μάτια ολάνοιχτα στον κόσμο

η κάθε μέρα της πολιτικής και της αισθητικής

Ιστορίες γι’ αγρίους…

Δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι αυτή η προβοκατόρικη κουβέντα για τις θέσεις της Θάλειας Δραγώνα ως προς το «εθνικόν» μας (φρόνημα είναι, παραφρόνημα; Θα σας γελάσω!), θολώνει, παλεύοντας να κρύψει πίσω από «νικητές» και «ηττημένους», τα πελώρια κενά της «ελληνικής ψυχοσύνθεσης», αλλά και της «ιδεολογίας του σωστού», με την οποία γαλουχούμε γενιές και γενιές…

  • Η «ελληνική ψυχοσύνθεση» χτίζεται πάνω σε μια παραφθορά της Ιστορίας που – σε μια εκπληκτική αναλαμπή ειλικρίνειας – ούτως ή άλλως, διαβάζουμε ως «εθνικήν διαπαιδαγώγησιν». Όμως, όταν η «επάρατος» αριστερά βαυκαλίζονταν με όνειρα «σοσιαλιστικών παράδεισων», η «εθνικώς αποδεκτή» ιδεολογία πούλησε – εν αντιθέσει, βεβαίως, προς όποιον εθνικισμό – «αμερικάνικο όνειρο»… Πώς να δέσει τώρα το γλυκό, σε χαλεπούς για τις πρότερες ονειρώξεις καιρούς;
  • Η «ιδεολογία του σωστού» (που μέσα μου δεν έχει διάφορο από την «ιδεολογία της εξουσίας») είναι στην τομή αυτής της «αριστεράς» με την καπιταλιστική και τη «λαϊκή» δεξιά. Όλες αναγνώρισαν ότι η «ιδεολογική διαπαιδαγώγηση» περνά μέσα από την εμπέδωση κανόνων «σωστού και λάθους», μέσα από τους οποίους, βέβαια, ο «άλλος» ταυτίζεται με το «κακό», και οι όποιες πρωτοβουλίες απαγορεύονται, λίγο-πολύ.
  • Πώς δένουν; Να ο αληθινός ρόλος της εκκλησίας (ως δομή, αλλά και, κυρίως, ως ιδεολόγημα) στο ελληνικό κράτος: δίνει υπόσταση – έστω και αδίστακτα παραποιώντας – στην «εθνική ψυχοσύνθεση» και προσωποποιεί/απολυτοποιεί – θεικῃ αδείᾳ – το «σωστό»!

Ποιος είναι ο «άλλος»; Πώς καθορίζεται ο «άλλος» στην Ιστορία ενός «διαδρόμου μεταξύ ηπείρων», όπως η Ελλάδα; Τί πάει να πει «άλλος» στα Βαλκάνια, έεε;

Πριν από την «πολιτική» – κι ας το αποφεύγουμε ως μιαρή αναφορά – πρέπει να πάρει θέση η «επιστημονική κοινότητα», κι έχω την εντύπωση ότι τελεί εν αμαρτίαις απουσιάζουσα κι αυτή!

Οι κοινωνικές απαντήσεις, αν επιθυμούμε να δοθούν, θα πρέπει να είναι πολιτικές κι όχι «πολιτικάντικες». Πρέπει, δηλαδή, ν’ αποτολμήσουμε να πάρουμε θέση – επιτέλους – στα σημαντικά. Να τολμήσουμε να πούμε:

– θέλουμε “πατρίδες” – πολεμικές κραυγές και γραμμές διαχωρισμού ή Πατρίδες της κουλτούρας που ο καθείς κουβαλά μέσα κι έξω του;
– θέλουμε “πολίτες” α΄ και β΄ κατηγορίας ή Πολίτες/άτομα που – συναπαρτίζοντας αυτό που λέμε “κοινότητα” – συναποφασίζουν και είναι αλληλέγγυοι;
– αγωνιζόμαστε για την “εργασία/σκλαβιά/εξάρτηση ως δικαίωμα” ή για την «Κοινωνία της Εργασίας» που, χάρις στην πρόοδο, μας χαρίζει ελεύθερο χρόνο, επιτρέποντας (και προτρέποντας) την αναζήτηση ανθρώπινων – άρα όχι μόνον σωματικών – ηδονών;

Πρέπει – α, ναι, θα το πω – να επαναβαπτιστούμε στο προφανές αποκυρήσσοντας το σύνηθες… Να επανεφεύρουμε την «πατρίδα», ή, οι πιότεροι, να ρωτήσουμε τον μέσα μας Έλληνα και την μέσα μας Ελληνίδα «από τί τρέφεται, πώς κλαίει, δηλαδή, πώς αγαπάει, με τί επαναστατεί και για τί ηδονίζεται να κοπιάζει;«…

Διότι, κατά που έγραψε κι ο ψυχωμένος ο Ρασούλης («προφήτης»/ρασ’σουλ και «υποζύγιο της ειρήνης»/Deva Parinito, αυτός…) θα το μάθουμε ότι, απ’ αριστερά ή δεξιά:

Για να κυλήσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ, θέλει νεκροί χιλιάδες να ναι στους τροχούς και μέσ’ στους καναπέδες να αφυπνήσ’ ο νούς!

Advertisements

One response to “Ιστορίες γι’ αγρίους…

  1. @ithaca 20/01/2010 στο 6:18 μμ

    Παραμένει αναπάντητο το ερώτημα του ποιητή: «Τι είν’ η πατρίδα μας;»

    Δύσκολο να απαντηθεί…

    Το μόνο θετικό που θα μπορούσε να προκύψει από τον σάλο που προκάλεσε η εργασία της Δραγώνα και, προ διετίας/ τριετίας το βιβλίο της Ρεπούση, θα ήταν μια ανοικτή συζήτηση με τους «άλλους» και με τον εαυτό μας για το τι συνιστά τελικά την έννοια της «πατρίδας». Δυστυχώς όμως… Μόνο αφορισμούς και διαστρεβλώσεις είδαμε μέχρι σήμερα.

    «Εδώ είναι Βαλκάνια» (ρεεεεεε)!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: