μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Goldman sucks! (Ελλάδα: Goldman κερνάει, Sachs πίνει!)

Άρθρο της Libération στις 20 Φεβρουαρίου 2010

Ρε, μήπως ο Michael Moore στην ταινία του «Capitalism: a love story» έλεγε ακριβώς την αλήθεια; Κι αν αυτό το «μπουκέτο» των «banksters» (όπως banks+gangsters), που λέει κι η πιάτσα – μικρομεσαίες επιχειρήσεις κι απλοί άνθρωποι, δηλαδή – βρίσκονται οι ίδιοι [κατακρίνοντες κι ελέγχοντες, κατά τ’ άλλα] στο κέντρο της υπόθεσης του υπερδανεισμού των ευρωπαϊκών κρατών;

H Golman Sachs, η πιο ισχυρή τράπεζα του κόσμου, κερδοσκόπησε σε βάρος της Ελλάδας, μολονότι πληρώνονταν από την Αθήνα για να τη βοηθήσει στη διαχείριση του χρέους της.

Αυτή είναι η κατηγορία που βρίσκεται στο μυαλό όλων των Ευρωπαίων τραπεζιτών, αλλά και – πράγμα σπάνιο – οι πολιτικοί συμφωνούν, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την «ακεραιότητα» του «αδηφάγου χταποδιού» Goldman Sachs.

Χωρίς να την κατονομάζει, η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel, ξεσπάθωσε πρώτη την περασμένη Τετάρτη, χαρακτηρίζοντας «σκανδαλώδες» το γεγονός ότι «ορισμένες τράπεζες» βοήθησαν να καλυφθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας, προκαλώντας με αυτόν τον τρόπο κρίση σε όλη την Ευρωζώνη.

Την επομένη ήταν η σειρά της Γαλλίδας Υπουργού Οικονομικών, Christine Lagarde, να διερωτηθεί εάν η «The Firm» (η «εταιρεία», όπως αποκαλείται) είχε βοηθήσει την Ελλάδα ν’ αποκρύψει την πραγματικότητα του χρέους της, δηλώνοντας στο ραδιοσταθμό France Inter ότι «είναι ένα ερώτημα στο οποίο πρέπει να δοθεί απάντηση«. Και δεν είναι η μόνη…

Η αμερικανική τράπεζα, με κέρδη 13,3 εκατομμύρια $ το 2009, είναι μέσα σ’ όλα σ’ αυτή την ελληνική κρίση, ως σύμβουλος και, συγχρόνως […;], κερδοσκόπος. Το χειρότερο, δηλαδή, πρόσωπο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας…

Προορισμός Αθήνα

Βρισκόμαστε στις αρχές Νοεμβρίου του 2009. Η νέα σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου τραβά τα μαλλιά της: πώς να πείσει τις αγορές και τις Βρυξέλλες ότι θα μπορέσει να εφαρμόσει το πρόγραμμα λιτότητας για τη μείωση του τεράστιου χρέους (112% του ΑΕΠ);

Η κατάσταση μοιάζει ανεξέλεγκτη…

Την ίδια περίοδο, σύμφωνα με τους New York Times, μια αποστολή τραπεζιτών της Goldman Sachs – καθοδηγούμενη από το νούμερο δύο της τράπεζας, Gary Cohn – φθάνει στην Αθήνα. Οι αγαπητοί μας τραπεζίτες έχουν ραντεβού για να παρουσιάσουν το τελευταίο τους μικρό «θαύμα»: «ένα χρηματοπιστωτικό εργαλείο που θα μετέθετε στο απώτατο μέλλον το κόστος του συστήματος υγείας της χώρας«. Έτσι, επιτρέπουν στην Αθήνα ν’ ανασάνει προσωρινά…

Η Goldman Sachs αισθάνονταν περίπου σαν το σπίτι της, ενώ ο Gary Cohn πρέπει να είχε συναντήσει, τουλάχιστον δύο φορές, τον Έλληνα πρωθυπουργό. Η άνεση αυτή δεν εκπλήσσει κανέναν. Σύμφωνα με έναν Ευρωπαίο τραπεζίτη, «η συνήθεια αυτή αποτελεί μέρος της αμερικανικής χρηματοπιστωτικής κουλτούρας και, ειδικότερα, της Goldman Sachs, η οποία διατηρεί μια απευθείας επαφή με τους ηγέτες των κρατών ή τους υπουργούς οικονομικών«.

Η πρώην τράπεζα του Henry Paulson – του υφυπουργού οικονομικών επί George Bush Jr. – γνωρίζει πολύ καλά όλες τις λεπτομέρειες του ελληνικού χρέους. Είναι ειδικότητά της…

Όπως επισημαίνει ένας υπεύθυνος για τα χρέη μιας ευρωπαϊκής χώρας: «Η Goldman δεν ενδιαφέρεται για την αγορά χρεών των μεγάλων κρατών, όπως της Γαλλίας και της Γερμανίας, προτιμά αυτά των μικρών, όπως της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, καθώς είναι πιο ασταθείς χώρες και, κατά συνέπεια, προσφέρονται για κερδοσκοπία. Είναι πολύ πιο εύκολο να κερδίσεις χρήματα, σε σύντομο χρονικό διάστημα«… και χωρίς να πολυ-γίνεις αντιληπτός.

Ήδη, μεταξύ των ετών 2001 και 2004, η Goldman Sachs μηχανορραφεί για να βοηθήσει τους Έλληνες να αποκρύψουν το χρέος τους.
Πώς; Με δύο διαφορετικούς τρόπους:

  • Αρχικά, με τα συναλλαγματικά swaps…

Πώς είπατε;

Λοιπόν, όταν μια χώρα «πουλά» το χρέος της στην αγορά εκδίδοντας χρεωστικά γραμμάτια, έχει τη δυνατότητα να επιλέξει το νόμισμα στο οποίο πωλείται ή εξοφλείται, εν τέλει, αυτό το χρέος. Για να καλυφθεί ενάντια στον προκύπτοντα συναλλαγματικό κίνδυνο, η εν λόγω κυβέρνηση προστρέχει σε χρηματοπιστωτικά εργαλεία, όπως τα διάσημα – πια – swaps. [Οι ανταλλαγές, δηλαδή, επιτοκίων μεταξύ νομισμάτων αποπληρωμής – από επιτόκια € σε επιτόκια $, π.χ. – για δημιουργηθέντα μακροπρόθεσμα χρέη. Προφανώς, αυτό θα δημιουργούσε πίεση στο € από το $…] Μέχρι εδώ, τίποτα πιο φυσικό [;;;]. Πολλές χώρες έχουν χρησιμοποιήσει αυτή την απλή τεχνική [εν γνώσει και της Eurostat, όπως ισχυρίζονται και «ΤΑ ΝΕΑ» την ίδια ημέρα… μόνο που τότε τα swaps αφορούσαν εθνικά νομίσματα, κυρίως]!

Το πράγμα περιπλέκεται – και μυρίζει παρανομία για την ΕΕ – όταν το κράτος ή/και ο «σύμβουλος» αποφασίσουν να αλλάξουν τη συναλλαγματική ισοτιμία για την εγγυητική ή τους τόκους του χρέους [οπότε αυξάνεται το προσδοκώμενο κέρδος των πιστωτών, αλλά το νόμισμα στο οποίο εκδόθηκε η εγγυητική, το €, δέχεται αντίστοιχη πίεση], χωρίς να προειδοποιήσουν κανέναν! Με αυτό τον τρόπο, το εν λόγω χρέος βελτιώνει τεχνητά την αξία του.

  • δυτερευόντως, με πρόωρη καταγραφή [στον προϋπολογισμό και στο ισοζύγιο] μελλοντικών εισπράξεων.

Αυτό είχε προτείνει, σύμφωνα με έναν γνώστη του θέματος, η Goldman Sachs στην συντηρητική κυβέρνηση, τότε «δεσμεύοντας κυρίως τα έσοδα από τη φορολογία των αεροδρομίων, για να μειωθεί το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ«, σύμφωνα μ’ έναν πολύ καλό γνώστη του θέματος. Η τράπεζα, σύμφωνα με τον αμερικανικό τύπο, κέρδισε 200 με 300 εκ. ευρώ, από αυτή τη συμβουλή.

Φήμες για πτώχευση

Όλη αυτή η συνομωσία ήταν παράνομη στα μάτια της Eurostat, που θα έπρεπε να καθορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού όσον αφορά τα δημόσια χρέη των κρατών μελών;

Μην ορκίζεστε!

Φαίνεται ότι η Comission και τα κράτη-μέλη ήξεραν πολύ καλά τί μαγειρευόταν σε Αθήνα (και Ρώμη, και …), αλλά, να, οι κανόνες άλλαξαν: «από το 2004 και μετά απαγορεύεται να μειωθεί έτσι απλά το έλλειμμα και το χρέος«, εξηγεί πηγή της Comission. Το θέμα έχει πάρει πλέον εκρηκτικές διαστάσεις και η φήμη της Goldman Sachs είναι τέτοια, που η Eurostat απεφάσισε να επιιληφθεί έρευνας για το κατά πόσον η τράπεζα «υπερέβη τα όρια, ή όχι».

Στα τέλη του 2009 έρχεται στην επιφάνεια το καταστροφικό σενάριο για την Ελλάδα. Οι οίκοι αξιολόγησης, με πρώτη τη Fitch, μειώνουν την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας στο ΒΒΒ+, γεγονός που ισοδυναμεί με τιμωρία. Οι αγορές αρχίζουν να αμφιβάλλουν για την ισχύ και την αξιοπιστία του σχεδίου των Αθηνών. Το ευρώ αρχίζει να πέφτει. Τα επιτόκια που καταβάλλει η Ελλάδα εκτοξεύονται. Τα σενάρια πτώχευσης αρχίζουν να κυκλοφορούν στις αγορές.

Στους χρηματιστές αρέσει να προκαλούν φόβο και η Goldman Sachs θα τους βοηθήσει σε αυτό. Τη Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου, η Ελλάδα έχει ραντεβού με τις αγορές. Θέλει να δανεισθεί 3 δις € – το χρέος είναι ένα χρηματοπιστωτικό προϊόν όπως και τα υπόλοιπα: ένα χαρτί με μια τιμή, το ανταποδοτικό επιτόκιο, και μια καταληκτική ημερομηνία, την ημερομηνία αποπληρωμής. Μετά τα χρεόγραφα ακολουθούν την πορεία τους στην αγορά και η τιμή τους καθορίζεται από την προσφορά και τη ζήτηση των επενδυτών.

Για να βρει αγοραστές για το «χρέος – χρηματοπιστωτικό προϊόν», η Αθήνα απευθύνεται σε ορισμένες τράπεζες, μεταξύ των οποίων βρίσκεται και η Goldman Sachs, γι άλλη μια φορά… Η αποστολή τους είναι να καθησυχάσουν τους ενδεχόμενους αγοραστές (ασφαλιστικές εταιρείες, ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και τα hedge funds…) για την αξιοπιστία του ελληνικού «χαρτιού». Το εγχείρημα αποδεικνύεται ιδιαίτερα επιτυχές: η ζήτηση ανήλθε στα 25 δις €, ενώ η έκδοση χρεογράφων ήταν για 8 δις €. Όλοι οι επενδυτές προσέτρεξαν στο ελληνικό χρέος, για τον απλό λόγο ότι το επιτόκιό του ξεπερνούσε κάθε ανταγωνισμό, καθώς κυμάνθηκε στο 6%.

Αβάσιμη πληροφορία

Ακολούθησε ηρεμία, αλλά μόνο για 24 ώρες. Την Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου, οι Financial Times – η βίβλος των αγορών – ισχυρίσθηκε ότι η Κίνα αρνήθηκε να αγοράσει 25 δις € του ελληνικού δανείου, που της προτάθηκαν αποκλειστικά μέσω της Goldman Sachs. Σύμφωνα με τους Financial Times, ο Gary Cohn είχε προτείνει αυτοπροσώπως τη συμφωνία στον Έλληνα Πρωθυπουργό. Η είδηση έσπειρε τον πανικό: κατά τους χρηματιστές η Αθήνα βρίσκεται στα πρόθυρα του γκρεμού, αφού υποχρεώθηκε να απευθυνθεί άμεσα στην Κίνα.

Η Αθήνα το διαψεύδει αμέσως. Οι επενδυτές, όμως, απαιτούν άμεσα αύξηση της εγγυητικής…

Το γεγονός καθίσταται ακόμη πιο παράξενο, καθώς όλοι οι επαγγελματίες κατάλαβαν γρήγορα ότι η είδηση ήταν ψεύτικη!

Όπως υποστηρίζει ένας Γάλλος τραπεζίτης, «…κανένα κράτος δεν αγοράζει 25 δις € χρέους με μιας! Γελάσαμε όλοι όταν το ακούσαμε!«. Ένας επαγγελματίας επισημαίνει επίσης ότι: «Δεν μπορώ να φανταστώ ότι οι Financial Times δεν επιβεβαίωσαν μια τόσο σημαντική πληροφορία από την Goldman Sachs. Γεγονός που αποδεικνύει ότι η τράπεζα είχε συμφέρον από τη διάδοση αυτής της φήμης, ακόμη και εάν ήταν ψευδής«. Και ο λόγος; Το κέρδος, φυσικά… Φαίνεται ότι, όταν ονομάζεσαι Goldman Sachs δε αρκείσαι να κερδίζεις μόνο με το δεξί χέρι, λαμβάνοντας τα έξοδα συναλλαγών για τον συμβουλευτικό σου ρόλο προς την ελληνική κυβέρνηση, αλλά κερδοσκοπείς παράλληλα, με το αριστερό χέρι, κατά της Ελλάδας…[!!!!]

Αδιαφανής «αγορά»

Η τράπεζα αναγνωρίζει ένα μόνο πράγμα: ταυτόχρονα με τις συμβουλές προς την ελληνική κυβέρνηση, συνιστούσε στους πελάτες της, κυρίως τα hedge funds, να αγοράζουν το ελληνικό CDS (Credit Default Swap), το χρηματοπιστωτικό, δηλαδή, εργαλείο που αποτελεί ένα είδος ασφάλειας κατά της ενδεχόμενης πτώχευσης ενός κράτους. Ένα χαρτί που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα αποδοτικό για κερδοσκόπους. Στην ουσία, όμως, εάν η Goldman Sachs συμβουλεύει την αγορά του CDS, αυτό σημαίνει ότι προεξοφλεί την αύξησή του και, κατά συνέπεια, ότι υπάρχει κίνδυνος για την Ελλάδα… Καθόλου «κόσμιο» για την κύρια συμβουλευτική τράπεζα των Αθηνών.

Το πιο σοβαρό είναι ότι η Goldman Sachs ήταν μεταξύ των τριών σημαντικότερων «παικτών» που κερδοσκόπησαν, εκείνη την περίοδο, στην αγορά του CDS, κατά της Ελλάδας (!), σε συνεργασία, μάλιστα, με το αμερικανικό hedge fund «Paulson» (που είχε πλουτίσει με την κρίση των τοξικών ομόλογων).

Όπως επισημαίνει ένας Ευρωπαίος τραπεζίτης: «υπάρχει ένας ηθικός κανόνας του επαγγέλματός μας, που δεν επιτρέπει να πληρώνεσαι για να βοηθήσεις μια κυβέρνηση και να κερδοσκοπείς στο CDS του χρέους της ίδιας χώρας. Η Goldman Sachs φαίνεται, ωστόσο, ότι το κάνει«.

Το δύσκολο είναι ότι το παραπάνω δεν μπορεί να αποδειχθεί, καθώς η αγορά των CDS είναι αδιαφανής και ανεξέλεγκτη, ενώ, όταν θέτουμε το ερώτημα στον εκπρόσωπο της Goldman Sachs, η απάντηση είναι «κανένα σχόλιο«. Ένα είναι, ωστόσο, βέβαιο: η πληροφορία των Financial Times ωφέλησε την τράπεζα δημιουργώντας ένα κλίμα ευνοϊκό για κερδοσκοπία. ῀[…]

Η Goldman Sachs κερδοσκόπησε σε βάρος του ευρώ. Σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές, μεταξύ 26ης Ιανουαρίου και 2ας Φεβρουαρίου, τα κερδοσκοπικά κεφάλαια και οι επενδυτικές τράπεζες (μεταξύ των οποίων και η Goldman Sachs) πούλησαν μαζικά ευρώ σε δολάρια. Ρευστοποίησαν 43.741 συμβόλαια σε ευρώ, δηλαδή περίπου 5,5 δις €, όσα ήταν και τα συμβόλαια που πωλήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2008, στην κορύφωση της κρίσης. Η αμερικανική τράπεζα κέρδισε σε όλα τα ταμπλό. [Σύμφωνα, μάλιστα, με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ – που δε βλέπει τίποτα μεμπτό, άλλωστε αυτός είναι ο turbo-καπιταλισμός – πολλοί κερδοσκόποι λειτούργησαν με τον ίδιο τρόπο, εν γνώσει των «ελληνικών (εθνικών;;;;) κυβερνήσεων»…]

Συνομωσιολογία

Παρά τις κατ’ επανάληψη οχλήσεις μας στη τράπεζα, στάθηκε αδύνατο να πάρουμε συγκεκριμένες απαντήσεις, ούτε καν για το απλό:

«– ένα οργανόγραμμα των δράσεων της Goldman Sachs στην Ευρώπη;«

«– δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα!«

Οι δραστηριότητες της Goldman Sachs παραμένουν στο σκοτάδι, αφήνοντας, μόνον, κάποιες «προσωπικότητες» να μιλούν εξ’ ονόματός της. Έτσι, στις 15 Φεβρουαρίου κι εν μέσω της ολομέτωπης επίθεσης εναντίον της Ελλάδας, ο Otmar Issing, πρώην chief economist στην Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα, επισημαίνει, πάντα στους Financial Times, ότι οι εταίροι της Ελλάδας δεν θα πρέπει να προστρέξουν να τη βοηθήσουν. Ο αξιότιμος αυτός τραπεζίτης υπογράφει το κείμενό του ως πρώην στέλεχος της ΕΚΤ και πρόεδρος του Center for Financial Studies, ενώ ξεχνά επιμελώς να αναφέρει ότι είναι διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs. Μια ακόμη απόδειξη του διπλού παιχνιδιού της τράπεζας…

Θα έπρεπε να ενδώσουμε στην υπόνοια μιας «αγγλοσαξονικής συνωμοσίας» – κατευθυνόμενης κατά μεγάλο μέρος από την Goldman Sachs – κατά της Ευρωζώνης; Όχι με την έννοια μιας συντονισμένης και σχεδιασμένης επίθεσης! Όπως επισημαίνεται εντός της γαλλικής κυβέρνησης: «κερδίζουν χρήματα, δεν υπάρχει τίποτα προσωπικό σε αυτό«, ενώ, σύμφωνα, με ανώτατο Γάλλο αξιωματούχο, «πολλοί Αγγλοσάξονες, οικονομολόγοι και χρηματιστηριακοί παράγοντες, χαίρονται με αυτά που συμβαίνουν. Κατέχονται από ένα αίσθημα ρεβανσισμού: μετά την κατάρρευση του αμερικανικού φιλελεύθερου μοντέλου, τα προβλήματα της Ευρωζώνης αποτελούν γι αυτούς θείο δώρο» – εν τέλει, το ίδιο ισχύει και για τα κέρδη της Goldman Sachs και τα μπόνους των στελεχών της.

Παρουσίαση στο tvxs.gr

Advertisements

One response to “Goldman sucks! (Ελλάδα: Goldman κερνάει, Sachs πίνει!)

  1. Pingback: 2010 in review « Μάτια Ολάνοιχτα στον Κόσμο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: