κάλεσμα στον ιστοχώρο της Κίνησης: www.antiracismfascism.org

Ακούω, την ίδια στιγμή, σήμερα, Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010, ότι η «Ασφάλεια», μέσω του (όοοοχι, δεν είναι «πουλημένο μικρόφωνο», καλέ, «δημοσιογράφος» είναι!) «κύριου» Καραϊβάζ, μας ενημέρωνε ότι είναι, λέει, «κάτι πιτσιρικάδες που κάνουν κακόγουστες φάρσες, όπως φαίνεται«… Απροκάλυπτοι, θρασείς και τόσο, μα τόσο, σίγουροι για την «ασυλία» τους… Εν μέσω «έρευνας για το περιστατικό», μας ενημερώνουν για το «επερχόμενο» αποτέλεσμα…
… α, ναι! Και τη συναγωγή την έκαψαν κάτι σαχλαμαράδες αγγλο-αμερικάνοι για χαβαλέ… Τί κι αν ήταν ο ένας «γιος του Υπουργού Οικονομικών της Πολιτείας [ω, τί έκπληξη!] της ΚΚΚΑλαμπάμα«… Έτυχε!
Ως κι η Στεφανίδου κώλωσε, ρέεεεεεε!

Αιχμηρή ηθική

Ανάρτηση των Μαθηματικών Αξιωμάτων

(χαιρετώ ‘σε, συνάδελφε, άρα συναγωνιστή!)

Πολλές φορές οι καταβολές, οι εγωισμοί, η αναζήτηση του κύρους της εξουσίας, η άσκηση της εξουσίας μάς απομόνωσε από τις λαϊκές δυνάμεις, μας αποξένωσε μερικές φορές από τα προβλήματά τους.

Καταφύγαμε κι εμείς στο γνωστό άλλοθι της αναποτελεσματικότητας των λαϊκών φορέων και της, δήθεν, αποτελεσματικότητας της συγκέντρωσης της εξουσίας.

Δεν πρέπει να αγνοήσουμε όμως την πρόθεση. Η πρόθεση ήταν να δημιουργήσουμε τον εργατικό, τον κοινωνικό έλεγχο. Να φύγουμε από τη διάσταση πολιτείας και κοινωνίας και να πάμε στην κοινωνία των πολιτών. Η πρόθεση ήταν σωστή, αλλά στις λεπτομέρειες έγιναν λάθη πολλές φορές. Αυτές οι λεπτομέρειες αναίρεσαν σε μεγάλο βαθμό και το στόχο και τις προθέσεις μας …

Γιώργος Γεννηματάς

Εμ, θέλει και τόλμη…!

Όπως εισηγήθηκε κι ο Κώστας Δουζίνας, η «κρίση» και η επίθεση στην Ελλάδα από τους κερδοσκοπικούς οργανισμούς, θα μπορούσε να εκληφθεί – η Ιστορία, βέβαια, θα δείξει – ως «πρόβα» ή «πρώτο βήμα» για την επίθεση εναντίον αυτού που θα μπορούσε ν’ αποκληθεί «επίθεση εναντίον του Ευρωπαϊκού πνεύματος», δηλαδή εναντίον της «κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», της «αλληλεγγύης», της «κοινωνικής πρόνοιας», του «ισχυρού» συνδικαλισμού και του κοινωνικού πολιτικού «ελέγχου».
Αν αυτό το δέχεται κανείς, τότε θα περίμενε και από τον – προεδρεύοντα, άλλωστε, της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» – «κυβερνώντα», να επικαλεστεί εκείνο που διακυβεύεται, την κοινωνική/»δημοκρατική» δεδηλωμένη, δηλαδή, για να απαιτήσει την ευχέρεια να εφαρμόσει το πρόγραμμα διακυβέρνησης για το οποίο εξελέγη!
Οι Ισλανδοί, αν ενθυμείσθε, αγαπητέ «κυβερνήτα», καταψηφίζουν όπου νά ‘ναι την άμεση αποπληρωμή χρεών – ακόμα και προς ευρωπαίους πιστωτές, όπως το Ενωμένο Βασίλειο – προκειμένου να ορθοποδήσουν…! Κατά τ’ άλλα … κανείς, ούτε, βέβαια, οι πιστωτές τους, δε διαφωνεί με τη διαφαινόμενη – μετά από σχετικό δημοψήφισμα, βεβαίως – είσοδο της Ισλανδίας στην ΕΕ…!

… κερδώο πνεύμα, θανατηφόρο …

Αποσιωπάται επιμόνως, αλλά το «πανηγυράκι» των «Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων» ζέχνει, όπως όλα αυτά τα «events»… Ενημερωθείτε!
Αυτή η χώρα, τούτος εδώ ο λαός, πρέπει ν’ απαγκιστρωθούμε από άρρωστα ανακλαστικά, να ορθολογήσουμε – και να ορθοτομήσουμε – για να πάμε μπροστά, συνειδητοποιώντας, πρώτα, πόσο πίσω μείναμε…
Στο κάτω-κάτω, όπως είπε ο Ram Dass:

Αν πιστεύεις ότι είσαι ελεύθερος, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα απόδρασης

Οι Ζορμπάδες μας θέλουνε σπουδή, θέλουνε έγνοια, αλλά θα τμήσουν κι αυτοβούλως ενοχλητικά δάχτυλα!

Θέμα συνέπειας, βλέπεις…

«CRISIS PAY THE PLUTOCRACY«,

ή «κρίση, πλήρωσε την πλουτοκρατία»… σωστόοο!

Το ΠΑΜΕ έχει, τουλάχιστον, αποδείξει την πλήρη αντιστοιχία του με το ρηθέν παρά της ηγεμονευούσης Αλέκας «εμάς μας ξέρετε, δεν αλλάζουμε ποτέ!«…

Για την αγγλικούρα, όμως… όσο θυμάμαι – εκεί, γύρω στο 1985, στην πλατεία του Νέου Ηράκλειου – τη βουβαμάρα του κοινού όταν ο «ομιλητής» σε προφεστιβαλική της ΚΝΕ ανακοίνωσε (ανέγνωσε) το αμίμητο: «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα!«… α, ρε Φώτη! Μετά σπούδασες «πληροφορική στη Βουλγαρία»  με τις πλάτες του κόμματος, ε;

Α, βέβαια! Απολύτως προοδευτικό το μήνυμα της ηγεμονευούσης!

Αντι-ευρωπαϊσμός, απαξίωση της διεθνοποίησης και της συνδικαλιστικής ενότητας και αλληλεγγύης… Απεργεί η Ευρώπη – λίγο ή πολύ για τα ίδια αιτήματα με τους Έλληνες – αλλά εμείς άλλο μπαϊράκι!

Λες και το συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να ευοδωθεί «κατά τόπους»… λες και οι Ισπανοί (ή οι Γάλλοι, λίγο καιρό πριν) συναγωνιστές – PIGS κι αυτοί – είναι «άλλοι»…

Αυτός ο «απομονωτισμός» και η – υποτιθέμενη – αυτάρκεια του κομματικού/εξουσιαστικού συμπλέγματος στην Ελλάδα, μόνο ένα υποδεικνύει: την ανάγκη διαχείρισης «εκτός ελέγχου», την ανάγκη απαξίωσης των – όποιων – συγκρίσεων, κι όλα αυτά όχι, βέβαια, για καλό…

Τούτο το παιχνίδι – παιχνίδι ήττας για τα συνδικάτα και την αριστερά – το παίζουν συνδικάτα και κόμματα, ελεγχόμενοι κι ελεγκτές, αλλά το παίζει, με «πάθος», και η «κυβερνητική εξουσία»:

Αφού δανείστηκε, παραδίδοντας μέρος της εκπροσώπησης στο εξωτερικό και μέρος της «εθνικής κυριαρχίας», μετά «κούνησε αυστηρά το δάχτυλο» στους «απ’ έξω» που δε μας βοήθησαν γρηγορότερα και – πριν από δύο ημέρες – δήλωσε «ο κυβερνήτης» στο BBC ότι αγωνίζεται ν’ αποκαταστήσει την αξιοπιστία και τη συνέπειά μας (credibility)… στους πιστωτές!

Για την «credibility» του απέναντι στους εκλογείς, τίποτα;

Οι Έλληνες πρέπει ν’ αντιπαλέψουν τη νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση

Δημοσίευση στη βρετανική “Guardian” στις 4 Φεβρουαρίου 2010

του Κώστα Δουζίνα,
καθηγητή δικαίου στη Νομική Σχολή του Birkbeck College
στο University of London (Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)

Η Ελλάδα καταδικάζεται στη γνωστή αντιδημοκρατική θεραπεία που είναι χειρότερη απ’ την ασθένεια — και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για άλλη μια φορά.

Ο Πολ Μπρέμερ, ο πρώτος μεταπολεμικός Αμερικανός διοικητής του Ιράκ, επέβαλε στο ρημαγμένο Ιράκ μια οικονομική πολιτική που ο Economist αποκάλεσε καθεστώς που “ονειρεύονται όλοι οι καπιταλιστές”. Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς μια καλύτερη φράση για να περιγράψει τα μέτρα του προγράμματος “σταθερότητας” που υποβλήθηκε από την Ελλάδα και εγκρίθηκε εχθές, 3/2/2010, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της χώρας από το τρέχον 12,7% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στο 2,8% το 2012 και υπόσχεται άμεσες περικοπές στους προϋπολογισμούς των υπουργείων κατά 10%, πάγωμα των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, κατάργηση των ποικίλων φορολογικών εκπτώσεων και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε την Τρίτη, με ένα δραματικό διάγγελμα προς το έθνος, κι άλλα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, στα οποία περιλαμβάνονται άμεσες αυξήσεις του φόρου των καυσίμων, αύξηση του συντάξιμου ορίου ηλικίας και περικοπές των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων που φτάνουν στο 10% του μισθού για τους περισσότερους και μέχρι 40% για τους ακαδημαϊκούς. Όπως στη Βρετανία, τα πανεπιστήμια είναι τα πρώτα που θα πληγούν, αφού τα θεωρούν μια δευτερεύουσα πολυτέλεια, παρά τη διατυμπανιζόμενη “οικονομία της γνώσης”. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ουδέτερη επιστήμη …

Δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ, την Τετάρτη 06/12/2009

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ

Στη Φαλούτζα, διαβάζουμε, 15-πλασιάστηκε η εμφάνιση καρκινικών όγκων στα μικρά παιδιά, σε σχέση με τις στατιστικές που υπάρχουν από τότε που άρχισε ο πόλεμος στο Ιράκ. Δεν είναι τυπογραφικό λάθος, ναι, είναι δεκαπέντε φορές επάνω τα κρούσματα. Για όποιους και όποιες έχουν την παραμικρή εξοικείωση με αριθμούς, ο δεκαπενταπλασιασμός ενός δείκτη, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, είναι σχεδόν απίστευτος. Η είδηση πέρασε σε ένα μικρό μονόστηλο, και μάλιστα έγραφε ότι ορισμένοι(;) γιατροί θεωρούν ότι το φαινόμενο είναι πολυπαραγοντικό, δεν μπορεί να προέρχεται μόνο από τους βομβαρδισμούς, τον λευκό φώσφορο και το απεμπλουτισμένο ουράνιο, αλλά και από άλλους παράγοντες, όπως το άγχος των μητέρων! Και μετά, η είδηση χάθηκε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα $*&&%$%$ της "φυλής"

Υποβλήθηκε στο tvxs από τον χρήστη «dvorzak», στις 25 Ιανουαρίου 2010 στις 09:49.

… λευτεριά στους Πελασγούς!

Έξω κουφάλες Δωριείς! …

Παγκοσμιότητα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση

Αλληλεγγύη και διεθνισμός, κάθαρση κι ελπίδα σε χαλεπούς καιρούς…

Αν μπορούσαμε να περιγράψουμε το όνειρό μας για τον κόσμο που θα ‘ρθει, αν μπορούσαμε να το ζωγραφίσουμε, να το χορέψουμε, θα εμφανίζονταν παιδιά και θα γελούσαν σίγουρα. Το νερό θα ήταν καθαρό, τα δέντρα και τα λουλούδια ζωντανά και ο αέρας θα ήταν μια πίστα χορού για πουλιά και για τραγούδια. Οι φυλακές θα ήταν αποθήκες για τρόφιμα, τα δικαστήρια θα ήταν κέντρα καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, τα αστυνομικά και στρατιωτικά οχήματα θα ήταν προϊστορικά τέρατα….

Εξεγερμένος Υποδιοικητής Μάρκος

Τα έσοδα από την πώληση του ημερολογίου πιο πάνω θα δοθούν για ενίσχυση του EZLN (Εθνικοαπελευθερωτικός Ζαπατιστικός Στρατός)

Το ημερολόγιο μπορείτε να το βρείτε στον Συνεταιρισμό Εναλλακτικού και Αλληλέγγυου Εμπορίου Ο ΣΠΟΡΟΣ – Σπυρίδωνος Τρικούπη 21 και σε κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας…

Για την επαρχία, επικοινωνία με το περιοδικό «Αλάνα: στις Αμερικές των κινημάτων» – που το διανέμει αρχικά – στο e.alana@gmail.com, ή, τηλεφωνικά, στα 210.75.22.248210.95.89.022.

Ιστορίες γι’ αγρίους…

Δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι αυτή η προβοκατόρικη κουβέντα για τις θέσεις της Θάλειας Δραγώνα ως προς το «εθνικόν» μας (φρόνημα είναι, παραφρόνημα; Θα σας γελάσω!), θολώνει, παλεύοντας να κρύψει πίσω από «νικητές» και «ηττημένους», τα πελώρια κενά της «ελληνικής ψυχοσύνθεσης», αλλά και της «ιδεολογίας του σωστού», με την οποία γαλουχούμε γενιές και γενιές…

  • Η «ελληνική ψυχοσύνθεση» χτίζεται πάνω σε μια παραφθορά της Ιστορίας που – σε μια εκπληκτική αναλαμπή ειλικρίνειας – ούτως ή άλλως, διαβάζουμε ως «εθνικήν διαπαιδαγώγησιν». Όμως, όταν η «επάρατος» αριστερά βαυκαλίζονταν με όνειρα «σοσιαλιστικών παράδεισων», η «εθνικώς αποδεκτή» ιδεολογία πούλησε – εν αντιθέσει, βεβαίως, προς όποιον εθνικισμό – «αμερικάνικο όνειρο»… Πώς να δέσει τώρα το γλυκό, σε χαλεπούς για τις πρότερες ονειρώξεις καιρούς;
  • Η «ιδεολογία του σωστού» (που μέσα μου δεν έχει διάφορο από την «ιδεολογία της εξουσίας») είναι στην τομή αυτής της «αριστεράς» με την καπιταλιστική και τη «λαϊκή» δεξιά. Όλες αναγνώρισαν ότι η «ιδεολογική διαπαιδαγώγηση» περνά μέσα από την εμπέδωση κανόνων «σωστού και λάθους», μέσα από τους οποίους, βέβαια, ο «άλλος» ταυτίζεται με το «κακό», και οι όποιες πρωτοβουλίες απαγορεύονται, λίγο-πολύ.
  • Πώς δένουν; Να ο αληθινός ρόλος της εκκλησίας (ως δομή, αλλά και, κυρίως, ως ιδεολόγημα) στο ελληνικό κράτος: δίνει υπόσταση – έστω και αδίστακτα παραποιώντας – στην «εθνική ψυχοσύνθεση» και προσωποποιεί/απολυτοποιεί – θεικῃ αδείᾳ – το «σωστό»!

Ποιος είναι ο «άλλος»; Πώς καθορίζεται ο «άλλος» στην Ιστορία ενός «διαδρόμου μεταξύ ηπείρων», όπως η Ελλάδα; Τί πάει να πει «άλλος» στα Βαλκάνια, έεε;

Πριν από την «πολιτική» – κι ας το αποφεύγουμε ως μιαρή αναφορά – πρέπει να πάρει θέση η «επιστημονική κοινότητα», κι έχω την εντύπωση ότι τελεί εν αμαρτίαις απουσιάζουσα κι αυτή! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

L’internationale

η παρτιτούρα του γαλλικού πρωτοτύπου

Οι αρχικοί γαλλικοί στίχοι της «Διεθνούς» γράφτηκαν τον Ιούνιο του 1871, από τον Eugène Pottier (1816–1887), που είχε συμμετάσχει νωρίτερα στην Παρισινή Κομμούνα. Προοριζόταν, δε, να τραγουδιέται στη μελωδία του «La Marseillaise» («Η Μασσαλιώτιδα», ο σημερινός «εθνικός ύμνος» της Γαλλίας). Η, γνωστή σήμερα, μουσική υπόκρουση είναι έργο του 1888, από τον Pierre De Geyter (1848–1932).

Η Οκτωβριανή επανάσταση την υιοθέτησε ως ύμνο της, όμως η «Διεθνής» ήταν ήδη στα χείλη επαναστατών εργατών, τουλάχιστον από το 1888.

Η τελική μετάφραση στα ελληνικά του ποιητή Ρήγα Γκόλφη (Μεσολόγγι 1886-Αθήνα 1957), που παρουσιάζεται πιο κάτω, χρονολογείται γύρω στο 1921, αλλά η συγκυρία δεν την ευνόησε: η «Διεθνής» είχε υιοθετηθεί από τους μπολσεβίκους και από τους ομοϊδεάτες τους στην Ελλάδα – όπως και διεθνώς – οι οποίοι, πολύ σύντομα, έμελλε να την περιορίσουν στους πρώτους λίγους στίχους της, για δικούς τους (?) λόγους…

Η απόδοση ολόκληρης της «Διεθνούς» από τον ποιητή Ρήγα Γκόλφη Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… με την ψυχή μου!

Για να κυλήσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ, θέλει νεκροί χιλιάδες να ναι στους τροχούς και μέσ’ στους καναπέδες να αφυπνήσ’ ο νούς.

Εμανουήλ Ρασούλης Deva Parinito
http://www.rasoulis.gr/
http://www.rasoulis.blogspot.com/

Ψυχή μου…

Τίποτα δεν μου τη βιδώνει περισσότερο, όσο το απόλυτο αληθοφανές εκείνων που εν ονόματι, π.χ., της Ελλάδας, καταστρατηγούν την Ελλάδα, εν ονόματι της λογικής επιβάλουν την λογικοφάνεια, εν ονόματι της σοβαρότητας σοδομούν τη σοβαρότητα και εγκαθιδρύουν τη σοβαροφάνεια. Υποκλέπτουν τα συστατικά της θετικότητας, οχυρώνουν παντίοις τρόποις τη νοσηρότητα, δημιουργούν ένα μείγμα αλαζονείας και απελπισίας και είτε επελαύνουν, είτε πόντο-πόντο δηλητηριάζουν το κοινωνικό προσκήνιο. Αυτοί μπορεί να είναι ο καθένας μας. Και ελόγου μου συμπεριλαμβανομένου, όταν αφήνομαι, τελματώνω, διαθλώ την ετοιμότητα και την ερευνά μου, μαραζώνω το όνειρο και επαναπαύω το όραμα. Το όραμα που είναι το πρόπλασμα της συνείδησης. Της συνείδησης που είναι το μόνο θαύμα (μας λένε ότι το θαύμα απλώς είναι έλλειψη γνώσης). Εμπρός λοιπόν στον καθημερινό αγώνα εξιχνίασης της σχέσης των πραγμάτων τε και θαυμάτων.


Εμανουήλ Ρασούλης Deva Parinito
http://www.rasoulis.gr/
http://www.rasoulis.blogspot.com/

Θρησκευτικά

Αν υπάρχει Θεός, γιατί οι εκκλησίες έχουν αλεξικέραυνα;

το διάβασα στο http://alfavita.gr/neoproaylio
από συνάδελφο με avatar τον «εσταυρωμένο»

"Οικονομικοί" πόλεμοι

Το Αφγανιστάν είναι δεύτερο στη λίστα των πελατών της βιομηχανίας όπλων των ΗΠΑ, με άφθονα δις…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις πιο παραγωγικές χώρες όσον αφορά το όπιο…

Το Αφγανιστάν είναι μια από τις χώρες με τον μεγαλύτερο αριθμό οπιομανών, παγκοσμίως…

Το Αφγανιστάν έχει τον ταχύτερο ρυθμό μείωσης των επιδόσεών του στα «ανθρώπινα δικαιώματα»…

Οι αμερικάνοι ηγήτορες κάθε πρωί προσεύχονται, όπως μας διαβεβαιώνουν…

… κι ετοιμάζονται να σώσουν και την Υεμένη και μετά όλη την Αφρική…

Ιστορία και ιστοριούλες

Καλά, εσύ καθάρισες νωρίς, καλέ μου Giordano, γιατί εδώ…

Εδώ ζούμε στην εποχή του ολοκληρωτισμού, όπου «πολιτικοί» – διοικητικοί παράγοντες, δηλαδή – έχουν άποψη και κρίνουν δημοσίως την επιστημονικότητα πονημάτων ή -ακόμα χειρότερα, καλέ μου – εισηγούνται το κυνήγι των «άλλων» και προτείνουν ιδανικά επιστημονικά αναγνώσματα…

Εδώ ζούμε στην εποχή του ολοκληρωτισμού, όπου «κομματικά στελέχη» – διεκδικητές εξουσίας στο όνομα, λέει, «ιδεολογιών» – έχουν άποψη και κρίνουν δημοσίως την καλλιτεχνικότητα πονημάτων ή – ακόμα χειρότερα – εισηγούνται το κυνήγι των «άλλων» και προτείνουν ιδανικά καλλιτεχνικά πονήματα…

Η Θάλεια και ο Παντελής, σήμερα, ο Bertold, o Federico, ο Ναπολέων χθές… Αύριο;

Το "παραμύθι" της κάθε μέρας…

Έσεισε το ηγεμονικό της σκήπτρον η εξουσία κι απεφάσισεν: «τέρμα οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών!«…

Λίγο πριν τις διακοπές είχαμε, που λες τζιέρι μ’, το Ζ΄ τσουνάμι αποσπάσεων τούτης της εξουσίας…

Κι έσεισε ξανά το ηγεμονικό της σκήπτρον η εξουσία κι απεφάσισεν: «τοποθετήσεις με ανοικτές διαδικασίες σε κρατικούς θώκους!«…

Για τις τοποθετήσεις περιφερειαρχών της εκπαίδευσης, ψυχή μ’, ούτε ποιοι αιτήθηκαν μάθαμε, ούτε γιατί αυτοί που μπήκαν ήταν καλύτεροι των άλλωνε μάθαμε… Μόνον, να, η δική μας η «περιφερειάρχισσα» ήτανε «δημοτικό στέλεχος του Κόμματος» και κάτι άλλοι όχι, και πολύ με παραξοφάνηκε, αλλά…

Καλοβράδι, καρδούλα μ’!

Τα στατιστικά της εκπαίδευσης

Αναρωτιέμαι, με αφορμή την γλυκύτατη επισήμανση ότι «ο Γώργος και ο Αντώνης, αφού σπούδασαν σε μεγάλο ιδιωτικό σχολείο, φοίτησαν σε μεγάλο (ιδιωτικό) αμερικάνικο πανεπιστήμιο, χάρηκαν την αποφοίτηση των τέκνων τους από μεγάλο ιδιωτικό σχολείο ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ή του Ευρωπαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος, ε, πήγαν τώρα και εις τας Η.Π.Α. να χαρούν τα σπλάχνα τους στο μεγάλο ιδιωτικό πανεπιστήμιο όπου σπουδάζουν…«, κατά πόσον δικαιούνται, όλοι τούτοι οι Γιώργηδες και Αντώνηδες, να διαμορφώνουν το εκπαιδευτικό γίγνεσθαι αυτής της χώρας…

Απ’ την άλλη, η Άννα έχει ένα γιο (να της ζήσει) που πηγαίνει στη Β΄ Λυκείου. Πηγαίνει – και αυτός! – σε ιδιωτικό Σχολείο (στου Γείτονα στη Βάρη) και, μάλιστα, ΔΕΝ παρακολουθεί το Ελληνικό πρόγραμμα αλλά το IB…

Λείπει, γαμώτο, η έξωθεν καλή μαρτυρία…!

Στατιστικά… πόσων βουλευτών ή/και υπουργών τα τέκνα συμμετείχαν ή συμμετέχουν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα;

Χρονιάρες μέρες…

… ευχόμεθα, φεύ, άλλην μια φορά …

Περί διαλόγου, Παιδείας … και αν!

Είθισται, εν Ελλάδι, το «Παιδαγωγικό Ινστιτούτο» να μην αισθάνεται καν την υποχρέωση να υποστηρίξει «παιδαγωγικά», «επιστημονικά» – ή σε όποιο πλαίσιο, τέλος πάντων – τις «αποφάσεις» του για το «τί θα διδαχθούν τα παιδιά μας και γιατί«…

Εντάξει, αυτοί τέτοιοι είναι, τέτοια κάνουν…

Οι «δάσκαλοι», όμως;

Α! Είπαμε! Αυτοί «αιτούνται» προς το «Υπουργείο»! Πού χρόνος τώρααα….

Περί διαλόγου, Παιδείας και ό,τι νά 'ναι!

Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο θεσμός του διαλόγου είναι αρνητικός;

Εκείνος που επαίρεται, εκείνος που δεν επαρκεί και… εκείνος που σκέφτεται!
Εξηγούμαι:
Πότε τέθηκαν κριτήρια αξιολόγησης, από ποιον, πώς θα ενεργοποιηθούν και ποιος θα συγκεντρώσει όσα ειπώθηκαν για να τα κοινοποιήσει πού;

Περί κρίσεως …

Αν το καλοσκεφτείτε, αγαπητέ μου Χολμς, χρειαζόταν οπωσδήποτε συνένοχος!

Αυτός ο turbo-καπιταλισμός πρέπει να δημιουργεί κέρδη από την άνοδο τη αγοραίας – και όχι της κοινωνικής – αξίας. Ε, λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι κάποιος ήταν πρόθυμος ν’ αγοράζει ή και να μεταπωλεί σε υπερτίμηση, αλλιώς πώς «κινήθηκε» το κεφάλαιο και πώς διεσπάρησαν τα «τοξικά χαρτιά», ε;

Και δεν είναι αυτό αντίθετο με ό,τι κοινωνικό, παραγωγικό, χρήσιμο;

Δεν είναι όλα τούτα ενδείξεις πλήρους αποτυχίας των «golden boys»;

Δεν σημαίνουν όλα αυτά ότι Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ., Ο.Ο.Σ.Α. και όλο το λεφούσι είναι εκείνοι που έφεραν τα πράγματα εδώ που τά ‘φεραν;

Όμως, αυτούς ρωτάμε πάλι «πώς θα βγούμε από το τούνελ«…

Είμαστε, αγαπητέ Χολμς, αθώοι εμείς οι υπόλοιποι; Αγοράσαμε «τοξικά δάνεια», «πλαστικά σπίτια»… κι ένας μπόμπιρας δε βρέθηκε – αχ, βρε Ηρώδη – να τσιρίξει «ο αυτοκράτορας είναι γυμνός!«…

Και ξέρεις γιατί; Διότι κι εμείς γυμνοί είμαστε, ενάμισο αιώνα τώρα: δεν παράγουμε προϊόν, παράγουμε «ισχύ«, μετρημένη σε διεθνείς οργανισμούς, με μονάδα αίματος, πείνας και υπερτίμησης! Ε, σ’ αυτό οι «Μαρξικοί», οι «Κεϋνσιανοί» και οι «Γκαλμπρεϊθικοί» χρωστάνε μια συγνώμη, έτσι;

ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΔΙΚΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟ, ΚΑΛΥΨΗ ΑΝΑΓΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εύχομαι, αγαπητέ Χολμς! Από βάθους καρδίας!

… το προφανέστατο …

«… Ξέρω πως στο παρελθόν κάθε κοινωνική και πολιτική μεταβολή απαιτούσε την βία. Με μια διαφορά: Άλλο η βία που χρησιμοποιείς στη μάχη ως μέσο άμυνας και άλλο η βία που σκοπό έχει να τρομοκρατήσει και να εμποδίσει να εκφραστούν δια του φόβου οι κοινωνικές αντιθέσεις. Αυτό λέγεται ωμή τρομοκρατία και συνεπάγεται κάθε τι το αντεπαναστατικό, είναι αντεπανάσταση …»

Emma Goldman, 1921 «Η απογοήτευσή μου από την Ρωσία»

… πολιτική, πάλι!

῾»… στη δημοκρατία πρώτα ψηφίζεις και μετά υπακούς, στη δικτατορία δε χρειάζεται να χασομεράς φηφίζοντας!»

Charles Bukowski

… πολιτική …

Στη «Δημοκρατία», έχω την εντύπωση, δεν αιτείσαι προς τον εκλεγμένο εκπρόσωπο, απαιτείς!

Στις μοναρχίες (και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα), βέβαια, αιτείσαι προς τον άνακτα

Γαμώτο, κάποιο λάθος υπάρχει εδώ…

το ρεφραίν της ιστορίας

Αν ενθυμούμαι καλώς, εκείνη την ιστορική περίοδο κατά την οποία «τραπεζίτες» και «οικονομικοί οργανισμοί» δάνειζαν – και συνεπώς είχαν «υπό έλεγχον» – κυβερνήτες, τη θυμόμαστε ως «εποχή διαφθοράς, πολέμου και θανάτου«, με τους Μεδίκους, τις «σταυροφορίες», αλλά και την υπερ-ανάπτυξη των «θεαμάτων» και της «Τέχνης»…

Τη θυμόμαστε, στ’ αλήθεια;

Πότε θα λήξει η ιστορία με τον Αλμούνια;

του Γιώργου Δελαστίκ
Κάποτε πρέπει να τελειώσει αυτό το πολιτικοοικονομικό παραμύθι που έχει ως «κακό δράκο» τον επίτροπο οικονομίας της ΕΕ, Χοακίν Αλμούνια. Δεν μπορεί να γίνεται επ’ άπειρον ανεκτό, κάθε φορά που η Κομισιόν ή η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ προβαίνουν σε εκτιμήσεις ή προβλέψεις για την ελληνική οικονομία, τα μέσα ενημέρωσης – με ενθάρρυνση της εκάστοτε κυβέρνησης – να δημιουργούν κλίμα οικονομικού κατακλυσμού γύρω από την Ελλάδα, αγνοώντας παντελώς την κατάσταση των υπόλοιπων χωρών είτε της Ευρωζώνης είτε των «27» συνολικά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

o tempora …

… "δάσκαλοι", λέει …

Ο μέσος διορισμένος συνάδελφός μου στη Δ.Δ.Ε. Πρέβεζας (και αλλού, υποθέτω), θεωρεί πως πρέπει να “γλείψει” τη “διοίκηση” για να πάρει θέση σε σχολείο της προτίμησής του, ανεξάρτητα αν έχει ένα σωρό μόρια προϋπηρεσίας, οικογένειας κ.λπ. …
Κατά τ’ άλλα, ο νόμος καθορίζει πλήρως τη σειρά διορισμού…
Συνδικαλιστοπατέρες, ακούτε;

… περί ενήμερων πολιτών και ανήμερων υπηρεσιών …

Οι ασφαλισμένες (και ασφαλισμένοι) του Ι.Κ.Α. δεν γνωρίζουν ότι, τυπικώς, δικαιούνται το 75% του κόστους της θεραπείας γονιμότητας από το ασφαλιστικό τους ταμείο… αφού αυτό – το Ι.Κ.Α. ντε! – ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ!

Αχ και Βαχ Ε.Ι.

Τα ελληνικά Α.Ε.Ι. και Α.Τ.Ε.Ι. προωθούν, λέει, την έρευνα…
Πείτε μου μια αρχαιολογική αποστολή ελλήνων εκτός Ελλάδος – ή μήπως η Αρχαιολογία και η Ιστορία πρέπει να περιορίζονται στις μίζερες εθνικοαυνανιστικές ανάγκες του έθνους-κράτους;

Ε, φτωχέ μου και σεβαστέ Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη;

Υ.Γ.: η τελευταία χρηματοδότηση που αιτήθηκε ο Β. Σαρηγιαννίδης από το Ελληνικό Δημόσιο… ΑΠΕΡΡΙΦΘΕΙ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΕΠΑΙΝΩΝ, αφού, ο αθεόφοβος, ερευνά αυτόν τον – θου κύριε, φυλακή το στόματί μου – ελληνιστικό / βουδιστικό πολιτισμό που ανακάλυψε…
Το National Geographic, βέβαια, έσπευσε…

μυστήριοι …

Ο κ. Τυρλής (υποθέτω ο της ΕΜΕ) “έλυσε” το “μυστήριο” (;) της “χρυσής τομής” και βγήκε περήφανα να το κοινοποιήσει τηλεοπτικώς…
Σε λίγο θα “λύσει” και κανένα από τα “άλυτα προβλήματα” της αρχαιότητας…
Ε, του αξίζει το προεδρείο της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρίας, δεν του αξίζει;

Περί τιμής …

Να βοηθήσουμε, ρε έμποροι, να βοηθήσουμε, αλλά γιατί το ίδιο ζευγάρι μπότες κάνει 75€ στα Ιωάννινα και 125€ στην Αθήνα;
Στην “ελεύθερη αγορά” σας, γιατί να ψωνίσω από εσάς;
Υπάρχει, δε, και το διαδίκτυο… εκεί να δεις τιμές!

Ευχές

οι έμποροι εκτίθενται

Στην “ελληνική τι-βι”, στα πρωϊνάδικα (επάρατη γρίπη γαρ) ο ένας έμπορος μας λέει πόσο καλά πάει η πώληση, ο άλλος ανακοινώνει χαμογελώντας τις εξωφρενικές τιμές των ρούχων του – και οι δύο, υποθέτω, έχουν εξαιρετικά καλές ζωές…
Αλλά!
Οι ίδιοι, στις ειδήσεις αυτή τη φορά, μιλούν για τη “κρίση της αγοράς” και τα προβλήματα επιβίωσής τους…

Χάσαμε και χάσκουμε …

Τα συνδικαλιστικά κινήματα στην Ελλάδα διαμαρτύρονται, τηλεοπτικώς, τουλάχιστον, για την επέλαση των “καπιταλιστών”, της “παγκοσμιοποίησης”, για τον περιορισμό των “δικαιωμάτων των εργαζομένων”, για την απαξίωσή τους από τους “εργαζόμενους”, για την καθολική τους ήττα δηλαδή!
Διαμαρτύρονται;!;!
Αλλάζουν;
Μπάαα!

Τέρμα!

Ο “αριστερός” Αλέκος Αλαβάνος έδωσε συνέντευξη και ανακοίνωσε το βαρύγδουπον “τέρμα για εμένα ο ΣΥΡΙΖΑ”… αφήνοντας, μάλιστα, να εννοηθεί ότι “προχωρά σε κάτι νέο”…
Με ποια “αριστερή ηθική”, κύριέ μου; Πού είναι ο ¨λαός¨που κατατείνει προς κάτι τέτοιο, αυτόκλητε “Μεσσία”; Μήπως η “αριστερά” σου έχει κάτι από Πολ-Ποτ, Μάο, Χότζα, Τσαουσέσκου, αλλά και Λένιν μαζί; Κάτι, δηλαδή, από “εγώ ξέρω την αλήθεια και θα οδηγήσω το παραστρατημένο πόπολο στο μέλλον μου – ουπς, σόρρυ! – του”;

Ελληνικό "Ανοικτό Πανεπιστήμιο"

Διαφωνούμε με την “ιδιωτικοποίηση της Παιδείας και της Εκπαίδευσης”, αλλά αφήνουμε στο απυρόβλητο το “Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο”, στο οποίο “πωλούνται” πτυχία και μεταπτυχιακά… για όλο τον λαό: μόνο 5.500 €! Και ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η διάδοση των βιβλίων που οι φοιτητές ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ!
Για να έχουμε και βάση στην κουβέντα: πότε, πώς και από ποιον αξιολογήθηκε το ακαδημαϊκό επίπεδο του “Ε.Α.Π.”;
Τρέμετε “κακά κολλέγια”!

… επιτέλους, να ζω …

... το σόλο του τοίχου στο κατάστημα μουσικών οργάνων...

… σε μια πόλη όπου ένα πρωινό μπορεί να σε ξυπνήσει – ακόμα – ο τελάλης, μπορεί να διαφημίζει το καινούργιο μπαράκι που «ανοίγει απόψε και σας περιμένει», μπορεί το κατάστημα εσωρούχων που «ανακαινίζεται και χαρίζει σουτιέν τάδε σε όλα τα νούμερα και χρώματα για τις σέξι κυρίες […;] της πόλης μας», μπορεί και τον ντόπιο πολιτευτή που «θα μιλήσει σε μεγάλη […;] συγκέντρωση απόψε στη λεωφόρο Ειρήνης τάδε στο παλιό ΚΤΕΛ»…

… σε μια πόλη όπου κάθε πρωί, στη βεράντα του σχολείου, θωρώ τα χρώματα του ήλιου που δειλιάζει πάνω από θαμπά λιβάδια ακούγοντας «Μελωδία» ή «Δεύτερο» από τα μεγάφωνα του ΓΕΛ…

… σε μια πόλη που έχουν επικράτεια οι κοκκινολαίμηδες, από τον κήπο μέχρι τους νερόλακους του δρόμου, και παλεύουνε να διώξουνε το γκρι…

... επιτέλους, χωρίς την ψευτιά του ωραίου απέναντι στο αληθινό!

… χωρίς τον ξεφτισμένο και πολυκαιρισμένο λόγο του αγνού και αγωνιστή συνδικαλιστή, που κουβαλά το κόμμα στην πλάτη και δεν μπορεί να συμβιβάσει τον μέσα του γλεντζέ με τον έξω του γραφειοκράτη – κι ας κερνάει τσίπουρα από το δικό του παράνομο αποστακτήριο στο βουνό …

… χωρίς το κουρασμένο βλέμμα των γερόντων μαθητών μου – που το «καινούργιο» είναι ο μεγάλος τους τρόμος και το «άλλο» η απέχθειά τους – κι ας τρέχουνε πίσω από μουσικές, κι ας παίζουνε σε μάτσο συγκροτήματα – αλλιώτικοι αυτοί, αλλά και ίδιοι με τους όλους της επαρχίας, που κυνηγούν τα όνειρα στα λίγα απ’ έξω κι όχι στα πολλά μέσα …
… χωρίς τη ζήλεια του πεθαμένου στον ζωντανό, κι ας είναι ριζωμένος ο ένας και ας χορεύει ο άλλος τρελλά στους ανέμους που τραβάνε γι αλλού – πάντα γι αλλού, γαμώτο!

… με τη «φωτιά και τον λόγο», καλέ μου subcomandante Marcos!

… έναν χρόνο τώρα …

… εκεί που χτυπά η καρδιά του δάσκαλου …

Σίφνος 2/12/2009

προς την Υπουργό Παιδείας
κ. Άννα Διαμαντοπούλου

ΚΟΙΝ: Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων
4ο Γραφείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων

Κυρία Υπουργέ,

Είμαστε οι μαθητές και μαθήτριες της Γ’ τάξης του Γενικού Λυκείου Σίφνου και σας απευθύνουμε αυτή την επιστολή για να διαμαρτυρηθούμε έντονα για τις σοβαρές ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό που παρατηρούνται στο σχολείο μας με αποτέλεσμα σοβαρά προβλήματα δυσλειτουργίας ενόψει μάλιστα και των πανελλαδικών εξετάσεων σε λίγους μήνες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

… φωνές …

Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338
www.olme.gr
e-mail: olme@otenet.gr

ΠΡΟΣ: ΜΜΕ- ΕΛΜΕ

Αθήνα, 24/11/09

ΨΗΦΙΣΜΑ

συμπαράστασης στην Πρυτανεία του ΕΜΠ μετά την άσκηση δίωξης για τη λειτουργία του Ιndymedia.

«Διαφωνώ με ό,τι λες αλλά θα υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»
Βολταίρος

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκφράζει την συμπαράστασή του στις πρυτανικές  αρχές  του ΕΜΠ  μετά  την άσκηση δίωξης  για «παράβαση καθήκοντος και παρότρυνση υφισταμένων σε ανοχή», αποτέλεσμα της  αυτεπάγγελτης προκαταρτικής εξέτασης για τη λειτουργία της ιστοσελίδας  του athens indymedia που εξυπηρετείται από τον server του Πολυτεχνείου. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Παρθενώνας» the director’s cut…

Η αισθητική και η πολιτική γεννιούνται (ξανά;) στις παρέες!

Ω, ναι! Συμβαίνουν τόσα σκάνδαλα γύρω μου, ζέχνει πολιτικούς ο τόπος μου, η αισθητική εκπορνεύεται «διαγωνιζόμενη», αλλά…η σκηνή

… κάπου ‘κεί, χωμένος, κυριολεκτικά, στα βράχια της Πετρούπολης, με κουνά συνθέμελα ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, με εξωφρενικές τζαζ ψυχομαχίες, που σιωπούν οι μύριοι ν’ ακούσουν (και θυμάμαι τις περιγραφές του Jack Kerouack, ο λογιώτατος εγώ…)… «οι ρίζες του στον ουρανό, τα φύλλα στο κρεβάτι«… γι αυτό εφορμά στα όνειρα!

… κάπου πιο πέρα, κρυφά και από τους θεούς του «τώρα» κόσμου, τα Παιδιά (με «Π» κεφαλαίο, όπως αρμόζει) του Ζεφυριού (ξανα;)ανακαλύπτουν την Πολιτική (με «Π» κεφαλαίο, όπως αρμόζει):

Το ευχήθηκα τη νύχτα που ακόμα χτύπαγε στα μηνίγγια η Εικόνα πού ‘φτιαξε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, το εύχομαι ξανά:

«Αχ, ν’ αυγαταίνανε…«

Οι ψυχές του Παρισιού, Πάσχα 2009

Τοίχος

… διαβάτης εγώ, να θωρώ τοίχους …

... ζωγραφιές να γεμίσουν το γκρίζο ...

... ζωγραφιές να γεμίσουν το γκρίζο ...

... να φωτίσουν το μαύρο ...

... να φωτίσουν το μαύρο ...

... μαύρο φως! ...

... μαύρο φως! ...

... και θυμός ...

... και θυμός ...

... και γέλως ίασης ...

... και γέλως ίασης ...

... παρατεταμένος ...

... παρατεταμένος ...

... ερωτοτρόπος ...

... ερωτοτρόπος ...

... γέλως αυτογνωσίας και μέλλων ...

... γέλως αυτογνωσίας και μέλλων ...

... προορισμένος ν' αποδράσει, όσο και αν φρουρηθεί!

... προορισμένος ν' αποδράσει, όσο και αν φρουρηθεί!

…εν ύπνω διεθνισμός και απούσα αλληλεγγύη…

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
ΚΗΡΥΤΤΟΥΝ ΟΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΟΥ

ΠΗΓΕΣ

Δημοσιεύθηκε από

•  ομάδα TVXS 16-05-2009 10:41

Άλλες πηγές:

http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/7306639.stm

http://blog.taragana.com/n/indians-block-peruvian-jungle-towns-airport-state-oil-pipeline-to-protest-land-laws-46781/

http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/01/30/AR2008013003744.html

http://www.survival-international.org/news/4481

amazonas-1Την ανοιχτή σύγκρουση με την κυβέρνηση Γκαρσία επέλεξαν οι ιθαγενείς του Περού, σε μια ύστατη προσπάθεια προφύλαξης των περιοχών τους μέσα στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Συνεχίζοντας την πολιτική του δικτάτορα Φουτζιμόρι, η περουβιανή κυβέρνηση παραχωρεί τη γη των ιθαγενών σε πολυεθνικές πετρελαϊκές εταιρίες για να την εκμεταλλευτούν.
Χθες, οι ιθαγενείς αποφάσισαν να δώσουν τέλος σε αυτή την πρακτική. Ο επικεφαλής 65 οργανώσεων ιθαγενών, Αλμπέρτο Πισάνγκο, ανακοίνωσε ότι υπήρξε συμφωνία «να κηρύξουμε τους λαούς μας σε εξέγερση εναντίον της κυβέρνησης του προέδρου Άλαν Γκαρσία στις περιοχές των ιθαγενών στον Αμαζόνιο». Πρόσθεσε πως «αυτό σημαίνει ότι οι νόμοι των προγόνων μας θα γίνουν υποχρεωτικοί, και θα αντιμετωπίσουμε ως επίθεση κάθε απόπειρα εισβολής στην περιοχή μας». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Crimes in Lego: Abu-Ghraib

Circoripopolo on screen…

«Τα ΜΜΕ δεν χειραγωγούν πια. Τώρα, δημιουργούν συναίνεση»

Noam Chomsky

Noam Chomsky

Συνέντευξη του Νόαμ Τσόμσκι (Noam Chomsky) στον Ντανιέλ Μερμέ (Daniel Mermet), Κυριακή, 12 Αυγούστου 2007. Δημοσιεύθηκε από τον «grig» στο Banana-Forum του tvxs.gr, στις 7 Μαΐου 2009:
Εξαγορές μεγάλων εφημερίδων – της «Wall Street Journal» στις Ηνωμένες Πολιτείες, της «Les Echos» στη Γαλλία – από πλούσιους άνδρες, συνηθισμένους να χειραγωγούν την αλήθεια προς όφελος των συμφερόντων τους, εξοργιστική προβολή του Νικολά Σαρκοζί από τα ΜΜΕ, καταχρηστική πληροφόρηση με αθλητικές ειδήσεις, μετεωρολογικά δελτία και θέματα « ποικίλης ύλης ». Και όλα αυτά, με φόντο το όργιο της διαφήμισης. Στα δημοκρατικά καθεστώτα η «επικοινωνία» ανάγεται σε μόνιμο όργανο διακυβέρνησης, υποκαθιστώντας την προπαγάνδα των δικτατορικών καθεστώτων.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Ντανιέλ Μερμέ (Daniel Mermet) – του γαλλικού ραδιοφωνικού σταθμού France Inter – ο αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι (Noam Chomsky) αναλύει τους μηχανισμούς της κυριαρχίας και τους τοποθετεί στο ιστορικό τους πλαίσιο. Υπενθυμίζει, για παράδειγμα, ότι τα απολυταρχικά καθεστώτα βασίστηκαν στις μεθόδους της διαφημιστικής επικοινωνίας, οι οποίες τελειοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες αμέσως μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Επίσης, αναφέρεται στις προοπτικές κοινωνικής μεταρρύθμισης που διαφαίνονται και περιγράφει την ουτοπία εκείνων που -παρά τον κυρίαρχο λόγο των μέσων που τους θέλει ανίσχυρους- δεν έχουν παραιτηθεί από την επιθυμία τους να αλλάξουν τον κόσμο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το «πνεύμα των καιρών» ή Zeitgeist…

… η διαχρονικότητα του «ελευθεριακού» δεν αμφισβητείται …

… αμφισβητείται, όμως, η ορθογραφία!

Αφορμή…

Τόπος

Κοινωνία της γνώσης

eleu8erotypia1Η γαλλική ακαδημαϊκή κοινότητα συγκλονίζεται αυτό τον καιρό από ένα μαζικό κίνημα των πανεπιστημιακών κατά της «αξιολόγησής» τους. Το προς ψήφιση νομοσχέδιο, ενώ θεσπίζει, μεταξύ άλλων, την ανά τετραετία «κρίση» των πανεπιστημιακών από συναδέλφους τους του ίδιου γνωστικού αντικειμένου, δίνει τη δυνατότητα στους προέδρους των πανεπιστημίων να αποφασίζουν αυτοί, υπό καθεστώς πλήρους αυτονομίας και ανεξάρτητα από την τελικά «συμβουλευτική» γνώμη της κρίσης των ειδικών, για την τύχη των κρινόμενων. Οι ίδιοι πρόεδροι θα μπορούν να αποφασίζουν για το ωράριο εργασίας των πανεπιστημιακών, για τις εργασίες που τους ανατίθενται εντός του πανεπιστημίου κ.λπ. Τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό: η πανεπιστημιακή ερευνητική δραστηριότητα θα πρέπει να είναι ολοκληρωτικά στραμμένη στην αγορά, τα κριτήρια αξιολόγησης του κάθε πανεπιστημίου συσχετίζονται άμεσα με την παραγωγή μιας ωφέλιμης αγοραίας γνώσης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: